Iohannes

tem: qꝛ in galilea nutritus erat. Sed vn̄ philippꝰ ſecutus eſt chriſtū; nā andreas quidē audiēs a iohanne baptiſta: petrus autē ab andrea: hic autē a nulloaliquid diſcens: ſoluꝫ dicente chriſto ad eū: Sequēme: cōfeſtim ꝑſuaſus eſt. Conueniēs eſt aūt philippum a iohāne audientē ſequi chriſtū: vel etiā voceꝫchriſti hoc operatā eſſe. THEO. Nō enī ſimplicit̓oībus vox chriſti dicebat̉: ſed fidelium interiora adeius inflāmabat amorē: deinde qꝛ in corde philippide chriſto cogitatio inerat: ⁊ in libris moyſi aſſidualectio vt expectaret chriſtū: ſtatim cū vidit credidit.Forte autē ab andrea ⁊ petro de chriſto aliqͥd didic̄qꝛ ex eadē patria erāt: qd̓ euāgeliſta videt̉ innuereꝑ hoc ꝙ ſubdit: Erat aūt philippus a bethſaida ciuitate andree ⁊ petri. / CHRV. Chriſtus etiā hinc ſuāvirtutē on̄dit: ꝙ a terra nullū ferente fructū. nā a galilea ꝓpheta nō ſurgit: inclytos diſcipulorū elegit.ALCVI. Bethſaida etiā domꝰ venatoꝝ īterpretat̉quo noīe ciuitatis curauit euāgeliſta oſtende̓: qͣlestunc iā animo erant philippus petrus ⁊ andreas: ⁊quales officio erant futuri .i. capiēdis ad vitā aīabꝰintenti. CHRY. Nō ſolum aūt philippꝰ a chriſtoperſuaſus eſt: ſed p̄co alijs fit. vn̄ ſequitur: Inuenitphilippus nathanael ⁊ dicit ei. Quē ſcripſit moyſesin lege ⁊ ꝓphete: īuenimus ieſum filiū ioſeph a nazareth. Uide qualiter ſolicitā mentē habebat: ⁊ continue meditabat̉: que ſunt moyſi ⁊ expectabat aduentum chriſti: ⁊ quidē ꝙ chriſtus debebat venire nouerat pͥus: qm̄ autē hic chriſtus erat ignorabat. Dic̄autē: Quē ſcripſit moyſes ⁊ ꝓphete: credibilē faci ēsſuā p̄dicationē: ⁊ ex hinc ꝑſuadens auditorē: ꝙ circa legē ⁊ ꝓphetas ſolicitus erat: ⁊ oīa ꝑſcrutans cūveritate: vt ⁊ chriſts teſtatꝰ eſt. Si vero dicit Filiuꝫioſeph. ne turberis: eius enī filius eſtimabat̉ eſſe.AVG. Cui .ſ. deſponſata erat mater eius: nam ꝙ eaintacta conceptꝰ ⁊ natus ſit: bn̄ nouerūt ex euāgeliooēs xp̄iani: addit aūt ⁊ locū: A nazareth. THEO.Nō qꝛ in ea natꝰ erat: ſed nutritus. Generatio enimeius multis erat incognita: ſed ꝙ in nazareth eēt nutritus cognitū erat: Et dixit ei nathanael: a nazarethpōt aliqͥd boni eſſe. AVG. Ambas ꝓnunciatiōespōt ꝯn̄s vox philippi ſequi: ſiue ſic ꝓnuncies tanqͣꝫꝯfirmans: Anazareth pōt aliqͥd boni eē: ⁊ ille dicatUeni ⁊ vide. ſiue ſicut dubitans ⁊ totū interrogansAnazareth pōt aliqͥd boni eſſe? Ueni ⁊ vide. Cuꝫ gͦſiue illo mō ſiue iſto ꝓnunciet̉: nō repugnent verbaſequētia: nr̄m eſt querere quid potius ītelligamꝰ inhis v̓bis? Nathanael enī doctiſſimus legis: cum audiſſet philippū dicentē: Inuenimus ieſum audito anazareth erectus eſt in ſpem: ⁊ dixit: A nazareth poteſt aliquid boni eē. Scrutatus enī erat ſcripturas:⁊ ſciebat ꝙ nō facile alij ſcribe ⁊ phariſei nouerantqꝛ inde erat expectandus ſaluator. ALCVI. Quiſingulariter ſcus eſt: innocens: īpollutus: de quo ꝓpheta: Exiet virga de radice ieſſe ⁊ nazareus .i. flosde radice eius aſcendet. vel pōt hic v̓ſiculus ſub dubitatione īterrogatiue ꝓferri. CHRV. Audiueratenim nathanael a ſcirpturis ꝙ a bethleem oportetchriſtum venire: ſꝫ illud: Et tu bethleem terra iudaex te exiet dux qͥ reget ppl̓m meū iſrael. Cum igituraudiuit A nazareth. dubitauit: nō inueniēs ꝯuenireenunciationē philippi: cū ꝓphetica p̄dicatione. Na

zareum aūt vocāt ꝓphete ab educatione ⁊ ꝯuerſatōne: cōſidera v̓o eius inqͥrendo prudentiā ⁊ māſuetudinem. nō enī dixit: Decipis me philippe: ſed īterrogat dicens. Anazareth pōt aliqͥd boni eē. Ualde q̄⁊ philippus prudēs erat: Nō enī īterrogatꝰ frangitſed īmorat̉: virū volens ducere ad chriſtuꝫ. vn̄ ſeqt̓.Dicit ei philippꝰ: veni ⁊ vide. Trahit qͥdeꝫ eū ad chriſtum: ſciens de reliquo eū non ꝯͣdicturū ſi v̓ba ⁊ doctrinam illius guſtauerit.¶¶ Uidit ieſus nathanael uenienteꝫad ſe: ⁊ dic̄ de eo: Ecce uere iſraelita: ī quo dolus nō ē. Dicit ei nathanael. Unde me noſti? Rn̄dit ieſus:⁊ dixit ei. Priusqͣꝫ te philippꝰ uocaret cū eēs ſb̓ ficu uidi te. Rndit ei nathanahel ⁊ ait: Rabbi tu es filiꝰ dei:tu es rex iſrl̓. Rn̄dit ieſus ⁊ dixit ei:Quia dixi tibi uidi te ſb̓ ficū crediſ:maius his uideb̓. Et dicit ei: Amēame dico nob̓: uidebitiſ celū aꝑtuꝫ:⁊ angelos dei aſcēdentes ⁊ deſcēdētes ſupra filiū hominis.CHRY. Nathanael nō ſuſcipiendo ex nazarethchriſtū eſſe eā que illi erat circa ſcripturas diligētiāon̄dit. In nō reſpuēdo v̓o eū qͥ annunciauerat multū deſideriū quod habebat circa chriſti pn̄tiā monſtrauit. Sciebat enī ꝙ poterat philippꝰ circa locumfalli. vnde ſequit̉: Uidit ieſus nathanael venientemad ſe: ⁊ dicit de eo: Ecce vere iſraelita in quo dolusnō eſt. Nequaqͣꝫ enī eū accuſare oportebat: lꝫ verbanon credētis ꝓtulerit: magis inueſtigans ꝓphetiasqͣꝫ philippꝰ: Dicit autē vere iſraelita: in quo dolꝰ nōeſt. qꝛ nihil ad gr̄am vel odiū loquebat̉. 7AVG.Uel aliter: Quid eſt in quo dolꝰ nō eſt: forte nō habebat peccatū: forte illi medicꝰ nō erat neceſſarius:abſit: Nemo ſic natꝰ eſt vt medico illo non egeret.Dolus enī eſt cū aliud agit̉: ⁊ aliud fingit̉: qūo gͦ inillo dolus nō erat: ſi peccator eſt; fatet̉ ſe peccatoreSi enī peccator eſt: ⁊ iuſtū ſe dicit: dolꝰ eſt in ore ip̄ius: ergo in nathanaele ꝯfeſſionem peccati laudauitnō iudicauit non eſſe peccatorē. THEO. Sed nathanael laudatꝰ non acqͥeuit: ſed expectauit adhucvolens aliqͥd manifeſtiꝰ diſcere ⁊ interrogat. Sequitur enim: Dicit ei nathanael: vn̄ me noſti/ CHRI.Ipſe quidē igit̉ vt homo īueſtigat. ieſus aūt vt deꝰrn̄debat. Sequit̉ enī: Rn̄dit ieſus ⁊ dixit ei: Priuſqͣꝫte philippꝰ vocaret cū eſſes ſub ficu vidi te. Non vthō eū intuens: ſed vt deꝰ deſuꝑ cognoſcens: Uidi inquit te .i. moꝝ tuoꝝ manſuetudinē. dicit autē: Cumeſſes ſub ficu. qm̄ nullꝰ ibi erat: ſed ſolꝰ philippus ⁊nathanael ſingulariter loquebat̉: ⁊ ꝓpter hoc d̓cm̄eſt ꝙ videns eū a longe dixit: Ecce vere iſraelita. vtſcires qm̄ anteqͣꝫ appropinquaret philippꝰ: hec loquebat̉ chriſtus: ⁊ inſuſpicabile fiat chriſti teſtimonium. Noluit aūt chriſtꝰ dicere: Nō ſuꝫ ex nazarethvt annunciauit tibi philippꝰ: ſed ex bethleem vt no