Lucas
ꝓpͥe. ꝓpter qd̓ ⁊ chriſtꝰ nobis dedit hāc mentiōem:vt que illis a naͣ: hec nobis auxilio ratōis ⁊ cautelacontīgat. Fugientibꝰ quidē pctm̄: vt irrōnabilia fugiūt mortifera pabula: inquirētibꝰ v̓o iuſticiā ſic̄ illa herbas nutritiuas requirūt. ⁊ ideo dicit: Attēditevobis. vt .ſ. diſcernere poſſitis a ſalubri nociuū. Sedqm̄ dupl̓r contingit attēdere: hinc quidem corꝑisoculis: illinc vero ꝑ ītellectiuā virtutē: oculꝰ corꝑisvirtutē nō attīgit. Reſtat igit̉ dictū eē de oꝑe intellectꝰ: Attendite. hͦ eſt vndiqꝫ circūſpicite vos: ꝑuigilhn̄tes ad veſtrā cuſtodiā aīe lumē. Neqꝫ aūt dixit:Attēdite veſtris aut eis que circa vos ſunt: ſꝫ vobisvos .n. eſtis intellectꝰ ⁊ aīa: veſtrū aūt corpꝰ ē ſenſusCirca vos aūt opes artes ⁊ reliqua vite ſuppellex:quibꝰ nō monet attēdēdū: ſed aīe cuiꝰ p̄cipua curahn̄da. Eadē v̓o admonitio egrotātes ſanat: ⁊ ſanosꝑficit: ſeruatores pn̄tiū: ꝓuiſores futuroꝝ: non alienorū cēſores: ſed ſuoꝝ ſcrutatores: nō dimittētes intellectū ſeruū fieri paſſionū: ſed irrōnale aīe ſubijcientes rōnali. Cur aūt ſit attēdēdū ſubiūgit dicens:Ne forte grauēt̉ corda veſtra in crapula. ⁊ ebrietate⁊ curis huiꝰ vite. 7TTVS: q. d. Cauete ne luminamētis veſtre grauēt̉. Cura nāqꝫ pn̄tis vite ⁊ crapula ⁊ ebrietas fugāt prudētiā: quaſſant fidē: operāt̉naufragia/ BASI. Eſt aūt ebrietas nimiꝰ vſuſ vini:crapula v̓o anxietas ⁊ nauſea que eſt in ebrietate:a motōe capitis greco vocabolo dicta. Sicut igit̉ cibis vt nō eſuriamꝰ: ſic ⁊ potibꝰ ne ſitī patiamur ytēdū eſt: vitādo diligētiꝰ lapſum. Fallax .n. ē vini ingeſtio: aīa aūt vino libera prudētiſſima erit ⁊ optimaſed humecta vini vaporibꝰ qͣſi quadā nube velatur.Curioſitas aūt huiꝰ vite qͣꝫuis nihil inhibitoꝝ ꝯtine̓videat̉: ſi tn̄ ad cultū diuinū nō coadiuuet: vitāda ēEt qͣre hͦ dixerit on̄dit ſubdēs: Et ſuꝑue. in voſ repē.di. illa/ THEO. Nō .n. cū deliberatōe veniet diesilla: ſed ex improuiſo ⁊ furtim capiēs tanqͣꝫ laqueꝰnō cauētes. vnde ſequit̉: Tanqͣꝫ la .n. ſuꝑue. ī om. qͥſe. ſu. fa. om. terre. Qd̓ diligētius diſcuti pōt. Capiet.n. dies illa ſedētes in ſuꝑficie terre qͣſi imp̄meditatos ⁊ īertes. Quotquot v̓o ſunt ſolertes ⁊ agiles adbonū: nō ſedētes ⁊ ociātes in terrenis: ſed ſurgētesab eis ſibi dicētes: Surge vade: qm̄ non eſt hic tibireqͥes: talibꝰ nō eſt illa dies vt laqueꝰ ⁊ diſcrimē: ſedvt dies feſtiuꝰ. EVSE. Predicta igit̉ docuit eē attēdenda ad cauendā grauedinē inde ꝓueniēteꝫ. vn̄ſequit̉: Uigi. ita. oī tꝑe: orā. vt dig. ha. fuge. iſta om.que futu. ſunt. 7THEO .ſ. famē: peſtē: ⁊ cet̓a hmōique tꝑal̓r electis ⁊ alijs imminēt: ⁊ ea q̄ poſtmodūaccidūt eiſ penniter. Illa .n. aliter caꝑe nō poſſumꝰniſi ꝑ vigilias ⁊ orōes AVG. de cō. euā. Hec intelligit̉ illa figura quā mattheꝰ cōmemorat: que nō debet fieri ī hyeme vel ſabbato. Ad hyemē ꝑtinent cure huiꝰ vite: que triſtes ſunt velut hiēs. Ad ſabbatuꝫv̓o crapula ⁊ ebrietas: que carnali leticia luxuriaqꝫcor ſubmergit atqꝫ obruit: quod malū ſabbati noīeſignificat̉: quia illo die iudei delitijs affluūt: dū ſpiritale ſabbatū ignorāt/ THEO. Et quia chriſtianūdecet nō ſolū fugere mala: ſed etiā niti ad gl̓iam exequendā ſubdit: Et ſtare ante filiū homīs. Hec eſt eīangelica gloria ſtare ante filiū homīs deū noſtruꝫ⁊ faciē eius iugiter cernere. BED. Et certe ſiquisſapiens medicus precipiet attēdere a ſucco alicuiꝰ
herbe: ne repentinꝰ interitꝰ ſuperueniat: magno ſtudio medici mādata ſeruaremꝰ. Nunc aūt ſaluatoreadmonēte ebrietatē ⁊ crapulā ⁊ curas ſeculi eē cauendas: his ſauciari ⁊ ꝯſumi nō timēt: qui fidē quāmedici dictis p̄bēt: dn̄i verbis p̄bere cōtēnūt.¶ Erat aūt diebꝰ docēs in templo:noctibꝰ uero exiēs morabat̉ in mōtequi uocat̉ oliueti. Et oīs ppl̓s manicabat ad eū in templo audire eum.BED. Que verbis preceꝑat dominꝰ ſuis ꝯfirmaexemplis. nam qui nos ante iudicis aduentū ⁊ īcertū ſingulorū exitū ad vigilādū hortatꝰ eſt ⁊ orāduꝫ⁊ ip̄e imminēte temꝑe paſſiōis ſue doctrine vigilijs⁊ precibꝰ inſtat. vnde dicit̉: Erat aūt diebꝰ docēs intemplo. In quo ſuo exemplo inſinuat hͦ eſſe dignedeo vigilare: vel dicto vel facto ꝓximis viā veritatioſtēdere7 CIRVL Que aūt erat que docebat: niſitranſcēdentia cultū legis. inſtabat .n. tempꝰ quo debebat vmbra in veritatē trāſformari. THEO Tacuerūt aūt euāgeliſte pleraqꝫ documētorū chriſti: qͥcum per trienniū fere p̄dicauerit: documēta eius q̄conſcripſerūt: dicet aliquis vix ad vniꝰ diei ſmoneꝫſufficere. Ex pluribꝰ ergo pauca deſcribētes: dederūtnobis quendā guſtū dulcedinis doctrine ipſiꝰ. On̄dit autē nobis dominꝰ ꝙ oporteat noctu ⁊ quietealloqui deū: ⁊ in die ꝓdeſſe hominibꝰ: ⁊ colligere qͥdem in nocte: diſtribuere vero collecta in die. vndeſubditur: Noctibꝰ vero exiens morabat̉ in monte qͥvocatur oliueti. Non quaſi opus habēs orōne: ſedad exemplū dādum hoc egit. CIRIL. Quia veroeloquiū eius in poteſtate erat: ⁊ poteſtatiue trāſferebat in ſpiritalē cultum que per moyſen ⁊ prophetas tradita fuerāt in figuris: populꝰ eum auidiꝰ audiebat. vnde ſequit̉: Et omnis populꝰ manicabat .i.mane venire accelerabat Ad euꝫ in templo audireeum. Populo autē ante lucanu veniēti ad eum cogruūerat dicere: Deꝰ deꝰ meus: ad te de luce vigilo.BEDA: Myſtice autē ⁊ noſ cum inter proſperaſobrie ⁊ pie ⁊ iuſte cōuerſamur: diebꝰ in templo docemus: quia formā boni operis fidelibꝰ prebēteſ: noctibus vero in mōte oliueti moramur: quia in tenebris anguſtiarū ſpiritali conſolatōe reſpiramꝰ: ⁊ adnos quoqꝫ populꝰ manicat: cum vel diſcuſſis operibus tenebrarū: vel cunctis nebulis preſſurarū nosCA IIimitantur.Ppropīquabat aūt dies feſtus azimorū qui dr̄ paſchaEt querebāt pͥncipes ſacerdotuꝫ ⁊ ſcribe: quomodo ieſū interficeret: timebant uero plebeꝫ.CHRV. Umbra noſtroꝝ fuerūt ſeſta iudaica: etiō ſi q̄ſiueris a iudeo de paſcha ⁊ azimis: nil magniꝓferet: ꝯmēorās liberatōem ab egypto. Siqͥs aūt ame q̄ſierit: nō audiet egyptū nec pharaonē: ſed abiolutōeꝫ errorꝭ ⁊ tenebraꝝ diaboli: n̄ ꝑ moyſē ſꝫ ꝑ filiūdei. GLO. Ad cꝰ paſſiōeꝫ enarrādā accedēs euangeliſta p̄mittit de figura dicens: Appropinquabatautem dies feſtus azimorum qui dicitur paſcha.