Ca. XXII.

eeat̓: neqꝫ .n. negare potuiſſet: ſi chriſto ꝓximꝰ adpendſet. Sed in hoc fit reuerēdꝰ ꝙ dn̄m nō reliquit:ttiā cū timeret metꝰ nature eſt cura pietatꝭ BED.qꝫ aūt ad paſſionē eūtē dn̄m a lōge ſequit̉ petrus:enificat eccl̓iam ſecuturā qd̓ eſt imitaturā paſſionē dn̄i: ſed lōge differēter. eccl̓ia enī ꝓ ſe patit̉: at ille peccleſia. FAMBRO. Iā aūt in domo pͥncipiscacerdotū ignis ardebat. vn̄ ſequit̉: Accē. aut igne īme atrij ⁊ circū. il. erat pe. in me. eorū. Acceſſit petrꝰet calefacēt ſe: quia clauſo dn̄o calor mētis iā in eoririquerat. CHRITradite enī erāt petro claueſgoni celoꝝ: credēda erat ei ppl̓oꝝ īnumera ml̓titudo: que eēt inuoluta peccatis. Erat aūt petrꝰ pauloqurior: ſicut trūcata ſerui pͥncipis ſacerdotū declarit auricula. Hic igit̉ tam durꝰ tāqꝫ ſeuerꝰ: ſi donuꝫnō peccādi fuiſſet adeptꝰ: q̄ venia cōmiſſis populisponaret̉: quē diuina ꝓuidētia ꝑmiſit: ꝙ pͥmo ip̄e laheret̉ in peccatū: quo erga peccātes duriorē ſentenriā pprij caſus intuitu tēꝑaret. ⁊ cū ſe caleface̓ vellꝫad prunaſ: acceſſit ad eū puella de qua ſequit̉: Quēcum vidiſſet ancilla quedā ſedentē ad lumē: ⁊ eumriſſet intuita dixit: Et hic cum illo erat ¶ AMB.id ſibi vult ꝙ pͥmo eum prodit ancilla: cum viritis potuerīt eum recognoſcere: niſi vt iſteſerꝰ peccare in nece dn̄i videret̉: vt ⁊ iſte ſexꝰ redimerec ꝑ on̄i paſſionē. Petrꝰ aūt ꝓditꝰ negat: malo eniꝫſe petrū qͣꝫ dn̄m fefelliſſe. vn̄ ſeꝗt̉: At il. ne. di.ilier nō noui illū. CHRY. Quid ais opetre:lox tua repēte mutata eſt. os eī plenū fidei ⁊ amoris: in odiū ꝑfidiāqꝫ cōuerſum eſt: nō tibi flagella:dū ſunt aiota tormēta: qui te interrogat: nulluſ eſt eoꝝ qui aucͣte ſui poſſit formidinē incute̓ cōfitenti. mulier te ſimplici voce int̓rogat: ⁊ forte necꝓditura ꝯfeſſū: nec tamē mulier ſed puella hoſtiaria: vile mācipiū. 7AMBRO. Sꝫ iō negauit petrꝰqꝛ ꝓmiſit incaute. nō negāt in mōte: nō ī tēplo: nōin ſua domo: ſꝫ in p̄torio iudeoꝝ. Ibi negat: vbi ieſꝰligatꝰ eſt: vbi veritas nō eſt. Negas aūt dicit: Nonnoui illū. temerariū qͥppe erat: vt dice̓t qꝛ nouerateū: quē mēs humana nō pōt ꝯp̄hende̓: nemo .n. nouit filiū niſi pr̄. Rurſum ſecūda vice negat chriſtuꝫ.quit̉ .n. Et poſt puſillū aliꝰ vidēs euꝫ dixit: Et tude illis es. AVG. de con. euā. Intelligit̉ aūt ꝙ inhac ſecūda negatōe a duobꝰ ē ꝯpellatꝰ: ab ancilla .ſ.quā ꝯmēorāt mattheꝰ ⁊ marcꝰ: ⁊ ab alio quē ꝯmēorat lucas. Hoc gͦ qd̓ h̓ lucas dicit: ⁊ poſt puſillū iaꝫegreſſus erat ianuā petrꝰ: ⁊ pͥmū gallꝰ cātauerat vticit: Iā redierat: vt quēadmodū dicit ioh̓esad focū ſtās iteꝝ negaret: de qͣ negatōe ſeqͥt̉: Pe. v̓oaito hō nō ſū. FAMB. Maluit .n. ſe negare: qͣꝫ xp̄ꝫaūt qꝛ videbat̉ negare chrſti ſocietatē: vtiqꝫ ſe neut BED In hac āt negatōe petri dicimꝰ nō ſolūab eo negari chriſtū qͥ dicit eū nō eē chriſtū: ſꝫ ab illo etiā qͥ cū ſit negat ſe eē chriſtianū. AMB. Terqꝫ int̓rogat̉. Seqͥt̉ .n. Et int̓. fa. qͣ. ho. vnius:aliꝰ q affir. di. Ue̓ ⁊ h̓ cū il. erat. ¶ AVG. de cō. eua.Ad̓ matth. ⁊ mar. dicūt pꝰ puſillū: qͣꝫtū eēt hͦ temꝑismaifeſtat h̓ lucas dicēdo: Et int̓ualllo facto quaſihore vniꝰ. de hoc aūt int̓uallo tacet iohānes. Itemꝓmattheꝰ ⁊ marcꝰ non ſingulari ſed plurali nūeroenūciāt eoſ qͥ cū petro agebāt: cū lucas ⁊ ioh̓es vnūdicāt: facile ē intellige̓: aut pluralē nūeꝝ ꝓ ſingula-

ri vſitata locutiōe vſurpaſſe mattheū ⁊ marcū: autꝙ vnꝰ maxime tanqͣꝫ qͥ eū viderat affirmabat: ceteriautē ſecuti eiꝰ fidē petrū ſil̓ vrgebāt. Iā v̓o illud qd̓mattheꝰ ip̄i petro dictū aſſeuerat: Nōne te vidi ī orto? Marcꝰ aūt ⁊ lucas int̓ ſe illoſ de petro locutosaut ſnīam intelligimꝰ tenuiſſe eos: qͥ ꝯpellatū dicūtpetrū: tātū .n. valet qd̓ de illo corā illo dicebat̉: qͣꝫtūſi illi diceret̉: aut vtroqꝫ modo dictū: ⁊ alios huncalios illū modū ꝯmēoraſſe ¶ BED. Subdit autemNā ⁊ gali. ē. nō ꝙ alia līgua galilei: atqꝫ alia loquerent̉ hieroſolymite: qͥ vtriqꝫ fuerūt hebrei: ſꝫ ꝙ vnaq̄qꝫ ꝓuīcia ⁊ regio ſuas hn̄do ꝓpetates: vſitatuꝫ loquēdi ſonū vitare nō poſſit. Seqͥt̉: Et ait pe. O hō.ne. qͥd dicis. FAMB. Hoc ē ſacrilegia vr̄a neſcio: ſꝫnos excuſamꝰ: ip̄e nō excuſauit. Nō .n. ſatis ē īuoluta rn̄ſio ꝯfitētis ieſū: ſꝫ aꝑta ꝯfeſſio. ⁊ iō petrꝰ nō deinduſtria rn̄diſſe ſic inducit̉: qꝛ poſtea recordatꝰ eſt⁊ tn̄ fleuit. ¶ BED. Solet aūt ſacra ſcpͥtura ſepe meritū cauſaꝝ ꝑ meritu deſignare tꝑū. vnde petrꝰ qͥ media nocte peccauit: ad galli cātū penituit. Seqͥt̉ .n.Et cōti. il. adhuc lo. gal. cātauit. Quia qd̓ ī tenebrisobliuiōis errauit: vere lucis rememoratiōe correxitA VG. de con. euan. Galli autē cantū poſt trinānegatōnem petri intelligimus: ſicut marcus expreſſit. ¶ BEDA: Hunc gallum myſtice opinor aliquēdoctorū intelligendū: qui iactantes ⁊ ſomnolētosincrepat dicens: Euigilate iuſti: ⁊ nolite peccare.CHRI. Admirare autē curam magiſtri: quia cūvinctꝰ eſſet: multa vtebatur ꝓuiſione erga diſcipulūquem nutu erigens ad lachrymas ꝓuocauit. Sequitur enim: Et cōuerſus dominus: reſpexit petrum.¶ AVG. de con. euange. Quod quo modo accipiēdum ſit: diligentiꝰ conſiderandū eſt. Dicit enī mattheus: Petrus .n. ſedebat foris in atrio. quod nō diceret: niſi illa cum domino intꝰ agerent̉. Similter ⁊in eo qd̓ dixit marcus: Et cum eſſꝫ petrꝰ in atrio deorſum: oſtendit nō ſolū in interioribꝰ: ſed etiam inſuperioribꝰ geſta que dixerat: Quomodo ergo reſpexit dominꝰ petrū facie corporali? Quapropter mihividet̉ illa reſpectio diuinitꝰ facta. Et ſicut dictū eſt:Reſpice ⁊ exaudi me: ⁊ cōuertere domine et liberaanimā meam: ita dictū arbitror: Conuerſus dominus: reſpexit petrū. BED A: Reſpicere nāqꝫ eiꝰ miſereri eſt: quia nō ſolū cū agit̉ penitētia: verū etiā vtagat̉ dei miſericordia neceſſaria eſt. VAMBRODeniqꝫ quos ieſuſ reſpicit: plorāt delictu. vnde ſeqͣt̉Et recordatꝰ eſt petrꝰ verbi dn̄i quod dixerat: Quiapus qͣꝫ gallꝰ cātet: ter me negabis. Et egreſſus foraspetrꝰ fleuit amare. Quare fleuit?; quia errauit vt hō:lachrymas eiꝰ lego: ſatiſfactiōem non lego. Lauentlachryme delictū: quod voce pudor eſt cōfiteri. Negauit pͥmo ⁊ ſecūdo ⁊ nō fleuit: quia adhuc non reſpexerat dominꝰ. Negauit tertio: reſpexit eū ieſus: ⁊amariſſime fleuit. ⁊ tu ſi veniā vis mereri: dilue lachrymis culpā tuā. CHRY. Non aūt audebat petrus palā flere: ne a lachrymis dep̄hēderet̉: ſꝫ forasexiens lachrymabat̉. Flebat autē nō ꝓpter penamſed quia dilectū negauerat: quod moleſtius erat eiquolibet ſupplicio.¶ Et uiri ꝗ tenebāt illuꝫ: illudebātei cedēteſ. Et uelauerūt eū: ⁊ ꝑcuti