Ca. XXIII.
ru pauphūilis: nudꝰ: cui nullꝰ adiutor accuſarꝭ te?ambitōe: ad qd̓ opꝰ ē ml̓toꝝ adiutoꝝ ⁊ ſūptuūH Eodē aūt verbo p̄ſidi: quo ⁊ pͥncipibꝰ ſacerſqmi m̄det: vt ꝓpͥa ſnīa cōdēnet̉. Seqt̉: At il. rn̄. aitru picis ¶THEO. Illi aūt cū nihil aliud faueretcor calūnie recurrūt ad clamoꝝ ſubſidia. Seqͥt̉: Atn inua. dicētes: Cō. popu. do. ꝑ vni. iude. inci. a gali.pſqꝫ huc. q. d. Peruertit ppl̓m: nec in vna ꝑte tm̄: ſꝫcalilea incepit: ⁊ hucuſqꝫ ꝑuenit: trāſiēs ꝑ iudeā:into aūt eos nō abſqꝫ cauſa meminiſſe galilee: ſꝫ volētes incutere timorē pilato. Galilei .n. ſciſmatici fuerūt: ⁊ noua tētātes: qͣlis fuit iudas galileꝰ: cuius inactibꝰ apl̓oꝝ fit mētio/ BED. His aūt verbis nō illij. ſed ſe accuſant. Docuiſſe .n. ppl̓m ⁊ a pͥſtini tꝑisqnquia docēdo cōmouiſſe: taliqꝫ actu totā terraꝫliōis ꝑtrāſiſſe nō criminis ſed indiciū eſt v̓tutꝭIMBO accuſat̉ aūt dn̄ſ ⁊ tacet: qꝛ defenſiōe nōet: ābiāt defēdi qͥ timēt vīci. Nō gͦ accuſatōeꝫracēdo ꝯfirmat: ſꝫ deſpic̄ nō refellēdo. Quid gͦ tīerꝫ:ābit ſalutē? ſolꝰ vī ſuā ꝓdit: vt acqͥrat oīm.¶ Pilatꝰ aūt audiēs galileā interrogauit ſi hō galileꝰ eſſet. Et ut cognouit ꝙ de herodis ptāte eſſet: remiſiteū ad herodē: ꝗ ⁊ ip̄e hieroſolymiserat illis diebꝰ. Hęrodes autē uiſoieſugauiſus ē ualde. Erat eī cupiēsex multo tꝑe uidere eū eo ꝙ audirꝫmulta de eo: ⁊ ſꝑabat ſignū aliqd̓ uideri ab eo fieri. Interrogabat autēeū multis ẜmonibꝰ. At ip̄e nihil illirn̄debat. Stabāt aūt pͥncipes ſacerdotū ⁊ ſcribe cōſtāter accuſanteſ eūSpreuit aūt illū herodes cū exercitu ſuo: ⁊ illuſit indutū ueſte alba: remiſit ad pilatū. Et facti ſunt amiciherodes ⁊ pilatus in ip̄a die: nā antea inimici erant ad inuicem.BED. Pilatꝰ de p̄miſſa accuſatōe nō interrogādū dn̄m ratꝰ: ſed ip̄m magiſ nacta occaſiōe cupit abeo iudicādo libeꝝ reddere. vn̄ dr̄: Pilatꝰ aūt au. gali.interro. ſi hō gali. eēt. Et ne cōtra eū quē inſontē: etpꝑ inuidiā traditū cognouerat: ſnīaꝫ dare cogeret̉perodi eū miſit audiēdū: vt ip̄e potiuſ eū qͥ eiꝰ patrietrarcha exiſtebat: vel abſoluerꝫ: vel puniret. Seqͥt̉et vt cogno. ꝙ de hero. ptā. eēt remi. eum ad hero.⁊ ip̄e hiero erat il. diebꝰ THEO. In hoc ſequit̉gē romanā: que iubebat quēlibet a pͥncipe ſue iuſdictōis cōdēnar̄i. QRE. x. mo. Chriſti aūt famāperodes explorare voluit: cueiꝰ miracula vide̓ cōcuplūit. Seqͥt̉: Hero aūt vi. ie. ga. eſt val. Erat .n. cu. exnul. tēp. vide. illū THE. Nō tanqͣꝫ lucraturꝰ qͥcqͣꝫſiulitatis ex eiꝰ aſpectu: ſed patiēs nouoꝝ cupidineꝫcledebat videre quēdā extraneū hoīem: de quo aualerat ꝙ ſapiēs ⁊ mirificꝰ eēt. vn̄ ſequit̉: Eo ꝙ audi.
mul. de il. ⁊ ſpe. ſig. ali. vide. ab eo fieri. Uolebat etiāaudire ab eo quid diceret: ⁊ iō interrogat eū qͣſi deriſorie ſe hn̄s ad ip̄m ⁊ eū ſubſanās. Seqͥt̉: Interro.aūt illū mul. ſermonibꝰ. Ieſus qͥ cūcta rōne ꝑegit: etqui teſte dauid ſuos ẜmones in iudicio diſpōit: piūeſſe iudicauit in talibꝰ hr̄e ſilētiū. Sermo .n. ꝓlatusei cui nihil ꝓficit: cōdēnatōis fit cā. vn̄ ſeqͥt̉: Et ipſenihil ei rn̄debat. AMB. Tacuit ⁊ nihil fecit: quianec illiꝰ credulitas merebat̉ videre diuina. Et dn̄s iactātiā declinabat: ⁊ forte typice in herode oēs impijſignificāt̉: qͥ ſi legi nō crediderīt ⁊ ꝓphetiſ: mirabiliachriſti oꝑa in euāgelio videre nō pn̄t̉. ¶ GRE. xxij.mo. Hoc etiā audiētes nos oꝫ addiſcere: vt quotiēsauditores nr̄i nr̄a volūt quaſi laudādo cognoſcerenō aūt ſua ꝑuerſa mutare oīo tacemꝰ: ne ſi oſtētationis ſtudio verbū dei loqͥmur: ⁊ illorū q̄ erat culpaeſſe nō deſinat: ⁊ nr̄a q̄ nō erat fiat. Multa āt ſuntq̄ audiētis aīm ꝓdūt: maxīe ſi auditores nr̄i ⁊ ſemꝑlaudāt qd̓ audiūt: ⁊ nūqͣꝫ qd̓ laudāt ſequūt̉ GRE..x. mo. Inqͥſitꝰ gͦ redēptor tacuit: expectatꝰ miraculaadhibere cōtēpſit: ſeſeqꝫ apud ſe in occultis retinēseos quos exteriora q̄rere cōpetit: ingratos foris reliqͥt: magis eligēs aꝑte a ſuꝑbiētibꝰ deſpici: qͣꝫ a noncredētibꝰ vacua voce laudari. vn̄ ſeqͥt̉: Sta. etiā pͥn.ſacer. ⁊ ſcri. cō. accu. eū: ſpre. aūt il. hero. cū exer. ſuo:⁊ illu. indu. veſte al. ⁊ remi. ad pilatu/ AMB. Nonocioſū ꝙ veſte alba induit̉ ab herode: immaculatetribuēs indicia paſſiōis: ꝙ agnꝰ dei ſine macula cuꝫgloria mūdi pctā ſuſciꝑēt. ¶THE. Tu tn̄ cōſidera ꝙꝑ ea q̄ facit diabolꝰ impedit̉: cōgerit deriſiōes ⁊ obprobria ī chriſtū: ex quibꝰ declarat̉ ꝙ dn̄s ſeditioſusnō ſit. alioqͥn nō derideret̉ plebe reddita ſuſpecta: ⁊nouitatibꝰ gaudēte. Miſſio aūt chriſti a pilato adherodē fit amicitie coīs exordiū: qͣſi pilato n̄ vſurpāte ſibi ſubditos ditōi herodis. vn̄ ſubdit̉: Et fa. ſuntami. he. ⁊ pi. in ip̄a die: nā an. ini. erāt ad inuicē. Attēde diabolū vbiqꝫ cōiūgentē diſiūcta: vt chriſti ꝑagat necē. Erubeſcamꝰ gͦ nos: ſi cā nr̄e ſalutꝭ nec amicos in ꝓpͥo federe ꝯẜuemꝰ AMB. In typo etiamherodis at̄qꝫ pilati: qͥ amici ex inimiciſ ꝑ ieſū chriſtūfacti ſunt: ⁊ plebis iſrl̓ ⁊ ppl̓i gētil̓ figura ẜuat̉: ꝙ ꝑdn̄i paſſionē vtriuſqꝫ ſit futura ꝯcordia: ita tn̄ vt pͥuſppl̓s nationū capiat dei v̓bū: ⁊ ad ppl̓m iudeorū fidei ſue deuotōem trāſmittat: vt illi quoqꝫ gl̓ia maieſtatis ſue corpꝰ veſtiāt chriſti qd̓ ante deſpexerāt.BED. Uel hoc herodis ⁊ pilati fedus ſignificat:qd̓ gentiles ⁊ iudei genere ⁊ religiōe ⁊ mēte diſſidēteſ: in chriſtianis ꝑſequēdis ꝯſentiūt.Pilatꝰ aūt cōuocatis pͥncipibꝰ ſacerdotū ⁊ magiſtratibus ⁊ plebe: dixit ad illos: Obtuliſtis mihi hūc hominē: qͣſi auertētē populum: ⁊ ecceego corā uob̓ interrogās nullā cāminuenio in hoīe iſto: ex his in quibꝰeum accuſatis. Sed neqꝫ herodesNā remiſi uos ad illū: ⁊ ecce nihildignū morte actū ē ei. Emēdatū ergo illū dimittā. Neceſſe aut hēbat