Lucas

cabat̉. AMB. Eruditꝰ enī ī lege petrꝰ ꝓmptꝰ affectu: qͥ ſciret phinees reputatū ad iuſticiaꝫ ꝙ ſacrilegos ꝑemiſſet: ꝑcuſſit prīcipis ſeruū. AVG. de cō.euā. Deīde lucas dicit: Rn̄dens aūt ieſus ait: Sinitevſqꝫ huc. Et hͦ ē qd̓ mattheꝰ cōmemorat: Conuertegla. tuū ī locū ſuū. Nec moueat qͣſi cōtrariū ſit: qd̓lucas hic dicit dn̄m reſpōdiſſe: Sinite vſqꝫ huc. qͣſpoſt iſtā ꝑcuſſionē ita dictū fuerit: vt placuerit ei vſqꝫ huc factū: ſed ampliꝰ fieri noluerit: cū ī verbis q̄mattheꝰ poſuit: ītelligat̉ potiꝰ totū factū quo vſusē gladio petrꝰ dn̄o diſplicuiſſe. Illud enī veruꝫ ē: ꝙcū īterrogaſſēt dicētes: Dn̄e: ſi ꝑcutimꝰ in gladio:tūc rn̄dit: Sinite vſqꝫ huc .i. nō vos moueat qd̓ futurū ē: ꝑmittēdi ſūt hucuſqꝫ ꝓgredi: hͦ eſt vt me apprehēdant: ⁊ impleant̉ q̄ de me ſcripta ſūt. Nō enī diceret: Rn̄dens aūt ieſus: niſi ad īterrogationē eoruꝫrn̄deret: nō facto petri. Sed īter moras verborū īterrogātiū dn̄m: ⁊ illiꝰ rn̄dētis Petrꝰ auiditate defenſionis ꝑcuſſit. Sꝫ nō potuit ſimul dici: que ſimul fieri potuerūt tūc ſicut dicit lucas ſanauit eū: qͥ ꝑcuſſꝰerat. Seqͥt̉ enī: Et cū tetigiſſet auriculā eiꝰ ſanauit.eū. BEDA: Nūqͣꝫ enī pietatis ſue dn̄s obliuiſcit̉.Illi iuſto mortē īferūt iſte ꝑſequētiū vulnera ſanatAMB. Sꝫ cū dn̄s vulnere cruentū deterſit: myſteria diuina ſubiecit: vt ẜuus pͥncipis mūdi nō nature cōditiōe: ſed culpe auris vulnꝰ exciꝑet: qͥ non audiſſet verba ſapiētie. Aut ſi petrꝰ volēs ꝑcuſſit aurē:docuit ꝙ aurē ī ſpem habere nō deberet: quā ī myſterio nō haberet. Sꝫ quare petrꝰ: qꝛ ip̄e ligādi ⁊ ſoluēdi adeptꝰ ē ptātē. ⁊ iō tollit gladio ſpiritali aurīteriorē male ītelligētis. Sed dn̄s ip̄e refūdit auditūdemōſtrās ⁊ ip̄os ſi cōuertant̉ poſſe ſanari qͥ ī paſſione dn̄i vulnerati ſūt: eo ꝙ oē peccatū fidei myſterijs abluat̉. BEDA: Uel ſeruꝰ iſte populꝰ ē iudeorū: pͥncipibꝰ ſacerdotū ī debito mācipatꝰ officio: qͥī paſſiōe dn̄i dexterā auriculā .i. ſpiritalē legis intelligentiam perdidit: que ſcilicet auris Petri gladiodeciditur: non ꝙ ille ſenſum intelligendi audientibus tollat: ſed diuino ablatum iudicio negligentibus pandat. Uerum eadeꝫ dextera auris in his quein eodem populo crediderunt diuina dignationepriſtino eſt reſtituta officio. Sequitur: Dixit autemieſus ad eos qui venerant ad ſe principes ſacerdotum ⁊ magiſtratus templi ⁊ ſeniores: Quaſi ad latronem exiſtis cum gladijs ⁊ fuſtibus ¶ CHRIS.Acceſſerunt enim nocte timentes multitudinis impetum ⁊ ideo dicit: quid vobis opus erat his armisin eum qui vobiſcum eſt ſemper. ⁊ hoc eſt quod ſequitur: Cum quotidie vobiſcum fuerim in templonon extendiſtis manus in me CIRIL. Ubi noninculpat dominus preſides iudeorum ꝙ non ſibimature parauerant inſidias mortis: ſed arguit eosqui temere opinabantur eum ſe inuaſiſſe ipſo inuito: ac ſi dicat: Tunc non cepiſtis me: quia nolebam⁊ nec nunc poſſetis: niſi me ſponte veſtris ſubijcerem manibus. vnde ſequitur: Sed hec eſt hora veſtra id eſt paruum tempus conceſſum eſt vobis exercende in me veſtre ſuperbie patre votis meis fauente. Dicit etiam ꝙ hec poteſtas eſt tenebris data id eſt diabolo: ⁊ iudeis inſurgendi ī chriſtum. Ethoc ē qd̓ ſubdit̉: Et ptās tenebraꝝ. IBEDA. q. d.Ideo aduerſum me in tenebris cōgregamini: quia

poteſtas veſtra qua ſic contra lucem mundi armamini. in tenebris eſt. Queritur autem quomō ieſusprincipes ſacerdotum: magiſtratus templi: ⁊ ſeniores qui ad ſe venerunt alloqui dicatur: cum apudalios euangeliſtas non ipſos veniſſe: veruꝫ in atriocayphe expectantes mīſtros miſiſſe perhibeantur.Sed huic contrarietati rn̄detur: ꝙ illi non per ſeipſos: ſed per eos quos miſerunt ad apprehendendum chriſtum: in ſue iuſſionis poteſtatem venerunt.¶ Cōprehēdentes aūt eū: duxerūtad domum prīcipis ſacerdotuꝫ: petrꝰ uero ſeq̄bat̉ eū a lōge. Accenſoautē igne ī medio atrij: ⁊ circūſedentibꝰ illis: erat petrꝰ in medio eoruꝫ.Quē cū uidiſſet ancilla quedā ſedētem ad lumē: ⁊ eū fuiſſet intuita: dixit: Et hic cū illo erat. At ille negauit eū dicēs: Mulier nō noui illuꝫ.Et poſt puſillū aliꝰ uidēs eū dixit:Et tu de illis es. Petrꝰ uero ait: Ohō nō ſum. Et īteruallo facto quaſihore uniꝰ: aliꝰ ꝗdā affirmabat dicēſUere ⁊ hic cū illo erat: nā ⁊ galileuſē. Et ait petrꝰ: Hō neſcio ꝗd diciſ.Et cōtinuo adhuc illo loquēte cantauit gallus. Et conuerſus dominus reſpexit petrum. Et recordatus eſt petrus uerbi domini: ſicutdixerat: quia priuſqͣꝫ gallus canterter me negabis. Et egreſſus foraspetrꝰ fleuit amare.L AMBROSIVS: Non intellexerunt infelicesmyſterium: nec venerati ſunt tam clementem pictatis affectum ꝙ etiam hoſtes ſuos non paſſus eſtvulnerari. Dicit enim: Comprehendentes autē euꝫduxerunt ad domum principis ſacerdotum. Cumlegimus teneri ieſum: caueamus ne putemus eumteneri ẜm diuinitatem ⁊ inuitum quaſi infirmum:tenetur enim ⁊ ligatur ſcd̓m corporis veritatemBEDA: Princeps autem ſacerdotum caypham ſignificat: qui ẜm iohannem erat pontifex anni illius. ¶ ¶ VGVSTI. de concor. euageliſtaꝝ: Sed primo ad annam ductus eſt ſocerum cayphe: ſicut iohānes dicit qͣꝫ ad cayphā: vt mattheꝰ dicit. Marcaūt ⁊ lucas nomē nō dicūt potificis7 CHRIautē ducit̉ ad domum pontificis: vt de cōſenſu pn̄cipis ſacerdotum ſingula queqꝫ facerent illuc enlꝫomnes cōuenerāt chriſtū p̄ſtolātes: magnus auteꝫferuor petri oſtēdit̉ qui nō aufugit: cū alios fugientes vidiſſet. Sequit̉ enī: Petrꝰ aūt ſequebat̉ eum.lōge. ¶ AMBRO. Bene a lōge ſequebat̉iaꝫ ꝓximꝰ