Lucas

bat: qͦ ē oīpotētiſſima virtꝰ patris: ſꝫ vt diſcamꝰ nōeē ī tētationibꝰ dormitādū: ſed magis orationibꝰ īſiſtēdu/ BEDA: Solꝰ etiā orat ꝓ oībꝰ: qͥ ſolꝰ eratpaſſurꝰ ꝓ oībus: ſignificās tantū orationē ſuā qͣꝫtū⁊ paſſionē a noſtra diſtare. AVG. de que. euan.Auulſus ē aūt ab eis quātū iactꝰ lapidis tāqͣꝫ typice admonuerit: vt ī eū dirigerēt lapidē .i. vſqꝫ ad ip̄ꝫꝑducerēt ītentionē legis que ſcripta erat ī lapide.GRE. niſenꝰ: Quid aūt ſibi vult flexꝰ genuum dequo dicit̉: Et poſi. geni. ora. Hūanus quidē vſus eſtꝓnos terre ſupplicare maioribꝰ: facto on̄dētes fortiores eē qͥ rogant̉. Palā ē aūt humanā naturā nihil habere deo cōdignū. Et iō honorifica ſigna queīuicē exhibemꝰ: fatētes nos humiliores eē reſpectuexcellētie ꝓximi: trāſumpſimꝰ ad obſeqͥa īcōꝑabilisnature. vn̄ ille qͥ noſtros lāguores portauit: ac ꝓ nobis īterceſſit ꝑ hominē que ſumpſit genuflectit orādo: ſanciēs nō eē ſuꝑbiendū oratiōis tēpore: ſed peroīa hūilitati cōformandū: qꝛ deꝰ ſuꝑbis reſiſtit: dataūt hūilibus gr̄am/ CHRY. Quelibet aūt ars v̓bis⁊ operibꝰ on̄ditur ab eo qͥ docet: qꝛ ergo dn̄s venerat docturꝰ nos qͣꝫlibet virtutē: ob hͦ eadē dicit ⁊ facit. vn̄ qꝛ iuſſerat verbis orare: ne ītrarēt ī tentationē: hͦ etiā oꝑe docet. Seqͥt̉ .n. Dicēs: Pr̄ ſi vis tranſfer cali. iſtū a me. Nō dicit Si vis: quaſi ignorās anpatri placeret. neqꝫ enī magis ardua cognitio ē: haccognitiōe paterne ſubſtātie: quā ip̄e ſolꝰ ꝑſpicaciternouit ẜm illud: Sicut nouit me pr̄: ⁊ ego noui patrē. neqꝫ hͦ dicit quaſi reſpuēs paſſionē. Qui enī cōmi natꝰ ē diſcipulo volēti eiꝰ paſſionē īpedire vt ſathanā eū vocaret poſt multa p̄conia: qͣliter crucifigi nolebat? Cur igit̉ ita dictū ē: cōſideres quātumerat audire: ꝙ de ieffabilis: qͥ quēlibet ītellectū trāſcēdit. voluit vterū ſubire virgineū: lac ſuggere: ⁊ humana queqꝫ pati. Quoniā ergo fere īcredibile eratqd̓ erat futurū: pͥmo quidē miſit ꝓphetas hͦ nūciantes: poſtea ip̄e īdutus carne veniēs vt nō phātaſmaputaret̉: ꝑmittit carnē ferre naturales defectꝰ: eſurire: ſitire: ⁊ dormire: laborare: affici: ⁊ anxiari: ob hͦ⁊ recuſat mortē verā hūanitatē demōſtrās. AMBRO. Dicit ergo: Si vis trāſfer a me cali. iſtu quaſihō mortē recuſās: qͣſi deꝰ ſentētiā ſuā ſeruās BEDA: Uel trāſferri a ſe calicē poſtulat: nō quidē tīore patiēdi: ſed miſericordia pͥoris populi: ne ab illobibat calicē ꝓpinatū. vn̄ ⁊ ſignāter nō dicit: Tranſfer a me calicē: ſed calicē iſtu: hͦ ē populi iudeorū: qͥexcuſationē ignorātie habere nō pōt: qͥ me quottidie vaticinant̉/ DIONI̓. Alexandrinꝰ Uel ꝙ dicit: Trāſfer cal̓ice̓ iſtu a me. nō ē hͦ. nō adueniat mihi. niſi enī aduenerit trāſferri nō poterit. Igit̉ vt ſēſit iā p̄ſentē: cepit affici ⁊ triſtari: ⁊ quaſi iā propinquante eo dicit. Trāſfer calicē hūc. Sicut enī qd̓ p̄terit: nec ītactū ē nec ꝑmanēs: ſic ⁊ ſaluator leuiterīuadentē tētationē flagitat pelli: ⁊ hͦ ē nō ītrare intētationē: qd̓ cōſulit eē orandū. ꝑfectiſſimꝰ aūt modus tētatiōes euitādi manifeſtat̉ cū dicit̉: Uerūtn̄nō mea volūtas: ſed tua fiat. deꝰ enī īexꝑtus eſt malorū. Uult aūt nobis bona largiri ſupra id qd̓ petimus vel ītelligimꝰ. ergo ꝑfectā volūtatē patris quāip̄e nouerat: petit ſorturi effectū: que eadeꝫ ē ⁊ ſua ſecūdū deitatē. Renuit aūt īpleri humanā volūtateꝫ

quā dicit ſuā: paterna v̓olūtate minore ATHA.Geminū enī hic velle on̄dit: alterū quidē hūanu qd̓ē carnis: alterū vero diuinū. hūanitas enī ob carniſfragilitatē recuſat paſſionē: ſed diuinꝰ eiꝰ affectusaffectāter eā ſubijt: eo ꝙ nō eſſet poſſibile eū detineri a morte/ GRE. niſenꝰ: Appollinaris aūt aſſeriꝙ chriſtꝰ nō habuit ẜm terrenā naturā ꝓpriā volūtatē: ſed ſolū ī chriſto ē volūtas dei: qͥ de celo deſcēdit. Dicat ergo quā volūtatē vult dn̄s nequaqͣꝫ euenire? Neqꝫ enī deitas aufert ꝓpriā volūtate/ BEDA. Appropinquās etiā paſſioni ſaluator: īfirmantiū ī ſe vocē ſumpſit: vt cū hoc īminet qd̓ fieri volumus: ſic ꝑ īfirmitatē petamꝰ: vt nō fiat quatenus ꝑfortitudinē ꝑati ſimus: vt volūtas cōditoris noſtrietiā cōtra noſtrā volūtatē fiat.¶¶ Apparuit autē illi angelꝰ de celocōfortās eū. Et factꝰ in agonia ꝓlixiuſ orabat. Et factꝰ ē ſudor eius ſicut gutte ſanguinis decurrētis ī terram. Et cū ſurrexiſſet ab oratiōe ⁊ueniſſet ad diſcipulos ſuos: inueniteos dormiēteſ p̄ triſticia. Et ait illiſQuid dormitis? Surgite orate: neītretis in tentationem.THEO. Ut nobis īnoteſceret oratiōis virtꝰ: quatenꝰ eā aduerſis p̄ponamꝰ: orās dn̄s ab angelo confortat̉: vt dicit̉: Apparuit aūt illi angelꝰ de celo cōfortās eū. BEDA: Alibi legimꝰ qꝛ angeli acceſſerūt ⁊ mīſtrabat ei. In documēto ergo vtriuſqꝫ nature angeli ⁊: ei mīſtraſſe: ⁊ eū cōfortaſſe dicūt̉. Creator enī creature ſue nō eguit p̄ſidio: ſed hō factus: ſicut ꝓpter nos triſtis ē: ita ꝓpter nos cōfortatur.THEO. Quidā aūt dicūt: qm̄ apparuit ei angelusglorificās eū ⁊ dicēs: Dn̄e tua ē virtꝰ. tu nāqꝫ potescōtra mortē ⁊ infernū genꝰ humanum liberare.CHRI. Et qꝛ nō phātaſtice ſed vere noſtrā carnēſuſcepit: vt approbet diſpēſationis veritate: ⁊ opilethereticorū ora: queqꝫ hūana ſuſtinet. Seqͥt̉ eniꝫ. Etfa. ī agonia ꝓlixius orabat. A MB. Horrēt pleriqꝫhͦ loco: qͥ triſticiā ſaluatoris ad argumētum inolitepotiꝰ a prīcipio qͣꝫ ſuſceptē ad tēpus īfirmitatis īclināt. Ego aūt nō ſolū excuſandū nō puto: ſed nuſqͣꝫmagis pietatē eiꝰ maieſtatēqꝫ demiror. Minꝰ eniꝫꝯtulerat mihi: niſi meū ſuſcepiſſet affectū. Suſcepitenī triſticiā meā vt mihi ſuā leticiā largiret̉. Cōfideter triſticiā nomīo. qꝛ crucē p̄dico. Debuit ergo dolorē ſuſciꝑe: vt vīceret. Neqꝫ enī habēt fortitudinislaudē qͥ ſtuporē magis vulnerū tulerīt qͣꝫ dolorem.Nos ergo voluit erudire: quēadmodū mortē: ⁊ qd̓ē ampliꝰ: future mortis meſticiā vīceremꝰ. Doles etgo dn̄e nō mea: ſed tua vulnera. Infirmatꝰ ē .n. pꝑdelicta noſtra. ⁊ fortaſſe triſtis eſt iō: qꝛ poſt ade lapſum tali trāſitū nobis erat ex hͦ ſeculo recedenduꝫvt mori eēt neceſſe. Nec illud diſtat a vero: Sed triſtis erat ꝓ ꝑſecutoribꝰ ſuis quos ſciebat ī malis ſacrilegij penas daturos. ¶RE. xxiiij. mor. Appropiquāte etiā morte noſtre mētis ī ſe certamē exp̄ſſit: q̄