Iohannes

ALCVI. Iohāne ꝑhibente teſtimoniū qꝛ ieſuseſſet agnus dei: diſcipuli qui pͥus erāt cum iohānemagiſtri īperiū īplentes ſecuti ſunt ieſum. vn̄ dicit̉:Et audierūt eū duo diſcipuli loquētem ⁊ ſecuti ſuntieſum. CHRV. Conſiddra autē qꝛ qn̄ dixit: Poſtme veniens an me ſcūs eſt: ⁊ quoniā nō ſum dignſoluere corrigiā calciamenti eiꝰ: nullū cepit. Sꝫ qn̄de diſpēſatione locutꝰ ⁊ humiliꝰ ẜmonē duxit dicesEcce agnus dei. tunc ſecuti ſunt eū diſcipuli. Multienī non ita adducūt̉ cū aliqͥd excelſum de deo dicatur: ſicut cū benignū ⁊ amicū hominē audiunt ⁊ aliquid ad ſalutē hominū pertinēs. Cōſiderandū aūtꝙ iohānes dicit: Ecce agnus dei: ⁊ chriſtus nihil loquit̉. nā ⁊ ſponſus cū ſilentio adeſt: alij eū inducunt⁊ ſponſam in manu eiꝰ ponunt: quā cū acceperit deea diſponit: ita chriſtꝰ venit copulatarus ſibi eccl̓aꝫnihil ipſe dixit: ſed acceſſit ſolū amicus eiꝰ iohānesdexterā ei ſponſe īpoſuit ꝑ ẜmones ſuos: aīas homīnum in manꝰ ei ponēs: qd̓ accipiens ita diſpoſuit vtvltra ad iohānem nō redirent. Sed aliud hic obſeruandū: ſicut enī in nuptijs: nō puella ad ſponſū vadit: ſed ipſe ad eā feſtinat: ita hic contingit. Nō eniꝫin celū aſcendit hominū natura: ſed ad eam filiꝰ deiacceſſit: ⁊ ad domū duxit paternā. Et qͥdam alij diſcipuli iohānis erāt: qͥ nō ſolū ſecuti non ſūt: ſed ⁊ zelotipe ad chriſtū diſpoſiti erāt. qui aūt meliores erantſimul audierūt: ⁊ ſecuti ſunt: nō quaſi magiſtꝝ priorem cōtēnentes: ſed ab eo ꝑſuaſi ꝓmittente ꝙ baptizaret in ſpūſcō chriſtus: ⁊ inde diſcipuloꝝ ſtudiū cuꝫverecūdia fieri. Neqꝫ enī mox aſcendētes interrogauerūt ieſuꝫ de neceſſarijs ⁊ maximis rebus: neqꝫ publice ſed ſingulariter ei loqui ſtuduerūt. vn̄ ſequit̉:Cōuerſus aut ieſus ⁊ vidēs eos ſequētes ſe: dicit eisqͥd queritꝭ? Hinc erudimur: qꝛ cū nos bn̄ velle inceperimus: tūc deus dat nobis multas ſalutis occaſiones. Interrogat aūt nō vt diſcat: ſed vt ꝑ īterrogationē magis eos familiares faciat: ⁊ ampliorē fiduciam det: ⁊ on̄dat eos auditione dignos. VTHEO.Uide aūt ꝙ ſequētibꝰ ſe dn̄s conuertit facie ⁊ reſpexit: qꝛ niſi ꝑ bonā oꝑationē ip̄m ſecutꝰ fueris: ad viſionē faciei eius nunqͣꝫ ꝑtinges: neqꝫ ad domū eiꝰ poteris ꝑuenire. ALCVI. Ergo illi diſcipuli tergumipſius ſequebant̉ vt viderēt: ⁊ faciē dn̄i videre nonpoterāt. ideo cōuertit ſe: ⁊ quodāmodo de ſua maieſtate deſcēdit: vt poſſint faciē diſcipuli illius cōtēplari. QRIG. Forte aūt non fruſtra poſt ſextū teſtimoniū definit iohānes eos conteſtari: ⁊ ieſus ẜmſeptimū dicit: Quid querit Y CHRY. Sed illi nonſolū ſequēdo: ſed īterrogādo amorē ſuū ad chriſtuꝫmanifeſtauerūt. vn̄ ſequit̉: Qui dixerunt: Rabbi qd̓dicit̉ interpretatū magiſter vbi habitas? Nōdū abeo aliquid diſcentes: magiſtrū eum vocant ad diſcipulatū ſe īpellētes ⁊ cām on̄dentes ꝓpter qͥd ſequebant̉. ¶ QRIGE. Congrua v̓o ꝓuectis ex iohannisteſtimonio ꝓlatio depromens chriſtū doctorem: acxprimēs deſiderare habitaculum filij dei ꝯtueri.NLCVI. Nolūt enī tranſitorie vti eius magiſterioſed inquirūt vbi maneat: vt ⁊ tunc in ſecreto verbisillius imbui: ⁊ exinde ſepius poſſent eum viſitare: ⁊pleniꝰ inſtrui. Myſtice aūt volūt ſibi on̄di: in qͥbuschriſtus habitet: vt eoꝝ exemplo ſe tales habeant inquibꝰ velit habitare: vel ꝙ ieſum ambulātem vidēt

⁊ ſtatim vbi maneat querūt nos monet: vt cū incarnationē eius ad mentē reducimꝰ: ſolicito corde euirogemꝰ: vt māſionē eterni tabernaculi nobis on̄datvn̄ qꝛ videt bn̄ petentes: libere eis ſua reſerat archana. vn̄ ſequit̉: Dicit eis venite ⁊ videte. q. d. habitaculum meū explicari nō pōt ẜmone: ſed opere demonſtrat̉: venite gͦ credēdo ⁊ operādo: ⁊ videte ītelligendō ¶ QRIGE. Uel ꝑ hoc ꝙ dicit Uenite. ad actionem inuitat: per hoc aūt ꝙ dicit Uidete. ad contemplationē. CHRl̓. Chriſtus aūt nō dicit eis ſignadomꝰ neqꝫ locū: ſed attrahit eos ad ſequendū. Nōpixit: Nō ē tp̄s nūc: audietis cras: ſiqͥd vultis diſcē:ſed vt ad amicos ⁊ familiares loquit̉: qualiter alibiait: Filiꝰ hominis non habet vbi caput reclinet. hicaūt dicit: Uenite ⁊ videte vbi habito. Sed ꝑ hoc ꝙpixit: Nō habet vbi caput ſuum reclinet: demōſtrauit ꝙ habitaculū ꝓpriū nō habebat: nō ꝙ in domonō maneret. Sequit̉ enī: Uenerūt ⁊ viderūt vbi maneret: ⁊ māſerūt ibi die illo. Cuiꝰ aūt gr̄a manſerūt:nō adiungit euāgeliſta: qꝛ manifeſtū erat ꝙ ꝓpt̓ doctrinā. AVGV. Quā beatū autem diē dixerūt: qͣꝫbeatā nocte̓? Edificemꝰ gͦ ⁊ noſmetipſi in corde nr̄o⁊ faciamꝰ domum: quo veniat ille ⁊ doceat nos.THEQ. Nō fruſtra autē ⁊ tp̄s notauit euāgeliſtacū ſubdit: Hora autē erat quaſi decima. vt tā doctores qͣꝫ diſcipulos ęrudiret ꝙ doctrina ꝓpter tp̄s nōeſt p̄termittēda. ¶ CHRI. Multuꝫ enī ſtudium demōſtrabāt ad audiendū: in eo qꝛ neqꝫ ab hora auerſi ſunt cū ſol eſſet ad occaſum: ⁊ multis qͥdem carniſeruientibus tp̄s qd̓ eſt poſt eſcas: nō eſt aptum adquippiā neceſſarioꝝ: eo ꝙ corpꝰ eſcis grauat̉. Iohānes vero cuiꝰ iſti erāt diſcipuli: nō erat talis: ſed cuꝫmulto maiori ſobrietate veſpere degens qͣꝫ nos mane. AVGV. Numerus etiā iſte legē ſignificat: qͥain decē p̄ceptis data eſt lex. Uenerat aūt tp̄s vt īpleret̉ lex ꝑ dilectionē que a iudeis īpleri nō poterat ꝑtimorē. vn̄ ⁊ decima hora dn̄s audiuit Rabbi. Magiſter enī legis nō eſt niſi dator legis. Sequit̉: Erataūt andreas frater ſimonis petri: vnꝰ ex duobꝰ qͥ audierant a iohāne ⁊ ſecuti fuerāt eū 7 CHRI. Cuiꝰautē gr̄a alteriꝰ nomē non ponit: qͥdā dicūt ꝓptereaqꝛ hic qui ſcribit eſt qͥ ſecutꝰ eſt eū. Quidaꝫ v̓o dicuiꝙ ille alius nō inſignis erat. q̄ igit̉ vtilitas ſi didicerimꝰ nomē illiꝰ? neqꝫ enī ſeptuaginta puoꝝ diſcipulorum nomina euangeliſta poſuit. AAL CVI. Uelduo diſcipl̓i qͥ ſecuti ſūt ieſū: ſūt andreas ⁊ philippꝰ.¶ Inuenit hic pͥmuꝫ fratrē ſuumſimonē: ⁊ dicit ei. Inuenimꝰ meſſiāqd̓ eſt īterp̄tatū chriſtꝰ. Et adduxiteū ad ieſuꝫ. Intuitus aūt eū ieſusdixit: Tu es ſimō filiꝰ iohāna: tu uocaberis cephas: qd̓ īterp̄tat̉ petrꝰ.CHRI. ¶ Andreas qui a ieſu didicit: non detinuitapud ſeip̄m: ſed feſtinat ⁊ currit cito ad fratrē: traditurus ei bona que ſuſcepit. vn̄ dicit̉. Inuenit hic primum fratrem ſuū ſimonē: ⁊ dixit ei. Inuenimꝰ meiiſiam qd̓ eſt īterpretatū chriſtus. TBEDA: Hoc eſtenī vere dominū īuenire: vera illiꝰ dilectiōe feruere:fraterne quoqꝫ ſalutis curam gerere. CHRRI. E