Iohannes

factū ſit dicens: Quod factū eſt in eo. hoc igit̉ non ſine eo qd̓ in eo ſcm̄ eſt. nā id qd̓ in eo ſcm̄ eſt etiamꝑ eum factū eſt. omnia enī per ipſum ⁊ in ipſo creata ſunt. In ipſo autē creata qꝛ naſcebat̉ creator deꝰſed ex hoc ſine eo nihil factū eſt: quia naſcens deusvita erat: ⁊ qui vita erat: non poſteaqͣꝫ natus erat factus eſt vita. nihil ergo ſine eo fiebat ex his q̄ in eofiebant: ⁊ deꝰ qui ab eo natꝰ eſt: nō poſteaqͣꝫ natuseſt: ſed naſcendo quoqꝫ extītit/ CHRV. Uel aliterNō apponemꝰ finale punctu vbi dicit̉: Sine ip̄o factum eſt nihil: ẜm hereticos. Illi enī volētes ſpiritūſanctū creatū dicere aiunt: Quod factū eſt in ipſo vita erat. ſed ita nō pōt intelligi. pͥmū qͥdem neqꝫ tp̄serat hic ſpūs ſcī meminiſſe: ſed ſi de ſancto ſpū hocdictū eſt: age. ſed eoꝝ interim legamus modū: ita .n.nobis hoc incōueniēs erit. cū enī dicit̉: Qd̓ factumē in ip̄o vita erat: ſpm̄ſanctū dicunt dictuꝫ eſſe vitā:ſed vita hec ⁊ lux īuenit̉ eſſe. Inducit enī Uita eratlux hominū. quo circa ẜm eos lucem omniū huncſpm̄ dicit. qd̓ autē ſuꝑius v̓bū dixit: hic ꝯn̄ter ⁊ deū⁊ vitā ⁊ lucem nominat. Uerbū aūt caro factum eſterit igit̉ ſpūſſcūs incarnatus: non filius: iō dimittentes hunc modū legendi ad decentē veniamꝰ lectionem ⁊ expoſitionē. hec aūt eſt cum dr̄: Oīa ꝑ ipſumſcā ſunt: ⁊ ſine ipſo ſcm̄ eſt nihil qd̓ factū eſt. ibi quieſcere fac ẜmonem. deinde ab ea que deinceps ē dictione incipe que dicit: In ipſo vita erat. ac ſi dicat:Sine eo factū eſt nihil qd̓ factū eſt .i. factibilium. vides qualiter hac breui adiectione oīa correxit ſuperuenientia incōuenientia. Inducēs enī ſine eo factūeſt nihil: ⁊ adijciens Qd̓ factū eſt: ⁊ intelligibilia cōprehendit: ⁊ ſpm̄ſanctu excepit. Spūs enim ſanctusfactibilis nō eſt. hec igit̉ que dicta ſunt de cōditiōererum dixit iohānes. Inducit aūt ⁊ eū qui eſt de ꝓuidentia ẜmonē dicens: In ipſo vita erat. quēadmodum in fonte qui generat abyſſus ⁊ in nullo minoratur fons: ita ⁊ ī operatione vnigeniti quecūqꝫ credas ꝑ eū fcā eſſe non minor ipſe factus eſt. nomē āthic nō ſolū cōditionis eſt: ſed ⁊ ꝓuidētie rerū: que ēẜꝫ ꝑmanentiā eoꝝ. cū aūt audis qm̄ in ip̄o vita eratnō cōpoſitū eſtimes. ſicut enī pr̄ habet vitā in ſeipſoita dedit ⁊ filio vitā habere: ergo ſicut pr̄eꝫ nō vtiqꝫdices cōpoſitū eſſe: ita nec filiū. ORIGE. Uel aliter: Oportet ſcire ꝙ ſaluator quedā dicit̉ nō ſibi eēſed alijs: quedā vero ⁊ ſibi ⁊ alijs. In hoc gͦ ꝙ dicit̉Qd̓ factum eſt in v̓bo vita erat. ſcrutandū eſt: an ſibi⁊ alijs vita eſt: vel alijs tm̄: ⁊ ſi alijs: qͥbus alijs; ideꝫautē eſt vita ⁊ lux: Lux autē hominū eſt. ſit itaqꝫ hominū vita quoꝝ eſt lux: ⁊ ſic in eo ꝙ dicit̉ vita ſaluator non ſibi ſed alijs. hec quidē vita v̓bo p̄exiſtentiAderit: ex eo ꝙ expiata a peccatis aīa ſit: ſerena vitainſerat̉ ei: qͥ v̓bi dei ſe ſuſceptibilē ſtatuit. vn̄ v̓bū qͥdem in pͥncipio non dixit ſcm̄: non enī erat quandopͥncipiū v̓bo careret. Uita autē hominuꝫ nō ſempererat in verbo: ſed hec vita hominū fcā eſt eo ꝙ vitaeſt lux hominū: cū enī homo non erat: nec lux hōinum erat: luce ẜꝫ habitudinē ad homines ītellecta⁊ iō dicit: Qd̓ factū eſt in v̓bo: vita erat. non autē qd̓erat in verbo vita erat. Inuenit̉ autē alia lr̄a non incongrue hn̄s: Qd̓ factum eſt in eo vita eſt. Si auteꝫintelligamus vitaꝫ hominū que in v̓bo fit euꝫ eſſe qͥdixit: Ego ſum vita. fatebimur neminē infideliū chri

ſti viuere: ſed cunctos eſſe mortuos: qui nō viuunt īdeo. Et vita erat lux hominū. HEODixerat. Anipſo vita erat: ne putares ꝙ abſqꝫ vita ſit verbuꝫ: ſedvita ſit ſpiritalis ⁊ lux rationalibꝰ cunctis. vn̄ dicit̉.Et vita erat lux hominum. q. d. lux iſta non eſt ſenſꝫbilis ſed intellectualis illuminās ipſam animam.AVG. ſuper io. Ex ip̄a enī vita illumināt̉ homines:pecora nō illuminātur: qꝛ non hn̄t rationabiles mētes: que poſſint videre ſapīam. homo autē factꝰ adimaginē dei: habet rationalē mētem per quā poſſitꝑcipere ſapīam: ergo illa vita per quā facta ſunt omnia: lux eſt: ⁊ non quorūcūqꝫ aīalium ſed hominuꝫ.THEO. Nō autem dixit lux eſt ſolum iudeis: ſedomniū hominū. Omnes enī hoīes inquātum ītellectuꝫ ⁊ rationē recipimꝰ ab eo qd̓ nos cōdidit verbointantū ab eo illuminari dicimur: nam ratio nobistradita ꝑ quā rōnales dicimur: lux eſt ad operandanos dirigēs ⁊ non oꝑanda­ ORIGE. Nō eſt autēp̄termittendū ꝙ vitam p̄mittit luci hominū: incōſequens enī erat illuminari nō videntē: ⁊ aduenire illuminationi vitam. ſi autē idē eſt: Uita erat lux hominum: ꝙ ſolū hominū erit chriſtꝰ lux atqꝫ vita ſoloꝝ hominū: hoc aūt opinari hereticū eſt. Nō igiturqͥcquid dicit̉ aliquoꝝ illoꝝ ſolum eſt. Scriptū ē enīde deo ꝙ ſi deꝰ abraā iſaac ⁊ iacob: nō tamē iſtorutm̄ patrū dictus eſt deus: non gͦ ex eo ꝙ dicit̉: Luxhominū. excludit̉ qͥn ſit alioꝝ: alios vero cōtines eꝙ ē: Faciamꝰ hoīem ad imaginē nr̄am: qͥdquid adimaginē ac ſimilitudinē dei factū eſt intelligi debetper hominē: Sic igit̉ lux hominū: lux cuiuſlibet rationalis creatura eſt.¶ Et lux ī tenebris lucet ⁊ tenebreeam non comprehenderunt.AVGV. ſuꝑ io. Quia vita illa eſt lux hominum:ſed ſtulta corda capere iſtā lucē non pn̄t: qꝛ peccatis ſuis aggrauant̉: vt eā videre nō poſſint: ne iō cogitent quaſi abſentem eē lucem: qꝛ eam videre nonpn̄t. Sequit̉: Et lux in tenebris lucet: ⁊ tenebre eamnō cōprehenderūt. Qūo enī hō poſituſ in ſole cecuspn̄s eſt illi ſol: ſed ipſi ſoli abſens eſt: ſic oīs ſtultuscecus ē: ⁊ pn̄s ē illi ſapīa. Sed cū ceco pn̄s ē: oculiseiꝰ abſens ē: nō qꝛ illi abſens ē: ſed qꝛ ipſe abſens eab illa. IDRIGE. Tenebre aūt huiuſmōi hominūnō natura ſunt: ſꝫ illud pauli: Eramꝰ aliqn̄ tenebrenūc aūt lux in dn̄o¶ QRIGE. in homel̓. Uel alit̓:Lux in tenebris fideliū aīarū lucet a fide inchoans:ad ſpem trahēs. Imperitoꝝ v̓o cordiū ꝑfidia ⁊ ignorantia lucē v̓bi dei in carne fulgentis nō cōprehenderūt: ſed iſte ſenſus moralis ē. Phyfica v̓o hoꝝ verboꝝ theoria taliſ ē: humana natura ⁊ ſi nō peccaretſuis ꝓpͥis viribꝰ lucere nō poſſet: Non enī naturalit̓lux ē: ſed particeps lucis: capax ſiquidē ſapiētie eſtnō ipſa ſapīa. Sicut gͦ aer ꝑ ſemetip̄m nō lucet: ſedtenebraꝝ vocabulo nuncupat̉: ita nr̄a natura duꝑſeip̄aꝫ cōſiderat̉ quedā tenebroſa ſubſtātia ē: capaxac particeps lucis ſapīe: ⁊ ſicut aer dū ſolares radios participat: nō dicit̉ ꝑ ſe lucere: ſed ſolis ſplendorin eo apparere: ita rōnabilis nr̄e nature ꝑs dū pn̄tiaverbi dei poſſidet̉: nō ꝑ ſe res intelligibiles ⁊ deumſuū ſed ꝑ īſitū ſibi diuinū lumē cognoſcit. Lux itaqꝫin tenebris lucet: qꝛ dei verbū vita: ⁊ lux hominum