Ca. III.

patū de celo. Ip̄i uos mihi teſtimoniū ꝑhibetis qd̓ dixerim: nō ſuꝫ egochriſtꝰ: ſed qꝛ miſſus ſum an illum.Qui habet ſponſam ſpōſus ē: amicꝰaūt ſponſi ꝗ ſtat ⁊ audit euꝫ: gaudiogaudet ꝓpter uocē ſpōſi. Hoc ergogaudiū meū īpletū eſt. Illū oportetcreſcere me autem minui.THRl̓. Interrogatꝰ iohānes non vehementerdiſcipulos increpat: timens ne ab eo ſeparari aliqͥdaliud operent̉: ſed remiſſe quodammō eis loquiturnij oicit̉: Rn̄dit iohānes ⁊ dixit eis: Non poteſt hōaccipere quicqͣꝫ: niſi fuerit ei datū de celo. q. d. ⁊ ſi p̄clara ſunt que chriſti ſunt: etſi omnes ad eū currūtmirari nō oportet: deus enī eſt qui hoc facit. humana enī facile dep̄henſibilia ſunt ⁊ imbecillia ⁊ velociter defluunt: hec aūt non talia ſunt. non ergo ſunthumanitus adinuēta: ſed diuinitꝰ ordinata. Si autēhbumiliꝰ loqͥtur de chriſto non mireris. nō .n. erat cōingens ꝙ p̄aſſumptos a tali paſſione .ſ. inuidie abinitio doceret oīa: ſed interim vult eos terrere oſtendens ꝙ ad impoſſibilia conant̉: ⁊ ꝙ deo rebelles inneniunt̉. ¶ AVG. Uel aliter: Hoc iohānes de ſeip̄opicit: quaſi hō de celo accepi: gͦ qꝛ accepi vt aliquideſſem: inanē me vultis eſſe: vt loquar ꝯͣ veritatemCHRI. Et vide qꝛ hoc quod eſtimabāt ꝓponi inchriſti ſubuerſionē: qn̄ dixerunt: Cui teſtimoniumphibuiſti. hoc in eos cōuertit dicens: Ipſi vos mihiteſtimonium ꝑhibetis ꝙ dixerim: Nō ſum ego chriſtus. q. d. ſi veruꝫ meum teſtimoniū eſtimatis: dicitequoniā illum mihi p̄honerare oportet. vnde ſubditSed quoniā miſſus ſum an̄ illum. q. d. miniſter ſuꝫ.Et ea que ſunt eiꝰ qͥ me miſit: nō dico humana gr̄ablandiens ei: ſed patri eiꝰ qͥ me miſit miniſtrans.ALCVI. Sed ſi aliqͥs dicat quādoquidē tu nones chriſtus: quis gͦ es tu: vel quis eſt ille cui perhibes teſtimoniū. Ad hoc rn̄det: Ille eſt ſponſus: egoum amicus ſponſi: miſſus vt ꝑ me ſponſa p̄pareturſuo ſponſo. vn̄ ſubdit̉: Qui habet ſponſam ſponſuseſt. Sponſam dicit eccl̓am ex oībus gentibꝰ congregatam: que virgo eſt ītegritate mentis: perfectionecharitatis: vnitate catholice fidei: concordia pacis: ītegritate anime ⁊ corporis: que habet ſponſum: dequo quotidie generat¶ BEDA: Ceterū fruſtra eſtrgo corpore que virgo non manet in mēte. Hancaūt ſponſam chriſtus in thalamo vteri virginalis ſibi ſociauit: ⁊ eandem p̄cio ſui ſanguinis redemit.IHEO. Omnis etiā anime ſponſus chriſtus eſt.ponſaliū v̓o locus vbi coniūctio efficitur: locus eſtbaptiſmatis ſiue eccleſia. Dat v̓o arram ſponſe: peccatorum remiſſionem: ſpirituſſancti cōmunionem:ꝑfectiora v̓o in futuro ſeculo retribuet dignis. Nullus aūt alius eſt ſponſus niſi ſolus chriſtus. omnesſāqꝫ doctores paranimphi exiſtūt: ſicut ⁊ precurſorſiullus enī bonoꝝ largitor eſt niſi dn̄s: omnes alijminiſtri ſunt bonoꝝ que dantur a dn̄o. VBEDA:ꝯponſam igit̉ ſuam dn̄s amico ſuo .i. ordini p̄dicatorū cōmendauit: qui eam nō ſibi: ſed chriſto zelare

oebet. vn̄ ſubdit̉:. Amicus aūt ſponſi qui ſtat ⁊ auditeum gaudio gaudet: ꝓpter vocē ſponſi. AVGV.q. d. Non eſt mea ſponſa: ſed nunqͥd non gaudes innuptijs? Immo gaudeo ait: quia amicus ſponſi.CHRY. Sed qualiter qͥ dixit: Non ſum dignus ſoluere corrigiā calciamenti: amicū nunc ſeipſuꝫ dicit:non qͥdem ꝓpter honoris equalitatē: ſed multitudinem gaudij repreſentare volēs. Non enī in talibusita miniſtri ſponſi letant̉ ſicut amici. Simul auteꝫ ⁊condeſcendēs eoꝝ imbecillitati amicum ſe dicit: qͥaenī eſtimabāt eum morderi ab his que fiebāt: oſtēdit ꝙ non ſolum non mordet̉: ſed ⁊ valde gaudet ſiſponſum ſponſa cognoſcit. ¶ AVGV. Sed qͣre ſtatqꝛ non cadit: qꝛ humilis eſt. vn̄ ſtantē in ſolido: Nōſum dignꝰ corrigiam calciamenti eiꝰ ſoluere. Statautē ⁊ audit eū. ſi ergo cadit non audit eū: ergo ſtare debet amicꝰ ſponſi ⁊ audire .i. ꝑmanere in gratiaquā accepit: ⁊ audire vocē ad quā gaudeat. nō inqͥtgaudeo ꝓpter vocē meam: ſed ꝓpter vocem ſponſigaudeo: ego in audiēdo: ille in dicendo: ego auris:ille v̓bum. qͥ enim cuſtodit ſponſam vel vxorē amiciſui: dat qͥdem operam vt nullꝰ alius ametur: ſed ſiamari ſe ꝓ amico voluerit ⁊ vti voluerit cōmendataſibi: qͣꝫ deteſtandus vniuerſo generi humano apparet? Multos aūt adulteros video: qꝛ ſponſam tātop̄cio emptam poſſidere volunt: ⁊ id agunt v̓bis ſuisvt ꝓ ſponſo amentur. CHRV. vel aliter: Qd̓ dicitQui ſtat: non ſine cauſa poſuit: ſed indicans ꝙ q̄ ſuaſunt iā ceſſauerunt. ⁊ qm̄ euꝫ de reliquo ſtare oportet ⁊ audire: qd̓ qͥdem dicit a parabola ẜmonē trāſferens ad ꝓpoſitum: qꝛ enī ſponſi ⁊ ſponſe mētionēfecerat: on̄dit qualiter hec ſponſalia fiant: qͥa ꝑ vocē⁊ doctrinam. Fides enim eſt ex auditu: auditꝰ autēꝑ v̓bum dei. ⁊ qm̄ ea q̄ ſperauerat euenerunt: iccircoſuddit: In hoc aūt gaudiū meuꝫ impletū eſt .i. perfectum eſt a me opus qd̓ fieri oportebat: ⁊ plus nihiloperari poſſum de reliquo. THEO. Unde nuncgaudeo ꝙ .ſ. omnes illū attendūt. ſi enī nō acceſſiſſꝫad ſponſuꝫ ſpōſa .i. populꝰ: tūc dolerē ego paranimphus. AVG. Uel aliter: In hoc gaudiū meū īpletum eſt: vt .ſ. gaudeā ad vocem ſponſi habeo gr̄ammeā plus non mihi aſſumo: ne quod accepi amittāQui enī vult gaudere de ſe triſtis eſt. qͥ autē vult dedeo gaudere ſemꝑ gaudebit: qꝛ deꝰ ſempiternꝰ eſt.BEDA: Gaudio aūt gaudet hō ꝓpter vocē ſponſicū intelligit nō ſe debere gaudere de ſapīa ſua: ſꝫ deſapīa quā accepit a dn̄o. Quiſqͥs enī in bn̄factis nōgl̓iam ſuam vel laudē requirit neqꝫ terrena lucra ſꝫceleſtia cupit: hic amicꝰ eſt ſponſi. CHRY. Deindenō ſolū circa pn̄tia ſed etiā circa futura paſſionē inuidie a ſe remouet dicens: Illū oportet creſcere: meaūt minui. q. d. que nr̄a ſunt ſteterūt: ⁊ ceſſauerūt dereliquo: creſcūt aūt que ſūt illius. ¶ AVG. Sed qͥdeſt hoc: Illū oportet creſce̓: deꝰ nec creſcit nec minuitur? ſed iohānes ⁊ ieſus quo ad carnē coeui erant.ſex mēſes qͥ ītererāt nulla diſtīguūt etatē. Magnūeſt hoc ſacr̄m: anteqͣꝫ veniret dn̄s hoīes gl̓iabanturde ſe. venit ille hō vt minueret̉ hōis gl̓ia: ⁊ augeret̉gloria dei. ſic enī venit ille vt dimitte̓t peccata ⁊ hōꝯfiteret̉: eteīꝫ ꝯfeſſio hōis: humilitas hōis: miſeratōdei: altitudo dei. hāc aūt veritatē etiā paſſionibus ſignificauerūt chriſtꝰ ⁊ iohānes. nam iohānes capi te

X 3