Lucas

ebāt faciē eiꝰ. Et int̓rogauerūt euꝫdicētes: Prophetiza. Quis eſt ꝗ teꝑcuſſit? Et alia ml̓ta blaſphemāteſdicebāt in eū. Et ut factꝰ ē dieſ: ꝯuenerunt ſeniores plebis ⁊ p̓ncipes ſacerdotū ⁊ ſcribe: ⁊ duxerūt illū ī ꝯciliū ſuū dicētes: Si tu es chriſtꝰ: dicnob̓? Et ait ill̓: Si nob̓ dixero noncredetis mihi: ſi aūt ⁊ int̓rogaueronō rn̄debitis mihi: neqꝫ dimittētisEx hoc aūt erit filiꝰ hoīs ſedēs a dextris uirtutis dei. Dixerūt aūt oēsTu ergo es filiꝰ dei? Qui ait: Uosdicitis: qꝛ ego ſum. At illi dixerūt:Quid adhuc deſideramꝰ teſtioniū.Ip̄i enī audiuimꝰ de ore eius.AVG. de cō. euā. De petri tētatōe: q̄ int̓ dn̄i ꝯtumelias facta ē: nō eodē ordine oēs narrāt. Nā illaspͥmo cōmēorat mattheꝰ ⁊ marcꝰ: deīde petri tētationē. Lucas v̓o explicauit pͥus tētatōem petri: deīdedn̄i cōtumelias dicēs: Et vi. qͥ tene. eu: illu. ei cedētes¶ CHRY. Celi ⁊ terre dn̄s ceſus ſuſtinet: ⁊ patit̉ īpioꝝ ridicula: formā nobis patiētie p̄bens. THINecnō dn̄s ꝓph̓aꝝ vt pſeudo ꝓph̓a deludit̉. Seqͥt̉Et vela. eū ⁊ ꝑcu. fa. eiꝰ: ⁊ inter. eū di. Prophe. no. qͥſeſt qͥ te ꝑcuſſit ¶ BED. Hec qͣſi in cōtumeliā faciebāt eiꝰ qͥ ſe a ppl̓is ꝓph̓am voluit hr̄i. Sꝫ tūc qͥ ceſuſē colaphis iudeoꝝ: cedit̉ etiā nūc blaſphemijs falſorū chriſtianoꝝ. Uelauerūt aūt eū: nō vt eoꝝ ille ſcelera nō videat: ſed vt a ſe ip̄i faciē eiꝰ abſcōdāt. Hcͣtici aūt ⁊ iudei ⁊ mali catholici eū reprobis actibꝰ exacerbātes: qͣſi ei illudētes dicūt: Quiſ ē qͥ te ꝑcuſſit.dū ab illo ſuas cogitatōes ⁊ oꝑa tenebraꝝ cogſci n̄eſtimāt. ¶ AVG. de cō. euā. Hec aūt intelligit̉ paſſidn̄s vſqꝫ mane in domo pͥncipis ſacerdotū: qᵈ pͥusadductꝰ ē. vn̄ ſeqͥt̉: Et vt fa. eſt dies: cōue. ſeni. ple. etpͥn. ſacer. ⁊ ſcri. ⁊ duxe. eū in cōſi. ſu. di. Si tu eſ chri.dic nobis. ¶ BED. Nō veritatē deſiderabāt: ſed calūniā p̄ꝑabāt. Siqͥdē chriſtū hoīem tm̄mō de ſtirpedauid vētuꝝ ſperātes: hͦ ab eo q̄rebant: vt ſi diceret:Ego ſū chriſtꝰ: calūniarēt̉ ꝙ ſibi arroget regiā ptātē.THEO. Ip̄e v̓o ſciebat eoꝝ p̄cordia ꝙ qͥ nō crediderat oꝑbꝰ: ml̓tominꝰ ẜmonibꝰ crederēt. vn̄ ſeqͥtur:Et ait illis: Si vo. dixe. nō cre. mihi. ¶ BED. Sępe eīdixerat ſe chriſtū eē: puta cū dicebat: Ego ⁊ pr̄ vnuꝫſumꝰ: ⁊ cetera talia. Si autē interro. nō rn̄. mi. neqꝫdimittetis. Interrogauerat .n. eos: quō dicerēt chriſtū filiū eē dauid: cū dauid in ſpū dn̄m ſuū illu vocauerit: veꝝ illi neqꝫ dicēti credere: neqꝫ int̓rogāti rn̄dere voluerūt. qꝛ aūt ſemē dauid caluniari qͣrebantplꝰ eſt qd̓ audit. Seqͥt̉: Ex hͦ aūt erit fi. ho. ſe. a dex.v̓tu. dei. CI RVL. q. d. Nō eſt vobis de cetero tēpꝰẜmonū ⁊ doctrinē: ſed deīceps iudicij tp̄s erit: cū videbitis me filiū hoīs ſedētem a dextris v̓tutis dei.¶ CIRVL. Cū autē de deo ceſſio dr̄ atqꝫ thronꝰ: re

gia ⁊ vniuerſis pͥncipās dignitas deſignat̉. Nō enīputabamꝰ tribunal qd̓dā poſitū eē cui credamꝰ initi dn̄m oīm: ſed nec oīo dextrū l̓ finiſtrū eē penes diuinā naͣm. ꝓpum .n̄. eſt corꝑū figura ⁊ locꝰ ⁊ ſeſſioQual̓r aut paris honoris: paris quoqꝫ cōſeſſus filividebit̉ eē: ſi nō eſt ẜm naͣm filiꝰ: naͣlē in ſe ꝓpͥetateꝫhn̄s prīs. ¶THEO. Hoc igit̉ audiētes timere debebāt: ſꝫ illi pꝰ hec verba magis inſaniūt. vn̄ ſeqͥt̉. Di. ātoēs: Tu gͦes fi. dei? BED. ꝙ ſe filiū dei dixerat: acceperūt in eo qd̓ ait: Erit fi. ho. ſedens a dex. v̓. dei.AMB. Dn̄s aūt maluit ſe regē ꝓbare qͣꝫ dicere: vtꝯdēnādi cām hr̄e nō poſſint: qͥ qd̓ obijciūt hͦ fatēt̉Seqͥt̉: Qui ait: Uos di. qꝛ ego ſum CIRVL. Hocaūt dicēte chriſto: ſuccēſuit phariſeoꝝ cohors vſurpās ignominie vocē. vn̄ ſeqͥt̉: At il. dix. Quid adhucdeſi. teſti. ip̄i .n. audi. de ore eiꝰ ¶ THE. Ex qͦ patꝫ ꝙinobedientes nulla cōmoda ferūt reuelatis ſibi ſecretioribꝰ: ſed maiorē penam acquirūt: ꝓpter quodtalia oportet eis eſſe occulta. ¶ CA. XXIII.T ſurgeſ oīs ml̓titudo eoꝝ22duxerūt illū ad pilatū. Ceperūt aūt illū accuſare dicētes: Hūc inuenimꝰ ſb̓uertētē gentēnrām: ⁊ ꝓhibēte tributa dari ceſari⁊ dicētē ſe chriſtū regē eē. Pilatꝰ ātint̓rogauit eū dicēs: Tu es rex iudeoꝝ? At ille rn̄dēs ait: Tu diciſ. Aitāt pilatꝰ ad pͥncipes ſacerdotū ⁊ turbas: Nihil īuenio cauſe in hoc hoīeAt illi īualeſcebāt dicētes: Cōmouit populū doces ꝑ uuiuerſā iudeāincipiēs a galilea uſqꝫ huc.¶ AVG. de cō. euā. Poſtqͣꝫ cōpleuit lucas narrādo petri negatōem: recapitulauit q̄ cū dn̄o geſta ſūtcirca mane: ꝯmēorās ꝗdā q̄ alij tacuerūt: atqꝫ ita cōtexuit narratōem: ſil̓ia alijs narrās cū dic: Et ſur. ō.mul. eo. duxe. il. ad pilatū ¶ BED. Ut īple̓t̉ ẜmo ieſuquē de ſua morte p̄dixit: Tradet̉ gētibꝰ .ſ. romanisnā pilatꝰ romanꝰ erat: eūqꝫ romani ī iudeā p̄ſidē miſerāt. ¶ AVG. de cō. euā. Deīde apd̓ pilatū geſta ſicnarrat. Teperūt aūt eum accuſare dicētes: Hūc inue. ſubuer. gē. no. ⁊ ꝓhi. tri. da. ceſa. ⁊ di. ſe chri. re. eē.Hoc mattheꝰ ⁊ marcꝰ n̄ dixer̄t: cū tn̄ dice̓nt ꝙ eū accuſabāt: ſꝫ iſte ēt ip̄a crimīa q̄ falſo obiecerūt aꝑuit.¶ THE. Euidēt̓ āt aduerſāt̉ veritati. Nō .n. dn̄s ꝓhibuit dari cēſū: ſꝫ magꝭ dare iuſſit. Qual̓r āt ppl̓ꝫ ſubuertebat: an vt regnū aggrede̓t̉: ſꝫ hͦ ē īcredibile cuctis: qꝛ volēte ml̓titudine tota eū ī regē elige̓ ſciensfugit. ¶ BED. Duobꝰ aūt dn̄o obiectꝭ .ſ. ꝙ ⁊ tributaceſari dari ꝓhibuerit: ⁊ ſe chriſtū regē dice̓t: potuit̉fieri vt illd̓ qd̓ dn̄s ait: Reddite q̄ ſūt ceſarꝭ ceſari: etpilatū audiſſe ꝯtigerit. Iōqꝫ cām hac qͣſi aꝑtū iudeorū mēdaciū ꝑuipēdens ſolū qd̓ neſciebat: de regniverbo int̓rogādū putauit. Seqͥt̉: Pila. aūt inter. eūdi. Tu es rex iudeoꝝ? ¶ THEO. Mihi videt̉ ꝙ hͦ achriſto q̄ſierit ꝯtēptū obiecti crimīs ſubſanādo. q. d̓