Ca. I.

aceret alterabilē ſermonē: neqͣꝫ etiā ꝑ hoc oediſſetmentuꝫ ſufficiens qd̓ ipſe eēt chriſtꝰ: ſed on̄ditſechriſtū ꝑ hoc ꝙ pn̄s erat loquētibꝰ illis. ¶ AVG.querēdū ē enī an aliqͥd ſignificet arbor fici. Inueninꝰarboreꝫ fici maledictā: qꝛ ſola folia habuit: ⁊ fruncaruit. In origine humani generis adā ⁊ eua cūccamiſſent: de folijs ficꝰ ſubcinctoria ſibi fecerunt.colia ergo ficulnee ītelligunt̉ peccata. Erat autemrarbanael ſub arbore fici: tanqͣꝫ ſub vmbra mortis:ncſ̄ on̄s ei dicat: P iſrael ſine dolo qͥſquis es: O pole iudeus ex fide: anteqͣꝫ te ꝑ apoſtolos meos voare. ⁊ cū eſſes ſub vmbra mortis ⁊ tu me non videceco te vidi ¶GREGO. xviij. moral̓. Uel cumſes ſub ficu vidi te. i. poſitū te ſub vmbra legis eleVG. de v̓bis dn̄i: Recordatꝰ ē aūt nathanaelꝙ fuiſſe ſub ficū: vbi nō erat chriſtꝰ pn̄tia corporali:od ſcientia ſpiritali: ⁊ qꝛ ſciebat ſe ſolū fuiſſe ſub fimacnouit in illo diuinitatē. ICHRY. Sic ergo abhac p̄dicatione ⁊ ab eo ꝙ mentē ſcrutatꝰ ē eiꝰ: ⁊ qͥaqͥaduerſus eū dice̓ videret̉ nō culpauit: ſꝫ laudauitagnouit qm̄ vere ē chriſtꝰ. vn̄ ſequit̉: Rn̄dit ei naibanael ⁊ ait: Rabbi: Tu es filiꝰ dei: tu es rex iſral̓:adTu es qui expectaberis: tu es qͥ q̄rebaris? qꝛ .n.arcumētū inaltercabile ſuſcepit: venit ad ꝯfeſſioneꝫrin mora pͥori diligētiā on̄dens: ⁊ in poſteriori conſeſſione deuotionē. Multi autē legētiū ẜmonē hūcanriant̉. Petrus .n. qͥ poſt miracula ⁊ doctrinā conſiſſus ē qm̄ filius eſt dei beatificat̉: vt a pr̄e reuelarionē eā ſuſcipiēs. Nathanael aūt an̄ ſigna ⁊ doctrinā hoc dicēs: nihil tale audiuit. Eſt igit̉ huiꝰ cā qm̄p̓ba qͥdem eadē locutꝰ ē petrus ⁊ nathanael: nō aūteadē mēte: ſed petrꝰ quidē ꝯfeſſus ē filiū dei vt deūreꝝ: hic aūt vt hominē nudū dicens ei: Tu es filiusdei induxit: Tu es rex iſrael. Dei autē filiꝰ nō iſraelitis eſt rex ſolum: ſed ⁊ orbis terraꝝ vniuerſi. Hoc ētmanifeſtum eſt ex his q̄ ꝯſequunt̉. nam petro nihilſtea addidit chriſtꝰ: ſed qͣſi ꝑfecta eius exiſtente fide: eccleſiā ſe dixit in ꝯfeſſione illiꝰ fabricatuꝝ eſſe.nathanael āt qͣſi multa ꝑte ⁊ maiori ꝯfeſſionis deficiente ad maiora educit̉. nā ſequit̉: Et dixit ei: qꝛ dixi tibi: vidi te ſub ficu credis: maiꝰ his videbis. q. d.gnū tibi viſum eſt hoc eē qd̓ dixi: ⁊ ꝓpterea megē iſraelis ꝯfeſſus ē: qͥd igit̉ dicēs cū maiꝰ videbis⁊ qͥd ſiid maiꝰ on̄dit ſubdens: ⁊ dicit eis. Amenamē dico vobis: videbitis celū apertū ⁊ āgelos deiſcēdentes ⁊ deſcendētes ſuꝑ filiū hominis. Uideliter paulatim eū a terra abducit: ⁊ facit ꝙ non vlrra eſtimet chriſtū eē hoīem ſolū. cui .n. angeli miniſtrant: qͣliter hic hō purꝰ eēt: ꝑ hoc igit̉ ſuadet angeſoꝝ ſe eē dn̄atorē: ſicut .n. in ꝓpum regis filiū deſcenderūt ⁊ aſcēderūt in eū miniſtri regales: hoc qͥdē iniꝑe crucis: hoc v̓o in tꝑe reſurrectiōis ⁊ aſcenſionis:j⁊an̄ hoc qn̄ acceſſerūt ⁊ miniſtrabāt ei: ⁊ qn̄ euanlizabāt eius natiuitatē. Futuꝝ v̓o a p̄terito ꝓbauit: qͥ .n. in p̄teritis virtutū eiꝰ agnouerat: ⁊ de futurꝭiudiens faciliꝰ ſuſcepit. ¶ AVGV. de v̓. dn̄i: Recolaſus aut veterē hiſtoriā qn̄ iacob in ſōnis vidit ſcaſ a terra ꝑtingentē vſqꝫ in celū: ⁊ dn̄s incūbebatlꝑ ea: ⁊ angeli aſcendebāt ⁊ deſcēdebant ꝑ eā. Deſiqꝫ ip̄e iacob qꝛ intellexit qͥd viderit: poſuit lapidēndit oleū. dū vnxit lapidē iacob: nūquid idolumſecū: ſignificauit: non adorauit. agnoſcitis chriſma:

agnoſcite ⁊ chriſtū. Ipſe eſt lapis quē reprobauer̄tedificantes. ſi ergo iacob vidit ſcalam qͥ eſt iſrael appellatus: ⁊ nathanael iſte vere iſraelita erat: cōuenienter ſomniū iacob dn̄s dixit ei. q. d. cuiꝰ noīe te appellaui ipſiꝰ ſomniū in te apparuit: Uidebis enī celum apertū: ⁊ angelos dei aſcēdentes ⁊ deſcēdētesſuꝑ filiū hominis. ſi aūt ad illū deſcendūt ⁊ ad illuꝫaſcendūt: ⁊ ſurſum eſt: ⁊ hic eſt ſurſū in ſe: deorſumin ſuis. ¶AVGV. ſuꝑ io. Sunt aūt angeli dei bonip̄dicatores p̄dicantes chriſtū: hoc eſt ſuꝑ filiū hōisaſcendūt ⁊ deſcendunt: ſicut paulus qui aſcenderatvſqꝫ ad tertiū celū: deſcēdit vſqꝫ ad lac potū paruul̓dandū. dixit autē: Maius his videbis. qꝛ plus ē ꝙnos dn̄s vocatos iuſtificauit: qͣꝫ ꝙ vidit iacētes ſubvmbra mortis. Quid .n. nobis ꝓderat ſi ibi manſiſſemus: vbi nos vidit: Querit̉ auteꝫ qͣre nathanael cuitm̄ teſtimoniū ꝑhibuit filiꝰ dei: inter. xij. apoſtolosnō īuenit̉. Intelligere aūt debemus ip̄m eruditū fuiſſe ⁊ peritū legis: ꝓpterea noluit illū dn̄s īter diſcipulos ponere: qꝛ ideotas elegit vn̄ ꝯfunderet mundum. Uolens enī ſuꝑborū frangere ceruices: non q̄ſiuit ꝑ oratorē piſcatorē: ſed de piſcatore lucratꝰ eſtīperatorē. Magnꝰ cyprianꝰ orator: ſed pͥus petruspiſcator ꝑ quem poſtea crederet non tm̄ orator: ſedCAPI. II.etiam imperator.T die t̓tia nuptie facte ſuntin chana galilee: ⁊ erat mat̓ieſu ibi. Vocatus ē aūt ieſ⁊ dicipuli eius ad nuptias. Et de ficiente uino: dicit mater ieſu ad euꝫ:Uinū n̄ habēt. Et dic̄ ei ieſꝰ: Quidmihi ⁊ tibi eſt mulier? Nōdum uenit hora mea.CHRY. Qm̄ in galilea notꝰ erat on̄s: vocāt eumad nuptias. vn̄ ſequit̉: Et die tertia nuptie facte ſuntin chana galilee ¶ AL CVI. Galilea eſt ꝓuintia ī qͣeſt chana viculꝰ ¶ CHRY. Uocant aūt ad nuptiasdn̄m: nō tanqͣꝫ magnificū aliquē: ſed ſimplicit̓ tāqͣꝫnotū: ⁊ vnū multoꝝ. vn̄ hoc euāgeliſta declarās ait:Et erat mater ieſu ibi. ſicut enī mr̄em vocauerāt: ita⁊ filiū. vn̄ ſequit̉: Uocatꝰ eſt aūt ieſus ⁊ diſcipuli eiꝰad nuptias: ⁊ accedit: Neqꝫ enī ad dignitatē reſpiciebat ſuā: ſed ad bn̄ficiū nr̄m. Qui enī nō dedignatꝰeſt formā ſerui accipere: neqꝫ dedignatꝰ ē ad nuptias venire ẜuoꝝ. ¶ AVGV. de v̓. dn̄i: Erubeſcat igit̉hō eſſe ſuperbꝰ: quoniā factꝰ eſt humilis deꝰ. Ecceinter cetera filiꝰ virginis venit ad nuptias qͥ cū apd̓patrē eēt: inſtituit nuptias. BEDA: Qd̓ etiam adnuptias venire dignatꝰ eſt: iuxta lr̄am fidē recte credentiū cōfirmat. Porro tatiani ⁊ martionis ceterorumqꝫ qui nuptijs detrahūt: ꝑfidia qͣꝫ ſit dānabilisinſinuat. Si enī thoro īmaculato ⁊ nuptijs debitacaſtitate celebratis culpa ineſſet: neqͣqͣꝫ dn̄s ad hasvenire voluiſſet. Nūc autē qꝛ bona eſt caſtitas coniugalis: melior cōtinentia vidualis: optima ꝑfectiovirginalis. Ad ꝓbandā omniū electionē graduū: diſcernendū tn̄ meritū ſinguloꝝ ex intemerato marievirginis vtero naſci dignatꝰ ē a ꝓphetico ore vidue

Y 4