CA. I.

nimus apertiſſime tunc deſcendiſſe colūbā cumqoabaqua aſcendit. Si gͦ poſt baptiſma deſcēditlipa: ⁊ anteqͣꝫ baptizaret̉ dixit illi iohānes: Ego.re pebeo baptizari: ante baptiſmū illum nouerat:io q̄ dixit. Ego neſciebā eū: ſꝫ qͥ miſit me baptizare⁊hoc audiuit iohānes: vt noſce̓t euꝫ quē nō noueapan forte vt plenius noſſet: quē iā nouerat?. Nonerat quidē dominū: nouerat filiuꝫ dei: nouerat qꝛce haptizaret in ſpiritu ſancto. An̄ enī qͣꝫ veniret adliij chriſtus: cū multi ad iohānē cōcurrēt: ait illis:ipoſt me veīt: maior me eſt: ip̄e vos baptizabit īſancto ⁊ igne. Sꝫ qͥd nō nouerat: poteſtatē bapin̄m dn̄m habituꝝ ⁊ ſibi retētuꝝ: ne paulꝰ autnꝰ piceret: Baptiſmus meus: ſicut inuenis dixiſſc Euāgeliū meū: ſꝫ miniſteriū plane trāſituꝝ in bonos ⁊ malos: Quid tibi faciat malꝰ miniſter vbi bonus ē dn̄s: Ecce poſt iohānē haptizatū eſt: poſt honicidā nō eſt baptizatū: qꝛ iohānes dedit baptiſmūſuit homicida dedit baptiſmū chriſti: qd̓ ſacramēritā ſanctū ē: vt hoīcida miniſtrāte polluat̉. Potuirautē dn̄s ſi vellet poteſtatē dare alicui ẜuo ſuo vtpuret baptiſmū ſuū tanqͣꝫ vice ſua: ⁊ cōſtitueret tārim vim in baptiſmate tranflato in ſeruū: qͣꝫtā vimaberet baptiſma datū a dn̄o. Hoc noluit: vt in illorēt ſpes baptizatoꝝ a quo baptit atos ſe agnoſcerēt:⁊noluit ponere ſpem in ſeruo. Si aūt daret hāc poteꝫ ẜuis: tot eſſēt baptiſmata quod eſſent ẜui: vttū ē: baptiſma iohānis: ſic diceret̉: baptiſmaetri vel pauli. ꝑ hāc ergo ptātem quā ſolū ſibi xp̄sretinuit: ſtat vnitas eccl̓ie de qua dictū eſt: Una eſtcolūba mea. Poteſt aūt fieri vt aliqͥs habeat baptiſmū pret̓ colūbam: vt ꝓſit ei baptiſmꝰ p̄ter colūbaꝫ:nō poteſt / CHRI. Et qꝛ pat̓ vocē emiſit predicāsfiliū: ſuꝑuenit ſpiritꝰ ſanctꝰ vocē trahens ſuꝑ caputchriſti: ne qͥs preſētiū exiſtimaret dici de iohāne qd̓dictū eſt de chriſto. Sed dicet aliqͥs: qualit̓ nō crediderūt iudei: ſi viderūt ſpiritū. Sꝫ talia nō ſolū īdigēt oculisris: ſꝫ magis viſione mētis. Si nāqꝫmiracula faciēteꝫ vidētes: intātuꝫ ebrij erāt a liuorevt cōtraria his que videbāt̉ enunciarēt: qualit̓ ſoloaduētu ſpirituſſancti in ſpecie colūbe expuliſſēt incredulitatē? Quidā vero dicūt non oēs vidiſſe ſpm̄ſed ſolū iohānem: ⁊ eos qui deuotiꝰ diſpoſiti erant.Et ſi enī ſenſibilibus oculis poſſibile erat videre inſpē colūbe ſpiritū deſcēdentē: nō tn̄ ꝓpt̓ hoc neceſſeeſt oībus hoc fuiſſe manifeſtū. Etenī zacharias ī ſpeſenſibili multa cōſiderauit: ⁊ daniel ⁊ ezechiel. ſed ⁊moyſes multa vidit: qualia alioꝝ nullus. vn̄ ſubditiohānes: Et ego vidi ⁊ teſtimoniū ꝑhibui: qꝛ hic eſtfiliꝰ dei. Agnū qͥdē eū vocauerat: ⁊ qm̄ in ſpū baptiure debebat dixit. Filiū aūt an̄ hoc nuſqͣꝫ. AVG.Oportebat enī vt ille baptizaret qui eſt filiꝰ dei vnicus: nō adoptatus. Adoptati filij miniſtri ſunt vniciynicus aūt habet ptātem adoptati miniſterium.¶ Altera die iteꝝ ſtabat iohānes:tex dicipul̓ eiꝰ duo. Et reſpicienseſuꝫ ābulātē dixit: Ecce agnꝰ dei.CHRI. Quia multi his q̄ a pͥncipio iohānes dicebat nō attendebāt: ſecunda rurſus eos excitat voce.Idicit̉. Altera die iteꝝ ſtabat iohānes ⁊ ex diſcipula eius duo. FBEDA. Stabat quidē qꝛ illā v̓tuti

arcem cōſcenderat: a qua nullis tētationū poſſet improbitatibus deijci. Stabāt cū illo diſcipuli: qꝛ magiſteriū illiꝰ corde ſequebant̉ immobili. CHRY.Sed qͣre non totū mundū circuiuit in omni loco iudee p̄dicans eū: ſed ſtabat circa flumen expectās eūvenire ⁊ on̄dere venientē? qꝛ .ſ. ꝑ oīa chriſti hoc fierivolebat. Uide etiā qͣliter hoc maioris edificationisfuit. qꝛ enī paruā īmiſit ſcintillā: repēte flāma ī altūelauata eſt. Aliter aūt ⁊ſi circuiēs hoc dixiſſet: videretur ex ſtudio quodā hūano fieri q̄ fiebāt: ⁊ ſuſpitione plenū eēt eiꝰ p̄coniū. Igit̉ ꝓphete qͥdā ⁊ apoſtoli oēs abn̄tem chriſtū p̄dicauerūt: hi qͥdē an̄ pn̄tiamẜm carnē: illi v̓o poſt aſſumptionē. vn̄ ⁊ on̄dat̉ ꝙ n̄voce ſolū: ſed ⁊ oculis eū on̄debat ſubdit̉: Et reſpiciens ieſum ambulātē dixit: Ecce agnꝰ dei¶ THEO.Reſpiciēs inquit: qͣſi oculis innuēs gr̄am ⁊ admirationē quā habebat ī chriſto AVG. Iohānes qͥdēamicus ſponſi erat: nō q̄rebat gl̓iaꝫ ſuā: ſed teſtimoniū ꝑhibebat veritati. Nō enī voluit apud ſe remanere diſcipulos ſuos vt nō ſequerent̉ dn̄m: ſed mazis on̄dit quē ſeq̄rēt̉ dicēs: Ecce agnꝰ dei. FCHRY.Nō longū facit ẜmonē qm̄ vnū ſolum in ſtudio habebat adducere eos ⁊ cōiunge̓ chriſto: ſciebat enimquoniā de reliquo nō īdigerēt eo teſtāte. Nō autēſingulariter diſcipulis loquit̉ de his iohānes: ſꝫ eispublice cū oībus: qꝛ ex cōi doctrina ſuſcipiētes ſeq̄lam chriſti: firmi de reliquo ꝑmāſerūt: nō ꝓpt̓ gr̄aꝫchriſti ſequētes: ſed ꝓpter ſuū lucꝝ: ⁊ non facit ẜmonem ſuū deprecatiuū: ſed admirat̉ ſolū pn̄tem: ⁊ demonſtrat eis p̄parationē ꝓpter quā venit: ⁊ moduꝫp̄parationis. Agnꝰ enī vtrūqꝫ inſinuat: ⁊ dicit agnꝰcū articuli adiectione: excellētiā eiꝰ on̄dēs. AVG.Iſte enī ſingulariter dr̄ agnꝰ ſolus ſine macula ſinepeccato: nō cuiꝰ macule abſterſe ſunt: ſed cuiꝰ macula nulla fuerit. ſingulariter hic eſt agnꝰ dei: qꝛ ſingulariter huiꝰ agni ſanguine ſolo hoīes redimi potuerūt. hic eſt agnꝰ quē lupi timēt: qui leonē occiſus occidit. BEDA: Ideo etiā agnū vocat: qꝛ dona ſuivelleris ſpōte largiturū: ex quo veſtē nobis nuptialem facere poſſumꝰ .i. exempla viuēdi nobis relicturū p̄uidit: quibꝰ in dilectione calefieri deberemus.ALCVI. Myſtice aūt ſtat iohannes: ceſſat lux ⁊venit ieſus .i. gr̄a euāgelij: cui ip̄a lex ꝑhibet teſtimoniū. Ambulat ieſus diſcipl̓os collecturꝰ. BEDA:Ambulatio etiā ieſu diſpēſationem īcarnationis: qͣad nos venire ac nobis exēpla p̄be̓ dignatꝰ ē īſinua¶ Et audierūt eū duo diſcipuli loquēte: ⁊ ſecuti ſūt ieſū. Cōuerſꝰ aūtieſꝰ ⁊ uidēs eos ſequētes ſe: dic̄ eis:Quid q̄ritiſ? Qui dixerūt ei: Rabbiqd̓ dicit̉ interp̄tatū magiſter: ubi habitas: Dicit eis: Uenite ⁊ uidete.Uenerūt ⁊ uiderūt ubi maneret: ⁊apd̓ eū māſerūt die illo. Hora aūterat qͣſi decima. Erat aut andreasfr̄ ſimonis petri: unꝰ ex duobꝰ ꝗ audierat a iohāne: ⁊ ſecuti fuerātrū.