Ca. I.

reuit ſaluator: nō hic dicit̉: ſed ex dictis matthei colimus dicentis. Tūc venit ieſus a galilea ad iordanem ad iohannē: vt baptizaret̉ ab eo/ CHRI. Ul̓liter. Mattheus aduentū chriſti ad baptiſmū pn̄aliter dicit. Iohānes autē ⁊ rurſus eū iuiſſe ad iopannem on̄dit poſt baptiſma: ⁊ hoc manifeſtat qd̓ꝯſtea dicit: Quia vidi ſpm̄ deſcendētē ⁊c̄. Partitini ſunt ſibi euāgeliſte tꝑa narrationis. Mattheusni ea que anteqꝫ ligaret̉ iohānes baptiſta preteriens feſtinat ad ea que deinceps ſunt tꝑa. Sed iohānes his maxīe īmorat̉: que .ſ. an̄ incarcerationem iopannis fuerūt. vn̄ hic dicit̉. Altera die vidit iohānesioſū venientē ad ſe. Cuius igit̉ gr̄a ſecūdo pꝰ baptiſmūj ad eū veniebat: qꝛ ip̄m baptizauerat cuꝫ multis:ernullus ſuſpicet̉ qm̄ ex eadē cā ex qua ad iohānēalij ad iohannē veniret: puta peccata ꝯfeſſurꝰ autin hnīam abluendus in flumine. Propterea gͦ accedit qans iohanni occaſionē corrigendi hanc ſuſpitiqnem quā iohannes ꝑ v̓ba correxit. vn̄ ſequit̉ ⁊ ait:Ecce agnus dei: ecce qui tollit peccata mundi. Quiigit̉ ita purus erat vt ⁊ alioꝝ peccata abſoluere poſſer: manifeſtū eſt quoniā nō vt confiteret̉ peccata accedit: ſed vt occaſionē det iohāni loquendi de ipſo.Ienit etiā ſecūdo vt hi qui pͥora audierāt: certiꝰ recipiant q̄ predicta ſunt ⁊ alia rurſus audiant. Dicitaut: Ecce agnꝰ dei. innuens ꝙ hic eſt qͥ olim querebat̉: rememorans ꝓphetie iſaie: ⁊ vmbre q̄ ẜm moyſen erat: vt a figura faciliꝰ eos ducat ad veritatem.VG. Si aūt agnꝰ dei eſt īnocens ⁊ iohānes agnꝰannō ⁊ ipſe eſt īnocens; ſed oēs ex illa ꝓpagine veniunt de qua cantat gemēs dauid: Ego in iniquitatibꝰ cōceptꝰ ſum. Solus gͦ ille agnꝰ qui nō ſic venitnō enī in iniquitate cōceptus eſt: nec in peccatis mr̄eius eū in vtero aluit: quē virgo cōcepit: virgo peperit: qꝛ fide concepit: ⁊ fide ſuſcepit/ QRIG. Sꝫ cuꝫqͥnqꝫ offerant̉ aīalia in templo: tria terreſtria: vitulus ouis ⁊ capra: volatilia v̓o duo: turtur ⁊ colūba.⁊ de ouibus tria adducant̉: aries ouis agnus: de genere ouium agnū memorauit. Agnuꝫ enī in oblationibus quotidianis offerri videmꝰ: vnum qͥdē manalterū vero veſpere. Quenā autē oblatio alia pōt eēotidiana a rōnali natura cōprehendēda: niſi verbum ingēs agnꝰ typice nuncupatū? Pec nempe cenſebit̉ oblatio matutina ad frequētiam intellectꝰ indiuinis relatū. neqꝫ enī aīa pati pōt vt ſummis iugiter inſiſtat: eo ꝙ corporis terreſtris ⁊ grauis cōiugium eſt ſortita. Ex hoc etiam v̓bo quod chriſtꝰ eſt cōiectare de pluribus poterimꝰ: ⁊ quodammō veſꝑeꝯtingemꝰ ad corporalia ꝓcedentes. Qui aūt hūc obtulit agnum īmolandū deus fuit in homine recōditus: magnꝰ ſacerdos qͥ dixit. Nemo tollit aīam meāa me ſed ego pono eā. vn̄ dicit̉: Agnus dei. Ipſe enīnros languores accipiens totiꝰ mundi tollēs peccata: mortem quaſi baptiſmū ſuſcepit. Apud deū eniꝫnō ꝑtranſit īcorrectum qͥcquid agimꝰ qd̓ diſciplinaindigeat: q̄ per difficilia exercet̉. ¶THEO. Uel dicitur: chriſtus agnꝰ dei: inquātum deꝰ pater mortemchriſti acceptauit ꝓ nr̄a ſalutē: vel inquātum eum ꝓnobis tradidit morti. Sicut enī dice̓ ꝯſucuimꝰ: Hecoblatio eſt talis hominis .i. quā talis hō obtulit: ſic⁊ chriſtus dr̄ agnꝰ dei: dantis .ſ. filium ſuū ꝓ nr̄a ſalute in mortē. ⁊ ille qͥdem agnꝰ typicus nulliꝰ oīno

peccatū ſuſtulit: hic v̓o peccatum vniuerſi orbis terrarum: periclitantē enī mundū eruit ab ira dei. vnd̓ſubdit: Ecce qͥ tol. pec. mun. Nō autē dixit: qͥ tollet:ſed qͥ tollit peccata mūdi: quaſi ſemꝑ hoc faciēte ip̄onō enī tunc ſolum tulit cū paſſus eſt: ſed ex illo tꝑevſqꝫ ad pn̄s tollit: nō ſemꝑ crucifixus: vnam enim ꝓeccatis obtulit oblationē: ſed ſemꝑ purgās ꝑ illGREGO. viij. mora. Tunc aūt ab humano genere plene peccatum tollet̉: cū ꝑ incorruptionis gl̓iaꝫnr̄a corruptio ꝑmutabit̉. Eſſe nāqꝫ a culpa liberi n̄poſſumus: quouſqꝫ in corporis morte tenemur.THEO. Sed qͣre nō dixit Peccata mūdi: ſed peccatum: vt videlꝫ ꝑ hoc ꝙ dixit peccatum: vniuerſaliterpeccatū videret̉ īnuere: ſicut ꝯſueuimꝰ dicere ꝙ hōeiectus eſt de paradiſo .i. omne genꝰ humanum.BED A: Uel peccatum mūdi dicit̉ originale peccatum: qd̓ eſt cōmune totius mūdi: quod qͥdem peccatū originale ⁊ ſinguloruꝫ ſuꝑaddita: chriſtus pergr̄am relaxat. AVGV. Qui enim de nr̄a naturapeccatum nō aſſumpſit: ipſe eſt qͥ tollit nr̄m peccatum. Noſtis qꝛ quidā homines dicūt: nos tollimꝰpeccata ab hōibus: qꝛ ſancti ſumꝰ. ſi enim nō fueritſanctꝰ qui baptizat: qūo tollit peccatū alteriꝰ? cū ſitipſe hō plenꝰ peccato. Cōtra iſtas diſputatiōes hīclegamus: Ecce qͥ tollit pec. mun. vt nō ſit p̄ſumptiohoībus in homines. ORIG. Sicut tn̄ iugi oblatōni cognate ſunt relique oblationes legales: ſic huiꝰagni oblationi cognate oblationes vident̉ mihi effuſiones ſanguinis martyrum: quoꝝ patientia ⁊ cōfeſſione ⁊ promptitudine ab bonum obtundunturmachinationes impioꝝ. THEO. Quia v̓o ſuꝑiusillis qͥ ex phariſeis venerant iohānes dixerat: ꝙ medius veſtꝝ ſtat quem vos neſcitis: hic ignorantibusdemōſtrat dicēs: Hic eſt de quo dixi: Poſt me vēitvir: qͥ ante me factꝰ eſt. Uir dominꝰ dicit̉ ꝓpter etatis ꝑfectionē. Nā triginta annoꝝ baptizatus eſt: velqꝛ ſpiritalis aīe vir eſt ⁊ eccleſie ſponſus. vn̄ paulusDeſpondi vos vni viro: virginē caſtā exhibe̓ chriſtoAVG. Poſt me aūt venit: qꝛ poſterior natus eſt:An̄ me factus eſt: qꝛ prelatus eſt mihi. ¶ GREGO.Prelationis aūt eiꝰ cās aperuit: cū ſubiungit: Quiapͥor me erat: ac ſi aperte dicat: Inde me etiam poſtnatꝰ ſuꝑat: quo eum natiuitatis ſue tꝑa nō anguſtātnā qͥ per matrē in tempore naſcit̉: ſine tꝑe eſt a pr̄egeneratꝰ. THEO. Auſculta o arrie: nō dixit Quiapor me creatus eſt: ſed qꝛ pͥor me erat. Audiat hocpauli ſamoſateni abuſio ꝙ nō ex maria ſumpſit primordium qꝛ ſi eſſendi pͥncipiū ſumpſit ex virgine: qͣliter pͥor extitit p̄curſore? Nam manifeſtū eſt ꝙ precurſor chriſtum in ſex menſibus ſuꝑabat ẜm humanā generationē. CHRV. Ut aūt nō videat̉ ex amicitia ꝓpter cognatione ei teſtimoniū ꝑhibere: quiacognatꝰ eius erat ẜm carnē. ꝓpterea dicit: Ego neſciebā eū. et ẜm rationē hoc cōtigit: Etenī in deftoꝯuerſatꝰ eſt iohānes. Miracula v̓o quecūqꝫ chriſtopuero exiſtēte ſcā ſunt: puta q̄ circa magos ⁊ q̄cūqꝫtalia: an̄ multū ꝯtigerāt tp̄s: Iohanne ⁊ ipſo valdepuero exiſtēte. In medio v̓o tꝑe ignotꝰ oībus exiſtebat: ꝓpt̓ qd̓ ſubdit: Sed vt mani. in ifrl̓: ꝓpte. veniego in aqua baptizans. Hīc enī manifeſtū eſt qm̄ ⁊illa ſigna q̄ qͥdā dicūt a chriſto in pueritia fcā mēdacia ⁊ fictiones ſūt. Si .n. a pͥma etate miracula feciſſꝫ