Iohannes

inuſitata quedam que faceret: vt tanqͣꝫ dormienteshomines ad ſe colendū mirabiliter excitaret: ꝓpterqd̓ ſequitur: Et māifeſtauit gloriā ſuā. ALCVI.Quia ipſe eſt rex glorie qui ſicut dn̄s elemēta mutabat. CHRY. Et hoc qͣꝫtū ex ꝑte ſua. Si v̓o ⁊ tūcmulti nō cognouerunt: ſed tn̄ oēs poſtea erāt miraculū audituri. Sequit̉: Et crediderunt in eum diſcipuli eius. Hi enī debebāt credere: ⁊ facilius ⁊ cumdiligentia attendere his que fiebāt. AVG. de cō.euan. Sed ſi tunc in eum crediderunt: nondū erantdiſcipuli cum ad nuptias vocati ſunt: ſed illo morelocutiōis hoc dictū eſt quo loquimur: cum dicimꝰapoſtolū paulū in tharſo cilitie natū: neqꝫ enī tunciam erat apoſtolus: ita diſcipulos chriſti inuitatosad nuptias cum audimꝰ: non ita diſcipulos ſed quifuturi erant diſcipuli intelligere debemꝰ FAVG.Illa autē myſteria que in iſto miraculo dn̄i latentvidete: oportebat impleri in chriſto que de illo ſcripta erant: illa erat aqua. fecit aūt de aqua vinū cumaperuit eis ſenſuꝫ ⁊ expoſuit ſcripturas. ſic enī ſapitquod nō ſapiebat: ⁊ inebriat qd̓ nō inebriabat.BEDA. Apparente enī dn̄o ī carne: vinoſa legalisſenſus ſuauitas paulatim ceꝑat ob carnalē phariſeorū interp̄tationem a priſca ſua virtute deficere.AVR. Si autē iuſſiſſet aquā effundi ⁊ ipſe mitteret vinū ex occultis creature finibꝰ videret̉ ſcripturas veteres improbaſſe. Cum autē ipſam aquā cōuertit in vinuꝫ: on̄dit uobis ꝙ ⁊ ſcriptura vetus abipſo eſt: nam iuſſu ipſius implete ſunt hydrie: ſꝫ nihil ſapit illa ſcriptura ſi non ibi chriſtꝰ intelligatur.nouimꝰ autē legē ex quibꝰ tꝑibus narret .i. ab exordio mūdi. Inde vſqꝫ ad hoc tēpus qd̓ nunc agimꝰſexta etas ē. nam pͥma etas computat̉ ab adā vſqꝫad noe: ſecunda a noe vſqꝫ ad abraā: tertia ab abraam vſqꝫ ad dauid: quarta a dauid vſqꝫ ad tranſmigrationē babylonis: quinta vſqꝫ ad iohānē baptiſtam: ſexta inde vſqꝫ ad finem ſeculi. Sex ergo ille hydrie ſex etates ſignificant: qͥbꝰ non defuit prophetia. Implete ſūt ꝓphetie: plene ſūt hidrie. Quideſt aūt capiebant metretas binas vel trinas? Si trinas tm̄ diceret: nō curreret animꝰ noſter niſi ad miniſteriū trinitatis. Sꝫ forte nec ſic debemꝰ inde ſenſum auertere: qꝛ dixit binas vel trinas: qꝛ nominato patre ⁊ filio ꝯſequēter ⁊ ſpūſſanctus intelligendus eſt. Oportet enī intelligi charitatē inuicē pr̄is⁊ filij qd̓ eſt ſpūſſanctus. Sed ē ⁊ aliꝰ intellectꝰ nōp̄termittendꝰ. bine enī metrete intelligūtur ī duobus generibꝰ hoīm .i. iudeis ⁊ grecis. tres aūt ꝓpternoe tres filios ſignificatos. ALCVI. Miniſtriaūt ſūt doctores noui teſtamenti qͥ ſcripturas alijsſpūaliter interpretant̉. Architriclinꝰ aūt ē aliquislegiſperitus vt nicodemꝰ: gamaliel: ſaulꝰ. Dum ergo talibꝰ euangelij verbū committit̉: qd̓ in litteralegis occultabat̉: quaſi vinū de aqua factū architriclino ꝓpinatur. Et bene in domo nuptiarū tres ordines diſcūbentiū deſcribūt̉: qꝛ eccleſia tribꝰ ordinibus fideliū conſtat: coniugatoꝝ: cōtinentiū: ⁊ doctoꝝ. Optimū aūt vinū chriſtꝰ vſqꝫ adhuc ſeruauit.i. euāgeliū vſqꝫ in ſextā etatē diſtulit.¶ Poſt hec deſcēdit capharnaū ip̄e⁊ mater eius ⁊ fratres eiꝰ ⁊ diſcipu

li eiꝰ: ⁊ ibi māſerūt nō ml̓tis diebꝰEt ꝓpe erat paſcha iudeoꝝ: ⁊ aſcendit ieſus hieroſolymā.CHRI. Quoniā aūt paulo poſt dn̄s hieroſolymā aſcenſurus erat: capharnaū adijt: vt non vbiqꝫfratres ⁊ matrē ſecū trahat. vnde dicitur: Poſt hecdeſcendit capharnaū ipſe ⁊ mater illiꝰ: ⁊ fratres eiꝰdiſcipuli eiꝰ: ⁊ ibi manſerūt non multis diebus.VG. Hic eſt aūt dn̄s deꝰ noſter excelſus vt nosfaceret: humilis vt nos reficeret: am bulans int̓ homines: patiēs humana: abſcondēs diuina. Ecce habet matrē: habet fratres: habet ⁊ diſcipulos. indefratres vnde matreꝫ. Fratres enī ſcriptura noſtraappellare conſueuit: non eos ſolos qui naſcunt̉ exeodē vtero: aut ex eodē patre: aut ex eodeꝫ gradu:velut compatrueles aut cōſobrinos. Unde gͦ frēsdn̄o? Nō enī maria iterū peperit: abſit. Inde cepitdignitas virginū. Abraam patruꝰ erat loth ⁊ iacob.Laban ſyrū habebat auūculū: ⁊ vtriqꝫ dicti ſūt fratres. AL CVI. Fratres gͦ dn̄i dicūtur cognati marie vel ioſeph: quia nō ſolū beata virgo: ſed etiā ioſeph in caſtitate: ⁊ ab omni actione coniugali īmunis permanſit. A VG. de con. euan. Quod v̓o dic̄Et diſcipuli eius: incertu eſt vtrum iam illi adheſerant etiaꝫ petrꝰ ⁊ andreas ⁊ filij zebedei. Mattheꝰenī pͥmo narrat ꝙ venerit ⁊ habitauerit in capharnaū: ⁊ poſtea ꝙ eos de nauibus piſcantes vocauerit: an forte mattheus qd̓ p̄termiſerat recapitulauit: quia ſine vlla conſequētis tꝑis differētia dixit:Ambulans iuxta mare galilee vidit duos fratres.an potius alij diſcipuli fuerūt. Scriptura enī euāgelica ⁊ apl̓ica: non ſolū illos duodenos appellat diſcipulos eius: ſed oēs qui in eū credentes ad regnūceloꝝ magiſterio eius erudiebant̉. Illud etiā reqͥrendum eſt quō hic dicit: Anteqͣꝫ iohānes baptiſtamiſſus ē in carcerē ieſū iſſe in galileā: cū mattheusdicat: Cū aūt audiſſet ꝙ iohānes traditꝰ eſſet: ſeceſſit in galileā: ſimiliter etiā ⁊ marcus. Lucas etiā nihil quidem dicit de tradito iohāne: ſed poſt baptiſmū ⁊ tētationē chriſti dicit eū iſſe in galileā: ſicutilli duo: vnde intelligit̉ tres euāgeliſtas: nō iohānieuāgeliſte contraria narraſſe: ſed p̄termiſiſſe pͥmuꝫdomini aduentum in galileā poſtea qͣꝫ baptizatuseſt: quando illic aquā conuertit in vinū. EVSE.in eccleſiaſtica hiſtoria: Cum enī triū euāgeliorumad iohannē euāgeliſtaꝫ noticia ꝑueniſſet: probaſſequidē dr̄ fidem ⁊ veritatē dictoꝝ: deſſe tn̄ vidit aliquā ⁊ ea maxime que primo p̄dicationis ſue tēpore dn̄s geſſerat. Certū eſt enī ꝙ in ſuperirōibus tribus euangelijs hec videntur ſola contineri que ineo geſta ſunt anno: quo iohannes baptiſta vel īcluſus eſt in carcere vel punitus. ⁊ ideo rogatus dicitur iohannes apoſtolus: vt ea que preterierāt priores ante traditionem iohannis: ſaluatoris geſta cōſcriberet. vnde ſiquis diligenter conſideret: inueniet euangelia non diſſonare: ſed alterius temporiseſta eſſe que ſcribit iohannes: alterius v̓o qͥ ceteriCHRISO. Neqꝫ enim in capharnaum miracūlum vllū tūc operatus ē. qui enī ciuitatē habitabatillam: nō ſane ſe habebāt ad chriſtū: ſꝫ erant valde