Lucas
IBED. Poſtqͣꝫ prebuit ſe videndū oculis: manibus contractandū: legis cōmemorauit ſcripturas.conſequēter aperuit ſenſuꝫ: vt intelligatur quod legitur. vnde dicitur: Tūc aperit illis ſenſum: vt intelligerēt ſcpͥturas. THEO. Alioqͥn quomodo eorūanima turbata ⁊ vacillās circa chriſti myſteriū ſtuduiſſet; ſed ⁊ verbis eos docuit. Sequit̉ enim: Et dixit eis: qm̄ ſic ſcpͥtū eſt: ⁊ ſic oportet chriſtū pati .ſ. ꝑlignū crucis. BED. Perdidit aūt chriſtꝰ fructumpaſſionis: ſi nō eſſet veritas reſurrectōis. vnde ſubdit: Et reſurgere a mortuis die tertia. Deīde poſt cōmendatā ſui corꝑis veritatē: commēdat eccl̓ie vnitatem cū ſubdit: Et predicare in nomīe eiꝰ pnīam ⁊remiſſiōem peccatorū in omēs gētes. ¶ EVSE. Dictū .n. erat: Poſtula a me: ⁊ dabo tibi gētes hereditatem tuam. Oportebat aūt cōuerſos ex gētibus expiari a quolibet ꝯtagio ⁊ macula ꝙ ip̄iꝰ virtutē: qͣſicōtaminatos ab errore demonū idolatrie: ⁊ nuperquafi cōuerſos a vita execrabili ⁊ impudica. ⁊ ideodicit: ꝙ oportet p̄dicari pͥus quidē pnīam: cōſequēt̉remiſſiōem peccatorū in omēs gētes. Eis .n. qui prius qͣꝫ verā oſtēderūt maloꝝ pnīaꝫ ſalubri gratia veniam cōmiſſorū donauit: ꝓ quibꝰ ⁊ mortē ſubijt.¶ THEO. In hoc vero ꝙ dicit Pnīaꝫ ⁊ remiſſiōeꝫpeccatoꝝ. etiā de baptiſmate memīt: in quo ꝓ depoſitōem pͥorū ſcelerū: ſubſequit̉ venia peccatoꝝ. Sedquo pacto ītelliget̉ in ſolo chriſti noīe baptiſma fieri: cū alibi mandet hoc fieri in noīe prīs ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti? Et pͥmo quidē dicimꝰ ꝙ nō intelligit̉ ꝙin ſolo chrſti nomīe fiat baptiſma: ſed ꝙ chriſti baptiſmate aliquis baptizet̉ .i. ſpiritaliter: nō iudaice:nec tali quali iohānes baptizabat ad ſolā pnīam: ſꝫad ſpūs almi ꝑticipatōem: ſicut ⁊ chriſtꝰ in iordanebaptizatꝰ oſtēdit ſpiritūſanctū in ſpecie colūbina.Porro baptiſma in chriſti nomīe .i. morte chriſti intelligas. ſicut .n. ip̄e poſt mortē triduo reſurrexit: ſic⁊ nos ter in aquā mergimur ⁊ cōueniēter emergimur: incorruptibilitatis ſpūs arrā recipiētes. Hocetiā chriſtꝰ nomē cōtinet in ſe: ⁊ patrē quaſi vnctorē: ⁊ ſpm̄ quaſi vnctionē: ⁊ filiū quaſi vnctū .ſ. ẜꝫ humanā naturā. Nō aūt decebat ampliꝰ biꝑtitū eſſehumanū genꝰ in iudeos ⁊ gētiles. Et ideo vt omēsin vnū vniret: mādauit inciꝑe ſermonē a hieruſaleꝫ⁊ ad gētes terminari. vnde ſequit̉: Incipi. ab hieruſalē. ¶ BED. Nō ſolū quia credita ſunt illis eloqͥadei: ⁊ eoꝝ eſt adoptio filiorū ⁊ gloria. verū etiam vtgētes varijs erroribꝰ implicate: hoc maxime indiciodiuine pietatis: ad ſpem venie ꝓuocent̉ ꝙ eis qui filiū dei crucifixerūt venia cōcedet̉. ¶ CHRI. Inſuꝑne dicerent aliqui: ꝙ omiſſis notis īuerūt ſe oſtētaturos ad extraneos. Ideo pͥus apud ip̄os occiſorespandūt reſurrectōis ſigna in eadē ciuitate in qͣ ꝓrupit temerariꝰ auſus. Ubi .n. crucifixores credere vident̉: reſurrectio plurimū demōſtrat̉ ¶ EVSE. ꝙ ſiea que chriſtꝰ p̄dixit iam ſortiūt̉ effectū: ⁊ verbū eiusviuax ⁊ efficax ꝑ vniuerſuꝫ mūdū oculata fide ꝑſpicitur: tp̄s eſt nō īcredulos eē erga eū qui ꝓtulit v̓būEū enī neceſſe eſt diuinā vitā ducere: cuiꝰ oꝑa viuida verbis cōſona oſtendunt̉: que quidē miniſterioapl̓orū impleta ſunt. vnde ſubdit: Uos aūt eſtis teſtes horū. mortis .ſ. ⁊ reſurrectōis. THEO. Conſequenter ne turbati cogitarēt quomodo noͣs hoīes
idiote teſtimoniū ꝑhibebimꝰ gentibꝰ ⁊ iudeis qui teocciderūt: ſubiūgit: Et ego mitto ꝓmiſ. pa. mei ī vosquod .ſ. per ioelem ꝓmiſerat dicens: Effundā ſpiritūmeū ſuper omnē carnē. CHRI. Sicut autē milites inuaſuros multos nemo dux exire finit donecarmati ſint: ⁊ ſic diſcipulos ante ſpiritꝰ deſcenſumad conflictū egredi nō permittit. vnde ſubdit: Uosaūt ſedebitis in ciui. quoaduſqꝫ indua. vir. ex alto.THEO. i. virtute nō humana: ſꝫ celeſti: nec dixit:Suſcipiatis: ſed Induamini. integrā tutelā ſpiritalis velaminis indicans. ¶BEDA: De hac autē virtute .i. ſpirituſancto dicit etiaꝫ angelus marie: Et virtus altiſſimi obumbrabit tibi. Et ip̄e dominꝰ alibi:Nam ⁊ ego noui virtutem de me exiſſe. THEO.Cur aūt nō chriſto preſente vel eo diſcedēte ſtatimſpiritꝰ venit? Decebat enim eos fieri cupidos rei: etdemū reciꝑe gratiam. tūc enim magis ad deū erigimur: cum incumbit neceſſitas. oportebat enim interim noſtrā cōparere naturā in celo ⁊ federa conſummari: ac deinde ſpm̄ aduenire: ⁊ gaudia celebrari ſerena. Attende etiā qͣꝫtam eis neceſſitatē īpoſuithieroſolymis eſſe: in eo ꝙ illic ſpm̄ promiſit largiri.Re enim rurſus poſt eiꝰ reſurrectōnem aufugerēt:hac expectatōe quaſi quodā vinculo omēs ſiml̓ eoſibi detinuit. dicit aūt: Donec induamini virtute exalto. Nec expreſſit qn̄ vt ſint iugiter vigiles. Quidergo miraris: ſi diē nouiſſimū nō pādit: cū dieꝫ hūcꝓpinquū pandere noluit? GREGO. in paſtora.Admonēdi ſunt ergo quos a p̄dicatōis officio imꝑfectio vel etas prohibet: ⁊ tamē p̄cipitatio impellitnedū ſibi tantū onꝰ officij p̄cipitatōne arrogāt: viaꝫſibi ſubſequētis melioratōis abſcindāt. Ip̄a enī veritas que repēte quos vellet reprobare potuiſſet: vtexemplū ſequētibꝰ darꝫ: ne imꝑfecti p̄dicare p̄ſumerent: poſtqͣꝫ plene diſcipulos de virtute p̄dicatōnisinſtruxit: mandauit eis vt in ciuitate ſederēt: donecinduerent̉ virtute ex alto. In ciuitate quippe ſedemus: ſi intra mentiū noſtrarū nos clauſtra conſtrīgimꝰ: ne loquēdo exteriꝰ euagemur: vt cum virtutediuina ꝑfecte induimur: tūc quaſi a nobiſmetipſisforas etiaꝫ alios inſtruētes exeamus. AMBRO.Conſideremꝰ aūt quomodo ẜm iohannē acceꝑintſpm̄ſanctū: hic aūt in ciuitate iubent̉ ſedere: quoaduſqꝫ induant̉ virtute ex alto: ſed ſpm̄ſanctu vel illisxi. quaſi ꝑfectioribꝰ inſufflauit: ⁊ reliquis poſtea tribuendū ꝓmittit: vel eiſdeꝫ ibi inſufflauit: hic ſpopōdit. Nec videt̉ eſſe contrariū: cum diuiſiōes ſint gratiarum. ergo aliam inſufflauit ibi operatōnem: hicaliam pollicetur. Ibi enim remittēdorū gratia tributa eſt peccatorū: quod videt̉ eſſe anguſtiꝰ. ⁊ ideoinſufflatur a chriſto: vt credas ſpiritūſanctū chriſti⁊ credas de deo ſpiritū. Deꝰ enī ſolꝰ peccata dimittit: lucas autem linguarū grām deſcribit effuſam.VCHRI. Sel dicit: Accipite ſpm̄ſanctū: vt eos idoneos faceret ad receptōem: aut quod futurū eſt vtpn̄s indicauit. ¶ AVG. xv. de trini. Uel dn̄s poſt reſurrectōem ſuā bis dedit ſpm̄ſanctū: ſemel in terraꝓpter dilectōem ꝓximorū: ⁊ iterū de celo ꝓpter dilectōem dei.¶ Eduxit autē eos foras in bethaniam: ⁊ eleuatis manibus ſuis bene