Ca. XX.

tne futuris īſtructos: ſed hͦ nō cōſiderātes: occaſionē luoꝝ colligūt criminū. rn̄ dicit̉: Et quere. princi.ſacer. ⁊ ſcribe mit. ī illū manꝰ in illa hora. Nec refreuit eos legis p̄ceptū qd̓ dicit: Innocētē ⁊ iuſtuꝫnō occides. ſed cōpeſcuit eoꝝ nefandū ꝓpoſitū pleſiatimor. Sequit̉ enī: Et timuerūt populū. Preferit enī diuine reuerētie humanū timorē. Que autēhuiꝰ p̄poſiti fuerit occaſio ſubdit̉: Cognouerūt enīvad ibos dixerit ſimilitudinē iſtā. ¶BEDA: Et itaquerēdo ip̄m occidere docebāt vera eē: que ī ꝑabola direrat. Ipſe enī ē heres cuius iniuſtā necē dicehit eſſe vindicādā illi nequā coloni qͥ dei filiū queit occidere. hoc etiā quotidie gerit̉ ī eccleſia: cubet ſolo nomīe frater: eā quā nō diligit eccleſiaſice fidei ac pacis vnitatē ꝓpter bonorū multitudinē: vel erubeſcit: vel timet īpugnare. Et qꝛ prīcipeſquerētes dn̄m cōprehēdere: qd̓ ꝑ ſe nō poterāt p̄ſinibꝰ efficere tētabāt. vn̄ ſequit̉: Et obſeruaniſe. inſidia. qͥ ſe iuſtos ſimularēti CIRXL. Uidebant̉ enī eē leues. erāt aut graues: obliti dei dicēcqͥ mihi abſcōdit cōſiliū? Adeūt enī chriſtu oun ſaluatorē qͣſi homineꝫ cōem. vn̄ ſequit̉: Utet eū ī ſer. ⁊ traderēt eū prīcipatui ⁊ pote. preſiHEO. Parauerūt aūt dn̄o laqueos: illaqueamē in eis pedes eorū. Audi nāqꝫ aſtutiā: Etrūt illū dicētes: Magiſter ſcimꝰ qꝛ recteīterroꝫdicis ⁊ doces. BEDA: Blāda ⁊ fraudulēta intergatio illuc ꝓuocat reſpondētē vt magis deuꝫ qͣꝫarē timeat. Sequit̉ enī. Et nō accipis ꝑſonā ho: ſed ī veritate viā dei doces. Et hoc dicunt adicat nō debere tributa ſolui: vt ſtatim audiēdis qͥ iuxta alios euāgeliſtas affuiſſetiōis eū cōtra romanos auctorē teneātiēter querūt: Licet nobis dare tributū ceſanan no: Erat enī in populo magna ſeditio: dicētizalijs ꝓ ſecuritate qua romani ꝓ oībus militabit: debere tributa ꝑſolui. phariſeis cōtradicētibusnō debere populuꝫ dei qͥ decimas ⁊ p̄mitias daret:humanis legibꝰ ſubiacere. ¶ THE Q. Intendebantergo ꝙ ſi diceret oportere dari cēſum ceſari: crimīatur a populo qͣſi ẜuituti ſubijciēs gentē. Si veroꝓhiberet cēſum reddere: eū rep̄ſentarēt vt ſciſmaticūp̄ſidi. Ipſe vero laqueos eorū effugit. Sequit̉ .n.Cōſiderans aūt dolū eorū dixit ad eos. Quid me tētatis: On̄dite mihi denariū cuiꝰ hꝫ imaginē ⁊ ſuꝑſcriptionē: AMB. Docet hͦ loco dn̄s circuſpectoſnos in reſpōdendo aduerſus hereticos vel iudeoseē debere: ſicut alibi dixit: Eſtotē aſtuti ſicut ẜpēteſ.EDA: Qui aūt putāt īterrogationeꝫ ſaluatorisintiā eē: diſcāt ex p̄ſenti loco ꝙ potuerit ſcireis cuiꝰ imago eſſet ī numo: ſed īterrogat: vt ad ẜmonē eorū competēter reſpōdeat. Sequit̉ enī: Nn̄tentes dixerūt: Ceſaris. Nō putemꝰ ceſarem augini ſed tyberiū ſignificari. Oēs enī romani reges a p̄no. 4. Ceſare. Ceſares appellati ſūt. Ex eorū aūt repō īone cōueniēter dn̄s queſtionē ſoluit. Sequit̉eſū Et ait illis: Reddite ergo q̄ ſūt ceſaris ceſari: ⁊ q̄ſt dēi deo. ¶IV§. q. d̓. verbis tetatis. operibusobedite. ſubijſtis ceſaris ſeruitutē. ſuſcepiſtis que ēſunt Date ergo illi cēſum: deo timorē. Nō enim exipt de denariū ſed fidē IBED A: Reddite etiamdeo que dei ſūt: decimas .ſ. primitias: oblationes: ⁊

victimas. THEO. Et attēde ꝙ nō dixit Date ſedReddite: debitū enī ē: tuet̉ enī te prīceps tuꝰ ab hoſtibꝰ: vitā tuā reddit trāquillā. ꝓ his ergo teneris eiin cēſu. Sed ⁊ hocip̄m qd̓ offers: nūmiſma .ſ. ab eohabes. Reddas ergo nūmiſma regiū regi. Deꝰ etiaꝫtibi tradidit ītellectū ⁊ rationē: reſtituas hoc ei nōcomꝑatus beſtijs: ſed ī omībus rationabiliter ꝓcedēs. AMB. Tu ergo ſi vis nō eſſe obnoxiꝰ ceſari:noli habere que mūdi ſūt. Et bn̄ priꝰ q̄ ceſaris ſuntreddēda diſcernit. neqꝫ enī pōt qͥs eſſe dn̄i: niſi priuſrenūciauerit mūdo qͣꝫ grauia vīcula ꝓmittere deo⁊ nō ſoluere. maior eſt cōtractꝰ fidei qͣꝫ pecunie. ¶ORI. Habet aūt locꝰ iſte aliqͥd myſtici. Due .n. ſuntimagines ī homīe. vna quā accepit a deo: altera inimici. Sicut enī denariꝰ habet imaginē imperatoꝝmūdi: ſic qͥ facit oꝑa tenebrarū portat īmaginē eiuscuiꝰ habet oꝑa. Dicit ergo: Reddite q̄ ſūt ceſaris ceſari: hͦ ē. Abijcite terrenā imaginē vt poſſitis vobisimaginē celeſtē īponēteſ reddere que dei ſunt deo:vt .ſ. deū diligamꝰ ⁊cͣ. q̄ vt moyſes dicit deus reqͥrita nobis. Poſtulat aūt a nobis: nō quia neceſſariuꝫhabet vt ei aliqͥd tribuamus: ſed vt poſtqͣꝫ ei dederimus: hoc ip̄m nobis tribuat in ſalutem. BEDA:Qui aūt credere debuerāt ad tantā ſapīam miratiſūt ꝙ caliditas eorū infidiādi nō īueniſſet locū. vn̄ſequit̉: Et nō potuerūt verbū eius reprehēdere corāplebe: ⁊ mirati in reſpōſo eius tacuerūt. ¶ THEO.hoc enim erat quod precipue intēdebāt: īcrepareeū coram populo: quod obtinere nequierūt ꝓpterſapientiſſimā eius reſponſionē.¶ Acceſſerunt autē quidā ſaduceorum qui negant eſſe reſurrectioneꝫ⁊ interrogauerūt eū dicentes: Magiſter moyſes ſcripſit nobis: ſi frater alicuius mortuuſ fuerit habensuxorē: ⁊ hic ſine liberis fuerit: ut accipiat eam frater eius uxorē: ⁊ ſuſcitet ſemen fratri ſuo. Septem ergofratres erant: ⁊ primuſ accepit uxorem: ⁊ mortuus eſt ſine filijs. Et ſequens accepit illā: ⁊ ipſe mortuuseſt ſine filio. Et tertius accepit illā:ſimiliter ⁊ omnes ſeptē: ⁊ nō reliq̄runt ſemen: ⁊ mortui ſunt. Nouiſſime omniuꝫ mortua eſt ⁊ mulier.In reſurrectione ergo cuiꝰ eorumerit uxor? Siquidē ſeptē habuerūteam uxoreꝫ. Et ait illis ieſus: Filijhuius ſeculi nubūt: ⁊ traduntur adnuptias: illi uero qui digni habebūtur ſecl̓o illo: ⁊ reſurrectiōe ex mortuis: neqꝫ nubent neqꝫ ducent uxo

S 3