Iohannes

manifeſtū ſit ꝙ ipſe eſt qͥ ab oībꝰ adorat̉. Per hocaūt qd̓ dicit: Quia ſa. ex in. eſt: nihil aliud on̄dit qͣꝫꝙ orbi terrarū inde ſalutaria facta ſūt. Scire enimoeū ⁊ idola deteſtari illinc principiū habuit ⁊ omnia alia dogmata: ſed ipſū quod eſt apud nos a iudeis or̄onis pͥncipium hūit. Preſentiā etiā ſuam ſalutē vocat quaꝫ dicit ex iudeis eē: ẜm illud apoſtoli: Ex quibus chriſtꝰ ẜm carnē. Uide qͣliter applaudit veteri teſtamento qd̓ radicē on̄dit bonoꝝ: ꝑ oīaſemetipſum nō eſſe contrariū legi demōſtrans.AVG. Multū igit̉ dedit iudeis ex quoꝝ ꝑſona dixerat: Nos ado. qd̓ ſci. Sed nō ex ꝑſona iudeoꝝ reproboꝝ: ſed ex qualibꝰ fuerant apl̓i: quales fuerātomnes illi ſancti qͥ precia rerū ſuaꝝ ad pedes apl̓orum poſuerūt/ CHRI. Sic igit̉ ſuꝑabundantiusvobis habēt iudei o mulier in modo adorationis.verutn̄ ⁊ hic adorationis modus de reliquo finemhabebit. vnde ſubdit: Sed ve. ho. ⁊ nūc eſt qn̄ veriado. ado. pa. in ſpū ⁊ ve. Quia enim ꝓphete ante lōga tꝑa ml̓ta p̄dixerūt. Ideo dixit: Et nūc ē. Ne eſtimes hāc talē eē ꝓphetiā q̄ poſt multū tꝑis impleatur: res iam inſtat ⁊ ī ianuis ē. Dicit aūt Ueros adoratores: ad diſtinctionē falſoꝝ: qm̄ quidā ſunt falſiadoratores qui tꝑalia ⁊ caduca querūt in orōne: ſiue qui contra hoc quod orant agere nō ceſſant.CHRI. Uel dicens Ueros: excludit cū ſamaritanis iudeos. Etſi enī iudeis illis meliores eſſent: tn̄futuris multo minores ſunt tanqͣꝫ figura veritate.Sūt igitur veri adoratores qͥ neqꝫ loco circūcludūtdei culturā: ⁊ deū in ſpū colūt. ORI. Unde ⁊ paulus dicit: Cui ſeruio in ſpū meo. Bis aūt ſcribitur:Uenit hora. ⁊ pͥmo quidē non adeſt ⁊ nō eſt. In ſecundo v̓o dicit̉: Et nūc eſt. ⁊ puto pͥmū quidē notare adorationē p̄ter corpus futurā ī ꝑfectiōe. Scd̓mv̓o eam que fit in vita pn̄ti ꝑfecta quātū licet hūanam ꝓcedere naturā. Cū ergo venerit hora quā dicit dn̄s: euitandus ē modus ſamarita noꝝ: ⁊ ī ſyonvbi eſt hieroſolyma adorandꝰ ē deus: q̄ ciuitas eēdicit̉ a chriſto celſi pͥncipis. Et hec ē eccleſia vbi ſacra oblatio: ſpūales victime diuinis aſpectibꝰ offeruntur ab his qui legem ſpūalem intellexerūt. Cūaut venerit tꝑis complementū: tūc nequaqͣꝫ penſandum verū cultū hieroſolymis .i. in pn̄ti eccleſia amplius ꝑtractari. Neqꝫ enī angeli apd̓ hieroſolymaꝫcolūt patrē: ſic ⁊ qui ſimilitudinē nacti ſunt iudeoꝝmelius qͣꝫ hi qͥ ſunt hieroſolymis colūt patrē. Cuꝫaut hec hora euenerit: patri aliquis in filiū deputat̉Eapropt̓ non dictū ē Adorabitis deū: ſed Adorabitis patrē. Sed in pn̄ti colunt patrē in ſpū ⁊ veritateveri adoratores. / CHRY. Dicit gͦ hoc de eccleſia īqua eſt vera adoratio ⁊ deo cōgrua. vn̄ ſubdit: Nāpater tales querit qui adorant eum. Et ſi olim volebat eos veteribꝰ īmorari: conceſſit eis figuram: hoctn̄ fecit eis condeſcendēs vt ꝑ hoc ad veritatē inducantur. ORI. Si aūt pater querit ꝑ ieſum querit:qui venit querere ⁊ ſaluare qd̓ perierat: quos erudiens veros cultores efficit. Qd̓ aūt ſubditur: Spūseſt deꝰ: inde abſtractū eſſe ſuſpicor qd̓ ad vitā verānos ꝑducit. nam ⁊ corꝑali vita viuificamur a ſpū.CHRY. Uel indicat ꝙ deus incorporeus ē. oportet igit̉ ⁊ incorporeā eiꝰ culturā eſſe. hoc eſt ꝑ aīam⁊ intellectꝰ puritatē nos ei offerre. vn̄ ſubdit: Et eos

qui adorant eum in ſpū ⁊ veritate oportet adorare. Quia enī iudei aīam quidē negligebant: multūaūt circa corpus ſtudiū faciebant ad oīphariā purgantes. ⁊ ideo ait: qꝛ non corꝑis mūdatiōe ſed incorporeo qd̓ eſt in nobis hoc eſt intellectū quē dicit ſpm̄ deus incorporeus colit̓ HILA. ij. de tri.Uel cū in ſpū deū ſpiritū docuit adorandū ⁊ libertatem ac ſcientiā adorantiū ⁊ adorandi infinitateꝫon̄dit: ẜm illud apl̓i: Ubi ſpūs dn̄i: ibi libertas.CHRI. In veritate aūt oportet adorare: qꝛ priorafigura erant .ſ. circūciſio: holocauſta: ⁊ thymiamata: nunc aūt totū eſt veritas. THEO. Uel qꝛ multi putāt ſe deū ẜm ſpm̄ .i. aīam adorare non rectamopinionē de eo habentes vt heretici: ꝓpter hoc addidit: Et veritate. Forte etiā dicet aliquis ꝙ duaspartes philoſophie que ẜm nos ſunt incitat in p̄dictis: actionē .ſ. ⁊ contēplationē. ꝑ ſpm̄ nāqꝫ actiuuꝫinſinuat: ẜm illud apoſtoli: Qui ſpū dei agūtur ⁊cͣ.ꝑ veritatē v̓o contēplatiuū. Uel aliter: Samaritanorū erat opinio ꝙ deus loco concluderetur: ⁊ ꝙ īhoc loco deū adorari oporteat. Contra quos dicitꝙ veri adoratores non localiter ſed ſpūaliter adorant. iudeis v̓o oīa ſub figura ⁊ vmbra erant. ⁊ ideodicit ꝙ veri adoratores non in figura adorabūt ſedin veritate. qꝛ eniꝫ deꝰ ſpūs eſt: ſpūales adoratoresquerit: quia v̓o veritas: veros. ¶AVG. Querebasmontē forte adorandū vr̄ deo eſſes ꝓpinquior: ſedipſe qui in altis habitat: humilibꝰ appropinquat:ergo deſcende vt aſcendas. Aſcenſiōes inquit ī corde eius in conualle ploratiōis que hūilitatē habetin tēplo. Uis orare: in te ora: ſꝫ prius eſto tēplū dei.Dicit ei mulier: Scio qꝛ meſſiasuenit ꝗ dicit̉ chriſtꝰ. Cū ergo uenerit: ille nobis ānūciabit oīa. Dicit eiieſus: Ego ſum qui loquor tecum.CHRY. Mulier eoꝝ q̄ dicta ſunt altitudine fatigata obſtupuit. vn̄ ſeqͥt̉. Dicit ei mu. ſcio qꝛ meſ. ve.qͥ dr̄ chriſtꝰ. AVG. Unctus grece chriſtꝰ ē: hebraice meſſiaſ ē. Sciebat gͦ qͥs eā poſſet docere: ſꝫ iā docētē nōdū cognoſcebat. vn̄ ſubdit: Cū gͦ ve. ille no.annū. oīa. q. d. mō iudei de tēplo cōtēdunt nos demonte: cū ille venerit ⁊ montē ſpernet: ⁊ tēplū euertet: ⁊ docebit nos vt in ſpū ⁊ veritate nouerimꝰ adorare. CHRY. Sed vn̄ erat ſamaritanis expectarechriſti aduentū? Moyſi qͥdē ſuſcipiētes legē: ab ipſis moyſi lr̄is hͦ nouerāt. Iacob enī d̓ chriſto ꝓphetizās dixit: Nō deficiet pͥnceps de iuda: nec dux defemore eius donec veniat qͥ mittendus eſt. Sed etmoyſes dicit: Prophetam nobis ſuſcitabit deuſ defratribus noſtris. ORI. Siquidē non ē ignorandū ꝙ ſicut ex iudeis ſurrexit ieſus: chriſtū ſe eſſe nōſolū dicens ſed on̄dens: ſic ex ſamaritanis quidamdoſitheuſ noīe aſſerebat ſe fore chriſtū qͥ p̄dicabat̉.AVG. li. lxxxiij. que. For taſſe aūt vt ītelligentibindicaret qͥnqꝫ corporis ſenſus: qͥnqꝫ viroꝝ noīe ſignificari: poſt quinqꝫ carnales reſponſiōes que ſupra in littera patent: fexta rn̄ſione nominat chriſtuCHRY. Chriſtus aūt de reliquo mulieri reuelatſeipſū. vn̄ ſequit̉: Dicit ei ieſus: Ego ſum qui loquortecū. Et quidē ſi circa pͥncipiū hoc mulieri dixiſſet.