Ca. I.

quā. vt virgultū aut herbā: nōne cū imagine ſuaoſcit? Si qͦ ſemꝑ eēt virgultum: ſemꝑ eēt ⁊ imagoxerirgulto: qd̓ aut de alio eſt vtiqꝫ natū eſt. Pōt gͦcmno eē generans ⁊ ſemꝑ cū illo qd̓ de eo natū eſtSed oicet aliqͥs: ecce ītellexi eternū pr̄em coeternūcliū tn̄ ſicut effuſum ſplēdorē minꝰ igne lucētē: autccut effiuſam imaginē minꝰ qͣꝫ virgultū exiſtētē: dicinus nō. ſed eqͣlitas oīmodo eſt. nō credo ait: qꝛ nōaeniſti ſimilitudidē. Fortaſſis autē īuenimꝰ ī creanri qūo ītelligamꝰ filiū ⁊ coeternū pr̄i: ⁊ nequaqͣꝫiuorē. ſed nō illud poſſumꝰ īuenire in vno genereidinū. Iungamꝰ ambo genera: vnū vnde ipſlilitudines. ⁊ alterū vn̄ nos dedimꝰ. deder̄tdant ſxit illi ſimilitudines ex his q̄ p̄cedunt̉ tꝑe ab his ana naſcunt̉: ſicut hō de homine: ſed tam̄ hō: ⁊ hōnſdē ſubſtātie. Laudamꝰ gͦ in iſta natiuitate equalratē nature: deeſt equalitas tēporis. In illo auteꝫcenere ſimilitudinū quod nos dedimꝰ de ſplēdoremis ⁊ de imagine virgulti equalitatē nature nō innis: īuenies coeuitatē. Totuꝫ gͦ ibi qd̓ hic ex ꝑtibꝰquculis ⁊ rebꝰ ſingulis īuenit̉: ⁊ nō hoc ſolū qd̓ ingeaturis totū īuenio ibi: ſed tanqͣꝫ in creatore. ¶ Exceſtis. cōcilij epheſini: Propterea alicubi qͥdē filiūappellat pr̄is: alicubi aūt v̓bū noīat: alicubi aūt ſplēdorē vocat ſcriptura dīna ſingula horū nominū deipſo dicens: vt intelligas ea q̄ de chriſto dicunt̉ eē ꝯͣhemiā. qꝛ enī tuꝰ filius eiuſdem tibi nature ſitpolēs ẜmo on̄dere vnā ſubſtantiā patris ⁊ filij dicitIliū patris qui ex eo natꝰ eſt vnigenitꝰ. Deinde qm̄itas ⁊ filiꝰ apud nos oſtentationē p̄bent paſſionis ideoqꝫ hūc filiū appellat ⁊ v̓bū: impaſſibilitatēiuitatis eiꝰ noīe iſto demōſtrans. Sed qm̄ paterpiā ſcūs vt homo īdubitāter ſenior filio ſuo denōſtrat̉: ne hocip̄m etiā de diuina natura putaresplēdorē vocat vnigenitū patris. Splēdor enī naſciur qͥdeꝫ ex ſole: nō autē ītelligit̉ ſole poſterior. Cogͦ ſemꝑ pr̄i filiū ſplendor tibi denūciet: imtē natiuitatis on̄dat v̓bū: ꝯſubſtātialitatēIilij nomē inſinuet. CHRV. Sed dicūt illi qm̄ hoci in pͥncipio: nō eternitatē on̄dit ſimpliciter: Eteniꝫ⁊ de celo iſtud ⁊ de terra dcm̄ eſt: In pͥncipio īquitſecit deꝰ celū ⁊ terrā. ſed qͥd cōe habet erat ad fecit?;ſicut enī qd̓ eſt: cū de hoīe qͥdē dicit̉: tp̄s pn̄s ſignifcat tm̄. Cu autē de deo id qd̓ eſt ſemꝑ ⁊ eternaliteriti ⁊ erat. De nr̄a quidē cū dicit̉ natura: p̄teritū ſignificat tp̄s: cū aūt de deo eternitatē on̄dit. ORIGE.in ho. Cū enī v̓bū duplicē habet ſignificatōeꝫ: aliqn̄enī tꝑales motꝰ ẜm analogiā alioꝝ v̓boꝝ declarat:aliqn̄ ſubſtantiā vniuſcuiuſqꝫ rei de qua p̄dicat̉ ſineali motu vllo deſignat: ideo ⁊ ſubſtantiuū vocat̉.HI LA. ij. de trini. Reſpice igit̉ ad mundū: intellipe qͥd de eo ſcriptū eſt: In pͥncipio fecit deus celū ⁊lerra. Fit gͦ in pͥncipio qd̓ creat̉: ⁊ etates cōtinēt qd̓in pncipio ꝯtinet̉ vt fieret. Piſcator autē illitteratꝰ:indoctus: liber a tꝑe: ſolutꝰ a ſeculis eſt: vicit omneyncipiū: erat enī qd̓ eſt: neqꝫ in tꝑe aliquo cōcludit̉ceperit qd̓ erat potiꝰ in pͥncipio qͣꝫ fiebat. AL¶NVS. Cōtra eos gͦ qͥ ꝓpt̓ tꝑalem natiuitatemptēbat xp̄m nō ſemꝑ fuiſſe: incipit euangeliſta deetntate v̓bi dicens. In pͥncipio erat verbum.Et uerbum erat apud deum.

CHRY. Quia maxime dei hoc eſt ꝓpͥum eternū⁊ ſine pͥncipio eē: hoc pͥmū poſuit: deinde ne qͥs audienſ: In pͥncipio erat v̓bū. ingenitū v̓bū dicat: confeſtim hoc remouit dicēs: Et v̓bū: erat apud deum.HILA. ij. de trini. Sine pͥncipio enī eſt apud deum⁊ qͥ abeſt a tꝑe: nō abeſt ab auctore. BASI. Rurſus hoc dicit p̄pter blaſphemātes qd̓ nō erat: vbi gͦerat verbū: nō in loco incircūſcriptibilia ꝯtinent̉: ſꝫvbi erat apud deū: neqꝫ pr̄ loco neqꝫ filiꝰ circūſcriptione aliqua ꝯtinent̉. ORIGE. Utile eſt etiamīducere ꝙ verbū dicit̉ ad aliquos fieri: puta ad oſeevel iſaiā aut hieremiā: ad deū aūt nō ſit: qͣſi pͥus nōens apud ip̄m. ex eo igit̉ qd̓ iugiter eſt in eo diciturEt verbū erat apud deū: qꝛ nec a pͥncipio a pr̄e ſeꝑatus eſt. CHRY. Nō etia dixit: In deo erat: ſꝫ apd̓deū erat: eā q̄ ẜm hypoſtaſim eiꝰ eternitatem nobison̄dens. THEO. Uidet̉ autē mihi ꝙ ſabellius exhoc dicto ſubuerſus eſt. Ip̄e enī dicebat ꝙ pr̄ ⁊ filiꝰ⁊ ſpūſſcūs vna eſt ꝑſona q̄ aliqn̄ vt pr̄ apparuit: aliqn̄ vt filius: aliqn̄ vt ſpūſſūs. Manifeſte vero ꝯfundit̉ ex hoc verbo: Et verbū erat apud deū. Hic enimeuāgeliſta aliū declarat eē filiū: aliū deū .ſ. patrem.¶ Et deus erat uerbum.NILA. ij. de trini. Dicēs verbū ſonus vocis eſt:enūciatio negocioꝝ ⁊ elocutio cogitationū: hoc verbū in pͥncipio apd̓ deū erat: qꝛ ẜmo cogitationis et̄nus eſt: cū qͥ cogitat ſit eternus. ſed qūo in principioerat: qd̓ neqꝫ an̄ tp̄s neqꝫ poſt tp̄s eſt? Et neſcio anip̄m poſſit eē in tꝑe. Loquētiū enī ẜmo neqꝫ ē anqͣꝫloquātur: ⁊ cū locuti erūt: nō erit. In eo enī ipſo ꝙloquūtur: dū finiūt iā nō erit id vn̄ ceperūt. Sed ſi pͥmam ſnīam rudis auditor admiſeras: In pͥncipioerat verbū: de ſequēti qͥd quereris: Et verbum eratapud deū? Nūquid audieras de deo vt ẜmoneꝫ recondite cogitationis acciperes: aut fefellerat hominem quid eēt momēti īter ineſſe ⁊ adeſſe. Id enimqd̓ in pͥncipio erat: nō in altero eē: ſed cū altero p̄dicat̉. ſtatū igit̉ verbi ⁊ nomen expecta. dicit nāqꝫ: Etdeus erat verbū. Ceſſat ſonꝰ vocis ⁊ cogitatiōis eloquiū: Uerbū hic res eſt nō ſonꝰ: natura non ſermo:deus nō īanitas eſt. HILA. vij. de trini. Simplexautē nuncupatio eſt ⁊ caret offendiculo affectōnisaliene. ad moyſen dictū eſt: Dedi te deū pharaoni:ſed nunqͥd adiecta nominis cauſa eſt: cuꝫ dicit̉ pharaoni? Moyſes enī pharaoni deus datꝰ eſt: dum timetur: dum orat̉: dum punit: dū medet̉. Et aliud ēdeum dari ⁊ aliud deū eſſe. Memini quoqꝫ ⁊ alterius nūcupationiſ vbi dicit̉: Ego dixi dij eſtis: ſed ineo indulti nominis ſignificatio eſt. Et vbi refert̉ egodixi: loquētis potius ſermo eſt qͣꝫ rei nomē. cū autēaudio: Et deus erat verbum: nō dictū ſolum audioverbū: ſed demonſtratū eſſe intelligo quod deus ēBASI. Sic igit̉ excludēs accuſationē blaſphemātium querentiū quid eſt verbū reſpōdet̉. THEO.Et deus erat verbū. Uel aliter ꝯtinua: Poſtqͣꝫ v̓būerat apud deum: manifeſtū eſt ꝙ due perſone erātquāuis vna natura duabꝰ exiſtat. vnde dicit̉: Et deus erat verbū: ita vt vna natura ſit patri ⁊ filio: cumſit vna deitas. IORIGE. Adijcendū etiā ꝙ verbūin eo ꝙ ſit ad ꝓphetas illuſtrat ꝓphetas ſapīe lumine apud deū vero eſt verbū obtinens ab eo ꝙ ſit de

X 2