Lucas
atterūt nō qualitercūqꝫ comedētes: ſed deuorantes⁊ ad prauitatē oratiōe vtētes: qd̓ grauiori pena fac̄eos obuoxios. vn̄ ſeqͥt̉: Hi accipiēt maiorē dānationē THEO. Quia nō ſolū mala faciūt ſed ⁊ orationes ꝑ̄tendūt: ⁊ virtutē faciūt prauitatis excuſationē. Uiduas etiā depauperāt: quaꝝ oportebat miſereri: dū ob ſui p̄ſentiā eas cogūt expone̓ VBEDA:Uel quia laudes ab homībus ⁊ pecunias querunt:maiori damnatione plectuntur. CA. XXI.Eſpiciēs aūt uidit eos quimittebant munera ſua ī gaOzophylatiū diuites. Uiditautē ⁊ quandā uiduā pauperculammittēte era minuta duo. Et dixit:Uere dico uobis: qꝛ uidua hec pauper pluſqͣꝫ omnes miſit. Nā omēshi ex abundanti ſibi miſerunt in munera dei: hec at ex eo quod deeſt illiōēꝫ uictu ſuū quē habuit miſit.¶GLO. Poſtqͣꝫ dominꝰ redarguit ſcribarū auariciam: qui domos viduarū deuorabant: cōmendatvidue elemoſynā. vn̄ dicit̉: Reſpiciēs autē vidit eosqui mittebāt munera ſua in gazophilatium diuiteſ.TBEDA: Quia ſermone greco philaxe ſeruare dicitur: ⁊ gaza lingua perfica diuitie vocantur: gazophilatium locus appellari ſolet quo diuitie ſeruantur. Erat autem arca foramē habēs deſuꝑ poſita iuxta altare ad dextrā ingredientibus domū domini:in quā mittebant ſacerdotes qui cuſtodiebant hoſtia omnem pecuniā que deferebatur ad templumdomini. dominꝰ autē ſicut operantes in domo ſuadiſcutit: ita ⁊ dona ferentes reſpicit: ⁊ quē dignumviderit laudat: quē reprobū dānat. vn̄ ſequitur: Uidit autē ⁊ quandā viduā pauperculam mittentemera minuta duo CIRIL. Duos obolos offerebatquos cū ſudoribus ad diurnū victuꝫ acquiſierat. vl̓que quotidie per aliena poſcit ſuffragia deo donatoſtendēs ei ſuā paupertatē fructiferā. vincit igit̉ alios ⁊ iuſta cēſura coronat̉ a deo. vn̄ ſequit̉: Et ait illis: Uere dico vobis: quia vidua hec pauper pluſqͣꝫomnes miſit. BEDA. Acceptabile enim ē deo qͥcquid bono animo obtulerimus: qui cor ⁊ non ſubſtantiā penſat: nec perpendit quantū in eius ſacrificio: ſed ex qͣꝫto proferat̉. vn̄ ſequit̉: Ntā omēs hī exabundanti ſibi miſerūt in munera dei. hec auteꝫ exeo quod illi deeſt: omnem victū quem habuit miſit.ICHRV. Nō enim paucitatē oblati: ſed copiā affectus intuitus eſt deꝰ. Nō eſt elemoſyna ex pluribꝰpauca īpendere: ſed illud vidue que totā ſibi euacuauit ſubſtantiā. ꝙ ſi nequis tm̄ offerre ſicut ⁊ vidua:offer ſaltē totum ſuperfluū ¶BEDA: Myſtice auteꝫ diuites qui in gazophylatiū munera mittebant:ſignificāt iudeos de iuſticia legis electoſ: vidua pauper eccleſie ſimplicitatem que paupercula vocatur:quia vel ſuperbie ſpiritum vel peccata tanqͣꝫ mūdidiuitias abiecit: vidua vero quia vir eius ꝓ ea mortem pertulit. Hec in gazophilatium duo era minuta mittit: quia in conſpectu dei apud quem noſtri
operis oblationes conſeruantur: munera ſua defertſiue dilectionē dei ⁊ proximi: ſiue fidei ⁊ orationique cunctis ſuperborum iudeoruꝫ operibus p̄ſtant.Ex abundanti enim in munera dei īmittunt iudeiqui de iuſticia ſua preſumunt. Eccleſia autem oēmvictum ſuum mittit: quia omne quod viuit: dei eſſemuneris intelligit̉. THEO. Uel vidua poteſt ītelligi quelibet anima: orbata quaſi primo viro priſtina lege: ⁊ non digna copule verbi dei: que loco arre offert deo fidem ⁊ conſcientiam bonam. plus videtur offerre diuitibus in ſermone: ⁊ ſuperfluentibꝰmoralibus gentilium virtutibus.¶ Et quibuſdā dicentibus de templo ꝙ lapidibus bonis ⁊ doniſ exornatum eſſet dixit: Hec que uidetisuenient dies: in quibus nō relinquetur lapis ſuper lapidē qui nō deſtruatur. Interrogauerūt autē illuꝫ dicentes Preceptor: Qn̄ hec erūt: ⁊qd̓ ſignū cū fieri īcipiēt. Qui dixit:uidete ne ſeducamini. Multi .n. ueniēt ī noīe meo dicētes qꝛ ego ſum:⁊ tempꝰ appropīquabit. Nolite ergo ire poſt illoſ.EVSE. Quod ſpectāda forēt. que pertinebant adtempli ſtructurā māifeſtāt hyſtorie: ⁊ hucuſqꝫ quedā cōſeruant̉ reliquie: qͥbus ꝑcipiunt̉ que dudumerant fabricarū veſtigia. Sed dn̄s mirantibus tēplifabricas: ꝓmulgauit ꝙ in eo lapis ſuꝑ lapidē n̄ maneret. Dicit̉ .n. Et quibuſdā dicētibus de tēplo ꝙ lapidibus bonis ⁊ donis exornatū eſſet dixit: pec q̄videtis veniēt dies: in qͥbus nō relinquet̉ lapis ſuꝑlapidē qͥ nō deſtruat̉. Decebat enī locuꝫ illū ꝓptercultorū audaciā oīmodā deſolationem pati. BEDA: Diuina etiā diſpēſatio ꝓcurauit vt ciuitas ip̄a⁊ templū ſubuerteret̉: ne quis forte adhuc ꝑuulus īfide vidēs illa cōſtare: dū ſacrificiorū ritu attonitꝰſtuperet: raperet̉ ītuitu. yA MB. Uerū igit̉ dictū ēde tēplo manufacto ꝙ eēt ſubuertendū. Nihil enīeſt manufactū: qd̓ nō aut vetuſtas cōficiat: aut visſubruat: aut ignis exurat. Tn̄ ē ⁊ aliud templū .ſ. ſynagoga: cuiꝰ ſtructura vetꝰ: eccleſia ſurgēte diſſoluit̉. Eſt etiā templū ī vnoquoqꝫ qd̓ deficiēte fide labitur: ⁊ maxīe ſiqͥs falio chriſti nomīe obtēdat: quointeriorē expugnet affectu CIRIL. Nequaqͣꝫ autem diſcipuli aduerterāt vim dictoꝝ: ſed arbitrabātur de cōſūmatōe ſeculi dictū eē. Et iō querebāt ꝙͥtēpore deberēt accidere. vn̄ ſequit̉: Interrogauerūtaut illū dicētes: Preceptor: qn̄ hec erūt: ⁊ qd̓ ſignuꝫcū fieri īcipiēt. A MB. Mattheꝰ tertiā īterrogationē addidit: vt ⁊ templi tēpora deſtruēdi: ⁊ fignumaduentus ⁊ conſummatio ſeculi a diſcipulis quereretur. Interrogatus autem dominus quando tepli futura eſſet deſtructio: ⁊ qd̓ ſignū eſſet eiꝰ aduētus: de ſignis docet: de tēpore n̄ curat ītimādu. Sequit̉ .n. Qui dixit videte ne ſeducamini. AIHA.Cū .n. ſint nobis a deo chariſmata ⁊ dogmata q̄ ſūt