Lucas

¶ GREGO. in home. Quia cuncta que predictaſunt nō de iniuſticia feriētꝭ ſunt: ſꝫ de merito mūdipatiētis: facta prauorū hominū prenūciant̉ cum dicit̉: Sed ante hec omnia inijciēt vobis manꝰ ſuas:⁊ perſequētur: tradētes in ſynagogas ⁊ cuſtodias:trahētes ad reges ⁊ preſides ꝓpter nomē meū. Ac ſidicat: Prius corda hominū poſt elemēta turbabūtur: vt cum rerū ordo confundit̉: ex qua tribulatione veniat demonſtret̉. Nam quāuis finis mūdi exip̄o ſuo ordine pendeat: ꝑuerſiores tamē quoſqꝫ inueniēs: quia digne ruinis illorū opprimātur innoteſcit. ¶ CIRIL. Uel hoc dicit: Quia priuſqͣꝫ a romanis hieruſalē caperet̉: paſſi perſecutōes a iudeisdiſcipuli incarcerati ſunt: ⁊ preſentati pͥncipibus.Miſſus eſt paulus romā ad ceſarē: aſtititqꝫ feſto ⁊agrippe. Sequit̉t Contīget autē vobis in teſtimonium ¶ GRECVS: In martyriū .i. in martyrij gloriam ¶ GREGO. in homel̓. Uel in teſtimoniū videlꝫ eorū quia vos perſequēdo mortes inferūt: autviuēdo non imitātur: vt inde ꝑuerſi ſine excuſatiōepereāt. vnde electi exemplū capiūt vt viuant: ſed auditis tot terroribꝰ turbari poterant auditorū corda.vnde ad eorū conſolatōem ſubdit: Ponite ergo incordibꝰ veſtriſ nō premeditari quēadmodū reipondeatis. ¶ THEO. Quia .n. idiote erant ⁊ imperiti hͦeis dominꝰ dicit: ne cōturbarent̉ reddituri ſapientibus ratiōem. ⁊ cauſam ſubdit: Ego enī dabo vobisos ⁊ ſapientiā: cui nō poterūt reſiſtere ⁊ cōtradicere omnes aduerſarij veſtri. q. d. Statim a me ſortiemini facundiā ⁊ ſapientiā: vt nec omnes aduerſarijveſtri ſi in vnū conueniāt reſiſtere valeāt vobiſ: necin ſapientia .i. vita theoreumatū: nec in eloquentia⁊ ſermonis lepore. Sepe enim multi ſapientiā quidem habent in mēte: ſed cum ſint prouocabiles adturbatiōem totum confundūt: cum tempus fueritproponēdi. nō autē tales fuerūt apoſtoli: ſꝫ vtrīqꝫgratioſi fuerūt GREGO. Ac ſi dominꝰ ſuis dicatNolite terreri. vos ad certamē accedetis: ego prelior. vos verba editꝭ: ſed ego ſū qui loquor. ¶ AMBAlibi autē chriſtꝰ in piſcipulis: alibi pater: alibi ſpiritus loquit̉ patris. nō diſcordāt iſta: ſed congruunt.quod vnus loquit̉ tres loquūtur: quia vox eſt vnatrinitatis. ¶ PHEO. His autē dictis: ⁊ ꝓpulſo īperitie timore: ſubdit ⁊ aliud quiddaꝫ neceſſariū: quodeorū animos poterat cōmouere: ne ſubito irruenseos turbaret. Sequit̉ enim: Trademini autē a parētibꝰ ⁊ fratribꝰ ⁊ cognatis: ⁊ morte afficiēt ex vobis.¶ GREGO. in home. Plus in nobis ea tormentaſeuiūt: que ab illis patimur: de quorū mentibꝰ preſumebamus: quia cum damna corꝑis mala nos cruciant amiſſe charitatis. ¶ GRE. niſenus: Conſideremus autē ſtatū qui tunc tēporis erat omnibꝰ ſuſpectis: ad inuicē diuidebant̉ cognatōnes inuicemdiſgregate per cultus: ⁊ filiꝰ gētilis ꝓditor fiebat parentū fideliū: ⁊ in filiū qui crediderat: pater infidelitate obſtinatꝰ accuſator fiebat. Omnis etas erat expoſita ꝑſequētibꝰ fidē: nec mulieribus ſuccurrebatnaturalis ſexꝰ fragilitas. ¶ THEO. His aūt dictis ⁊de odio ſubiūgit quod ab omnibꝰ patiētur. Sequit̉eni: Et eritis odio oībus ꝓpter nomē meu ¶ GREin home. Sed quia dura ſunt: que p̄dicūtur de afflictōe mortis ꝓtinꝰ cōſolatio ſubdit̉ de gaudio reſur

rectōis cum dicit̉: Et capillus de capite veſtro nōperibit. q. d. martyribus ſuis: Cur timetis ne pereatquod inciſum dolet: quādo ⁊ illud in vobis perirenō pōt: quod inciſum nō dolet. ¶ BEDA: Uel alijCapillꝰ de capite diſcipulorū dn̄i nō ꝑibit: quia nōſolū fortia facta vel dicta ſanctoꝝ: ſed ⁊ tenuiſſimacogitatio digna mercede donabit̉. ¶ GRE. v. moQui aūt patiētiā in aduerſis tenet: inde ꝯtra aduerſa omīa fortis efficit̉. vnde ſibi ⁊ ſeip̄m vincēdo dominat̉. vn̄ ſequit̉: In patiē. ve. poſſi. ani. vrās. Quio.n. eſt aīas poſſidere: niſi ꝑfecte in oībꝰ viue̓: cūctiſmētis motibꝰ quaſi ex arce virtutis dn̄ari. ¶ GRE.in home. Per patiētiā igit̉ aīas nrās poſſidemꝰ: qͥꝫdū nobiſmetipis dn̄ari diſcimꝰ: hocip̄m incipimūpoſſidere qd̓ ſumꝰ. Iccirco aūt poſſeſſio aīe in v̓tute patiētie ponit̉: qꝛ radix oīm cuſtoſqꝫ v̓tutū patie̓tia eſt. Patiētia v̓o eſt aliena mala eqͣnimit̓ ꝑpeti:ꝯͣ eū quoqꝫ qͥ mala irrogat nullo dolore morderi.¶ Cuꝫ autē uideritis circūdari abexercitu hieruſalē: tūc ſcitōte quiaappropīquauit deſolatio eius. Tūcqui in iudea ſunt fugiāt ad montes⁊ qui in medio eius diſcedāt: ⁊ quiin regionibꝰ non intrēt in eam: quiadies ultionis hi ſunt: ut impleaturomnia que ſcripta ſunt. Ue autempregnātibus ⁊ nutrientibus in illisdiebus. Erit enim preſſura magnaſuper terrā: et ira populo huic. Etcadēt in ore gladij: ⁊ captiui ducēt̉in oēs gēteſ. Et hieruſalē calcabit̉ agētibꝰ donec impleant̉ tꝑa nationū.BEDA: Hactenꝰ ea que per. xl. annos: necdū fine adueniēte futura erāt dicta ſunt: hinc ipſe finisdeſolatōnis: que a romano exercitu facta eſt domini verbis exponit̉ cū dicit̉: Cū aūt videritis circūdari ab exercitu hieruſalē: tc̄ ſcitote: qꝛ appropinquitdeſolatio eiꝰ ¶ EVSE. Deſolatōem hieruſalē vocatnō ampliꝰ eā a ſuis nec ẜm ritū legalē cōſtituti: itaꝙ nullꝰ expectet poſt futurā obſidionē aliam innouatōem fieri: ſicut accidit tꝑe regis ꝑſarū: ⁊ illuſtrisantiochi: ⁊ iterū tꝑe pōpeij. ¶ AVG. ad heſitiū: Hecaūt dn̄i verba ideo lucas hoc loco cōmemorauit: vtoſtēdat tūc factā fuiſſe abominatōem deſolatiōisque a daniele p̄dicta eſt: de qua mattheꝰ ⁊ marcuslocuti ſunt quādo expugnata ē hieruſalē ¶ AMhͦIudei enim putauerūt abominatōem deſolatōnistunc factā eo ꝙ caput porci in templo iecerūt: illudentes romani iudaice ritum obſeruātie. ¶ EVSE.Dominꝰ aūt futurā in ciuitate p̄uidēs famē: monebat diſcipulos ne in futura obſidione in ciuitatemcōfugeret: tanqͣꝫ ad locū tutū: ⁊ a deo ꝓtectū: ſꝫ mais inde diſcederēt: ⁊ ad mōtes cōfugerēt. vn̄ ſeqͥt:Tunc qui in iudea ſunt: fugiant in mōtes. ¶BEOEccleſiaſtica narrat hiſtoria: cūctos qͥ in iudeā eratxp̄ianos īminēte hieroſolymoꝝ excidio ꝯmōitos a