Ca. XXII.

AED. Paſcha quidē hebraice dicit̉ phaſe. non aęſſiōe. ſed a tranſitu nominat̉: eo ꝙ exterminatorides ſanguinē in foribꝰ iſrl̓elitarū ꝑtrāfſierit: nec ꝑcuſſerit pͥmogenita eoꝝ. Uel ip̄e dominꝰ p̄bēs auxilium populo ſuo deſuꝑ ambulauit. Hoc autē interpaſcba ⁊ arima diſtat: ꝙ paſcha ip̄e ſolꝰ dies appellatur: in quo agnꝰ occidebat̉ ad veſꝑam: hoc ē. xiiij.na pͥmi menſis. xv. aūt luna qn̄ egreſſus eſt de egyto. ſuccedebat feſtiuitas azimoruꝫ ſeptē diebꝰ vioꝫad vigeſimā primā diē eiuſdē menſis: vnde euāgeliciptura indifferēter vnū ꝓ alio ponere ſolet: vndehic dicit̉ dies azimorū qui dicit̉ paſcha. Significat̉aūt ꝑ myſteriū ꝙ chriſtꝰ ſemel ꝓ nobis paſſus: ꝑ toum tempꝰ huiꝰ ſeculi qd̓ ſeptē diebꝰ agit̉ in azimisrnceritatis ⁊ veritatis p̄cepit eū viuēdū ICHRY.hricipes aūt ſacerdotū nefarias res tractāt ī feſtoende ſequit̉: Et q̄re. pͥn. ſacer. ⁊ ſcri. quō ie. int̓ficerētoyſes qͥdē vnū p̄cepit eſſe pͥncipē ſacerdotū: ⁊ ilodefuncto creari aliū. Tūc v̓o cū inciꝑēt iudaiciitꝰ diſſolui: multi erāt pͥncipes ſacerdotū annuatīreati. Hi ergo volētes ieſum occide̓ nō metuūt diuina: ne .ſ. ex tꝑe ſacro maiꝰ incurrāt pctī cōtagiū: ſꝫimēt humana. vnde ſequit̉: Time. ve. plebemBEQNō qͥdē ſeditōem metuētes: ſꝫ cauētes neoppl̓i de ſuis manibꝰ tolle̓t̉. Hec aūt ante biduū paſche cōgregatis eis in atrio cayphe matthe¶ Intrauit aūt ſathanas in iudā ocognoīabat̉ ſcharioth: unuꝫ de duodeci: ⁊ abijt ⁊ locutꝰ ē cū pͥncipibꝰ ſacerdotū ⁊ magiſtratibꝰ quēad modūilū traderet eis. Et gauiſi ſūt: ⁊ pacti ſunt pecuniā illi dare. Et ſpōpōdit. Et querebat opportunitatē: uttraderet illū ſine turbis.HEO Quia dictū eſt ꝙ pͥncipes ſacerdotū q̄reat modū quo interficiētes ieſum nullū incurrerēticulū: ꝯſequēter modꝰ qui eis occurrit narrat̉ cumdicit̉. Intrauit aūt ſathanas ī iudā ¶ TTVS. Inudā ſathanas intrauit: nō impellēs: ſed patulū ineniēs hoſtiū. nā oblitꝰ oīꝫ q̄ viderat: ad ſolā auariiam dirigebat intuitu ¶ CHRV. Ponit aūt eiꝰ conomē ſubdēs: Qui cognomīabat̉ ſcharioth. Eratenī aliꝰ ſudas. ¶VS: Subdit aūt: Unꝰ de duodecim. Nam numerū adimplebat: nō aūt fungebatur apl̓ica dignitate ¶ CHRV. Uel hoc addit euāpeliſta velut abſonū qͥdē: ac ſi dicerꝫ. erat de pͥº choſo diligentiꝰ electorū. ¶ BED. Non eſt autem huictotrariū quod iohānes dicit: Poſt buccellā intͣſſeneum ſathanā: quia nūc intrauit: vt quaſi alienuꝫſentaret: nūc autē quaſi propͥum ad quecūqꝫ velletgenſda attraheret CHRV. Attēde aūt magnā iude nequiciā: tum quia per ſe ꝓficiſcit̉: tum quia ꝓ p̄tio hoc facit. Sequit̉ enim: Et abijt ⁊ locutꝰ eſt pͥn̄cipib̓ꝰ ſacerdotū ⁊ magiſtratibꝰ quēadmodū illū traſeret eis. Et gauiſi ſunt. THEO. Magiſtratꝰ hicppellant̉ prepoſiti conſtructionū templi: vel etiaꝫinquos romani populo prefecerāt: ne ꝓruerent in

tumultus: erāt enī ſeditioſis CHRV. Propter auariciam autē iudas factus eſt talis. Sequit̉ enim: Etpacti ſunt pecuniā illi dare. Tales enī auaritia generat paſſiones: reddit impios: ⁊ deū ignorare compellit: ⁊ ſi millies benefactū ſit eis: ad nocēdū impellit. vnde ⁊ hic ſequit̉: Et ſpōpōdit. ¶THEO. i. pepegit ⁊ promiſit: ⁊ querebat opportunitate vt eū traderet ſine turbis .i. querebat eum tradere quādo videret eum ſeorſum exiſtentē ſine turbis. ¶ BEDA:Multi aūt iude ſcelus exhorrēt: nec tamē cauent̓.qui enī charitatis ⁊ veritatis iura ſꝑnit: chriſtū quieſt veritas ⁊ charitas ꝓdit: maxime cum nō infirmitate vel ignorātia peccet: ſed ad ſimilitudinē iude q̄rat opportunitatē: vt arbitris abſentibꝰ: veritatemmendacio: virtutē crimine immutet.¶ Uenit aūt dies azimorū: in quaneceſſe erat occidi paſcha. Et miſitpetrū ⁊ iohāne dicēs: Eūteſ paratenobis paſcha: ut māducemꝰ. At illidixerūt: Ubi uis paremꝰ? Et dixitad eos: Ecce introeūtibꝰ uobis in ciuitatē occurret uobis homo quidaꝫamphorā aque portans: ſequiminieuꝫ in domū in quā intrat: ⁊ dicetispatrifamilias domuſ: Dicit tibi magiſter: Ubi ē diuerſoriū: ubi paſchacum diſcipulis meis manducē. Etipſe oſtēdet uobis cenaculū magnūſtratum: ⁊ ibi parate. Euntes autēinuenerūt: ſicut dixit illis: ⁊ parauerunt paſcha.¶ TITVS: Ut nobis dominꝰ celeſte paſcha dimitteret: typicū māducauit: figurā remouēs: vt veritaslocū obtineret. vn̄ dr̄: Uenit aūt di. azi. in qͣ ne. eratoc. paſcha ¶BED. Dies azimoꝝ paſche qͣrtadecimāpͥmi mēſis appellat: qn̄ fermēto abiecto paſcha .i. agnꝰ occidi ad veſꝑā ꝯſueuerat. ¶ EVSE. Siqͥs āt dicat: Si pͥma azimoꝝ diſcipl̓i ſaluatori parāt paſchagͦ ⁊ eadē die oꝫ nos paſcha celebrare. Dicemꝰ hͦ nonfuiſſe monitōem: ſꝫ hiſtoriā facti: qd̓ accidit tꝑe ſalutifere paſſiōis. Aliud aūt ē narrare geſta vetera: ⁊aliud ſancire: ⁊ poteris ſtatuta relīque̓. Quīetiā ſaluator nō egit paſcha cū iudeis qn̄ agnū īmolabāt.nā illi qͥdē hͦ egerūt in ꝑaſceue: qn̄ paſſꝰ ē dn̄s: vn̄ n̄ītroierūt in atriū pilati vt māducarēt paſcha. exqꝰ.n. veritati inſidiati ſūt: v̓bū veritatis a ſe expulerūt:n̄ pͥmo die azimoꝝ quo die debebat īmolari paſchamanducātes ſolitum ſibi paſcha. erāt .n. erga aliudattēti: ſꝫ die ſequēti pꝰ illā que erat azimoꝝ ſecūda.Dn̄s v̓o pͥma die azimorū: hͦ ē qͥnta feria ſabbati: paſcha cū diſcipul̓ ꝑegit. ¶ THEO Eadē aūt qͥnta feria: mittit duos ex diſcipulis ſuis ad parādū paſchapetrū .ſ. ⁊ iohānem: alteꝝ .ſ. vt diligēteꝫ: alteꝝ vt dilectum. vnde ſequitur: Et miſit petrū ⁊ iohānem dicens: Euntes parate nobi paſcha vt manducemus.