Ca. I.

xim apparui: qꝛ enim filiꝰ dei ꝑ veram carnē appad eitiolijs ppo exercixauiit eos videre deu ſiqr poſſibile erat eis videre LAVG. ad paulinam:ged cū ſcriptū ſit. Beati mūdo corde: qm̄ ipſi deuꝫridebunt. ⁊ iteꝝ Cū apparuerit fil̓es eis erimꝰ: qm̄cidebimꝰ eum ficuti eſt: quid ē qd̓ hic or̄: Deum neno vidit vnqͣꝫ: In fortaſſe rn̄det̉ ꝙ illa teſtimoniaveridendo deo ſunt nō de viſo: ipſi enī deum videpunt: dictum eſt: nō viderūt: ⁊ nō vidimꝰ ſed viderimus eū ficuti ē: deū enī nemo vidit vnqͣꝫ. Uel inhac vita ſicuti ipſe eſt: vel etiā in angeloꝝ vitā ſicutiriſibilia iſta que corꝑali viſione cernunt̉GRE.pril mora Si v̓o a quibuſdā pōt in hac corruptibili carne viuētibꝰ: ſed tn̄ ineſtimabile virtute creſcētihus: quodā cōtemplationis acumine eterna clarina videri: hoc ab hac ſnīa nō abhorret: qm̄ quiſqͥsapientiā q̄ deus eſt videt: huic vite funditꝰ morit̉:ne iam eius amore teneat̉. AVG. xij. ſuꝑ geneſimad litterā: Niſi enī ab hac vita quiſqꝫ quodāmodomoriat̉: ſiue oīno exiens de corꝑe: ſiue ita auerſus ⁊alienatꝰ a carnalibꝰ ſenſibꝰ: vt merito neſciat ſicutapl̓s ait: vtꝝ in corꝑe an extra corpus ſit: non in illāripit̉ ⁊ ſubuehitur viſionē/ GRE. xviij. mora. Sciendū v̓o ē ꝙ fuere nōnulli qͥ deū dicerēt in illa recione btītudinis in claritate ſua conſpici: ſed in nanira minime videri: quos nimirū minor inqͥſitionisſubtilitas fefellit. neqꝫ enī illi ſimplici ⁊ incōmutabili eſſentie aliud ē claritas: aliud natura. AVG.ad paulinā: Si aūt dr̄: ī hoc ꝙ ſcriptū ē: Deū nemovidit vnqͣꝫ: homines tm̄modo intelligēdos. nā hocapl̓us planiꝰ explicans: Quem nemo inqͥt hoīm vidit: ſed nec videre pōt vt ita dictū ſit: Deuꝫ nemo vidit vnqͣꝫ: ac ſi diceret̉: Ntullꝰ hominū. q̄ſtio illa ſolui videbat̉: vt non ſit huic ſententie ꝯtrariū qd̓ dn̄sait. Angeli eoꝝ ſemꝑ vidēt faciē patris mei: vt .ſ. angelos deū videre credamꝰ: quē nemo vidit vnqͣꝫ .ſ.¶RE. xviij. mora. Sūt tn̄ nonnulli qͥ neqͣqͣꝫdeū videre nec angelos ſuſpicant̉. PCHRV. Dicentes ꝙ ipſū qd̓ deus eſt: non ſolū ꝓphete ſed nec angeli viderūt: neqꝫ archangeli. Sed ſi interrogaueriſeos audies de ſubſtantia nihil rn̄dentes: Gloria v̓oī excelſis deo non ſolū cantātes: ſed et in terra paxboībus bone volūtatis. Et ſi a cherubin ⁊ ſeraphinconcupiuerꝭ aliqͥd diſcere: myſticā ſanctimonij melodiam audies: et qm̄ plenū eſt celū ⁊ terra gloriaeius. AVG. ad paulinā: Qd̓ quidē in tantū veꝝ ēqꝛ dei plenitudinē nullꝰ non ſoluꝫ oculis corporisſed vel ipſa mente aliqn̄ comp̄hendit. Aliud ē enimidere: aliud totū videndo comp̄hendere. qn̄quidēid videt̉ qd̓ pn̄s vtcunqꝫ ſentit̉: totū aūt comp̄hendit̉ videndo qd̓ ita videt̉ vt nihil eiꝰ lateat vident.aūt cuiꝰ fines circūſpici pn̄t. Sic igit̉ ſolꝰ patrem videt filius ⁊ ſpūſſanctus ¶ CHRV̓. Qui enī creabiliſeſt nature: qualiter poterit videre qd̓ increabile ē?Ita igitur nullꝰ nouit deū vt filiꝰ. vn̄ ſeq̄t̉: Unigenitus filiꝰ qui eſt in finu patris ipſe enarrauit. ne ꝓpt̓nōīs cōmunionē vnū quēdā eoꝝ qͥ gratia facti ſuntfilioꝝ eē exiſtimes eum: primo quidē adiectꝰ ē artitulus. Si v̓o hoc nō ſufficit tibi: audi aliud nomenmigenitus. HILA. vj. de tri. Nature quidē nō fides non ſatis explicita videbat̉ ex noīe filij: niſi ꝓfletatis virtus ꝑ exceptionis ſignificatiua addere-

tur. preter filiū enī ⁊ vnigenitū nihil cognominansſuſpitionē penitus adoptionis excluſit: cū veritateꝫnoīs vnigeniti naͣ p̄ſtaret̉. CHRY. Sed ⁊ alid̓ poſuit dicens: Qui ē in ſinu patris. Etenim in ſinu conuerſari multo plus eſt qͣꝫ ſimpliciter videre. nam qͥſimpliciter videt: nō oīno eius qd̓ videt cognitionēhabet. qui v̓o in ſinu cōuerſatur nihil ignorabit. Cūigit̉ audieris ꝙ nullꝰ ꝯgnoſcit patrē niſi filiꝰ: neqͣqͣꝫdicas: qm̄ etſi plus oībus nouit patrē: ſed nō quātꝰeſt nouit eū: ꝓpterea euāgeliſta in ſinu patris eummorari dicit: vt nō eſtimemus ꝑ id aliud ſignificatūqͣꝫ familiaritatē vnigeniti ⁊ coeternitatē ad patrē.AVG. In ſinu enī patris .i. in ſecreto patris. Nonenī deus habet ſinū quēadmodū nos habemꝰ ī veſtibus: aut cogitandꝰ eſt ſic ſedere: quō nos aut forte cinctus eſt vt ſinū haberet: ſed qꝛ ſinꝰ noſter intus eſt: ſecretū patris ſinus patris vocat̉. Qui gͦ ī ſecreto patris nouit patrē: ipſe enarrauit qd̓ vidit.CHRY. Sed qͥd enarrauit; qm̄ vnꝰ ē deus. ſed ⁊ hͦreliqui ꝓphete ⁊ moyſes clamāt: quid gͦ plus didicimus a filio in ſinibus paternalibꝰ exiſtente? Primū quidem ipſa hec q̄ alij narrauerūt: ſunt enarrata ex oꝑatōe vnigeniti. Deinde qm̄ multomaioremſuſcipimꝰ doctrinā ꝑ vnigenituꝫ: ⁊ cognouimꝰ qm̄ſpūs deus ⁊ eos qͥ adorant eū in ſpū ⁊ veritate adorare oportet: ⁊ quoniā deꝰ pater ē vnigeniti/ BEDA: Preterea ſciendū qꝛ ſi ad p̄teritū referat̉: qd̓ait: Enarrauit: homo factꝰ enarrauit: qͥd d̓ trinitatisvnitate ſentiendū: qualiter ad eiꝰ ꝯtēplationē ꝓperandū: quibꝰ actibꝰ ſit ꝑueniendū? Si v̓o referat̉ adfutuꝝ: tūc enarrabit cū electos ſuos ad viſioneꝫ claritatis ſue inducet. AVG Fuerūt aūt hoīes qͥ dicerent: vanitate cordis ſui decepti. Pater inuiſibiliſeſt: filius aūt viſibilis eſt. Si gͦ ꝓpter carnē filiꝰ viſibilis dicitur: ⁊ nos ꝯcedimꝰ ⁊ ē catholica fides. Siaūt vt ipſi dicūt: anteqͣꝫ incarnaret̉ multū delyrantſi chriſtꝰ ſapientia dei ⁊ virtus dei ē. Sapientia enīdei videri oculis nō poteſt: ſi verbum hominis oculis non videtur: verbum dei ſic videri poteſt?CHRI. Nō igit̉ ſoli ipſi ꝓpriū ē: Deū nemo viditvnqͣꝫ. ſꝫ ⁊ filio: qꝛ vt paulꝰ dicit: ē imago dei inuiſibilis: qui v̓o inuiſibilis imago ē: ⁊ ip̄e inuiſibilis eſt.¶ Et hoc eſt teſtimoniū iohannis:quando miſerūt iudei ab hieroſolymis ſacerdotes ⁊ leuitas ad eum utinterrogarēt eum: Tu quis es? Etcōfeſſus eſt: ⁊ non negauit. Et confeſſus eſt: quia nō ſuꝫ ego chriſtus.Et īterrogauerūt eū: Quid ergo.Pelias es tu ? Et dixit: Non ſū.Propheta es tu? Et reſpōdit: NōDixerūt ergo ei: Quis es ut reſpōſum demus his qui miſerūt nos?Quid diciſ d̓ teip̄o? Ait: Ego uoxclamātis in deſerto: dirigite uiā domini: ſicut dixit iſaias propheta.