Ca. I.

n nt̄a natura que ꝑ ſe inueſtigata ⁊ cōſiderata īfornis quedam tenebroſitas inuenitur: lucere non decuit. ⁊ qm̄ ipſa lux omni creature ē incōprehenſibilis: Tenebre eam non comp̄henderunt̉. CHRV.riel aliter: Totum ab illo loco: Et vita erat lux homninum: pͥmū nos de cōditione docuerat: deinde dix et que ẜm aīam bona prebuit nobis veniēs verhum. vn̄ dicit: Et vita erat lux hominum. Non dicitux iudeorum: ſed vniuerſaliter hominum. nō eniꝫindei ſolum: ſed ⁊ gentiles ad hanc venerūt cognitōnem. Non autē adiecit Et angelorū: quoniam ei denatura humana ſermo eſt quibus verbū venit euarans bonāY ORIGE. Querunt autē quare nōrerbū lux hominū dictum eſt: ſed vita que in verboſitrqͥbꝰ reſpondemꝰ: qꝛ vita ad pn̄s non ea que cōiſeſt rationaliū ⁊ irrationaliū dicit̉: ſed que adiungitverbo quod in nobis fit per participaptioneꝫ verimarij ad diſcernendū apparentē vitam ⁊ nō verā⁊ cupiendā verā vitam. Prius ergo participamꝰ viram que apud quoſdā quideꝫ eſt potentia nō actulux: qui .ſ. non ſunt auidi ꝑquirere que ad ſcientiamptinent: apud quoſdā vero ⁊ actu lux efficit̉: qui ẜꝫapoſtolum emulant̉ dona meliora .ſ. verbū ſapiētieſitamē ⁊ tunc idem ē vita ⁊ lux hominū: nullū manens in tenebris ꝑfecte viuere comprobat̉: nec qͥſqͣꝫviuentiū cōſiſtit in tenebris CHRY. Uita enī adueniente nobis ſolū eſt mortis imperiū: ⁊ luce lucēte nobis nō vltra ſunt tenebre: ſed ſemꝑ manet vitan mors ſuperare nō poteſt: nec tenebre lucem.ynde ſequit̉: Et lux in tenebris lucet. Tenebras mortem ⁊ errorem dicit. nam lux quidē ſenſibilis nō intenebris lucet: ſed ſine illis. Predicatio vero chriſtiin medio erroris regnantis fulſit: ⁊ eū diſparere fec̄⁊ in ym mortē fecit mortuꝰ chriſtus: ita eam ſuperans vt eos qui detinebant̉ reduceret. Quia igit̉eqꝫ mors eā ſuꝑauit: neqꝫ error: ſed fulgida eſt eiꝰp̄dicatio vbiqꝫ: ⁊ lucet cū ꝓpria fortitudine ꝓptereaſubdit: Tene bre cā nō comprehen¶ ORIGE. Eſtetiā ſciendū ꝙ ſicut lux hominū nomē ē duarū ſpūalium rerum: ſic ⁊ tenebre. Dicimꝰ enī hominū luceꝫpoſſidentē opera lucis perficere: ⁊ etiam cognoſce̓quaſi illuſtratū lumine ſciētie: ⁊ ecōtrario tenebrasdicimus illicitos actus: ⁊ eā que videt̉ ſcīa: nō ē autem. Sicut aūt pater lux eſt ⁊ in eo tenebre nō ſuntvlle: ſic ⁊ ſaluator. Sed qꝛ ſimilitudineꝫ carnis peccati ſubijt: nō incongrue de eo dicit̉ ꝙ tenebre in eoſunt alique: ipſo in ſe ſuſcipiēte nr̄as tenebras vt easdiſſiparet. Hec igit̉ lux q̄ fcā ē vita hominū: radiatin tenebris aīarū nr̄aruꝫ: ⁊ venit vbi pͥnceps tenebrarum harū cum genere bellat humano. Hanc lucemꝑſecute ſunt tenebre: qd̓ patet ex his q̄ ſaluator ⁊ eiij ſuſtinēt: pugnātibꝰ tenebris contra filios lucis.Ueꝝ qꝛ deus patrocinat̉ nō inualeſcūt. vn̄ non app̄hendūt lucem. vel qꝛ celeritatē curſus lucis ſubſecnō valent ꝓpter ꝓpͥam traditā. vel qꝛ ſi ſuꝑueniēteꝫexpectant: fugant̉ luce appropinquāte. Oportet aulem id ꝯſiderare ꝙ non ſemꝑ tenebre in ſiniſtra ꝑteſunt̉: ſed qn̄qꝫ in bona ẜm illud pſalmi: Poſuitlenebras latibulū ſuū: dum ea que ſunt erga deumnota ⁊ īperceptibilia ſunt. De hac ergo laudata caligine dicā: quoniā verſus lucē pergit: illamqꝫ apppendit: qꝛ quod erat caligo dū ignorabat̉: in lucem

cognitā vertit̉ ei qui didicit AVG. x. de ciui. dei:Hoc autē initium ſancti euāgelij quidā platonicusaureis lr̄is ꝑſcribendū: ⁊ ꝑ omēs eccleſias in lociseminentiſſimis p̄ponendū eſſe dicebat̉. N BEDA:Nam alij euāgeliſte chriſtuꝫ in tꝑe natu deſcribūt.Iohānes vero eundē in pͥncipio teſtat̉ fuiſſe dicēs:In pͥncipio erat verbū. Alij inter homines eū ſubitoapparuiſſe cōmemorat: ille ip̄m apud deū ſemꝑ fuiſſe teſtat̉ dicens: Et v̓bum erat apud deū. Alij eumveꝝ hoīem: ille veꝝ confirmat deū dicens: Et deuserat verbū. Alij hoīem apud homines eū temporaliter conuerfatū: ille deū apud deū in pͥncipio manētem on̄dit dicens: Hoc erat in pͥncipio apud deum.Alij magnalia que in homine geſſit perhibēt: ille ꝙomnē creaturam per ipſuꝫ deus pr̄ fecerat docet dicens: Oīa per ip̄m facta ſunt: ⁊ ſine ipſo ſcm̄ ē nihil.¶ Fuit homo miſſus a deo: cui nomen erat iohānes: hic uenit in teſtimoniū: ut teſtimoniū perhiberet delumine: ut omnes crederēt per illū.Non erat ille lux: ſed ut teſtimonium perhiberet de lumine.AVG. Ea que dcā ſunt ſuꝑiꝰ de diuinitate chriſtioca ſunt: qͣ ſic venit ad nos: ẜm ꝙ apparuit homo.Quia igit̉ ſic erat hō vt lateret in illo deꝰ: miſſus ēan̄ illū magnꝰ hō: ꝑ cuiꝰ teſtimoniū īueniret̉ pluſ qͣꝫhō: ⁊ qͥs eſt hic? Fuit ho­ THEQ. Nō angelus vtſuſpitionē ml̓toꝝ deſtrueret 7AVG. Et quo poſſetiſte verum de deo dicere: Miſſus a deo CHRY.Nihil de reliquo humanū eſſe eſtima eoruꝫ que dicunt̉ ab illo. nō enī que eiꝰ ſunt: ſed que mittentisoīa loquit̉: ideo ⁊ angelus nūcupatus eſt a ꝓphetadicēte: Ego mitto angelū meuꝫ. Angeli enī v̓tus eſtnihil ꝓpriū dicere. Hoc aūt quod dicit: Fuit miſſusnō eius qui ad eſſe ꝓceſſus on̄ſiuū eſt. Sicut auteꝫIſaias miſſus fuit: non aliūde qͣꝫ a mundo: ſed a ſtatu quo vidit dn̄m ſedentē ſuꝑ ſoliū excelſuꝫ ⁊ eleuatum ad plebē: ſic ⁊ iohānes a deſerto ad baptizādūmittit̉. Ait enī qui miſit me baptizare ille mihi dixitSuꝑ quē videris ⁊cͣ. AVGV. Quid vocabatur:Cui nomē erat iohānes. ALCV. i. gr̄a dei vel inquo eſt gr̄a: qui gr̄am noui teſtamenti .i. chriſtū ſuoteſtimo nio pͥmū mundo innotuit. Uel iohannes interpretat̉ cui donatum eſt: qꝛ per gr̄am dei donatūeſt illi: regem regū: nō ſolū precurrere: ſed etiā baptizare. YAVG. Quare venit? Hic venit in teſtimoniūvt teſtimoniū ꝑhiberet de lumine/ ORIG. Quidāīprobare nitunt̉ edita de chriſto teſtimonia ꝓphetaˢrum dicētes: Nō egere teſtibꝰ dei filiū habētem credulitatis ſufficientiā: tū in his que ꝓtulit ſalubribusverbis: tum in mirabilibꝰ operibꝰ ſuis. Siquideꝫ ⁊moyſes credi meruit ꝑ verbū ⁊ virtutes: non egenspͥuijs teſtibꝰ. Ad hoc dicendū eſt ꝙ multis exiſtentibus cauſis inducentibꝰ ad credenduꝫ: plerūqꝫ qͥdāex hac demōſtratione nō admirant̉: ex alia v̓o hn̄tcām vt credāt. Deꝰ aūt eſt qͥ ꝓ cunctis hominibꝰ hōfactus eſt. Conſtat igit̉ quoſdā ex iſtis ꝓpheticis adchriſti admirationē coactos: merantes tot ꝓphetaꝝan̄ eiꝰ aduentū voce̓: cōſtituētes natiuitatis eiꝰ locū

X 4