Iohannes

us. vnde plocauit hoc quod eſt: Uerbuꝫ erat apuddeum: ei quod eſt deus erat verbu CHRI. Et nōvt plato hic qͥdem ītellectum quēdā: hic vero aīammundi eſſe dicens. hec enī ꝓcul ſunt a dīna natura:ſed dicunt: pater cum articuli adiectione dictus eſtdeus: filiꝰ autē ſine hac. qͥd ergo apoſtolꝰ dicit: Magni dei ⁊ ſaluatoris noſtri ieſu chriſti. ⁊ rurſus: Quieſt ſuꝑ oīa deus? ſed ⁊ romanis ſcribēs dicit: Gratiavobis ⁊ pax a deo pr̄e noſtro: ſine adiectione articuli: aliterqꝫ ⁊ ſuꝑfluū erat hic apponere ſuꝑius continue adiectū. nō igit̉ ⁊ſi nō eſt adiectꝰ filio articulusꝓpter hoc filius minor deus eſt.Hoc erat ī principio apud deuꝫ.HLA. ij. de trini. Quia dixerat Deus erat verbūtrepido in dicto: ⁊ me inſolēs ẜmo cōmouit: cū vnūdeū ꝓphete nūciauerūt: ſed ne quo vltra trepedatōmea ꝓgredi poſſit reddit ſacramēti tanti piſcator diſpenſationē: ⁊ refert ad vnū omnia: ſine cōtumelia:ſine abolitione: ſine tꝑe dicenſ: Et hoc erat ī pͥncipioapud deū: apud vnū ingenitū deū: ex quo ip̄e vnusvnigenitꝰ deꝰ eſſe p̄dicat̉. THEO. Et rurſus ne ſuſpicio diabolica aliquos ꝯturbaret: ne forte cū verbum deus ſit: inſurrexerit ꝯͣ pr̄em: vt aliqui famulātur gentiliū: ⁊ ſeparatꝰ a patre fuerit ipſi patri ꝯͣriusdicit: Hoc erat in pͥncipio apud deū. q. d. hoc dei verbum nunqͣꝫ a deo extitit ſeparatum. CHRI. Uelne audiens: In pͥncipio erat verbū: euiternū qͥdemeſtimes: ſeniorē vero ſpatio aliquo patris vitā ſuſcipias induxit: Hoc erat in pͥncipio apud deū. non enīfuit vnqͣꝫ ſolitariꝰ ab illo: ſed ſemꝑ deus apud deūerat. vel qꝛ dixerat. Deꝰ erat verbū: vt nō eſtimet qͥsminorē eſſe deitateꝫ filij: confeſtī cognoſcitiua ꝓpriedeitatis ponit: ⁊ eternitatē aſſumēs cum dicit: Hocerat in pͥncipio apud deū. ⁊ hoc ſcm̄ ē adijciēs: Omnia per ip̄m fcā ſunt/ ORIGE. Uel aliter: Poſtqͣꝫp̄miſerat tres ꝓpoſitiones euangeliſta: reſumit triain vnū dicens: Hoc erat in pͥncipio apud deū. In pͥmo enī triū didicimꝰ: in quo erat v̓bum: qꝛ ī pͥncipioerat: in ſecundo apud quē: qꝛ apud deū: in tertio qͥderat verbū: qꝛ deus. vel ergo demōſtrans verbū predictū deum: per hoc ꝙ dicit hoc: ⁊ colligens in propoſitionē quartā: hoc quod eſt: In pͥncipio erat verbum: ⁊ v̓bum erat apud deū: ⁊ deus erat verbuꝫ: aitHoc erat in pͥncipio apud deū. Querat aūt aliquiscur nō eſt dictum: In pͥncipio erat verbū dei: ⁊ v̓būdei erat apud deum: ⁊ deus erat verbū dei? Quiſqͥsautem vnicam veritatē fatebit̉ eſſe: palam eſt qm̄ ⁊demonſtratio eius q̄ eſt ſapīa vna eſt. Sed ſi v̓itasvna ⁊ ſapīa vna: v̓bo quoqꝫ quod v̓itatem enunciatſapīam expandit in his qui ſuſceptibiles ſūt: vnuꝫ ſiquidem erit. nec hoc dicimꝰ inficiantes v̓bū dei foreſed oſtēdentes vtilitatem omiſſionis huius vocabuli dei. Ipſe quoqꝫ iohannes in apocalyp. dicit: Et nomen eiꝰ v̓bum dei. ALCVI. Qualiter autē ponitſubſtantiuū v̓bum erat: vt intelligeres oīa temporapreueniſſe coeternū deo patri verbum.¶ Omnia per ipſuꝫ facta ſūt.ALCVI. Poſtqͣꝫ dixit de natura filij: de operatione eiꝰ ſubiungit dicens: Oīa per ipſum facta ſunt.i. quicquid eſt ſiue in ſubſtātia ſiue in aliqua ꝓprietate¶ HILA. ij. de trini. Uel aliter: Erat quidē ver

bum in pͥncipio: ſed potuit nō eſſe ante pͥncipluꝫ. ſedquid ille: Omnia ꝑ ipſum facta ſunt. Infinituꝫ eſt ꝑquod ſit omne quod factum eſt. ⁊ cū ab eo ſint omnia: ⁊ tempus ab eo eſt ¶CHRl. Moyſes quideincipiens ſcripturā veteris teſtamenti de ſenſibilibꝰnobis loquit̉: ⁊ hoc enumerat ꝑ multa: In pͥncio. n.ait fecit deus celum ⁊ terrā. deinde inducit: quoniā⁊ lux facta eſt: ⁊ firmamentū: ⁊ ſtellarum nature: ⁊genera animaliū. Euāgeliſta vero hec oīa excedensvno v̓bo comprehendit: vt cognita auditoribus adaltiorem feſtinans materiā totum hunc librum īſtituens non de operibus: ſed de cōditore AVGVj. ſuꝑ geneſim ad lr̄am: Cum enī dicit̉: Omnia ꝑ ip̄ꝫfacta ſunt. ſatis on̄dit̉ ⁊ lux per ip̄m fcā: cū dixit deꝰFiat lux. ⁊ ſimiliter de alijs: quod ſi ita ē eternū eſtquod ait deus fiat lux: quia v̓bū dei: deus apud deum patri coeternus eſt: quāuis creatura temporal̓fcā ſit. Cū enī verba ſint temporis cū dicimus: qn̄ ⁊aliqn̄: eternū tamē eſt in verbo dei: qn̄ aliquid fieridebeat: ⁊ tunc fit qn̄ fieri debuiſſe in illo v̓bo eſt: inquo nō eſt qn̄ ⁊ aliqn̄ qͣꝫ totū illud verbū eternū eſtAVGV. ſuꝑ iohāneꝫ: Qn̄ ergo poteſt fieri vt verbum dei ſcm̄ ſit: qn̄ deus per v̓bum fecit oīa: ſi ⁊ verbum ip̄m factuꝫ eſt per qd̓ aliud verbū ſcm̄ eſt; Shoc dicis qꝛ eſt v̓bum verbi: per qd̓ ſcm̄ ē illud: ip̄mdico ego vnigenitū filiū dei. ſi autē nō dicis verbumdei: concede nō ſcm̄ verbū per quod facta ſunt oīa.AVG. i. de trini. Et ſi factū nō eſt: creatura non eſtſi autē creatura non eſt eiuſdē cū pr̄e ſubſtantie eſt.omnis enī ſubſtātia que deus non eſt: creatura eſt:⁊ que creatura nō eſt deus eſt/ THEO. Solēt autem arriani dicere ꝙ ſicut ꝑ ſerrā oſtiū fieri dicimꝰ:quaſi ꝑ organū: ſic ⁊ ꝑ filiū oīa fcā fuiſſe dicunt̉: nōꝙ ipſe ſit factor: ſed organū: ⁊ ſic facturā aiūt filiumtanqͣꝫ ſcm̄ ad hoc vt ꝑ eum oīa fierent. Nos aūt adhuiuſmōi fictores mēdacij ſimpliciter rn̄demꝰ. ſi .n.vt dicitis pr̄ creaſſet ad hoc filiū: vt eo tanqͣꝫ organovteret̉ videret ꝙ inhonorabilior ſit filius qͣꝫ q̄ factaſunt: ſicut ea q̄ per ſerram ſunt facta: ipſo organo nobiliora exiſtunt. nā ſerra ꝓpter ipſa facta eſt: ſic ⁊ ꝓpter ipſa que facta ſunt: vt aiūt pater creauit filiumtanqͣꝫ nō deberet deus cuncta creare nequaqͣꝫ filiuꝫꝓduxiſſet: qͥd his v̓bis inſanius; ſed aiunt: quare nodixit ꝙ oīa v̓bum fecit: ſed vſus eſt hac p̄poſitione:per: ne filium ingenitū intelligeres ⁊ ſine pͥncipio ⁊dei conditore. CHRI. Sed ſi p̄poſitio per: contuibat te: ⁊ queris in ſcriptura ꝙ ip̄m v̓buꝫ oīa faceret.audi dauid: Initio tu dn̄e terrā fundaſti: ⁊ oꝑa manuum tuaꝝ ſunt celi. Quod aūt hoc de vnigenito dixerit addiſces ab apoſtolo vtente hoc v̓bo in epil̓aad hebreos de filio. Si v̓o de pr̄e hoc ꝓphetā dixiſſe dicis: Paulū vero filium adaptaſſe idē fit rurſus.Neqꝫ enim filio conuenire dixiſſet: niſi vehementerconſideret: quoniā que ſunt dignitatis cohonorabilia ſunt vtriqꝫ. Si rurſus per prepoſitio aliqn̄ ſubiectionem tibi videt̉ inducere: cur paulus eā de patreponit? Fidelis inquit dn̄s: per quē vocati ſumꝰ inſocietatē ſilij eius. Et iterū paulus apoſtolꝰ per voluntatem dei. ORIGE. Errauit etiā in hoc valentinus: dicens verbū eſſe quod mundane creationisp̄ſtitit cām creatori. ſed ſi ſic ſe habet veritas rerumꝓut ipſe intelligit: oportebat ſcriptū fore per creats