Ca. III.

pominē: ⁊ſi nōdum ſnīa iudicātis cōdēnatꝰ ſit: reiamēnatura condēnatus eſt: ita ⁊ qui incredulꝰ eſtacut ⁊ adam quā die comedit de ligno mortuus ē.¶R ECO. xxvij. moral̓. Uel aliter: In extremo iuꝓcio aliqͦ non iudicant̉ ⁊ pereūt: de quibꝰ hic dicit̉qͥui nō credit iam iudicatꝰ eſt. Non enī eorum tūccauſa diſcutit̉: qui a conſpectu diſtricti iudicis iami oīnatione ſue infidelitatis abſcedūt: ꝓfeſſionemao fidei retinentes: ſed ꝓfeſſionis opera nō habētescedarguunt̉ vt pereant. Qui vero nec fidei ſacramēra tenuerūt: increpationē iudicis in extrema examinatione nō audiunt: qꝛ p̄iudicati in infidelitatis ſuelenebris eius quē deſpexerāt inuectione argui nonnerent̉. Princeps nāqꝫ terrenam rempublicam recens: aliter punit ciuē interiꝰ delinquētem: atqꝫ alirer hoſtē exteriꝰ rebellantem. In illo iura ſua cōſulit qͣ hoſtem vero bella mouet: dignaqꝫ eiꝰ malicierormēta retribuit: de malo vero eiꝰ quid lex habeatnon requirit. neqꝫ enī lege neceſſe eſt perimi eū quilege nūqͣꝫ potuit teneri. ¶ ALCVI. Quare aūt iudicatus eſt qui nō credit: cauſam aſſignat dicens: qͥanon credit in noīe vnigeniti filij dei. In hoc enī ſolo noīe eſt ſalus. Non habet deꝰ multos filios quioſſint ſaluare: hunc habet vnigenituꝫ ꝑ quē ſaluatVG. de baptiſ. paruuloꝝ: Ubi gͦ paruulos ponimus baptizatos niſi inter eos qui crediderunt; hocmī eis acquirit̉ ꝑ virtutē ſamramenti ⁊ offerentiuꝫreſpōſionē: ac ꝑ hoc eos qui baptizati nō ſunt: intereos qui non crediderūt ſtatuimus.Hoc eſt aūt iudiciū: quia lux uenit in mundū: ⁊ dilexerūt hominesmagis tenebras qͣꝫ lucem. Eranteniꝫ eorū mala opera. Omnis eniꝫꝗ male agit odit lucem: ⁊ non uenitad lucem ut nō arguant̉ opera eius.Qui aūt facit ueritatē uenit ad luceut manifeſtent̉ opera eiꝰ: quia ī deoſunt facta.ALCVI. Neddit cauſam quare nō crediderunt⁊ quare iuſte dānant̉ dicens: Hoc eſt autē iudiciuꝫqꝛ lux venit in mundū. CHRY. q. d̓ Aunquid ipſieam queſierūt vel laborauerūt: vt inuenirent? Ipſalux venit ad eos nec ei occurrerunt. vn̄ ſequit̉: Et dilexerūt homines magis tenebras qͣꝫ lucem. Ex hocmodo pͥuant̉ homines excuſatione: venit enī eripe̓a tenebris ⁊ ad lucē ducere. Quis ergo eiꝰ qui nonvult ad lucē accedere miſerebit̉. BEDA: Lucemſeip̄m appellat: de qua ſupra euangeliſta dixit: Eratlux vera. Lenebras vero appellat peccata. deīde qꝛnidebat̉ multis eſſe credibile qd̓ dictum eſt: nulluseni tenebras prehonorat luci: ſubdit cām quare hepaſſi ſunt dicens: Erāt enim eoꝝ opera mala. Et ſiqͥdem in iudicium veniſſet: haberet hoc aliquā rationſem. qui enī malorum ſibi cōſcius eſt: fugere iudicēoſueuit: parcenti vero qui deliquerūt occurrunt. ditens igit̉: Erant: eos qui multorū ſibiipſi erāt cōſcijpeccatoꝝ: maxime chriſto ad ignoſcendū veniēti octatrere: quod ⁊ in multis factū eſt. Etenī publicani

⁊ peccatores venientes recumbebāt cū ieſu: quia vero quidā ſunt ita molles ad eos qͥ ꝓ virtute ſunt labores: vt vſqꝫ ad vltimū velint adherere malitie: inhoꝝ iniuriā ſubdit: Omnis enim qui male agit oditlucē. Quod quidē dictū eſt de his qui eligunt ī malitia manere. ¶ ALCVI. Quia omnis qui male agitodit lucē .i. qui eſt in intētione peccandi: cui placetpeccatu: odit lucem que detegit peccatū. AVGV.x. ꝯfeſſionū: Quia enim falli nolūt ⁊ fallere volunt.amāt enim eā cum ſeip̄am indicat: ⁊ oderūt eam cūeos ipſa indicat. Inde retribuet̉ eis vt eos nolētesmanifeſtet: ⁊ eis ipſa non ſit manifeſta. Amāt gͦ veritatem lucētem: oderunt eam redarguētem. vn̄ ſeqͥt̉Et nō venit ad lucem vt nō arguant̉ opera eius. ¶CHRV. Eum enī qui in paganiſmo viuit: nullus redarguit: quia deus tales habet: ⁊ digna dogmatibꝰ qopera demonſtrat. Qui vero chriſti ſunt male viuētes: ab oībus rectis accuſant̉. Si autē gentiles ſuntrecte viuētes hoc manifeſte nō noui. Nō eniꝫ mihidicas eos qui a natura ſunt mites ⁊ honeſti: nō eniꝫeſt hoc virtus ſed eū dic qui a paſſionibꝰ ſuſtinet violentiam ⁊ ſapienter viuit: ſed nō vtiqꝫ habes. Si .n.regni enunciatio ⁊ gehēne mine ⁊ alia tāta docum̄ta vix detinēt homines in virtute: nullo hoꝝ perſuaſi ꝑtranſibunt virtutē. ſi vero hypocriſim fingūt glorie gr̄a hoc faciunt. vnde cū potuerīt latere nō omittent vti malis deſiderijs: que etiam vtilitas eſt cumaliquis ſobriꝰ ſit ⁊ nō rapit: fit vero vane glorie ẜuꝰhoc enī nō eſt recte viuere? Inanis enim glorie ſeruus fornicario nō minor eſt: multo enī plura ⁊ grauiora operat̉. Si autē quidē recte ſunt viuentes ingentilibꝰ: nō hoc aduerſat̉ huic ſermoni: quia nonfrequēter contingit: ſed raro. BEDA: Moraliteretiam illi magis tenebras qͣꝫ lucem diligunt: qͥ ſuosp̄dicatores bene docētes opijs ⁊ detractionibꝰ inſequunt̉. Sequit̉: Qui autem facit veritateꝫ venit adlucem: vt manifeſtētur opera eiꝰ: quia in deo ſūt facta ¶ CHRY. Nō autem de his qui ab initio factiſunt chriſtiani hoc dicit: ſed tm̄ de his qui ex gentibus vel iudeis ad rectam diſponēdi erāt fidem. oſtēdit enī quoniā nullus vtiqꝫ eliget̉ in errore viuensad fidem venire: niſi pͥus inſcribat ſibiipſi viā rectā.¶ AVG. de bap. paruuloꝝ: In deo autem facta dic̄opera eius qui venit ad lucē: qꝛ ītelligit iuſtificationem ſuā nō ad ſua merita: ſed ad dei gr̄am pertine̓.AVG. ſuꝑ iohā. Sed ſi oīa opera deꝰ mala īuenitquo quidā fecerunt veritatem; ⁊ venerūt ad lucem.i. ad chriſtū. Sed dilexerunt inquit ſupra tenebrasmagis qͣꝫ lucem. ibi poſuit vim. Multi dilexeruntpeccata ſua: multi ea cōfeſſi ſunt. Accuſat deus peccata tua ſi ⁊ tu accuſes. adiungeris deo: oportet vtoderis in te opus tuū: ⁊ ames in te opus dei. Initiūopeꝝ bonoꝝ ꝯfeſſio eſt opeꝝ maloꝝ: ⁊ tūc facis veritatē: qꝛ nō te palpas: nō tibi blādiris. Uenis aūt adlucē qꝛ hocip̄m qd̓ tibi diſplicuit peccatū tuū: nō tibi diſpliceret niſi deꝰ tibi luceret: ⁊ eius veritas tibion̄deret. Facit aūt aliquis veritatē ꝯfeſſionis ⁊ venit ad lucem ī operibus bonis: etiaꝫ ꝓpter illa quevident̉ minuta eſſe peccata lingue: aut cogitationūaut īmorationis in rebus conceſſis quoniā minutaplura peccata: ſi negligant̉ occidunt. Minute ſuntgutte que flumē implent: minuta ſūt grana harene:

I 2