Ca. XXII.

ſcba celebraret: opportune dixit: Deſiderio deſini hoc paſcha. i. nouū myſteriū noui teſtamentradebat diſcipulis: qd̓ plures ante eū ꝓphexxiuſti cupiuerāt. Sed ⁊ ip̄e ſitiens cōmunē ſaluemn hoc tradebat myſteriū qd̓ toti mūdo competePaſcha vero moyſi ſtatutū erat in vno loco .ſ.abieruſalē celebrari. vn̄ non cōgruebat oībus genhus ⁊ iō nō erat defideratū. EVSE. Ex hoc hebiitarū clementia de carnis eſu redargui poteratmanducāte paſcha iudeorū. vn̄ ſignanter dixitcpaſcha. ne quis ad aliud īuertere poſſet. BESic ergo dn̄s legalis paſche approbare extitithoc ad ſue diſpēſationis figurā docēdo ꝑtinuiſſepetat vltra carnaliter exhiberi. vn̄ ſubdit: Dico enimabis qꝛ ex hoc nō māducabo illud donec implearir in regno dei .i. nequaqͣꝫ vltra moſaicū paſcha cemabo donec ī eccleſia ſpiritaliter ītellectū cōplearit ip̄a enī ē regnū dei: ẜm illud: Negnū dei intrans eſt. Ad vetus autē illud paſcha cui finē deſidepnt īponere ꝑtinet etiam illud qd̓ ſubdit̉: Et accecalice gr̄as egit ⁊ dixit: accipite ⁊ diuidite interob hoc gr̄as egit qꝛ vetera trāſitura ⁊ venturauerāt omīa noua. CHRY. Memēto ergo cū adſam ſederis: ꝙ poſt mēſam oportet te orare atqꝫiō ventrē īpleas ſobrie: ne grauatꝰ nequeas genuflectere ac ſupplicare deo. Nō igit̉ poſt eſcas ad lectūſed ad orationem vertamur. Euidēter enim hͦ chrinificauit: ꝙ poſt eſcas nō ſomnꝰ: nō cubile:atio ⁊ ſacrarū lectio ſcripturarū ſuccedere deat. Sequit̉: Dico enī vobis ꝙ nō bibā de generamne vitis: donec regnū dei veniat. 7BED A: Pōtē hoc ⁊ ſimpliciter accipi: ꝙ ab hac hora cenead tēpus reſurrectiōis qͦ ī regno dei erat vētuvinū bibiturꝰ nō eſſet. poſtea nāqꝫ cibū potūqꝫſiſſe eū teſtat̉ petrꝰ dicēs: Qui māducauimusmꝰ cū illo poſtqͣꝫ reſurrexit. ¶IHEO. Diciturſurrectio regnū dei: qꝛ mortē exterminauit. vn̄pauid ait. Dn̄s regnauit: decorē īdutꝰ ē .ſ. formoſiictꝰ: ẜm Iſai āexuta corporis corruptela. Reſurione aulueniēte iterū cuꝫ diſcipulis bibit: vtbaret ꝙ reſurrectio nō erat phātaſtica. BED A.ſed multo ꝯſequētius ē: vt ſicut ſupra typicū agniſum: ſic ⁊ potū paſche neget ſe guſtaturum: donecoria regni dei: fides mundi adueniat: vt ꝑma legis edicta: eſcā .ſ. ⁊ potū paſchalē ſpiritaliter īmutata: diſceres oīa legis ſacramenta adn obſeruantiā fuiſſe tranſferēda.¶ Et accepto pane gratias egit: ⁊fregit: ⁊ dedit eis dicens: Hoc eſtcorpus meū: qd̓ pro uobis datur.Hoc facite ī mea ꝯmemorationē.Similiter ⁊ calicē poſtqͣꝫ cenauit dicens: Hic eſt calix nouū teſtamentum in ſanguine meo: qui pro uobiſfundetur.IBEDA. Finitis paſche veteris ſolēnijs: trāſijt adqd̓ in ſue redēptōis memoriā eccleſiā frequēnſe deſiderat: ꝓ carne agni ⁊ ſanguine: ſue carnis

ſanguiniſqꝫ ſacramentū ī panis ac vini figura ſubſtituēs: ſacerdos ineternū factus ẜm ordinēmelchiſedech. vn̄ dicit̉: Et acce. pane gratias egit. ſicut ⁊ deveteribꝰ terminādis gratias egerat: nobis exempluꝫtribuēs ī omni boni operis inchoatiōe ⁊ ꝑfectionedeū eē glorificandū. Sequit̉: Et fregit. Frāgit ipſepanē quē porrigit: vt on̄dat corporis ſui fractioneꝫ.nō ſine ſua ſpōte futurā. Et dedit eis dicēs: Hoc eſtcorpꝰ meū quod ꝓ vobis tradet̉. ¶ GRE. niſenus:Panis enī ante ꝯſecrationē cōmunis panis: ſꝫ vbicōſecrat̉ myſterio fit: ⁊ dr̄ corpꝰ chriſti. CIRIL.Nec dubites an hoc verū ſit eo manifeſte dicentē:Hoc eſt corpꝰ meū. ſed potiꝰ ſuſcipe verba ſaluatoris in fide. Cū enī ſit veritas: nō mētitur. Inſaniuntigit̉ dicētes myſticā benedictionē ſanctificatōe ceſſare: ſique reliquie remāſerint eiꝰ in diē ſubſequentem. Nō enī mutabit̉ ſacro ſanctū corpꝰ chriſti: ſedvirtꝰ bn̄dictionis ⁊ viuificatiua gr̄a iugis in eo eſt.Uirtꝰ enī viuificatiua dei patris vnigenitū verbū ēquod caro factū ē: nō deſinēs eſſe verbū ſed efficiēscarnē viuificatiuā. Si enī in aliquo liquore modicū panis īmiſeris: reperies hūc ībibitū qualitati illius. Igit̉ viuificatiuū dei verbū vniēs ſeip̄m propriecarni: fecit eā viuificatiuā. Nunqͥd ergo ⁊ quoniaꝫī nobis vita dei eſt: dei verbo exn̄te in nobis viuificatiuū erit noſtrū corpꝰ? Sed aliud ē ẜm ꝑticipationis habitudinē nos habere in nobis dei filiū: alid̓ip̄m fuiſſe factū carnē .i. corpꝰ ſumptū ex alma virgine ꝓpriū corpꝰ effeciſſe. Decebat ergo eū noſtrisquodāmodo vniri corporibꝰ: ꝑ ſacrā eiꝰ carnē ⁊ p̄ocioſum ſanguinē que accipimꝰ ī bn̄dictione viuificatiua in pane ⁊ vino. Ne enī horreremus carnē ⁊ſagnuinē appoſita ſacris altaribꝰ. cōdeſcendēs deꝰnoſtris fragilitatibꝰ īfluit oblatis vim vite. Conuertens ea in veritatē ꝓprie carnis: vt corpꝰ vite quaſiquoddā ſemen viuificatiuū īueniat̉ ī nobis. vn̄ ſubdit: hoc facite ī meā cōmemorationē¶ CHRI̓. ſuper iohannē: hoc fecit chriſtꝰ ducēs nos ad maiuſamicitie fedꝰ: ſuamqꝫ claritatē declarās erga nos:preſtās ſe nō ſolū videri deſiderātibusr ſed ⁊ palpare ⁊ cōedere ⁊ amplecti ⁊ totū affectū explere. Igit̉vt leones flammā ſpirātes: ſic ab illa menſa diſcedimus terribiles facti diabolo. BASI. Diſce antemquo pacto decet edere corpuſ chriſti: in memoriā .ſ.obediētie chriſti vſqꝫ ad mortē: vt qͥ viuūt n̄ ampliꝰin ſe viuāt: ſed ī eo qͥ pro eis mortuꝰ ē ⁊ reſurrexit.THEQDuos aūt calices lucas cōmemorat. de altero quidē ſupradixit: Accipite ⁊ diuidite inter vos:quē dicet aliqͥs eſſe typū veteris teſtamēti: alterumvero poſt panis fractionē ⁊ diſtributionē ipſe partitur diſcipulis. vn̄ ſubdit̉: Similiter ⁊ calicē poſtqͣꝫcenauit. BEDA: Subaudit̉: dedit eis: vt ſit plenacōſtructio. ¶AVG. de cō. euā. Uel ꝙ lucas bis decalice cōmemorauit: priꝰ an̄qͣꝫ panē daret: īde poſtqͣꝫ panē dedit: illud quod ſuꝑius dixit p̄occupauitvt ſolet: illud vero qd̓ ordīe ſuo poſuit: nō ꝯmemorauerat ſuꝑius. Utrūqꝫ aut cōiunctu eandē ſententiā facit: que illorū ē .ſ. matthei ⁊ marci THEO.Nomīat aūt dn̄s hūc calicē noui teſtamēti. vn̄ ſeqͥtur: Dicēs: hic ē calix nouū teſtam̄tū ī ſanguīe meoqͥ ꝓ vobis effundet̉. ſignificās nouū teſtamētum īſuo ſanguīe ex ordiū ſumere. nā ī veteri teſtamēto