Ca. III.

qules eſtis ⁊ ſuꝑbi nō accipitis teſtimoniū nr̄m.Qd̓ nequaqͣꝫ de nicodemo dicit ſꝫ de gequi vſqꝫ ad finem ī ꝑfidia ꝑmanſerunt.CHRY Quod quidē nō turbati v̓bū eſt: ſed manrndiuē on̄dentis. Hinc enim erudit nos cum adnos locuti fuerimꝰ ⁊ nō ꝑſuaſerimꝰ: nō triſtari.iraſci: ſed nr̄m ẜmonem credibilem facere nōin non iraſcendo: ſed etiā nō clamādo. Materiani ire clamor eſt: ieſus aūt dogmata excelſa tangxhens: ꝓpter audientiū infirmitatē ſe detinet mulroriens: ⁊ nō continue dignis ſua magnitudine dognatibus immorat̉: ſed magis his que cōdeſcentioem bn̄t. vn̄ hic ſubdit̉: Si terrena dixi vobis: ⁊ nona: qūo ſi dixero vobis celeſtia credetiſ: AVVSTIHoc eſt ſi non creditis qꝛ templū poſſumirare deiectū a vobis: qūo creditis qꝛ ꝑ ſpm̄ſcm̄ines regenerari? CHRI. Uel aliter: Siriſmum terrenū dicat; non mireris qꝛ in terra ꝓficitur ⁊ comparatione illius natiuitatis ſtupendene eſt ex ſubſtātia pr̄is: terrena eſt gr̄e natiuitas: ⁊pene non dixit: Nō intelligitis: ſed non creditis. nāqī quis aliqua ꝑ intellectu ſuſcipere nō valet: amennie vel ignorātie imputat̉. Cū autē hoc nō ſuſcipiatlis qd̓ ſolum fide oportet ſuſcipere: nō amentieſed infidelitatis eſt accuſatio. Dicebant̉ autem heceſi non credebant̉: qꝛ poſteri erant ea ſuſcepturi.Et nemo aſcēdit in celū niſi ꝗ deſcendit de celo: filius hominis quieſt in celo.VG De baptiſmo paruuloꝝ: notata paululuꝫus imperitia: qui ſe ceteris de magiſterio p̄ferebatcomniū talium incredulitate rep̄henſa: rn̄det ꝙ alijcredant ſi illi non credunt ad illud qd̓ interrogatuseſt: qūo poſſunt iſta fieri dicens: Et nemo aſcendit īcelum niſi qui deſcendit de celo: filius hominis quieſt in celo. q. d. ſic fiet generatio ſpiritualis: vt ſint celeſtes homines ex terrenis: qd̓ adipiſci nō poteruntniſi membra mea efficiant̉: vt ipſe aſcēdat qui deſcēdit: nō aliud deputās corpꝰ ſuum .i. eccleſiā ſuam qͣꝫipſuꝫ./ GREGO. xxvij. mora. Quia enī nos vnūcu illo iam facti ſumꝰ vn̄ ſolus venit: in ſe ſolꝰ reditetiā in nobis ⁊ is qui in celo ſemꝑ eſt: ad celū quoidie aſcēdit̉. AVG. De baptiſmo paruuloꝝ: Quāuis aūt in terra factus ſit filius hominis diuinitateꝫimē ſuā qua in celo manens: deſcendit ad terrā nōndignās cenſuit noīe filij hominis ſicut carnē ſuaꝫignatꝰ eſt noīe filij dei. per vnitatē enī ꝑſone quaraqꝫ ſubſtātia vnꝰ eſt chriſtꝰ ⁊ filius dei ambulabat in terta: ⁊ idem ipſe filiꝰ hominis manebat in ceFit ergo credibilioꝝ fides ex incredibilioribꝰ creis. Si enim diuina ſubſtātia longe diſtantior poſt ꝓpter nos ita ſuſcipere humanā ſubſtantiam vtma ꝑſona fieret: qͣꝫto credibiliꝰ alij ſancti fiunt cumpomine chriſto vnꝰ chriſtus: vt oībus ꝑ eius gr̄amſcendētibus: ipſe vnꝰ aſcendat in celū qui de celodelcendit/ CHRV. Uel aliter: Quia dixerat nicopenus: Scimꝰ quoniam a deo veniſti magiſter. neanmet̉ ita eſſe magiſter: vt multi ꝓphetaꝝ de terraeriſtimātes ſubiungit: Et nemo aſcēdit in celum: niqui deſcēdit de celo filius hominis qui eſt in celoIfiEO. Cum v̓o filiū hominis deſcendiſſe de ce-

lo audis: non putes ꝙ de celo caro deſcēdit: hoc .n.hereticoꝝ dogma eſt: qui docebāt ꝙ chriſtus de celo corpꝰ ſumpſerat: ⁊ ꝑ virginē tranfierat/ CHRY.Filium enī hominis nō carnē hic vocauit: ſed a minori ſubſtantia ſe totū nominauit. Eſt enī ei conſuetudo multotiens a diuinitate: multotiens ab humanitate totū vocare. BEDA: Si enī aliquis homonudus de monte ad cōuallia deſcendat: ⁊ aſſumptꝭveſtimentis etiā armis ad eundem montē aſcendatręcte ipſe idem qui pͥus deſcēdit aſcendiſſe ꝑhibet̉.HILA. x. de trini. Uel qꝛ de celo deſcēdit ꝯceptede ſpiritu originis cā eſt. Non enim corpori mariaoriginē dedit: lꝫ ad incrementa partumqꝫ corporisomne qd̓ ſenſus ſui eſt naturale contulerit: qd̓ verohominis filiꝰ eſt: ſuſcepteⁱ in virgine carnis eſt partꝰ.quod aūt in celis eſt nature ſemꝑ ꝑmanētis ptās: ēque nō ex infinitatis ſue virtute in regionē diffiuiti corporis coartauit v̓bi dei ptātem: ⁊ in forma fuimanens ab omni intra extraqꝫ celi mūdiqꝫ circulo:celi ac mundi dn̄s nō abfuit. ꝑ hoc ergo: et de celodeſcēdit: qꝛ filius hominis eſt: et in celis eſt. qꝛ v̓būcaro factu non amiſerat manere quod factum eſt.AVG. Miraris aūt qꝛ hic erat ⁊ in celo: Tales fec̄diſcipulos ſuos: paulū audi dicentē: Nr̄a conuerſatio in celis eſt. ſi homo paulꝰ ambulabat in terra: ⁊cōuerſabat̉ in celis: deus celi ⁊ terre nō poterat eēin celo ⁊ in terra. CHRY. Uide auteꝫ qꝛ qd̓ valdevidet̉ excelſum: indignū eſt ſua magnitudine. Nonenim ſolum in celo eſt: ſed vbiqꝫ ⁊ oīa replet: ſed adhuc imbecillitatem auditoris loquitur paulatim eūreducere volens.¶ Et ſicut moyſes exaltauit ſerpētem in deſerto: ita exaltari oportetfiliū hominis: ut oīs ꝗ credit in ipſonō pereat: ſed habeat uitam eternā.CHRY. Quia dixerat bn̄ficium baptiſmi inducithuiꝰ cām .ſ. crucē dicens: Et ſicut moyſes ⁊cͣ. BEDA: Magiſtꝝ legis moſaice ad ſpiritualē ſenſumeiuſdem legis inducit: recordans veteris hiſtorie: ⁊hāc in figurā ſue paſſionis atqꝫ humane ſaluatiōisfactā ediſſerens. AVG. de baptiſ. paruuloꝝ: Serpentū enī incurſibꝰ in deſerto multi moriebant̉: acſic moyſes ex precepto dn̄i exaltauit in deſerto eneūſerpentē: hūc vidētes ſanabant̉ ꝯtinuo. Exaltatꝰ ſerpens eſt mors chriſti: eo ſignificādi modo quo perefficientē id qd̓ efficit̉ ſignificat̉. A ſerpente quippemors venit: qui peccatū quo mori meret̉ homini ꝑſuaſit. dn̄s aūt in carnē ſuā nō peccatū trāſtulit tāqͣꝫvenenum ẜpentis. ſed mortē: vt eſſet in ſimilitudinecarnis peccati pena ſine culpa: vn̄ in carne peccati ⁊pena ſolueret̉ ⁊ culpa. THEO. Uideas gͦ figuraꝫad veritatē. Ibi enī ẜpentis ſimilitudo ſpēm quidēbeſtie habet: venenū autē nō habet: ſic ⁊ hic chriſtꝰa peccato liber: in ſimilitudinē carnis peccati venit.Exaltari aūt audiēs ſuſpenſionē ītelligas in altum:vt ſcīficaret aerē qͥ ſanctificauerat terrā ambulādoin ea: ītelligas etiā ꝑ exaltationē gl̓iaꝫ. nā illa crucisaltitudo gl̓ia chriſti fcā eſt. in quo enim iudicari voluit: in hoc huiꝰ mūdi pͥncipē iudicauit. Adā eniꝫ iuſte mortuus eſt: qꝛ peccauit: dn̄s vero iniuſte: quia