Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Iohannes

eſt cognoſcentis: magnam quandaꝫ hic ſuſcipiamꝰinteligentiam dignam dono ipſius qui genuit: etmultū poſt hoc ſtudiū demonſtremus. Et uerbum caro factuꝫ eſt: habitauit in nobis.AVG. dixiſſet: Ex deo nati ſūt: quaſi ne miraremur horreremus tantā gratiā nobis incredibile videret̉: quia hoīes ex deo nati ſūt: quaſi ſecuritatē faciens ait: Et v̓bū caro factū ē. Quid mirarꝭquia hoīes ex deo naſcūtur; attende ipſum deū exhoībus natu. ¶CHRY. Uel aliter: dixiſſet: qm̄ex deo nati ſūt qui ſuſceperūt: huius honoris poſuit cām: hoc .ſ. verbū fieri carnē. factꝰ eſt enī ꝓprifilius dei hoīs filius: vt filioſ hoīm faciat filios dei. aūt audieris: Qm̄ verbū caro factū eſt: ne turberis: neqꝫ enī ſubſtantiā cōuertit in carnē. hoc enī vere impiū ē intelligere: ſed manēs qd̓ ē: ſerui formaꝫaſſūpſit. Quia enī ſūt qui dicūt: qm̄ fantaſmata quedam ſuerint oīa que incarnatiōis ſunt: eoꝝ blaſphemiā deſtruēs: hanc dictionē Factū eſt poſuit: nontranſmutationē ſubſtantie: ſed carnis vere aſſūptionem rep̄ſentate volens. Si v̓o dixerint: qm̄ deuspotens ē: quare in carnē trāſmutari potuit. Dicemꝰ trāſmutari ab illa incōmutabili natura procul eſt. AVG. xv. de trini. Sicut aūt verbūnoſtrū vox quodāmodo corꝑis fit aſſumendo eamin qua manifeſtat̉ ſenſibꝰ hoīm: ſic verbū dei carofactū eſt: aſſumendo in qua ipſū manifeſtaret̉ſenſibꝰ hominū. Et ſicut verbū noſtrum fit vox: necmutat̉ in vocē: ita verbū dei caro quidē factū ē: ſedabſit vt mutaret̉ in carnē: aſſumendo qͥppe illā:in eam ſe ꝯſumendo hoc noſtrū vox fit: illud caro factū ē EX geſtis cōcilij epheſini: Sermo etiaꝫquē ꝓferimꝰ quo in alterutris locutionibꝰ vtimur:ſermo ē incorporeus: aſpectui ſubiectꝰ: tactutractabilis: ſed ſermo induerit litteras elementa viſibilis fit: aſpectu comp̄hendit̉: tactu tractat̉:ſic verbuꝫ dei qd̓ naturaliter inuiſibile eſt viſibilefit: qd̓ natura incorporeū ē: inuenit̉ tractabile.¶ALCVI. Cum etiā credamꝰ animā incorporeaꝫcorꝑi ꝯiungi: vt ex his duobꝰ fiat vnus: faciliuspoſſumꝰ credere diuinā ſubſtātiā incorporeā aīe incorꝑe cōiungi in vnionē ꝑſone: ita vt v̓bū in carneꝫnon ſit cōuerſū: nec caro in verbū: nec corpus inaīam: nec aīa conuertat̉ in corpꝰ THEO. Appollinaris aūt laodicenſis in hac v̓bo hereſim ſtatuit:dicebat enī chriſtꝰ aīam rōnalem habuit: ſedtm̄ carnē habens: diuinitatē anima que corpꝰ dirigit gubernat. AVG. contra ſer. arriani: Si aūtmouentur in eo qd̓ ſcriptū ē: verbū caro factū ē:nec ibi aīa nominat̉: intelligāt carnē hoīe poſitā:a parte totū figurate locutionis modo ficuti ē: Adte oīs caro veniet. Item ex oꝑibꝰ legis: iuſtificabit̉ oīs caro: qd̓ aꝑtius alio loco or̄: iuſtificabit̉ ex oꝑbꝰ legis. Sic itaqꝫ dictū ē: Uerbū carofactū ē. ac ſi diceret: Uerbū factum ē. THEO.Euāgeliſta volēs on̄dere inenarrabilē dei ꝯdeſcenſum: carnē cōmemorat: vt illius admiremur miſericordiam: qm̄ ꝓpter noſtrā ſalutē qd̓ oīno remotuꝫ diſtans ē ab eius natura: aſſūpſit .ſ. carnē. aīa nāqꝫhabet aliquā ꝓpinquitatē ad deū. Si aut verbū in-

carnatū ē: humanā aīam non aſſumpſit: ſequeretur adhuc aīe noſtre curate non eſſent: qd̓ eīꝫaſſūpſit: non ſanctificauit: Et qualis deriſio: cuꝫ aīapͥuſ peccauerit vt carnē aſſumēdo ſanctificauerit ioqd̓ ē pͥncipalius infirmū relinqueret? Subuertiturex hoc dicto neſtorius: dicebat non deꝰ verbūipſe idem factꝰ eſt ex ſacro cōceptꝰ ſanguine virginis: ſed v̓bo peꝑit hominē oīs virtutis dotatuserat ſpecie: dei verbū illi erat cōiūctū: ex hoc duos filios aſſerebat: vnū natum de virgine .ſ. hoīemalterū de deo .ſ. dei filiū: hoī illi coniunctū ẜm gr̄aꝫhabitudinē amorē. Contra quē euāgeliſta dixit: ipſū verbū factū ē homo: verbum inueniēshoīem virtuoſū ſe ſibi ꝯiūxerit. CIRL. ad neſtorium: Carnē enim animatā aīa rōnali viuens v̓buꝫſibi ẜm ſubſiſtentiā ineffabiliterqꝫ intelligibiliterfactꝰ ē: appellatꝰ ē filiꝰ hoīs: non ẜm volūtatēſolā aut beneplacitū: ſed neqꝫ in aſſumptiōe ꝑſoneſolius diuerſe quidē quo ad vnionē collate naturevnꝰ aūt ex ambobꝰ chriſtus filiꝰ: non qͣſi differentia naturarū interēpta ꝓpt̓ adunationē. TTHEO.Addiſcimꝰ ergo hoc qd̓ dicitur: Uerbum caro factū eſt: quia ipſū verbū ē: filiꝰ dei exiſtens factꝰeſt filius mulieris: pͥncipaliter dei genitrix nuncupat̉: tanqͣꝫ deū in carne genuerit. HILA. x. de tri.Quidā aut volētes vnigenitū deū in pnripio apd̓deū erat deus verbū: ſubſtantiuū deū eſſe ſꝫ ſermonē vocis emiſſe: vt qd̓ loquētibꝰ verbū ſuū: hocſit patri deo filius argute ſubripere volūt: ne ſubſiſtēs verbū deꝰ manens in forma dei chriſtꝰ homonatus ſit: vt hoīem illū humane potiꝰ originisqͣꝫ ſpūalis ꝯceptiōis ſacramentū animauerit: deus verbū hoīem ſe ex partu virginis efficiens extiterit: ſed vt ꝓphetis ſpūs ꝓphetie: ita in ieſu v̓bū deifuerit. Et arguere nos ſolēt chriſtū dicamꝰ natum non nr̄i corꝑis atqꝫ aīe hoīem: nos verbumcarnē factū: nr̄e ſimilitudinis natū hoīem p̄dicemꝰvt vere dei filiꝰ vere hoīs filiꝰ natus ſit. vt ſe ſibiaſſumpſit ex v̓gine corpꝰ: ita ex ſe ſibi aīam aſſūpſit vtiqꝫ ab hoīe nūqͣꝫ gignētiū originibuſ p̄bet̉.ipſe ille filiꝰ hoīs ſit: qͣꝫridicl̓e p̄ter dei filiū verbūcaro factū eſt: aliū neſcio quē tanqͣꝫ ꝓphetā verbodei aīatū p̄dicabimꝰ dn̄s ieſus chriſtus dei filiꝰ hoīs filius ſit ¶CHRY. Ne aūt ab eo qd̓ dictuꝫeſt: Uerbū caro factū ē: incōueniēter ſuſpicerꝭ verſione illius incorruptibilis nature ſubdit: Et habitauit in nobis. Qd̓ enī habitat: idē eſt habitaculo: ſed aliud. aliud aūt dico ẜm naturaꝫ: vnitionev̓o copulatione vnū ē deꝰ verbū caro: neqꝫ ꝯfuſione facta neqꝫ deſtructiōe ſubſtantiaꝝ. PALCVI.Uel habitauit in nobis .i. inter hoīes cōuerſatus ē. Et uidimꝰ gl̓iaꝫ eiꝰ gl̓iaꝫ qͣſi unigeniti a pr̄e: plenū gr̄e ueritatis.CHRY. Cum dixiſſet filij dei facti ſumus: nonaliter qͣꝫ per hoc verbum caro factum ē: rurſus ipſius dicit aliud lucrū: Et vidimus gloriaꝫ eiꝰ. quavtiqꝫ vidiſſemus: niſi ꝯſortiū hūanitatis viſuseēt nobis. Si enī moyſi ſuſtinuerūt faciē glorificatā vide̓: ſed velamine opꝰ fuit: qualiter diuinitatenudā exiſtētē: inacceſſibilē etiā ipſis ſuꝑioribꝰ vtutibus nos lutei t̓reſtres ſufferre poſſemꝰ AVCi.