Lucas

minus vinee. BASI. Hoc autē fit quaſi his qͥ dānant̉ nihil habētibꝰ opponere euidētie iuris. Propriū aūt eſt diuine miſeratiōis nō īfigere penas ſilētio: ſed p̄dicere minis: reuocādo eos ad penitētiam.vn̄ ⁊ hic ſequit̉: Ueniet ⁊ perdet colonos iſtos ⁊ dabit vineā alijs. AA MB. Uenturū dominū dicit vinee: ꝙ ī filio aſſit etiā paterna maieſtas: vel ꝙ vltimis tēporibus p̄ſentior humanis aſpiret affectibusACIRIL. Excluſi ſunt igit̉ iudeoꝝ primates quaſidn̄ice volūtati repugnātes: ⁊ ſterilē reddētes vineāſibi cōmiſſam. Eſt autē datꝰ cultus vinee ſacerdotibus noui teſtamēti. cū aūt virtutē enigmatis ſenſerūt: recuſant illud pati. vn̄ ſequit̉: Quo audito dixerūt illi: Abſit. Nec tn̄ euaſerūt ob ſui ꝑtinaciā ⁊ inobedientiā erga fidē chriſti THEO. Aliter auteꝫvidet̉ mattheꝰ dicere: dominū .ſ. quefiuiſſe: Quid faciet illis cultoribꝰ on̄s vinee; iudeos vero reſpōdſiſe: Malos male ꝑdet. Nō ē autē repugnātia: namvtrūqꝫ factū ē. pͥmo enī ip̄i ꝓmulgauerūt illā ſentētiam: poſtea ſentiētes quo tēdebat ꝑabola dixerūtAbſit: vt lucas hic narrat 7 AVG. de con. euā. Uelaliter: In illa de qua loquimur turba erāt qͥ doloſedn̄m īterrogauerāt: ī qua ptāte faceret: Erāt etiamqͥ nō doloſe ſed fideliter acclamauerūt: Bn̄dictusqͥ venit ī noīe dn̄i. ac ꝑ hoc erāt qͥ dicerēt: ꝑdet illoſ⁊ vineā ſuā dabit alijs. Que vox recte etiā ipſiꝰ dn̄ifuiſſe ītelligit̉: ſiue ꝓpter veritatē: ſiue ꝓpter membrorū eius cū ſuo capite vnitatē. Erāt etiā qͥ talia reſpōdentibus dicerent̉: Abſit qꝛ ītelligebāt ī ſeipſoshāc ꝑabolā dictā. Sequit̉. Ille aūt aſpiciēs eos ait:Quid ē ergo qd̓ ſcriptū ē: Lapidē quem reprobauerūt edificates: hic factꝰ ē ī caput anguli BEDA:q. d. qūo implebit̉ hec ꝓphetia: niſi quia chriſtus avobis reprobatꝰ ⁊ occiſus: credituris ē gētibus p̄dicandus; vt quaſi lapis angularis ex vtroqꝫ populovnū ſibi templū edificet EVSE. Lapis autē dicit̉chriſtꝰ ꝓpter terreſtre corpꝰ abſciſus ſine manibuſẜm viſionē danielis ꝓpter ortum ex virgine. Lapisaūt nō argēteus aūt aureus: qꝛ nō rex aliqͥs glorioſus: ſed hō humilis ⁊ abiectꝰ: ꝓpter quod edificāteſeū reprobauerūt./ THEO. Reprobauerūt enī eumprīcipes populi cū dixerūt: Hic a deo nō ē. Ille v̓otā vtilis fuit: tā electꝰ: vt ī capite anguli poneret̉.CIRIL. Angulo vero comꝑat ſacra ſcriptura concurſum vtriuſqꝫ populi: iſraelitici .ſ. ⁊ gētilis in vnaꝫfidē. Cōpegit enī ſaluator vtrūqꝫ populū ī vnū nouum hominē: cōciliās eos ī vno corꝑe patri. Salubris ergo ē lapis angulo facto ab eo. Detrimentumaūt īfert iudeis īpugnātibus hūc ſpiritalē ꝯcurſuꝫ.THEO. Duas aūt condēnatiōes cōmemorat. vnāquidē aīarū ſuarū: quā paſſi ſūt ſcādalizati in chriſto. Et hoc tāgit cū dicit: Oīs qͥ crediderit ſuꝑ illuꝫlapidē: cōquaſſabit̉. Aliā vero captiuitatis ⁊ exterminij: quā intulit eis lapis ab ipſis contēptus. Et htangit cū ſubdit: Supra quē aūt ip̄e ceciderit: cōminuet illū: vel vētilabit eū. Sic enī vētilati ſūt iudei aiudea ꝑ vniuerſum orbē: vt ab area palee. Et attēdeordinē: nā preambulū ē ſcelꝰ ī eū cōmiſſum: ſequit̉aūt iuſta dei vindicta/ BEDA: Uel alit̓: Qui peccator ē: ⁊ tn̄ illi credit. cadit quidē ſuꝑ lapidē: ⁊ conquaſſat̉: reſeruat̉ enī ꝑ patīam ad ſalutem. Supraquē vero ille cecidit: hoc ē cui lapis ipſe irruerit: qͥa

ip̄m negauit: cōminuet eū: vt nec teſta quidē remaneat: ī qua hauriat̉ aq̄ puſillū. Siue de his dicit: ocadūt ſuꝑ eū: qͥ illū mō contēnunt: iō nondū penitus intereūt: ſed cōquaſſant̉: vt nō recti ambulent.Suꝑ quos aūt cadit: veniet illis deſuꝑ ī iudicio cūpena ꝑditiōis: iō cōminuet eos: vt ſint tāqͣꝫ puluis:quē proijcit vētus a facie terre AMB. Uinea etiātypus noſter ē: agricola qͥppe oīpotens pater: vitischriſtꝰ: at vero nos palmites. Recte vinea chriſti populꝰ nominat̉: vel ꝙ crucis ī frōte p̄textat̉ indiciū:vel ꝙ fructꝰ ex poſtrema āni legat̉ etate: vel ꝙ omībus vt ordinibꝰ vinearū: ita pauꝑibus atqꝫ diuitibꝰẜuis ⁊ dn̄is ī eccleſia equa dimēſio nulla diſcretioſit. Et vt vitis maritat̉ arboribꝰ: ita corpꝰ aīe hāc vineā diligēs agricola fodere ⁊ tōdere cōſueuit: ne luxuriet vmbra foliorū verborūqꝫ īfructuoſa iactātiamaturitatē īdolis naturalis īpediat: decet totiꝰ orbis hic eē vindemiā: vbi totiꝰ orbis eſt vinea/ BEDA: Uel morali ītellectu cuiqꝫ fideliū vinea quamexcolat locat̉: dū myſteriū baptiſmi quod exerceatſibi cōmittit̉. Mittit̉ fuus vnꝰ: alter: tertiꝰ: cuꝫ lex:pſalmodia: ⁊ ꝓphetia legit̉. Sed miſſus fuus cōtumelijs affectꝰ vel ceſus dicit̉: cū ẜmo auditꝰ contēnitur vel blaſphemat̉. Miſſum heredē quantū ī ſeē occidit: qͥ filiū dei peccādo cōculcat̉. ꝑdito malocultore: vinea dat̉ alteri: cū dono gratie quod ſuꝑbus ſpreuit: humilis ditatur.¶ Et querebāt principes ſacerdotum: ⁊ ſcribe mittere in illum manꝰilla hora: ⁊ timuerunt populū. Cognouerunt enim ꝙ ad ipſos dixeritſimilitudinē hanc. Et obſeruantesmiſerunt inſidiatores qui ſe iuſtosſimularent ut caperent eū in ſermone: ⁊ traderent illū prīcipatui: ⁊ poteſtati preſidis. Et interrogauerūteū dicentes: Magiſter ſcimus: qꝛrecte dicis ⁊ doces: ⁊ non accipis ꝑſonam ſed uiam dei in ueritate doces. Licet nobis tributum dare ceſari: an non? Conſiderans autē delum illoruꝫ dixit ad eos. Quid metentatis. Oſtendite mihi denariuꝫCuius habet imaginē ⁊ inſcriptionem? Reſpondentes dixerunt Ceſaris. Et ait illiſ: Reddite ergo queſūt ceſaris ceſari: ⁊ que ſūt dei deo:Et non potuerunt uerbum eius reprehendere coram plebe: ⁊ mirati īreſponſo eius tacuerunt.CIRIL. Decebat quidē prīcipes iudeorū ītellites ꝙ de ip̄is ꝑabola diceret̉: a malo ſic diſcedere: q̄