Iohannes

peccatū non fecit. Poſtqͣꝫ gͦ iniuſte mortē ſuſtinuitſuꝑauit illū qͥ eū tradidit morti: ⁊ ſic liberauit adaꝫa morte: ſed in hoc deuictū ſe īuenit. Nō enī potuitin cruce dn̄m cōtriſtare vt crucifigētes odiret: ſꝫ magis diligebat ⁊ ꝓ eis orabat. ſic igit̉ crux chriſti eiusexaltatio ⁊ gl̓ia fcā eſt. CHRV. Ideo etiā nō dixitPende̓ oportet filiū hominis: ſed Exaltari: qꝛ honeſtius hoc videbat̉. vn̄ ⁊ ꝓpter audientē ⁊ ꝓpter figuram hoc poſuit: vt diſcas qm̄ cognata ſūt vetera nouis: deinde vt cognoſcas qm̄ nō īuitus ad paſſionēvenit: ⁊ adhuc vt diſcas qm̄ multis hinc naſcit̉ ſalꝰAVGV. de baptiſ. paruuloꝝ: Sicut ergo tūc quiꝯſpiciebat exaltatū ſerpentē a veneno ſanabat̉: ⁊ amorte liberabat̉: ſic nunc qui ꝯformat̉ ſimilitudinimortis chriſti ꝑ fidē baptiſmūqꝫ eius ⁊ a peccato ꝑiuſtificationē: ⁊ a morte ꝑ reſurrectionē liberat̉ hoceſt enī qd̓ ait: Ut oīs qui credit in eū: nō ꝑeat: ſed habeat vitā eternā. qͥd gͦ opus eſt vt morti chriſti ꝑ baptiſmū ꝯformet̉ paruulus ſi morſu ẜpentis non eſtoīno venenatꝰ. CHRI. Attēde aūt ꝙ paſſionemobumbrate poſuit ne ex eius v̓bis fieret triſtis auditor. Fructū v̓o paſſionis poſuit manifeſte. ſi enī quicredūt in crucifixū non ꝑeunt: multomagis qͥ crucifixus eſt nō perit. AVGV. Hoc aūt intereſt interfiguratā imaginē ⁊ rē ipſam: ꝙ illi ſanabant̉ a morte ad tꝑalē vitā: hi aūt vt habeāt vitā eternam.¶ Sic enim deus dilexit mūdū utfiliū ſuū unigenitū daret: ut omnisqui credit in eū nō ꝑeat: ſed habeatuitā eternā. Nō enī miſit deꝰ filiuꝫſuū in mūdū ut iudicet mūduꝫ: ſedut ſaluetur mūdus per ipſum. Quicredit in euꝫ non iudicatur. Qui autē nō credit iā iudicatus eſt quia nōcredit in nomine unigeniti filij dei.CHRY. Quia dixerat: Oportet exaltari filiū hōisquo mortē occulte ſignificauit ne auditor triſtis abhis fieret v̓bis humanū quid de eo ſuſpicans ⁊ mortem eiꝰ eſtimans nō eſſe exiſtentiā: hoc ad rectitudinem reducit: filiū dei dicēs eū qui dat̉ ad morteꝫ: ⁊mortē eius cām eſſe vite eterne. vn̄ dicit: Sic enī deus dilexit mūdū: vt fi. ſuū vnige. da. vt oīs qͥ cre. ī eūn̄ ꝑeat ſed ha. vi. eter. q. d. Ne mirerꝭ qm̄ ego debeoexaltari vt vos ſaluemini: etenī ⁊ pr̄i hoc videt̉ quiita nos dilexit: vt ꝓ ſeruis indeuotis filiū dederit. dicendo aūt: Sic deꝰ di. mun. multā indicat amoris intentionē. Multa enī eſt ⁊ infinita diſtantia: qui enīīmortalis: qui ſine pͥncipio: qui magnitudo infinitaeos qͥ ſunt ex terra ⁊ cinere infinitis plenos peccatꝭdilexit. ſed ⁊ ea que poſt hoc ponit: oſtētatiua ſuntmagni amoris: nō enī ſeruū: nō angelū: non archangelū dedit: ſed filiū ſuum. Rurſus ſi filios plures habuiſſet: ⁊ dediſſet vnū: hoc etiā eſſet maximū. Nuncvero filiū vnicū dedit. vn̄ ſubdit: Unigenitum PHILA. vij. de trini. Sꝫ ſi dilectionis hinc fides eſt creaturam creature preſtitiſſe: non facit magni meriti fidem vilis ⁊ ſpernenda iactura. Precioſa aūt ſunt q̄cōmendant charitatē ⁊ ingentia ingentibꝰ eſtiman

tur. Deus diligēs mundū filiū non adoptiuū: ſꝫ ſuū⁊ vnigenitū dedit: hinc ꝓpͥetas eſt: natiuitas eſt: veritas eſt: nō creatio eſt: nō adoptio eſt: nō falſitas eſt.hinc dilectionis ⁊ charitatis fides eſt vt ad mundiſalutē ⁊ filiū ſuū ⁊ vnigenitū preſtitiſſet. THIFOUidet̉ aūt mihi ꝙ ſicut ſpurius dixit: ꝙ filius hōīsdeſcendit de celo: cū caro de celis nō deſcenderit ſꝫꝓpter vnā ꝑſonā in chriſto que dei ſūt attribuit homini: ſed ⁊ nūc ecōuerſo que ſūt hominis verbo deiappropͥat: etenī deus dei filiꝰ impaſſibilis manſit: ſꝫqꝛ vnꝰ erat ẜm hypoſtaſim dei filiꝰ ⁊ hō qui paſſionem ſuſtinuit: filius dari dicit̉ in mortē qͥ paſſibilit̓patiebat̉: non natura ꝓpͥa: ſed carne ꝓpͥa. Eſt autemmaxima vtilitas ꝯſecuta ex huiuſmōi datione mentem excedēs humanā. Sequit̉ enī: Ut oīs qͥ credit īeū nō pereat: ſed habeat vitā eternā. Uetus nāqꝫ teſtamentū his qui ẜuabāt illud dierū longitudinemꝑ̄mittebat: euāgeliū v̓o eternā ⁊ inſolubilē vitam.AVG. Notādū v̓o ꝙ eadē de filio dei vnigenitoreplicat: q̄ de filio hominis in cruce exaltato p̄miſerat dicens: Ut oīs qui credit in eū. qꝛ idem redēptor⁊ conditor nr̄ filius dei an̄ ſecula exiſtēs: filiꝰ hominis factus eſt in fine ſeculoꝝ: vt qui ꝑ diuinitatis ſuepotentiā nos cre auerat ad ꝑfruendā beatitudinempennis vite: ipſe ꝑ fragilitatē humanitatis noſtrenos reſtauraret ad ꝑcipiendam quā ꝑdidimꝰ vitamALCVI. Uere aūt ꝑ filiū dei habebit mūdus vitam: qꝛ non alia cā venit in mūdū niſi vt ſaluet mūdū. vn̄ ſequit̉: Non enī miſit deꝰ fi. ſuū in mū. vt iu.mū. ſed vt ſal. mun. ꝑ ip̄m. IAVG. Quare enī ſaluator mundi dictꝰ eſt: niſi vt ſaluet mūdū: gͦ qͣꝫtum inmedico eſt ſanare venit egrotuꝫ. Ipſe ſe interimitop̄cepta medici ẜuare nō vult aūt cōtēnit./ CHRI̓.Sed qꝛ hoc dicit: multi pigroꝝ in peccatoꝝ magnitudine ⁊ negligētie ſuꝑabudātia dei abutētes miẜicordia dicūt: nō eſt gehēna: nō eſt ſuppliciū: omnianobis deꝰ peccata dimittit. Sed ꝯſiderandū ꝙ duoſunt chriſti aduētus: qͥ iā ſcūs eſt ⁊ qui futurꝰ ē. Etpͥor qͥdē ſcūs eſt nō vt iudicet que ſcā ſunt a nobis:ſed vt dimittat. ſecūdꝰ autē nō vt dimittat: ſed vt iudicet. De pͥori igit̉ ait: Nō veni vt iudicē mundū: qꝛenī clemens eſt: nō facit iudiciū: ſed interim remiſſionem omniū peccatoꝝ ꝑ baptiſmū pͥmo: ⁊ poſtea ꝑpnīam qꝛ ſi hoc mō nō feciſſet: vniuerſi ſimul ꝑditieſſent. Oēs enī peccauerūt ⁊ egent gr̄a dei. ne igituraliqͥs crederet ſe īpune peccare: ſubdit de pena noncredentis: Qui credit in eū nō iudicat̉. qui credit inquit: nō qui īueſtigat: qͥd igit̉ ſi īmundā habeat vitam; maxīe qͥdem paulꝰ tales non fideles eſſe dicitCōfitent̉ inquit ſe noſſe deū: factis aūt negāt: ſꝫ hocillud ſignificat: qꝛ ẜm hoc qͥ credit nō iudicaret̉: ſedopeꝝ qͥdem grauiorem ſuſtinebit penā: infidelitatisaūt cā nō torquebit̉. 7ALCVI. Uel qꝛ credit in eu⁊ adheret ei vt mēbrū capiti: nō iudicabit̉. FAVG.Quid autē dictuꝝ ſperabas de eo qui nō credit̉ niniqd̓ iudicat̉? Sed vide quid dicit: Qui aūt nō creditiā iudicatꝰ eſt? Nōdū apparuit iudiciū: ſed iā factuꝫeſt iudiciū. Nouit enī dn̄s qui ſunt eiꝰ: nouit qͥ permaneāt ad coronā ⁊ qͥ ꝑmaneāt ad flāmā/ CHRI.Aut hoc dicit qꝛ ip̄m diſcredere īpenitēte ſuppliciteſt. eſſe enī extra lumē etiā ẜm ſe maximū ſuppliciūeſt: vel qd̓ futuꝝ eſt prenunciat: ſicut enī qui occidit