Iohannes

I AIMO: Talia aūt ac tanta ſecreta myſteria nicodemo capere non valēti: dn̄s ex carnali natiuitateſimilitudinē dedit dicēs: Qd̓ natū eſt ex carne caroeſt: ⁊ qd̓ natū ē ex ſpū ſpiritꝰ eſt. Sicut euī caro carnem ꝓcreat: ita quoqꝫ ſpūs ſpm̄ parit/ CHRY. Nihil igit̉ ſenſibiliū inqͥras neqꝫ eſtimes ꝙ carnem generet ſpūs. dn̄i enī caro genita ē: nō quidē a ſpirituſolū: ſed etiā a carne. qd̓ aūt natū ē ex ſpiritu ſpūaleeſt. Natiuitatē enī hic non eā que ẜm ſubſtantiamdicit: ſed eam q̄ ẜm honorē ⁊ gratiā. Si igitur ⁊ filius dei ita natus ē: qͥd plus habebit oībꝰ qui ita nati ſunt? Inueniet̉ autē ⁊ ſpiritu minor: cum eiꝰ natīuitas gratia ſpūs ſit. ⁊ quid hec a iudaicis diſtāt dogmnatibꝰ: Uide aūt ⁊ ſpūſſancti dignitatē. dei enimopus videt̉ facere. Supra enī dixit: Quoniā ex deonati ſunt: hic aūt qm̄ ſpūs eos generat. Dicens aūtchriſtus: quoniā qͥ natꝰ eſt ex ſpū ſpūs ē: quia turbatū rurſꝰ vidit: ad ſenſibile exēplū duc̄ ẜmonē dicēſ:Nō mire. qꝛ dixi tibi: oportet voſ naſci denuo. Dicēdo enī: ne mireris. on̄dit animi eiꝰ turbationē. Ponit aūt exemplū ꝙ neqꝫ cōmunionē aliquā ad corpoꝝ groſſiciē habet: neqꝫ ad incorporeoꝝ ꝑueniensnaturā qd̓ eſt venti delatio dicens: Spus vbi vultſpirat ⁊ vocē eius audis: ſed neſcis vnde veniat autquo vadat. Sic ē oīs qui natꝰ ē ex ſpū. Qd̓ dicit tale ē. Si ventū nullꝰ detinet: ſꝫ qͦ vult fert̉: ml̓tomagis ſpūs actionē nature leges detinere nō poter̄t: n̄terminū corꝑalis natiuitatis: neqꝫ aliud quid taliūQuoniā aūt de vēto hic dicū ē: manifeſtat illud qd̓dicit: Uocē eius audis .i. ſonitū ꝑcuſſionis. non eniꝫloquens infideli ⁊ neſcienti ſpūs actionē hoc dice̓t:Dicit aūt: Ubi vult ſpirat: non quaſi electionē quādam vento habente: ſꝫ iā que a natura ē mutatiōeꝫque nō ꝓhibetur: ⁊ cū ptāte fit. Et neſcis vnde veniat aut quo vadat .i. ſi huiꝰ ſpūs cuiꝰ ſenſum ſuſcipisauditu ⁊ tactu interp̄tari neſcis viam: qualit̓ diuiniſpūs oꝑationē ſcrutariſ: vnde ſubdit: Sic ē oīs qͥ natus eſt ex ſpū. AVG. Sed quis noſtꝝ non videatverbi gratia auſtrū euntē a meridie ad aquiloneꝫ:aūt aliū ventū venientē ab oriēte ⁊ occidente: quōgͦ neſcimꝰ vnde veniat aūt quo eat̉. BED A: Spiritus igitur ſanctꝰ eſt qui vbi vult ſpirat: quia ipſeptāte habet cuius cor gratia ſue viſitatiōis illuſtret⁊ vocē eius audis: cū te pn̄te loqͥtur is qͥ ſpūſanctorepletꝰ eſt. 7AVG. Sonat pſalmꝰ: ſonat euāgeliūſoriat ſermo diuinꝰ: vox ſpūs ē. hoc igit̉ dicit: qꝛ verbo ⁊ ſacramēto inuiſibiliter adeſt ſpūſſcūſ vt naſcamus. υALCVI. Ergo neſcis vnde veniat aūt quovadat: qꝛ etſi te pn̄te ſpūs ad horā quēpiā repleuerit: non pōt videri quō in eū intrauerit: vel quō redierit: qꝛ natura ē inuiſibilis. AIMO: Siue neſcꝭvnde veniat: qꝛ quō credētes ad fidem introducatignoras: vel quo vadat: qꝛ quō fideles ad ſpeciē ꝑducat neſcis. ⁊ ſic ē oīs qͥ natus eſt ex ſpiritu: ac ſi dicat: Spūſſanctꝰ ſpūs inuiſibilis ē: ita ⁊ quiſquis exſpiritu naſcitur īuiſibiliter naſcit̉. AVG. Uel aliter: Et ſi tu naſcaris de ſpiritu: hoc eris: vt ille qͥ nōeſt natus adhuc de ſpiritu: neſciat vnde venias autquo eas. Hoc enī ſecutꝰ ait: Sic eſt oīs qui natꝰ eſtex ſpiritū. FTHEO. Confundat̉ ergo macedoniꝰimpugnator ſpūs: qͥ ẜuū ſpm̄ſanctū aſſeruit. Spūsenī ſcūs ꝓpria ptāte ⁊ vbi vult: ⁊ qͣliter vult oꝑat̉.

¶ Reſpondit nicodemꝰ ⁊ dixit ei:Quō pn̄t hec fieri? Rn̄dit ieſus: ⁊dixit ei: Tu es magiſter in iſrl̓ ⁊ hecignoras? Amē amen dico tibi: quiaqd̓ ſcimus loquimur: ⁊ qd̓ uidimuſteſtamur: ⁊ teſtimoniū noſtrū nō accipitis. Si terrena dixero uobis ⁊nō creditis: quomodo ſi dixero uobis celeſtia credetis?AIMO:. Myſteriū diuine maieſtatis nicodemꝰcapere non valet q̄ a dn̄o audiebat: ⁊ iō rōnē q̄rēsfactū nō abnegans: nō voto rep̄hendentis: ſed affectu diſcentis dn̄m interrogat. vn̄ dicit̉: Rn̄dit nicodemus ⁊ dixit ei: Quō pn̄t hec fieri.? CHRI. Quiaigitur adhuc in iudaica vilitate manet: ⁊ exemploita manifeſto dicto ei: adhuc interrogat: de reliquoaſperius ad eū chriſtꝰ loqͥtur. vn̄ ſeqͥtur: Rn̄dit ⁊ dixit ei: Tu es magiſter ī iſrl̓ ⁊ hec ignoras? FAVG.Quid putamꝰ dn̄m huic magiſtro iudeoꝝ quaſi inſultare voluiſſe: volebat quidem illuꝫ naſci de ſpū.nemo aūt ex ſpiritu naſcitur niſi humilis fuerit: qͥaipſa humilitas facit nos naſci de ſpū. Ille aūt magiſterio inflatus erat: ⁊ alicuius momēti ſibi eē videbatur: qꝛ doctor erat iudeoꝝ. Deponit gͦ dn̄s eiꝰ ſuperbiam vt poſſit naſci de ſpūF CHRY̓. Reqͣqͣꝫ tn̄nequitiā accuſat viri: ſed inſipientiā ⁊ ruditatē ſolū.Sed dicet aliqͥs: quid cōmune habet hec natiuitasde qua .ſ. chriſtꝰ locutꝰ eſt ad iudaica dogmata. Habet quidē cōmune: nam qͥ primꝰ homo factꝰ ē: ⁊ q̄de coſta facta ē mulier: ⁊ q̄ ſteriles genuerūt: ⁊ queꝑ aquā miracula ꝑfecta ſunt. Dico aūt ꝙ heliſeus d̓aqua ferrū eduxit: ⁊ ꝙ iudei mare rubrū trāſierūt.⁊ ꝙ naaman ſyrus in iordane purgatꝰ eſt. Hec oīanatiuitatē ſpiritualē ⁊ purgamentū in ea futurumfiguraliter ꝑſonabunt. et ea q̄ a ꝓphetis ſūt dicta occulte on̄dunt hūc natiuitatis modū: vtputa illud:Renouabit̉ vt aquile iuuentus tua: ⁊ beati quoruꝫremiſſe ſunt iniquitates. Sed ⁊ iſaac figura huiusnatiuitatis erat. hec igitur rememorās dixit: Tu esmagiſter in iſrl̓ ⁊ hec ignoras? Rurſus aūt aliundeſuum ſermonē ei credibilē facit: ad imbecillitatemeiꝰ condeſcēdēs cū ſubdit. Amen amē dico tibi: qꝛqd̓ ſcimus loquimur: ⁊ qd̓ vidimꝰ teſtamur: ⁊ teſtimoniū nr̄m nō accipitis. Apud nos viſus alijs ſenſibus certior eſt: et ſi volumꝰ aliquē facere credereita dicimus: qm̄ oculis noſtris vidimꝰ. Proptereachriſtꝰ humano loquēs ad euꝫ ſermone: non viſumſenſibilē inducit. ſed manifeſtū eſt ꝙ de certiſſimacognitione ⁊ nō aliter ſe habēte loqͥtur: igit̉ hͦ quidem .i. qd̓ ſcimus ait de ſeipſo ſolo. YAIMO: Querit̉ autē quare pluraliter dicat: Quod ſcimꝰ loquimur. Ad quod dicendū ꝙ vnigenitꝰ dei filius eratqͥ hoc loquebatur: oſtēdēs qualiter pater ē in fili⁊ filius in patre: ⁊ ſpirituſſanctus ab vtroqꝫ indiuiſibilis ꝓcedat. FALCVI. Uel dicit pluraliter: ac ſidicat: Ego ⁊ illi qui modo ſpū ſunt renati: intelligumus illud qd̓ loquimur: ⁊ qd̓ vidimꝰ apud patreſūin abſcondito hoc teſtamur foris in mūdo: ⁊ vos u