Ca. XXII.

a.poterat aūt ⁊ deꝰ ẜſqꝫ in finē eos ī tāta cōſtituecopia. ſed noluit ob multas cās: pͥmo quidē vt nixij ebi tribuerēt: ſed recognoſcerent totū emanaſſevinitꝰ ſcd̓o vt moderari ſibi ſciāt: tertio ne maioage ſe opinent̉. Horū igit̉ cā permittēs eos īcurreemulta īopinatorū relaxauit pͥoris legis rigorem:crauis ⁊ ītolerabil̓ fieret eis vita BEDA: Nōvi radē viuēdi regula ꝑſecutiōis qua pacis tēporellos īformat: miſſis quidē diſcipulis ad p̄dine qͥd tollerēt ī via p̄cepit: ordinās .ſ. vt qͥ euādiū nūciat de euāgelio viuat̉. Inſtāte vero mort̉griculo: ⁊ tota illa gēte paſtorē ſimul ⁊ gregē perſeqmuēte cōgruā tēpori regulā decernit ꝑmittēs vt tollit rictui neceſſaria: donec ſopita īſania ꝑſecutoruꝫienus euāgelizādi redeat. vbi nobis quoqꝫ dat exēi iuſta nōnunqͣꝫ cā inſtāte: quedā de noſtri ꝓpoore poſſe ſine culpa ītermitti. ¶ AVG. contrafuſtū: Nulla ergo īſtātia p̄cipiētis ſed rōne diſpēantis ꝓ tēporū diuerſitate p̄cepta vel cōſilia vel ꝑriſſa mutant̉. FAMB. Qui aūt ferire ꝓhibet: cuimere cladiū iubet: niſi forte vt ſit ꝑata defenſio: nōrio neceſſaria: ⁊ videri potuiſſe vīdicari ſed noluiſſe vn̄ ſeqͥt̉. Et qͥ nō habet .ſ. ſacculū. Uēdat tunicaꝫſuā ⁊ emat gladiū ICHRY. Quid eſt hͦ? qͥ dixerat:Siqͥs te ꝑcuſſerit ī dextra gena: vertas ei ⁊ aliā: nūculos: ⁊ ſolo gladio. nā ſi penitꝰ armarearmat d̓pecebat: nō ſolū oportebat gladiū poſſidere ſꝫ ⁊ ſcūta ⁊ caleas. Sed ⁊ ſi mille huiuſmōi poſſiderēt arna: ꝓ tot īſultibꝰ ⁊ inſidijs populorū: tyrānorū: vrqualiter. xj. ꝯparerēt: ⁊ ex ſolo aſpectuiū nō cōtremiſcerēt: nutriti ī ſtagnis ⁊ fluuijſputemꝰ eū iuſſiſſe vt gladios poſſiderent:ios īnuit īminētes īſidias iudeoꝝ. vn̄ ſeqͥdico enī vo. qm̄ adhuc hͦ qd̓ ſcriptū ē oportet īeri ī me: Et cū iniqͥs deputatꝰ ē. IHEO. Cū .n.piliter ſe ſupra de p̄rogatiuis cōtenderīt: Nō eſt inqt tēpus p̄rogatiuarū īmo ꝑiculorū excidiū. nā egogiſter veſter ducor ad mortē nō honorabilē cuꝫtādus. Etenim ea q̄ ſunt de me .ſ. p̄dicta fiijs ⁊nē habēt .i. īpletionē. Uolēs ergo violentū īſultū īnuere: meminit gladij. nec ꝓrſus reuelauit: ne tangerent̉ accidia. nec ꝓrſus obticuit: ne repentinis agſſibꝰ fluctuarēt. ſed poſtea recolētes mirarent̉:ſeip̄m preciū exhibuit paſſioni ꝓ ſalute hūana.ASI. Uel dn̄s nō iubet portare marſupiū ⁊ peri ⁊ie gladiū: ſed p̄dicit futurū: ꝙ .ſ. apoſtoli obliti tēpore paſſiōis donorū ⁊ legis dn̄i auderent ſumere gladios. ſepiꝰ enī ſcriptura vtit̉ imꝑatiua ẜmonis ſpecie loco ꝓphetie. In pluribꝰ tn̄ libris nō īuetur: accipiat: tollat: vel emat: ſed tollet ⁊ emet.tO. Uel ꝑ hͦ prenūciat eis ꝙ īcurrerēt famē ⁊inuit ꝑ perā: ⁊ aduerſitates nōnullas: qd̓ īgladiū. Uel aliter: qd̓ dn̄s dicit: Qui hꝫ ſacculat ſimiliter ⁊ perā. videt̉ ẜmo ad diſcipulosr: ſꝫ reuera reſpicit quālibet iudei ꝑſonā. q. d. Siqꝫ ſudeorū abundat facultatibus congeſtis omnipis fugiat. Si aūt qͥs vltima opp̄ſſus penuria colitedionē: hic etiā amictū vēdat ⁊ gladiū emat. Inuadet enī eos ītolerabilis īpetus pugne: vt nihil ad reaū ſufficiat. Deide pādit horū malorū cām: qꝛſpaſſus ē penā ꝓphanis debitā cū latronibꝰ crucifixus. Et cū ad hoc ꝑuentū fuerit: ſumet finē verbuꝫ

diſpēſationis. Perſecutoribꝰ aūt accidēt que a prophetis ſūt p̄dicta. Hec igit̉ dn̄s p̄dixit de futuris regioni iudeoꝝ. ſed diſcipuli nō ītelligebāt ꝓfunditatē dictorū putātes ob futurū ꝓditoris īſultū gladijſopꝰ eē. vn̄ ſequit̉: At ille dixe. Dn̄e ecce duo gladij h̓At ille dixit eis: Satis ē ¶ CHRI. Et quidē ſi hūano eos volebat vti auxilio: nec centū ſufficerent gladij. ꝙ ſi nolebat eos vti hūano ſubſidio: ⁊ duo ſuperuacui ſūt. THEO. Noluit ergo dn̄s eos rep̄hēdere quaſi nō ītelligētes: ſed dicēs Satis eſt: eos dimiſit. Quidā aūt dicūt dn̄m ironice dixiſſe: Satis ē. q.d. Ex quo duo ſūt gladij ſufficiāt nobis ad tantammultitudinē: qͣꝫta nos debet īnadere. IBEDA. Ul̓duo gladij ſufficiūt ad teſtimoniū ſpōte paſſi ſaluatoris: vnꝰ qͥ ⁊ apoſtolis audaciā pro dn̄o certādi ⁊dn̄o virtutē medicādi doceret ī eē: alter qͥ nequaqͣꝫvagina exemptus on̄deret eos nec totū qd̓ potuereꝓ eius facere defenſione ꝑmiſſos. ¶ AMB. Uel qͥalex referre nō vetat: fortaſſe petro duos gladios offerēti ſatis eē dicit: quaſi licuerit vſqꝫ ad euāgeliū: vtſit ī lege eqͥtatis eruditio: ī euāgelio bonitatis perfectio. Eſt etiā gladiꝰ ſpiritalis vt vēdas patrimoniuꝫ⁊ emas verbū quo mētis penetralia veſtiunt̉. Eſt ētgladiꝰ paſſiōis: vt exuas corpꝰ: ⁊ īmolate carnis exuuijs emat̉ tibi ſacra corona martyrij Mouet adhuc ꝙ duos gladios diſcipl̓i ꝓtulerūt ne forte vnūnoui: vnū veteris teſtamēti ſit. Deīde dicit dn̄s: Satis ē: quaſi nil deſit ei quē v̓triuſqꝫ teſtamēti doctrina munierit.¶ Et egreſſus ibat ẜm conſuetudinem in montē oliuarū. Secuti ſuntaūt illū ⁊ diſcipuli. Et cū ꝑueniſſetad locū dixit illis: Orate: ne ītretisin tētationē. Et ip̄e auulſus ē ab eiſquantū iactꝰ ē lapidis: ⁊ poſitis genibꝰ orabat dicēs: Pater ſi uis trāſfer calicē iſtū a me. Uerūtamē nonmea uolūtas: ſed tua fiat.BEDA: Tradēdus a diſcipulo dn̄s cōſueti ſeceſſus locū quo facilime reꝑiri poſſit adit. vn̄ ſeqͥt̉: Etegreſſus ibat ſcd̓m ꝯſue. ī mo. oli. ¶ CIRIL. De dienāqꝫ cōuerſabat̉ hieroſolymis: obſcura vero nocteſuccedēte ī montē oliuarū cū ſuis cōuerſabat̉ diſcipulis. vn̄ ſubdit̉: Secū. ſūt aūt ill. ⁊ diſci. eius ¶ BEDA: Pulchre aūt ſui corꝑis myſterijs ībutos ī mōtē oliuarū diſcipulos educit: vt oēs ī morte ſua baptizatos: ſanctiſpūs chariſmate cōfirmādos eē deſignet. THEO. Poſt cenā aūt nequaqͣꝫ īertia ⁊ iocus ⁊ ſomnꝰ occupāt dn̄m: ſꝫ oratio ⁊ doctrina. vn̄ſeqͥt̉: Et cū ꝑue. ad lo. dixit illis: Orate ne ītretis ī tēta. ¶BEDA. Impoſſibile qͥdē. ē hūanā aīam nō tētari. vn̄ nō ait: Orate ne tētemini. ſꝫ orate ne ītretisī tētationē hͦ ē ne tētatio voſ ſuꝑet vltīa CIRIL.Sed ne ſolis verbis eis ꝓdeſſet: ꝓcedēs paululumorabat. vn̄ ſeqͥt̉: Et ip̄e auul. ē ab eis. quātū iactꝰ ē lapidis. vbiqꝫ inuenies eū ſemotū orantē: vt diſcas ꝙaīo attēto ⁊ corde qͥeto colloquendū ē cū deo ſublimi. Nō aūt quaſi egēs alieni ſuffragij p̄cibꝰ īſiſte-