Ca. XXIIII.

ninꝰideo dixit: vt ſpem nobis ſue reſurrectōis oſtēaeret: nam quod palpat̉ corpꝰ eſt. In corpore auteꝫceiurgemus: ſed illud ſubtilius: hoc craſſius: vtpoteaahuc terrene labis qualitate concretū. Non ergoper incorporeā naturā: ſed per reſurrectiōis corꝑeequmlitatē chriſtꝰ clauſa penetrauit ¶GREGO. xi.mnora. Non .n. in illa reſurrectōis gloria corpus nogrū erit impalpabile: cū vento aereo ſubtiliꝰ vt euticius pixit: ſed ſubtile quidē per effectū ſpiritalis potentie: palpabile autem per veritatē nature. Sequiir. Et cū hec dixiſſet: oſtēdit eis manus ⁊ pedes.EA: Quibus .ſ. indicata clauorū veſtigia clamepe: ſed ẜm iohannē etiam latus eis oſtēdit: cumfuerit laricea perforatū: vt .ſ. oſtenſa vulnerū cicatrice dubietatis eorū vulnꝰ ſanaret. Solēt aūt in hͦ loco gentiles calūniam ſtruere: quaſi nō valuerit dominus vulnera ſibi inflicta curare. Quibꝰ reſpondēdum eſt: quia nō eſt cōſequēs: vt qui maiora feciſſevobat̉: minora facere nequiuerit: ſed certe diſpēſarōnis gratia qui mortē deſtruxit: ſigna mortis delere noluit: pͥmo quidē vt per hoc diſcipulis fidē ſuereſurrectōnis aſtrueret: deinde vt patri pro nobisſupplicās quale genꝰ mortis pro homine pertuleritſemper oſtendat: tertio vt ſua morte redēptis qͣꝫ miſericorditer ſint adiuti: propoſitis eiuſdē mortis incijs inſinuet: poſtremo vt in iudicio qͣꝫ iuſte dānēt̉riciet.Adhuc aūt illis nō credētibus ⁊mirantibꝰ pre gaudio dixit: Habetis hic aliquid: quod māducet̉? Atilli obtulerūt ei ꝑtem piſcis aſſi: ⁊ fanum mellis. Et cū māducaſſꝫ corāeis: ſumens reliquias dedit eis. Etdixit ad eoſ: Hec ſunt uerba que locutꝰ ſum ad uos: cū adhuc eſſem uobiſcū: qm̄ neceſſe eſt implere omniaque ſcripta ſunt in lege moyſi ⁊ prophetis ⁊ pſalmis de me.CIRII. Oſtenderat dominꝰ diſcipulis manꝰ etedes: vt certificaret diſcipulos ꝙ corpꝰ quod paſſum fuerat reſurrexit. Ut adhuc auteꝫ magis certificaret aliquid manducabile petijt. vnde dicitur: Adhūc aūt illis nō credentibꝰ ⁊ mirantibꝰ p̄ gau. dixithabetis hic aliquid quod māducet̉. GREGO.niſenus: Et iuſſu quidē legis paſcha cū amaricātibꝰedebatur: quia adhuc amaritudo manebat: poſt reſurrectiōem vero cibus fauo mellis dulcoratur. vn̄de ſequit̉. At illi obtulerūt ei ꝑtem piſcꝭ aſſi: ⁊ fauūmellis / BED. Ad inſinuandū ergo reſurrectionisſue veritatē: nō ſolū tangi a diſcipulis: ſed etiam cōueſci cum illis dignatur: ne arbitrent̉ eū nō ſolideꝫſed imaginabiliter ſibi apparere. vnde ſequit̉: Et cūmaducaſſet corā eis: ſumēs reliquias dedit eiſ. Mādūcauit quidē poteſtate: nō ex neceſſitate. aliter .n.abſorbet aquā terra ſitiens: aliter ſol calens: illa indigentia: iſte potentia ¶GRECVS: Si damuſ doramū rere comediſſe: demꝰ ⁊ omnes homines poſt

reſurrectōem v̓ti ciborū fomētis. Sed que ex qͣdamdiſpenſatōe fiunt a ſaluatore: nō ſunt regula ⁊ norma nature: quoniā in quibuſdā alijs diſpēſauit. Reſuſcitauit eniꝫ noſtra corpora incorrupta: qui tamēdereliquit ꝓprij corporis foramina: que claui forauerant ⁊ lateris cicatricē: vt oſtēdat ꝙ manſit poſtreſurrectōem natura corporis: nec eſt in aliaꝫ mutatus ſubſtantiā. BED. Manducauit ergo poſt reſurrectōem: nō quaſi cibo indigens: nec quaſi in reſurrectōne quam expectamꝰ cibis egere ſignificansſed vt eo modo naturā corporis reſurgentis aſtrueret̉. Myſtice aūt piſcis aſſus quem chriſtus comedit: ſignificat chriſtū paſſum: ip̄e enim latere dignatur in aquis generis humani. Capi voluit laqueomortis noſtre: ⁊ quaſi tribulatōe aſſatus eſt tempore paſſionis ſue: ſed fauus mellis nobis extitit in reſurrectōne. In fauo quidē mellis vtrāqꝫ naturā exprimere voluit perſone ſue. Fauus quippe mellis īcera eſt: mel vero in cera eſt diuinitas in humanitate. THEO. Uident̉ autē ⁊ comeſta aliud haberemyſteriū. ꝙ enim māducauit partē piſciſ aſſi: ſignificauit ꝙ naturā noſtrā in huiꝰ vite mari natantem:aſſans eam igne ꝓprie deitatis: ⁊ exiccās eius humiditatem: quam a ꝓfundis verbis cōtraxerat: eſcamfecit diuinā: ⁊ eam que pͥuſ erat abominabilis p̄parauit deo cibum ſuauē: quod ſignificat fauꝰ mellis.vel per piſcem aſſum ſignificat vitam actiuā conſumentē noſtrā humiditatē laborū prunis. cōtemplatōem vero ſignificat per fauū mellis: ꝓpter dulcedinem eloquiorū dei ABED. Poſtqͣꝫ aūt viſus eſt ettactus māducauit: ne in aliquo ſenſus humanoſ ludificaſſe videret̉: miſit manꝰ ad ſcpͥturas. vnde ſeqͥt̉Et dixit ad illos: Hec ſunt verba que locutus ſū advos: cum adhuc eſſem vobiſcū .i. cuꝫ adhuc eſſem incarne mortali qua eſtis ⁊ vos. tūc quidē in eademcarne reſuſcitatus erat: ſed cū illis in eadē mortalitate non erat. ⁊ ſubdit: Quoniā neceſſe eſt impleriomīa que ſcpͥta ſunt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de me. AVG. de cōcon. euange. Illud attendant qui magicis artibꝰ chriſtū tanta potuiſſe: ⁊ nomen ad apoſtolos in ſe cōuertēdos arte ip̄a conſecraſſe delyrāt: vtrū potuit magicis artibus prophetas diuino ſpiritu anteqͣꝫ in terra naſceret̉ implereNeqꝫ eniꝫ ſi magicis artibus fecit vt coleret̉ ⁊ mortuus: magus erat anteqͣꝫ natus: cui ꝓphetādo vēturo gens vna deputata eſt.Tūc aperuit illis ſenſum: ut ītelligerent ſcripturas: ⁊ dixit eis: Qm̄ſic ſcriptū ē et ſic oportebat chriſtūpati ⁊ reſurgere a mortuis t̓tia die:⁊ p̄dicare in noīe eiꝰ pnīam ⁊ remiſſion peccatorū in omnes gētes: incipientibꝰ ab hieroſolyma. Uos autēteſtes eſtis horū. Et ego mittā promiſſum patris mei in uos. Uos autem ſedete in ciuitate quoaduſqꝫ induamini uirtute ex alto.