Iohannes

ſubſtantia proponit: ꝙ tanta ſit ei virtus: ꝙ inuiſibilis ſit ſua deitate: cū ſit pn̄s cuilibet ⁊ totū ꝑ orbemoiffuſus: qd̓ notat̉ ex illo. Mediꝰ veſtrū ſtetit. Hicenī ꝑ totam orbis machinā effluxit: ſic vt que creantur: ꝑ ipſū creent̉: oīa enī ꝑ ipſū facta ſūt. vn̄ palameſt ꝙ inquirentibꝰ a iohanne: Quid gͦ baptizas; ip̄emedius erat. Uel qd̓ dr̄: In medio veſtrū ſtetit: intelligendū eſt de nobis hoībus. Cum enī ſimꝰ rōnales: in medio noſtrū exiſtit: ex eo ꝙ pͥncipale .ſ. cor: īmedio totius corꝑis inſitū ē. Qui ergo verbū in medio gerunt: non aut cognoſcūt de illiꝰ natura: nec d̓quo fonte manauit: nec quō cōſiſtit in eis: hi verbūin medio ſui obtinētes ignorāt: qd̓ tn̄ iohāneſ agnouit. vnde exprobrādo dicit ad phariſeos: Quē vosneſcitis. Quia expectātes phariſei chriſti aduētum:nihil tam arduū de eo contēplabant̉: ſolū hominēſanctū exiſtimātes eum eſſe. Dicit aūt: Stetit. Naꝫſtat pater inuariabilis exiſtēs ⁊ imꝑmutabilis. ſtatquoqꝫ verbū eiꝰ ad ſaluandū cōtinuo qͣꝫuis carnemſuſcipiat: qͣꝫuis mediū hominū ſtet inuiſibile. Ne v̓oputet aliqͥs aliū eſſe inuiſibilē ad oēs hoīes venientem: vel ad vniuerſū orbem ab eo qͥ humanatꝰ eſt ⁊in terra cōparuit: ſubdit: Qui pꝰ me venit. hoc eſt qͥpoſt me appariturꝰ eſt. Nō aūt idē denotat̉ hic perhoc qd̓ dicit Poſt: ⁊ cū ieſus nos poſt ſe inuitat. Illic enī ſequi poſt ipſū p̄cipit̉ nobiſ: vt eiꝰ indagandoveſtigia: ꝑueniamꝰ ad patrē: hic aūt vt pateat: quidſeqͣtur ex iohānis dogmatibꝰ. venit enī vt cūcti credant ꝑ eū p̄parati ad ꝑfectū verbū ꝑ mīora. Dicit gͦIpſe ē qui poſt me vēit. ¶ CHRV. Ac ſi ſi dice̓t: Neexiſtimētis tātū in meo conſiſtere baptiſmate. ſi enīmeū baptiſma ꝑfectū eſſet: aliꝰ nō veniret poſt me:aliud baptiſma daturꝰ: ſed hec p̄ꝑatio eſt illiꝰ ⁊ trāſibit in ꝓximo: vt vmbra ⁊ imago: ſed oportet eū qͥveritatē imponet venire poſt me. ſi enī hoc eſſet ꝑfectum: neqͣqͣꝫ ſecūdi locꝰ quereret̉. Et iō ſubdit: Quiante me factus eſt: hic ē honorabilior ⁊ clarior.GRE. Sic namqꝫ or̄. Ante me factꝰ eſt: ac ſi dicat̉:antepoſitus ē mihi. Poſt me gͦ venit: quia poſtmodum natꝰ: ante me aūt factꝰ eſt: quia mihi p̄latus.CHRV. Ne aūt exiſtimes comꝑabilē eē excellētiāhanc: incomparabilitatē on̄dere volens ſubiungit:Cuius ego nō ſū dignꝰ vt ſoluā corrigiā calciamenti. q. d. intantū eſt ante me vt ego neqꝫ ī vltimis miniſtroꝝ vocari dignꝰ ſim. Calciamentū enī ſoluerevltimi miniſterij res eſt. ¶AVG. Unde etſi dignuꝫſe diceret tm̄ modo corrigiā calciamēti ſoluere multum ſe humiliaſſet. ¶ GRE. Uel aliter: Mos apudveteres fuit vt ſi quis eaꝫ que ſibi cōpeteret acciꝑevxoreꝫ nollet: ille ei calciamentū ſolueret qͥ ad hācſponſus iure ꝓpinquitatis veniret. Quid igit̉ interhoīes chriſtus niſi ſancte eccleſie ſpōſus apparuit?Recte gͦ iohannes ſe indignū eſſe ad ſoluendā corrigiā eius calciamēti denuciat: ac ſi aꝑte dicat redēptoris veſtigia non denudare valeo: qꝛ ſpōſi nomēmihi immeritus nō vſurpo. qd̓ tn̄ intelligi ⁊ alit̓ poteſt: Quis enī neſciat ꝙ calciamenta ex mortuis animalibꝰ fiant. Incarnatꝰ v̓o dn̄s veniēs qͣſi calciatꝰapparuit: qͥ in diuinitate ſua morticina noſtre corruptionis aſſumpſit. Corrigia gͦ calciamenti ē ligatura myſterij. Iohānes gͦ ſoluere corrigiā calciamētieius non valet: qꝛ incarnationis myſteriū nec ipſe

inueſtigare ſufficit: ac ſi patenter dicat: Quid miꝝ ſꝫmihi ille prelatus ē: quē pꝰ me quidē natū conſidero: ſed natiuitatis eiꝰ myſteriū non cōprehendo:ORI. Quidā v̓o non inepte dixit hoc ſic intelligendu: Non ſū ego tanti vt cauſa mei deſcendat a magnalibꝰ: ac carnē qͣſi calciamētū ſuſcipiat ¶ CHRyEt qꝛ iohannes cū decenti libertate ea q̄ de chriſtoſūt oībus p̄dicabat: ꝓpterea euāgeliſta ⁊ locū deſignat dicens: Hec in bethania facta ſūt tranſ iordanē: vbi erat iohannes baptizans. Non enī in domoneqꝫ in angulo chriſtū p̄dicabat: ſed iordanē trāſiēſin media multitudine pn̄tibus oībus qͥ ab eo baptizabant̉. Quedā v̓o exemplarioꝝ certiꝰ hn̄t in bethabora. Bethania enī non vltra iordanē: neqꝫ ī deſerto erat: ſed ꝓpe hieroſolymā ¶ GLO. Uel due ſūtbethanie vna trans iordanē: altera citra non lōge ahierl̓m vbi lazarus fuit ſuſcitatꝰ ¶ CHRY. Hoc autē ⁊ ꝓpter aliā cām deſignat: qꝛ eniꝫ res nō antiqͣsnarrabat: ſed ante paruū tempꝰ contingentes p̄ſentes: ⁊ vidētes teſtes facit eoꝝ que dicuntur: demonſtrationē a locis tribuens. ¶ ALCHVINVS: Bethania v̓o domꝰ obedientie interp̄tatur ꝑ quā īnuitur: qꝛ ꝑ obediētiā fidei omnes ad baptiſma debētꝑuenire. ¶ QRI. Bethabora v̓o interp̄tat̉ domusꝑꝑationis ⁊ cōuenit cū baptiſmo: p̄ꝑantis dn̄o plebem ꝑfectā. Iordanis aūt interp̄tat̉ deſcenſus eoꝝQuis aūt erit hic fluuius niſi ſaluator noſter ꝑ queingredientē in hūc mūdū mūdari ꝯuenit: nō ſuū deſcendentē deſcenſū: ſed hūani generis: hic ſegregatdonatas a moyſe ab his q̄ ꝑ ieſu donant̉ ſortes: huius riuuli letificant ciuitatē dei. Sicut aūt draco latitat in egyptiaco fluuio: ita deꝰ in iſto. Pater enimeſt in filio: ⁊ qͥ ꝓficiſcūtur illuc vbi ſe lauent: obprobriū egypti deponūt ac apti ad ꝑceptionē hereditatis parant̉: necnō a lepra mundant̉: ⁊ duplicis capaces ſunt gratie ac ꝓmpti fiūt ad ſuſceptionē ſpūsalmi. In aliud flumē neqͣqͣꝫ deſcendēti ſpiritali colūba. Trāſ iordanē v̓o iohānes baptizat ut p̄curſorveniētis non innocētes: ſed pctōres vocare.¶ Altera die uidit iohānes ieſū ueniētē ad ſe: ⁊ ait: Ecce agnus dei: ecce ꝗ tollit peccata mundi. Hic ē dequo dixi: Poſt me uenit uir ꝗ anteme factꝰ ē: ꝗ prior me erat: ⁊ ego neſciebā eū. Sꝫ ut māifeſtet̉ in iſrael:ꝓpterea ueni ego in aqͣ baptizans.¶ DRI. Poſt teſtimoniū iohannis: iā videtur ieſusveniens ad eū non ſolū adhuc ꝑſeuerantē: ſed ⁊ potiorem effectū: qd̓ ꝑ diē ſecundariā deſignat̉. vn̄ dr̄.Altera die vidit iohannis ieſū veniētē ad ſe. Prideaūt ieſu mater ꝓtinus vt illū ꝯcepit ad matrē iohanis p̄gnantē ꝓficiſcit̉: ⁊ ꝑ vocē ꝓuenientē ad aureseliſabeth ex maria ſaluatione exultat iohannes coceptus ī vtero. Hic aūt poſt iohānis teſtimonia ip̄evidet̉ a baptiſta: accedens ad eū: prius autē auditualtioꝝ inſtruit̉ aliqͥs: ac deinde oculate inſpicit illaPer hoc aūt ꝙ maria ad eliſabeth venit minorem⁊ filiꝰ dei ad baptiſtā: ad feruorē opitulādi mīo⁊ ad modeſtiā admonemur. Ueꝝ vnde ad baptūta