CA. .XII.I.
anino loco diſceſſiſſe: ⁊ trās iordanē habitaſſe inidī pella nomīe: donec deſolatio iudeeciuitateVGV. ad heſitiū: Pro hoc aūt maioemarcꝰ dixerūt: Et qui ſupra tectū eſt: nō deſcēdat in domum. addidit aūt: Nec introeat: vt tollatiquid de domo. Pro quo lucas ſubdit: Et qui inedio eiꝰ ſunt diſcedāt ¶ BEDA: Sed quomodoherercitu ciuitate iam circūdata qui in medio eiꝰqnt qiſcedēt: niſi forte quod ꝓmiſit tūc: nō ad ip̄mqa obſidiōis referat̉: ſed ad ꝓximū ante obſidiōemnus: cuꝫ ſe pͥmū miles romanꝰ per galilee vl̓ ſamaiofines cepit diffundere. ¶ AVGad heſitiuꝫ: Proo aūt ꝙ mattheꝰ ⁊ marcꝰ poſuerūt: Et qui in agroit nō reuertat̉ retro tollere veſtimētū ſuū. aptiusne ſubdit: Et qui in regionibꝰ nō intrēt in eā: qͥa dirōis hi ſunt: vt impleant̉ omīa que ſcripta ſuntDies aūt vltōis hi ſunt: dies videlꝫ dominilis vltōem petētes. AVG. ad heſitiū: Deliter lucas ꝓſequit̉ ſicut ⁊ alij duo: Ue aūtinde ſinantibꝰ ⁊ nutrientibꝰ in illis diebꝰ. Et ſic ergo lucaipatefacit quod poterat eſſe incertū .ſ. id qd̓ dc̄meſt de abominatōe deſolatōis: nō ad ſeculi finē: ſedad expugnatōem hieruſalē ꝑtinerē. BED. Dicit gͦUe pgnātibus. pn̄te captiuitate: Et nutrientibꝰ ſiuemammātibꝰ: vt quidā interp̄tant̉: quarū vel vteri:vel manꝰ filiorū ſarcina p̄grauate: fuge neceſſitatemnō minimū impediūt. VTHEO. Quidā vero dicūtdn̄mcſignificare filiorū eſum: quē ⁊ ioſephusnarrat. jI CHRI. Deinde p̄dictoꝝ aſſignat cauſamdicēs: Erit enim p̄ſſura magna ſuꝑ terrā: ⁊ ira ppl̓ouic. Talia .n. mala eos occupauerūt: vt nulla deinſſit eoꝝ calamitatibꝰ edequari: vt ioſeeps erūnaphꝰnarrauit. EVSE. Qual̓r .ſ. adueniētibꝰ romāis⁊ vibē capientibꝰ: multe caterue iudaici populi inve gladij periere. vnde ſequit̉: Et cadēt ī ore gladij.Sed ⁊ plures necati ſunt fame. Hec ve̓o accidebātmo quidē ſub tyto ⁊ veſpaſiano: poſt hos aūt tꝑeadriani pͥncipis romāoꝝ: quādo natale ſolū iudeiſnacceſſibile eſt factū. vnde ſequit̉: Et captiui ducētur in oēs gentes. Totū .n. orbē iudei repleuerunt: ⁊vſqꝫ ad fines terre ꝑuenerūt. ⁊ cū eoꝝ terra ab alienis inpditet̉: ſolis ip̄is eſt inacceſſibilis facta.nde ſequit̉: Et hieruſalē calcabit̉ a gētibꝰ: donec īt tꝑa nationū BED. Que .ſ. apl̓s cōmemoratdicēs. Cecitaſ ex ꝑte facta eſt in iſrl̓: ⁊ ſic oīs iſrl̓ ſaluus fiet. Qui cū ꝓmiſſa ſalute fue̓it potitꝰ ad patriūolū rediturꝰ non tenere ſperat̉. FA MB. Myſticeaūt abominatio deſolatiōis aduētꝰ anti chriſti ē: eoꝙ ſacrilegijs infaſtis mētiū interiora cōtaminet: ſedens iuxta hiſtoriā in tēplo: vt ſibi vendicet diuineſiū poteſtatis. Iuxta interp̄tatōem aūt ſpiritaleꝫchre inducit̉: eo ꝙ in effectibꝰ ſinguloꝝ veſtigiūidle ſue cōfirmare deſideret: ⁊ ſcpͥturis diſputansſe eſſe chriſtū: tūc apprpinqͣbit deſolatio: qm̄ a veraloē pleriqꝫ lapſi deſiſtēt: tūc erit dn̄i dies qm̄ ſimꝰ aduētꝰ dn̄i fuit ꝓpter redimēda peccata: itatūdꝰ erit ꝓpter repͥmēda delicta: ne plures perfiſe errore labāt̉. Eſt ⁊ aliꝰ antichriſtꝰ .i. diabolꝰ: quiſeruſalē .i. aīam pacificā obſidere nitat̉ ſue legis exircitū. Ergo quādo in medio tēpli eſt diabolꝰ: deſoauo abominatiōis eſt. Cum aut vnicuiqꝫ laborātithuſti pn̄tia ſpiritalis illuxerit: tollit̉ īiquꝰ ex medio
⁊ incipit regnare iuſticia. Eſt etiā tertius antichriſtus vt arrius ⁊ ſabelliꝰ: ⁊ oēs qui nos praua intentione ſeducūt. Pe aūt ſunt p̄gnātes quibꝰ ve dicit̉que ad ruinā ſue carnis extendūt: ⁊ quibꝰ intimorūgreſſus pigreſcat animoꝝ ⁊ effete virtutū: feteqꝫ vitiorū. Sed nec ille p̄gnantes cōdēnatōnis exortesſunt: que in bonoꝝ actuū molimine cōſtitute: necdum aliquos ſuſcepti oꝑis dedere ꝓceſſus. Sūt quedei timore cōcipiūt: ſed nō oēs pariūt. ſunt .n. q̄ abortiuū excludūt verbū anteqͣꝫ pariāt. ſunt etiā que īvtero chriſtū habeāt: ſed nondū formauerūt. ergo q̄parit iuſticiā: chriſtū parit. Nos etiā ꝑuulos nrōsablactare ꝓperemꝰ: ne nos quaſi imꝑfectoꝝ parentes: aut iudicij dies aut mortis inueniat. Qd̓ ita fit:ſi oīa dicta iuſticie in corde cuſtodias: nec ſenectutis tempꝰ expectes: ſed in pͥma etate ſapiētia ſine corruptela corꝑis tui cito cōcipias: cito nutrias. In fine aūt iudea omnis a natōibꝰ credituris ſubijciet̉ inore gladij ſpiritalis qui eſt ẜmo bis acutus.¶ Et erūt ſigna in ſole ⁊ luna ⁊ ſtellis: ⁊ in terriſ preſſura gentiū pͦ confuſione ſonitus maris ⁊ fluctuum:areſcentibꝰ hominibuſ pre timore ⁊expectatione que ſuperuenient uniuerſo orbi. Nam uirtutes celoruꝫmouebunt̉. Et tunc uidebunt filiūhominis uenientē in nube cuꝫ poteſtate magna ⁊ maieſtate.BED. Quid impletis nationū tꝑibꝰ ſequat̉ ex ordine manifeſtat dicens: Erūt ſigna in ſole ⁊ luna ⁊ſtellis. AMB. Que quidē ſigna ẜm mattheū euidentiꝰ expͥmūt̉: tūc inqͥt ſol obſcurabit̉: ⁊ luna nondabit lumē ſuū: ⁊ ſtelle cadēt de celo/ EVSE. Tūc.n. cū vite corruptibilis cōſūmatio aget̉: ⁊ ẜm apl̓mſpēſ hꝰ mūdi trāſibit: ⁊ nouū ſuccedꝫ ſcl̓m: in qͦ viceſenſibiliū lūinariū ip̄e chriſtꝰ fulgebit. q. iubar ⁊ rexnoui ſcl̓i: cuiꝰ erit tāta numīs v̓tꝰ ⁊ gl̓ia: vt ſol qͥ nūcradiat atqꝫ lūa ⁊ cetera fidera: aduētu maioris luīsoccultēt̉. CHRV. Sic̄ .n. in hͦ ſeculo lūa ⁊ ſideramox obfuſcāt̉ orto ſole: ſic in glorioſa chriſti apꝑitione ſol obtenebraſcet: ⁊ lūa nō dabit ꝓpriū iubar: ⁊ſtelle cadēt de celo: pͥore ſpoliate amictu: vt potiorꝭlucis amictu potiāt̉. EVSE. Que aūt eueniēt orbipꝰ luīariū obtenebratōem ex qͥbꝰ fiet anguſtia gētiūꝯn̄ter expͥmit dicēs: Et ī ter. p̄ſ. gē. p̄ ꝯfu. ſo. ma. ⁊ fluctuū. Ubi videt̉ doce̓ pͥncipiū trāſmutatōis vniuerſi futurū: ex defectu ſubſtātie hūide. Hac .n. pͥma deuorata l̓ ꝯgelata: vt nō āpliꝰ audiat̉ ſonitꝰ marꝭ necꝯtīgāt arenam fluctꝰ eiꝰ cauſa exuberātis ſiccitatiscete̓ mūdi ꝑtes nō ampliꝰ obtinētes vaporē ſolituꝫemiſſū ex ſubſtātia huida trāmutatiōem patient̉. ⁊ſic cū apꝑitio ſaluatoris cōfutare debeat repugnātia deo ꝓdigia: exordiū ſumēt furoris ꝓemia ex ſiccitatibꝰ: vt nec tēpeſtas nec fremitꝰ marꝭ vlteriꝰ audiatur. Quo facto ſubſeq̄nt̉ anguſtia ſuꝑſtitū hoīm. vn̄ſeqͥt̉: Areſcētibꝰ .i. tabeſcētibꝰ Pōibꝰ p̄ ti. ⁊ expe. queſuꝑ. vni. orbi. Que aūt tūc ingruūt mūdo: ꝯn̄ter on̄dit ſubdens: Nam vitutes celorum mouebuntur.