Ca. XXII.

ahnfici vocant̉. Sed illi qͥdem quaſi extorres a ſabꝰ huiuſmōi ſubiacēt morbis: veſtrū autēris lelmen ē ī humilitate. vn̄ ſequit̉: Uos aūt nō ſic: ſꝫmior ē ī vobis fiat ſicut iunior ¶ BASI. Non ererollat p̄ſidentē dignitas: ne ab humilitatꝭ beaimdine corruat. Ilud aūt nouerit ꝙ humilitas veniſteriū pluriū ē. Sicut enī qͥ pluribꝰ mīſtratnineratis ⁊ abſtergit cuiuſlibet vulneris ſaniē: nōminiſteriū ī cām elationis. Sic multo magisni cōmiſſe ſūt cure fraternorū languorum: vt oīmditurꝰ ꝓ oībus rationē: cogitare dꝫ ⁊ eēLlicitꝰ. Et ſic qͥ maior ē: fiat ſicut minor. Decet aūtpale obſequiū ab his qͥ p̄ſidēt offerri: exemplonilauātis pedes diſcipulorū. vn̄ ſequit̉: Et qͥ prececoē ſicut mīſtrator. Nō ē aūt timendū: ne ī ſubdio ſoluat̉ humilitatis ꝓpoſitu: dū ei a maiori ſeruiix ſed ī imitatiōe pādit̉ humilitas. ¶ AMB. Conndū ē aūt qꝛ nō oīs honorificētie ſtudio humiras definit̉. Pōt enim deferre alicui ꝓpter ſeculiiriā potētie metū: vtilitatiſqꝫ cōtuitu. tua edificaq querit̉ nō alteriꝰ: ⁊ iō vna dat̉ oībus forma ſenerie: vt nō de p̄latiōe iactātia ſit: ſed de humilitateBEDA: In hac tn̄ forma a dn̄o traditaxinō mīma diſcretiōe opꝰ habēt: ne .ſ. ad inſtar regūgentiū dn̄ari ſubiectis: ſeqꝫ ab eis gaudeāttolli: ⁊ tn̄ cōtra delinquētiū vitia ꝑ zeluꝫie ſint erecti. Ad uerba āt exhortatiōis ſuimetit exēplū. vn̄ ſeqͥt̉: Nā qͥs maior ē qͥ recūbit: aniſtrat? Nōne qͥ recūbit: Ego āt ī medio veſtruꝫicut qͥ mīſtrat. ICHRV. q. d. Nō putes diſcigere: te vero n̄ illiꝰ. Ego enī qͥ nullo egeo:erſa egēt celeſtia ⁊ terreſtria: ad miniſteriradū cōdeſcēdi ¶ THEO. On̄dit aūt ſe mīſtrāeis cū panē ⁊ calicē diſtribuit: cuiꝰ mīſterij mēſē facit: rememorās eos ſi de eodē pane comederūt. ⁊ de eodē calice biberūt ſi ip̄e chriſtꝰ oībus miniſtrauit: vnū debēt oēs ſentire. ¶ BED A: Uel loqͥt̉de mīſterio quo ſcd̓m iohānē eorū pedes lauit dn̄s⁊ magiſter: qͣꝫuis etiā verbo mīſtrādi poſſint oīa q̄īcarne geſſit ītelligi: ſed ⁊ ſuū ſanguinē ſe ꝓ nobisdere miniſtrado ſignificat.Uos aūt eſtis ꝗ ꝑmāſiſtis mecuin tētationibus meis. Et ego diſpono uobis ſicut diſpoſuit mihi patermeꝰ regnū: ut edatis ⁊ bibatis ſuꝑmēſam meā ī regno meo: ⁊ ſedeatisuper thronos iudicantes duodeciꝫtribus iſrael.IHEO. Situt dn̄s ꝓditori pͥnunciauerat veh: ſiculis remanētibꝰ ecōtrario bona p̄nunciat dicēs: Uos au. eſtis qͥ ꝑmāſiſtis me. ī tēta. meis. ¶ BEDA: Nō enī īchoatio patiētis: ſed ꝑſeuerātia celeegni gloria donant̉: qꝛ ꝑſeuerātiā q̄ cōſtantiaſeū fortitudo mētis vocat̉: dicimꝰ eē cūctarū colūſa virtutū. Filiꝰ gͦ dei ſecū ꝑmanētes ī tētationibꝰtiernū ducit ad regnū. Si enī cōplātati facti ſumꝰmmilitudini mortis eiꝰ: ſimul ⁊ reſurrectiōis erimꝰ.in ſequit̉: Et ego diſpono vo. ſi. diſpo. mihi pa. meꝰſegnū ſ BED A: Regnū dei nō ē de hͦ mūdo. Non

aūt equalitas ad dn̄m ſed ſimilitudīs emulatio ē. ſolꝰ enī chriſtꝰ plena imago dei ē: ꝓpter exp̄ſſam ī ſepaterne gratitudīs vnitatē. Iuſtꝰ aūt hō ad imaginē dei ē: ſi ꝓpter imitādā diuine cōuerſatiōis ſimilitudinē mūdū hūc dei cognitiōe contēnat. vn̄ ⁊ corpus chriſti edimꝰ: vt vite eterne poſſimꝰ eē ꝑticipesꝑꝑ qd̓ ſeqͥt̉: Ut edatis ⁊ biba. ſu. men. meā in regnomeo. Nō enī victꝰ ⁊ potꝰ nobis p̄mij loco ſpōdet̉:ſed cōicatio gr̄e celeſtis ⁊ vite ¶ BEDA: Uel mēſaꝓpoſita oībus ſanctis ad fruendū celeſtis ē gloriavite: qͣ qͥ eſuriūt ⁊ fitiūt iuſticiā ſaturabunt̉ fruēdodeſiderato gaudio veri boni. ¶ THEO. Non aūt hͦdixit quaſi futuris illic corꝑalibuſ eſcis: ⁊ qͣſi regnoſuo ſēſibili futuro. erit enī illic angelica conuerſatioſicut ſaduceis p̄dixit. Sed ⁊ paulꝰ dicit nō eē regnūdei eſcā ⁊ potu¶ CIRL. Sed ex his q̄ ſūt apd̓ noſſpiritalia deſignat. nā progatīa quadā fungūt̉ apd̓reges terrenos: qͥ eis quaſi cōuiue cōſidēt. Ex humano ergo iudicio on̄dit: qͥ apud eū ī pͥmis honoribuſſtatuent̉. ¶ BEDA: Hec eſt enī īmutatio dextre excelſi: vt qͥ nūc humiles gaude̓t miniſtrare cōſeruis:tūc ſuꝑ dn̄i mēſam ſublimes: vite ꝑpetue dapibꝰ alātur. Et qͥ hic ī tētationibꝰ iniuſte iudicati cū dn̄o ꝑmanent: illic cū eo ſuꝑ tētatores ſuos iuſti iudicesveniāt. vn̄ ſequit̉: Et ſedea. ſuꝑ thro. xij. iudi. xij. tribꝰiſrael. ¶ THEO. Hoc ē condēnātes ex duodeciꝫ tribubꝰ īfideles. AMB. Nō aūt. xij. throni tāqͣꝫ aliqͣcorporalis ſūt receptacula ſeſſiōis: ſed qꝛ ſcd̓m diuinā ſimilitudinē iudicat chriſtꝰ cognitiōe cordiū: nōīterrogatiōe factorū: virtutē remunerās: īpietatē cōdēnans. ita apoſtoli ī iudiciū ſpiritale formant̉: remuneratiōe fidei: execratione ꝑfidie: v̓tute erroremredarguētes: ſacrilegos odio ꝑſequētes. ¶ CHRY.Nunqͥd aūt illic ſedebit ⁊ iudas. Sed conſidera ꝙlex eſt data a deo ꝑ hieremiā: Siqͥd boni ꝓmiſeroſi cēſearis īdignꝰ mulctabo te. Et iō loquēs cū diſcipulis: nō ſimpliciter ꝓmiſit ſed addidit: Qui ꝑmanſiſtis mecū ī tētatiōibus. BEDa. Ab eiꝰ ergo ſublimitate ꝓmiſſi iudas excipit̉. Naꝫ ⁊ anteqͣꝫ hec dn̄sdiceret: exijſſe credēdus ē. Excipiūt̉ ⁊ illi qͥcuūqꝫ auditis incōprehēſibilis ſacramēti v̓bis abierūt retro.¶ Ait autē dn̄s ſimoni. Simon ecce ſathanas expetiuit uos ut cribraret ſicut triticū. Ego aūt rogaui ꝓte ut nō deficiat fides tua. Et tu aliqn̄ cōuerſus: cōfirma fratres tuos.Qui dixit ei: Dn̄e tecū paratꝰ ſum⁊ in carcere: ⁊ ī mortē ire. Et ille dixit: Dico tibi petre: n̄ cātabit hodiegallꝰ: donec ter abneges noſſe me.¶ BEDA: Ne gloriarent̉ vndecim apoſtoli: ⁊ ſuisviribꝰ tribuerēt: ꝙ ſoli pene īter tot milia iudeoꝝ dicerent̉ in tētatiōibus ꝑmāſiſſe cū dn̄o: on̄dit eos ſinō iuuātis ſe dn̄i eēt opitulatiōe ꝓtecti: eadē procella cū ceteris potuiſſe cōteri. vn̄ ſequit̉: Ait āt dominꝰ ſimoni: Simon: ecce ſathanas expetiuit vos:vt cribraret ſicut triticū .i. expetiuit vos tētare: ⁊ velut qͥ triticū purgat vētilādo cōcuttere. ī quo docet

T 2