Ca. XX.

iorū reſurrectio: que cū aīabus bona maſet. qerūt. Eſt aūt vera vita qua iuſti deo viuūt:cſriā quādo corpore moriunt̉. Ad cōprobandā aūtxſurrectiōis veritatē: multo manifeſtioribꝰ exēplisnobetis vti valuit. ſꝫ ſaducei qͥnqꝫ tm̄ libros moarecipiebāt: ꝓphetaꝝ vaticinia r̄ſpuētes CHRV.gicut aūt ſancti cōmunē orbis dn̄m ſibi appropriant: nō derogātes eius dominio: ſed ꝓpriū affectuꝫindētes: ſcd̓m morē amantiū qͥ nō patiunt̉ cū ml̓ri plligere: ſed volūt precipuā ⁊ ſpecialē quandamgllectionē expͥmere: ſic ⁊ deꝰ ſpecialiter ſe horū deūxicebat: nō coartādo ſuū dominiū: ſed ampliando.Nō enī ſic multitudo ſubditorū: ſicut virtꝰ famulāium ꝑpandit eiꝰ dn̄iuꝫ. vn̄ nō ſic gaudet dici deꝰ celirerre. ſicut cū dicit̉: Deus abraā: deus iſaac: ⁊ deuſincob Et apud mortales quidē a dn̄is denominantur famuli. Dicimꝰ enī: Uillicꝰ talis ducis. econtraio autē deus dicit̉ abrae. ¶ THEO. Cōfutatis aūtduceis: fauēt ieſu ſcribe tāqͣꝫ ſaduceoruꝫ oppoſiti.mni ſequit̉: Neſpōdentes aūt quidā ſcribarū dixerūt:ſter: bene dixiſti. ¶ BEDA: Et qꝛ in ſermoniFfutati ſūt: vltra n̄ īterrogat. vn̄ ſequit̉: Et amdebāt eū quicqͣꝫ īterrogare: ſed compremane tradut ptāti. Ex quo ītelligimus venena inuidie poſſe quidem ſuperari: ſed difficile cō¶ Dixit autem ad illos: Quomodo dicunt chriſtū filium eſſe dauid:⁊ ipſe dauid dicit in libro pſalmoꝝxixit dominus domino meo ſede adextris meis: donec ponā inimicostuos ſcabellū pedum tuorum? Dauid ergo dn̄m illū uocat: ⁊ quomodo filius dei eſt?THEO Quāuis on̄s ad paſſionē erat iturꝰ ī breiip̄dicat ꝓpriā deitatē: nec hoc tn̄ īcaute aut arroter: ſed modeſte querit. vn̄ dicit̉: Dixit āt ad illos:uo dicūt chriſtū filiū dauid eſſe. ¶ AMB. Nō rep̄hendunt̉ hoc loco: qꝛ dauid filiū cōfitent̉: qꝛ cecusille dauid filiū cōfitendo meruit ſanitatē. Et pueries Oſanna filio dauid. p̄celſe p̄dicatiōis gloriā deo deferebāt: ſed reprehēdunt̉: qꝛ nō credūt fiū dei yn̄ ſubdit. Et ip̄e dauid dicit ī libro pſalmorū Dixit dominꝰ domino meo. Et pater dominus:⁊ filiꝰ dominꝰ: ſed nō duo domini: ſed vnus eſt doqꝛ pater in filio ⁊ filiꝰ ī patre. Ipſe ad dexterāpatris ſedet: qꝛ patri cōſors: nulli ſcd̓us ē. Sequiturenī. Sede a dextris meis. Nec prefert̉ qͥ ad dextramſedet: nec iniuriā patit̉ qui admittit̉. gradus nō qͥrignitatis: vbi plenitudo eſt diuinitatis ¶ AV¶I. de ſymbolo: Seſſione aūt iſta nō accipiamusnis mēbris poſitū: tāqͣꝫ pat ſedeat ī ſiniſtra:⁊ filius ſedeat ad dextrā: ſed ip̄am dextrā ītelligampoteſtatē quā accepit ille homo ſuſceptuſ a deo: vtiat iudicaturꝰ qͥ primo venerat iudicādus. ¶ CIRII Uel ꝙ ſedet ad dextrā patris ſupernā eiꝰ glorum ꝓbat: nā quorū ē tronus equalis ⁊ maieſtas.Seſſio rero in deo ſignificat regnū ⁊ oīm poteſta-

tem. Sedet ergo a dextris dei patris qꝛ verbū ex paterna ſubſtātia ꝓdiens: factū caro diuinā nō exuitdignitatē. ¶ PHEO. Manifeſtat ergo ꝙ aduerſarius patris nō ē: ſed ſecū cōcordat: cum pater repugnet aduerſarijs eiꝰ. Sequit̉ enī: Donec ponā iuimimicos tuos ſcabellū peduꝫ tuorū. AMB. Ergo ⁊deū chriſtū ⁊ hominē eē credamꝰ: cui a patre ſubijciunt̉ inimici: nō ꝑ īfirmitatē ptātis ſue: ſed per vnitatē nature: qꝛ ī altero alter oꝑatur. nā ⁊ filiꝰ ſubijcit īimicos pr̄i: qꝛ patrē clarificat ſuꝑ terrā: THEQuerit gͦ ip̄e: ⁊ mota dubitatiōe ſinit illos colligereqͥd ſequat̉. vn̄ ſubdit: Dauid ergo dn̄m illuꝫ vocat ⁊qūo filiꝰ ē eiꝰ ¶ CHRY. Dauid quidē pr̄ chriſti ⁊ ẜuus: hͦ quidē ſcd̓m carnē: illud ſcd̓m ſpm̄¶ CHRY.Et nos ergo nouis phariſeis qͥ nec verū dei filiū: neqꝫ deū eē fatent̉. natū ex ſacra v̓gine: ſꝫ diuidūt vnūfiliū ī duos: talē obiciemꝰ q̄ſtionē: quo pacto filiusoauid dn̄s eiꝰ ē: ⁊ nō hūano dominio: ſꝫ diuino.¶ Audiēte auteꝫ omī populo dixitdiſcipulis ſuis: Attēdite a ſcribis quolūt ambulare ī ſtoliſ: ⁊ amāt ſalutationes in foro: ⁊ pͥmas cathedrasin ſynagogis: ⁊ primos diſcubitꝰ inconuiuijs. Qui deuorāt domos uiduarū: ſimulātes longā or̄onē. Hiaccipiēt damnatione maiorē.CHRV. Nihil aūt ē fortiꝰ qͣꝫ ex ꝓphetis diſputare. hͦ enī e ⁊ ip̄is rebꝰ validiꝰ: nā chriſto faciēte miracula cōtradicebāt multotiēs. cū v̓o allegauit ꝓphetiā tacuerūt: qꝛ nō habebāt qͥd dicerēt. Eis aūt tacētibꝰ cōtra eos īuehit̉. vn̄ dicit̉: Audiēte aūt oī populo dixit diſcipulis ſuis. ¶THEO. Quia enī eos orbis doctores mittebat: merito monet nō eē eis imitandā ph̓iſeorū ambitionē. vn̄ ſeqͥt̉: Attēdite a ſcri.qͥ volūt ambu. ī ſtolis. BEDA. i. cultioribꝰ veſtim̄tis īduti ad publicū ꝓcēdere: ī quo īter cetera diuespeccaſſe deſcribit̉ ¶ CIRYL. Paſſiōes aūt erāt ſcribarū: amor glorie inanis ⁊ lucri. vt igit̉ tā peſſimacrimīa euitarēt diſcipuli: cōmonet eos ſubdens: Etamāt ſalutatiōes ī foro. ¶ THEO. Quod ē a blādiētibus venātiū opinionē fame. vel agūt hͦ cā congregāde pecunie. Sequit̉: Et pͥmas cathe. ī ſyna. ⁊ primos diſcubitꝰ ī cōuiuijs. ¶ BED A: Nō primos ſedere vel diſcūbere vetat eos qͥbus hoc officij ordinecōpetit: ſed eos qͥ hͦ īdebitę amāt docet eē cauēdos:animū vel gradū redarguēs: qͣꝫuis ⁊ hoc culpa noncareat. ſi idē ī foro litibꝰ velint ītereſſe: qͥ ī ſynagogamagiſtri deſiderāt appellari. Duplici aūt rōne a vane glorie cupidis attēdere iubemur: ne vel eorum ſimulatiōe ducamur eſtimātes bona eē q̄ faciūt: velemulatiōe īflāmemur. fruſtra gaudētes ī bonis laudari que ſimulāt. Nō ſolū aūt laudes ab hominibꝰſed ⁊ pecunias querūt. Sequit̉ .n. Qui deuorāt domos viduarū ſimulātes longā orationē. Iuſtos .n.⁊ magni meriti apud deū ſe ſimulātes. ab īfirmis ⁊peccatorū ſuorū conſcīa turbatis. q. patroni ꝓ eis īiudicio futuri: pecunias acciꝑe non dubitant. ¶ ClRIL. Iniurgitātes etiā ſe viduarū bonis pauꝑtatē

S 4