Iohannes
ORIGE. Secūdū legit̉ hoc teſtimoniū a iohānebaptiſta de chriſto ꝓlatuꝫ: incipiente pͥmo illic: Hicē d̓ quo dixi: ⁊ deſinēte ibi: Ip̄e enarrauit. Uel alit̓:THEO. Poſtqͣꝫ ſuꝑius dixit euāgeliſta ꝙ iohannes teſtabat̉ de chriſto: Ante me factꝰ eſt: nunc ſubiungit qn̄ p̄miſſuꝫ teſtimoniū reddiderit chriſto iohannes. vn̄ dicit: Et hoc ē teſtimoniū iohannis qn̄miſerūt iudei ab hieroſolymis ſacerdoteſ ⁊ leuitasad iohannē. ORIGE. Iudei quidē ab hieroſolymis vt cognati exiſtētes baptiſte de ſtirpe ſacerdotali exiſtentis: ſacerdotes ⁊ leuitas deſtinant: ſciſcitaturos qͥs eſſet iohannes: eos .ſ. qͥ reputati ſunt ẜmelectionē ab alijs differre ⁊ ab electo hierolymorūloco. Iohannē itaqꝫ querūt cū tanta veneratione:erga chriſtū aūt nihil hmōi factū legit̉ a iudeis. ſedquod erga iohānē iudei: hoc iohānes erga chriſtuꝫꝓſequitur: ꝑ ꝓprios diſcipulos iuterrogas: Tu esqͥ venturꝰ es: an̄ aliū expectamꝰ VCHRI. Sic aūtfidedignū eſtimauerūt eſſe iohannē vt eī de ſeipſodicenti crederēt. vn̄ dr̄: Ut interrogarent eū: Tū qͥses. A VG. Non aūt mitterent niſi mouerent̉ excelletiā auctoritatis: qꝛ auſus ē baptizare. VORI.Iohannes aūt vt videt̉ diſcernebat ex qōne ſacerdotū ⁊ leuitaꝝ dubitationē: ne forte chriſtꝰ eēt baptizans: apertiꝰ tn̄ illud ꝓfiteri cauebant ne temerarij putarent̉. Quapropter merito vt eoꝝ opinio fallax de eo primitus aboleret̉: ac ſubinde veritas ꝓpalaret̉ ꝙ non ſit chriſtꝰ an̄ oīa manifeſtat. vn̄ ſeqtur: Et cōfeſſus ē ⁊ non negauit: ⁊ cōfeſſus ē: qꝛ nōſu ego chriſtꝰ. Hic etiā adijciamꝰ: qꝛ tēpꝰ aduentuschriſti populū recreabat quodāmō iā pn̄s exiſtenslegiſperitis ex ſacris ſcripturis illiꝰ tempꝰ ſperatuꝫcoiligentibꝰ: ꝓpt̓ qd̓ theodas nō modicā multitudinē qn̄ xp̄s ꝯgregauit: ⁊ pꝰ illū iudas galileꝰ ī diebus ꝓfeſſionis. Cū gͦ feruētiꝰ chriſti expectaret̉ aduentꝰ: iudei trāſmittūt ad iohānē ꝑ hoc qd̓ eſt: Tuquis es? cōijcere volentes ſi ipſe ſe chriſiū fateret̉.Non aūt ex eo ꝙ dicit: Nō ſu ego chriſtꝰ: negauit.ex hoc enī ipſo confeſſus ē veritatē. ¶GRE. Negauit plane qd̓ non erat: ſed nō negauit qd̓ erat: vt veritatē loquēs: eius mēbrū fieret: cuiꝰ ſibi nomē fallaciter nō vſurparet̉. CHRV. Uel alit̓: Paſſi erātiudei quādā humanā paſſionē ad iohannē. Indignū enī eſtimabāt ſubijci cū chriſto ꝓpter multa q̄iohannis claritatē demōſtrabant: quoꝝ pͥmū eratgenꝰ illuſtre. Principis enī ſacerdotū filiꝰ erat: deinde dura educatio: humanorū deſpectio. In chriſto aūt contrariū videbat̉ genꝰ humile: qd̓ ei exprobrabant dicētes: Nonne hic ē fabri filiꝰ; dieta cōis⁊ veſtimēta: nihil plus multis habētia. quia igit̉ iohannes cōtinue ad chriſtū mittebat volētes magisioh̓eꝫ hēre mgr̄ꝫ: mittūt ad eū opinātes ꝑ blāditiaseū allicere ad cōfitēdū ſe chriſtū eſſe. nō ergo quoſdam contēptibiles mittūt: vt ad chriſtu miniſtros⁊ herodianos: ſed ſacerdotes ⁊ leuitaſ: ⁊ non quoſcūqꝫ: ſed eos qͥ erant ex hieroſolymis: hoc eſt honorabiliores. Et ad hoc mittūt: vt interrogarēt Tu qͥses? non qͣſi ignorātes: ſed volētes eū inducere ad hͦqd̓ dixi: vnde iohānes ad mētē ⁊ non ad interrogationē eis rn̄dit: Et ꝯfeſſus ē ⁊ nō negauit: ⁊ ꝯfeſſuseſt: qꝛ nō ſū ego chriſtus. Et vide ſapientiā euāgeliſte. tertio quaſi idē dicit: ⁊ virtutē baptiſte indicās:
⁊ maliciā ⁊ amentiā iudeoꝝ. Deuoti enī ſamuli eſtnō ſolū non rapere gloriā dn̄i: ſed oblatā a multisreſpuere. Turbe enī ex ignorantia ad hanc venerūtſuſpitionē: vt iohannē chriſtū eſtimarēt. hi v̓o a maligna mente ex qua interrogabant eū: eſtimātes ꝑblanditias attrahere ad hoc qd̓ volebant: niſi enimexcogitaſſent hoc rn̄denti: Nō ſum ego chriſtꝰ. dixiſſent: Non hoc ſuſpicati ſumꝰ: non hoc veniminterrogaturi: ſed capti ⁊ manifeſti effecti ad aliudveniūt. vn̄ ſequitur: Et interrogauerūt eū. Quid gͦ:helias es tu? AVG. Nouerāt enī ꝙ p̄ceſſurꝰ erathelias chriſtu. nō enī alicui iguotū erat nomē chriſti apud hebreos: ſed non putabant illū eſſe chriſtūnec tn̄ oīno putauerūt chriſtū nō eſſe venturū: ⁊ cūſperarent futuꝝ: offenderūt in pn̄teꝫ. Seqͥtur: Et dixit: Non ſū. ¶ GRE. in ho. Ex his verbis nobis queſtio valde implexa generat̉. Alio quippe ī loco inquiſitꝰ a diſcipulis dn̄s de helie aduentu rn̄dit: Sivultis ſcire: iohānes ipſe ē helias. Requiſitus auteꝫiohannes dicit: Non ſuꝫ helias. Quō ergo ꝓphetaveritatis ē: ſi eiuſdem veritatis ſermonibꝰ concorsnō eſt. ORIGE. Dicit aūt aliqͥs ꝙ ſe ignorabat iohānes eſſe heliam: ⁊ hoc nimiꝝ vtent̉: qͥ aſſiſtut iterate incorporationis rōni tanqꝫ anima denuo induente corpora. Querūt enī iudei ꝑ leuitas ac ſacerdotes an eſſet helias: cū iterate corꝑis aſſūptionis documentū verax arbitrant̉ qͣſi paternum exiſtēs: necalienū ab archanoꝝ ſuoꝝ doctrina: ob hoc itaqꝫ dicit iohannes: Helias non ſū. nam neſcit primeuā vitam ꝓpriā. qualiter aūt videt̉ rōnabile ſi tanqͣꝫ ꝓpheta ſpū illuminatꝰ eſt: ⁊ de deo ⁊ vnigenito tatanarrauit: ignoraſſe de ſeipſo an vnqͣꝫ eius anima fuerit in helia. ¶ GRE. in ho. Sed ſi ſubtiliter veritasipſa requiratur: hoc quidē qd̓ inter ſe contrariū ſonuit: quo contrariū nō ſit inuenitur. Ad zachariamnāqꝫ de iohāne āgelus dixit: Ipſe precedet an̄ illūin ſpū ⁊ virtute helie: qꝛ .ſ. ſicut helias ẜm dn̄i aduētū p̄ueniet: ita iohānes preuenit primū. Sicut ille p̄curſor venturꝰ eſt iudicis: ita iſte p̄curſor facturꝰ ēredemptoris. Iohannes igitur in ſpū helias erat: īꝑſona helias nō erat. Qd̓ aūt dn̄s fatet̉ de ſpū: hociohannes denegat d̓ ꝑſona: quia ⁊ iuſtū ſic erat vtdiſcipulis dn̄s ſpūalē de iohāne ſentētiā diceret: etiohannes turbis carnalibꝰ nō de ſuo ſpū: ſed de corpore rn̄deret./ ORI. Rn̄dit gͦ leuitis ⁊ ſacerdotibNon ſū. cōiectās ꝓpoſitū queſtionis eoꝝ. non enīſapiebat p̄miſſa examinatio ſi idē ſpūs eēt ī vtroqꝫſed ſi iohānes eēt ipſe helias qͥ aſſumptus ē: nuncapparēs ẜm ꝙ a iudeis expectabat̉ abſqꝫ natiuitate. primꝰ aūt arbitrans reſumptionē corpoꝝ dicet̉:ꝙ incōſequēs ē filiū zacharie tanti ſacerdotis in ſenio natū: ſuꝑ oēm humanā expectationē ignoraria ſacerdotibus ⁊ leuitis ipſū natū fuiſſe: maxime luca teſtante ꝙ factꝰ ē timor in omnibꝰ habitantibuscirca eos. Sed forſan qm̄ ꝓpe finē heliā expectabatan̄ chriſtu qͣſi tropice ſuſcitari vident̉: an es tu qͥ pͥnuncias chriſtū venturū; ⁊ caute rn̄dit: Non ſum.Sed ⁊ nihil mirabile: ſicut in ſaluatore pluribꝰ ſcietibus ex maria natiuitatē eius: quidā fallebant putantes eum ad iohannem baptiſtam vel helia autaliquem prophetarum: ſic ⁊ in iohanne quoſdamortꝰ eiꝰ ex zacharia nō latebat: ⁊ quidā dubitabat: