Ca. IIII.

xiecriūj. que. Quīqꝫ aūt viros qͥnqꝫ libros qͥ ꝑ moyominiſtrati ſunt nōnulli accipiūt. qd̓ aūt dictū ē..hiic quē habes non ē tuus vir: de ſeipſo dn̄m dieq. intelligunt: vt iſte ſit ſenſuſ. pͥmo quinqꝫ librisoyn quaſi qͥnqꝫ viris ſeruiſti: nūc aūt queꝫ habesqne audis non ē tuꝰ vir: qꝛ nondū in eū crediſti.ea qū nondū credens chriſto: adhuc illoꝝ qͥnqꝫ vixxi qnqꝫ librorū copulatōe tenebat̉: pōt mouerenō pici potuerit: qͥnqꝫ viros habuiſti: qͣſi nūc eosam nō haberet. deinde quō pōt intelligi a qͥnqꝫ ilno libris recedere hoīem vt ad chriſtū tranſeat: cuꝫlle qui credit in chriſtū: nō relinquēdos illos qͥnqꝫimros ſed ſpūaliter intelligendos multo auidiꝰ amlectatur. Eſt gͦ alius intellectus. VAVG. ſuꝑ Io.Uidens enī ieſus qꝛ mulier non intelligebat̉: ⁊ volms eam intelligere: Uoca inquit viꝝ tuū. i. p̄ſentanrelectū tuū. cū enī ordinata fuerit vita: intellectꝰcium regit: ad ipſam aīam ꝑtinens. nō enī aliud aliiid eſt qͣꝫ aīa: ſed aliquid aīe eſt intellectꝰ hocipſūiie qō intellectꝰ ⁊ mens dicitur: illuminat̉ luce ſueriore. Calis lux cū muliere loquebatur: ⁊ ī illa inIllectꝰ non aderat. ergo dn̄s tanqͣꝫ diceret illuſtravepolo: ⁊ non adeſt quē: voca inquit virū tuū: adhipe intellectū ꝑ queꝫ docearis: quo regaris: ⁊ adhucilla nondū vocato illo viro nō intelligit. Uidet̉ aurem mihi qͥnqꝫ viros pͥores anime nos poſſe acciꝑeqnqꝫ ſenſus corꝑis. ante eniꝫ qͣꝫ quiſqꝫ poſſit vti raione non regit̉ niſi ſenſibus carnis: ſed cuꝫ ceperitmnima capax eſſe rōnis: aut a ſapiente mēte regituraut ab errore: ſed error nō regit ſed ꝑdit. Poſt illoſinqꝫ ſenſus mulier illa adhuc errabat. error aūtille nō erat legitimꝰ vir: ſꝫ adulter. Dicit gͦ dn̄s Tolle iſtū adulterū qͥte corrumpit: ⁊ voca virū tuuꝫ vtintelligas me LORI. Ubi aūt decebat confutari aieſuatūnaritane virū: non eſſe virū niſi apudſontē iacob: Poteſt etiā intelligi ſi vir anime lex ēꝙ ſamaritana ẜm congruā acceptionē verborumgis ritui infideliū tanqͣꝫ viro illegitimo ſe ſubijciebat. Reuocatur autē ad verbū veritatis quod reſurrectuꝝ erat a mortuis nō deinceps moriturū.¶ Dicit ei mulier: Dn̄e: uideo quiaꝓpheta es tu. Patres noſtri ī monte hoc adorauerūt: ⁊ uos dicitis qꝛhieroſolymis eſt locus ubi adorareoportet. Dicit ei ieſus: Mulier crede mihi: qꝛ uenit hora qn̄ neqꝫ ī mōte hoc: neqꝫ in hieroſolymis adorabitis patrē. Uos adoratis qd̓ neſcitis: nos adoramꝰ qd̓ ſcimꝰ: qꝛ ſalusex iudeis eſt. Sed uenit hora ⁊ nūceſt: qn̄ ueri adoratores adorabuntpatrem in ſpū ⁊ ueritate. Nam ⁊pater tales querit qui adorēt eum.Spūs ē deꝰ: ⁊ eos ꝗ adorant eū: inſpū ⁊ ueritate oportet adorare.

CHRV. Mulier autē a chriſto rep̄henſa non cōtriſtata ē: neqꝫ dimittens fugit: ſꝫ admiratur magis⁊ īmorat̉. vn̄ dr̄: Dicit ei mu. dn̄e vi. qꝛ ꝓpheta es tuq. d. In hoc ꝙ mihi occulta dicis: on̄deris ꝓphetaeē. FAVG. Et ſic cepit ad eā venire vir: nōdū plenevenit. Prophetā dn̄m putabat: erat qͥdē ⁊ ꝓpheta.nā de ſeipſo ait: Non ē ꝓpheta ſine honore niſi inpatria ſua. CHRY̓. Deinde qꝛ hͦ ſuſpicata ē: nihilmundanū eū int̓rogauit: nō de corꝑis ſanitate: nonde vitijs: non moleſtat̉ ſitiēdo ꝓ doctrinis ſolicitrAVG. Et īcipit q̄rere ꝙ illā ſolet mouere dicēs:Pres no. ī mō. hͦ adora. ⁊ vos di. qꝛ hiero. ē lo. vbiado. oportet. Cōtētio qͥppe fuerat int̓ ſamaritanos⁊ iudeos: qꝛ iudei in tēplo a ſalomōe fabricato adorabant deū: ⁊ iō meliores ſe eē iactabāt. Quibus ſamaritani dicebant: quō iactatis vos: qꝛ tēplū hētisqd̓ nos nō hēmꝰ. nūqͥd pr̄es nr̄i qͥ deo placuerūt inillo tēplo adorauerūt? Meliꝰ gͦ nos in hoc montedeū rogamꝰ: vbi pr̄es nr̄i deū adorauer̄t / CHRV.Qd̓ aūt dicit: Pr̄es nr̄i eos qͥ citra abraam ſūt intelligit: etenī illic aiūt filiū ſuū obtuliſſe. ORI. Uelſamaritani montē qͥ dr̄ garizim: iuxta quē iacob habitauit ſanctū reputātes: in eo deū adorāt. Sꝫ iudeimōtē ſyon ſacrū qͥd arbitrantes: illū locū putāt eēelectū a deo. verū qꝛ iudei a quibꝰ ſalꝰ ꝓceſſit exēplū ſūt opinātiū ſanos ſermōes. Samaritani v̓o diuerſimode opinātiū: ꝯgrue gariꝫī qͥdē ſamaritani ſignificāt: qd̓ vocatur diſtinctio ſeu diuiſio: at iudeiſyon qd̓ ē ſpecula. CHRY. Chriſtꝰ aūt nō ſoluitqōnē ꝯfeſtim: ſꝫ ad altiora mulierē trahit: de qͥbusnō pͥus ei locutꝰ ē: donec ꝯfeſſa ē qm̄ ꝓph̓a ē: vt cūml̓ta certitudine audiat de cetero q̄ dicūt̉. vn̄ ſeqͥt̉:Dic̄ ei ie. Mu. cre. mi. qꝛ ve. ho. qn̄ neqꝫ in mō. hͦ: neqꝫ ī hiero. ado. pr̄em. Dic̄ aūt: Crede mihi. qꝛ vbiqꝫnobis opꝰ ē fide mr̄e bonoꝝ: q̄ ſalutis ē medicamētū: ſine qͣ nihil magnoꝝ ē poſſidere: ſꝫ qͥ tētāt aſſimilant̉ his qui ſine naui pelagꝰ tētāt trāſire: qͥ paꝝ qͥdē natare ſufficiūt. vltra v̓o ꝓcedētes cito mergūt̉.AGV. Merito aūt iam pn̄te viro audit mulier?Crede mihi. Iam eī eſt in te qͥ credat cepiſti adeſſeintellectu: ſꝫ niſi credideritis nō intelligetis. 7ALCVI. Qd̓ aūt dicit: Uēiet hora: tēpꝰ euāgelice doctrine qd̓ iam inſtabat dicit: quādo ablata oī vmbra: figurarū veritas pura luce mentes credentiumilluſtratura erat/ CHRY. Suꝑuacuū autem eratchriſto docere ꝓpter quid patres in monte ⁊ iudeiin hieroſolymis adorabāt: ideo hoc tacuit. verūtn̄reuerentiores iudeos iudicauit: nō a loco: ſꝫ a mente. vnde ſubdit: Uos ado. qd̓ neſ. nos ado. qd̓ ſci. qꝛſalus ex iudeis ē. ORI. Qd̓ dico Uos: qͣꝫtū ad lucem: ſamaritani qͣꝫtū ad anagoge̓ qui erga ſcripturas aliene ſūt opiniōis. Nos quoqꝫ quo ad v̓bū iudei: quo ad allegoriā v̓o ego v̓bū: qͥ vere ẜm me formati ſūt: obtinentes ſalutem ex dictis iudaicis.CHRY. Samaritani quidē qd̓ neſciebāt adorabātqm̄ localē ⁊ ꝑticularē deum eſtimabāt: nihil de eoplus imaginantes qͣꝫ de idolis. Et iccirco cultū deicū cultu demonū miſcuerunt. iudei v̓o ab hac erutierant ſuſpitiōe. etenī orbis t̓rarū eū nouerāt eē deūꝓpterea dixit: Nos ado. qd̓ ſci. Iudeis aūt ſeipſuꝫcōnumerat ẜm opinionē mulieris: loquēs quaſi ꝓpheta iudeus exiſtens. ideo dixit: Adoramus: cū tn̄