Ca. XX.
picētes: Hic eſt heres. Occidamꝰllū: ut noſtra fiat hereditas. Et eiectū illum extra uineam occiderunt.Quid ergo faciat illis dn̄s uinee?Ueniet ⁊ perdet colonos iſtoſ ⁊ dahit uineā alijs. Quo audito dixerūtli. Abſit. Ille aūt aſpiciēſ eos ait:Quid ē ergo hoc qd̓ ſcriptuꝫ eſt? laidē quē reprobauerūt edificanteshic factꝰ ē in caput anguli. Omīs ꝗcaciderit ſupra illū lapidē cōquaſſahitur: ſupra quē autem ceciderit cōinuet illum.SE. Cōgregatis ī vnū prīcipibꝰ populi iudeoo ea que cōtra ip̄m facturi erāt ⁊ ſuꝑnenturū eis exterminiū figurate ꝑabolā ꝓtulit. Dicitur enī. Cepit autē dicere ad plebē ꝑabolam hāc.nō plātauit vineā. AVG. de cō. euā. Tacuit matitatis cā qd̓ lucas nō tacet: ꝑabolā iſtā nōpes dictā qͥ de ptāte īterrogauerāt: ſꝫad ſoMBRO. Pleriqꝫ aūt varie ſignificanee appellatiōe deriuāt: ſed euidēter yſaias vineā dn̄i ſabaaoth domum iſrael eē memorat.pīc rineā qͥs aliꝰ niſi deꝰ cōdidit; BEDA: Hōvgo qͥ plātauit vineā ipſe ē qͥ iuxta aliā ꝑabolā cōerarios ī vineā ſuā. EVSE. Sꝫ parabolaas dicit vineā reprehēdit. Saluatoris veroa nō ē cōtra vineā dicta: ſed de cultoribus viee de qͥbus ſubdit̉: Et locauit eā colonis .i. ſenioriis populi: ⁊ prīcipibus ſacerdotū: ⁊ doctoribus: ⁊natibꝰ cūctis. THEO. Uel qͥlibet de populoē vinea. idē ē etiā cultor: qͥlibet enī noſtrū ſeip̄m cot hac igit̉ vinea cōmiſſa cultoribꝰ: abijt .i. dimiſitpedi ſuo arbitrio. vn̄ ſequit̉: Et ipſe peregreit multis tēporibꝰ. / AMB. Nō qꝛ ex loco ad locū ꝓfectus ē dn̄s: qͥ vbiqꝫ ſemꝑ pn̄ſ ē: ſed qꝛ p̄ſentiorē diligētibus: negligētibus abeſt. Multis autē tempus abfuit: ne ꝓpera videret̉ exactio: nam quoētior liberalitas: eo excuſabilior ꝑuicacia.CRL Uel deus abſentauit ſe a vinea pluriū anrriculis: qꝛ poſtqͣꝫ viſus eſt ī ſpecie ignis deſcēdiſſe ī mōte ſyna: nō ampliꝰ viſibiliter p̄buit eisſuā p̄ſentiā. Nulla tn̄ īterpellatio cōtigit quā n̄ mitteret deus ꝓphetas ⁊ iuſtos cōmonētes. vn̄ ſequit̉:A ī tepore vinde. miſit ad cultores ſeruū: vt de fruciū vinee darēt illi. THEO. Dicit aūt de fructu vieē: qꝛ nō totū fructū: ſed aliqͥd de fructu valeat accpere. Nā qͥd lucrat̉ deꝰ a nobis niſi ſuā notitiam:que etiā ē noſtra vtilitas. BEDA: Bene aūt fruciūpoſuit nō ꝓuentū: nullꝰ enī huiꝰ vinee ꝓuentꝰluentus ē. Seruus ergo pͥmus miſſus ē moyſes: quiper quadragīta annos fructū aliqueꝫ legis quā dederat a cultoribꝰ reqͥrebat: ſed vexatus ē ꝓpter eos:nexacerbauerūt ſpiritū eiꝰ. vn̄ ſequit̉: Qui ceſuꝫ diſſetūt eū inanē. AMB. Factu ē autē vt pluresiſos deſtinaret quos iudei ī honores ⁊ inanes ſibi
de qͥbus nihil potuerūt ꝓficere dimiſerūt. vn̄ ſequitur: Et addidit alterū ſeruū mittere/ BEDA: Seruus alter dauid ſignificat̉: qͥ miſſus ē vt poſt edictalegalia cultores vinee pſalmodie modulamīe ad exercitiū boni operis excitaret. Sed ⁊ cōtra hūc dixerūt: Que nobis ꝑs ī dauid: aut que hereditas ī filioIſai; vn̄ ſequit̉: Illi aūt hūc cedētes ⁊ afficiētes cōtumelia dimiſerūt inanē. Sed nec ſic deſtitit. Seqͥtur enī: At addidit tertiū mittere. Per quē ꝓphetarū chorū ītellige: qͥ cōtinuis atteſtationibꝰ populūcōuenerūt. Sed quē ꝓphetarū nō ſūt ꝑſecuti; vn̄ ſequit̉: Qui ⁊ illū vulnerātes eiecerūt. His aūt tribusſeruorū gradibꝰ oīm ſub lege doctoruꝫ figurā poſſecōprehēdi: dn̄s alibi manifeſtat dicēs: Quoniā neceſſe ē impleri oīa que ſcripta ſūt in lege moyſi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de mē. THEO. Prophetꝭ igiturtalia mala paſſis filiꝰ deſtinat̉. Sequit̉ enim: Dixitaūt dn̄s vinee: quid faciā? BEDA: Quod dn̄s vinee dubitatiue loquit̉: nō de ignorātia venit: qͥd n.neſciat deꝰ pater? ſed ambigere dicit̉: vt libera volūtas homīs ſeruat̉/ CIRYL. Deliberat etiā ſecū dn̄svinee qͥd agat: nō quaſi carēs miniſtris. Sed qꝛ pertractato quolibet igenio ſalutis hūane: populo vero nequaqͣꝫ adiuto aliud maiꝰ adiūgit. vn̄ cōſequēter dicit: Mittā filiū meū dile. forſan cum hūc viderint verebunt̉. THEO. Dixit aūt hoc n̄ tāqͣꝫ ignorans ꝙ peiꝰ eū eſſent tractaturi qͣꝫ ꝓphetas: ſed qͥaoportebat filiū eis fieri reuerendū. Qd̓ ſi cōtumaceſfuerīt occidēdo: hoc cumulat eorū crimē. Ne ergodicerēt aliqͥ diuinā p̄ſcientiā neceſſario fuiſſe: īobedientie cām: ideo ſic figurat ſermonē. AMB. Filiū igit̉ vnigenitū ſibi miſſum ꝑfidi iudei quaſi heredē remouere cupiētes: occiderunt crucifigēdo: eteiecerūt negādo. vn̄ ſeqͥt̉: Quē cū vidiſſēt coloni: cogitauerūt ītra ſe dicētes: Hic ē heres occida. euꝫ: vtnoſtra fiat hereditas. Heres chriſtꝰ ē: idemqꝫ teſtator. heres qꝛ morti ꝓprie ſuꝑuiuit: ⁊ teſtamentorū q̄ip̄e cōtulit: tā qͣꝫ hereditaria ī noſtris ꝓfectibꝰ emolumēta cōſequitur BEDA: Manifeſtiſſime aūtdn̄s ꝓbat iudeorū prīcipes non per ignorantiā: ſedper inuidentiā crucifixiſſe filiū dei. Intellexerūt .n.hūc eſſe cui dictū ē: Rabo tibi gētes hereditatē tuā.Sequit̉: Et eiectū illū extra vineā occiderūt. Quiaieſus vt ſanctificaret per ſuū ſanguinē populum: extra portā paſſus ē. THEO. Sed qꝛ ſuꝑius populum nō hieruſalē loc̄o vinee ſumpſimꝰ: forſan magis ꝓprie dici pōt: ꝙ occidit quidē eū populꝰ extravineā. THEO. i. extra populi manꝰ paſſus ē dominꝰ: qꝛ .ſ. populꝰ ei nō ꝓprijs manibꝰ necē intulit.ſed tradēs hūc pilato ⁊ gētibus. Quidā autē ꝑ vineam ſcripturā ītellexerūt: cui nō credētes dominumnecauerunt. vn̄ extra vineā .i. extra ſcripturā diciturdn̄s paſſus BEDA: Siue eiectꝰ extra vineā ⁊ occiſus ē: qꝛ prius ē ab infideliū corde repulſus: ac deide cruci addictꝰ ē. 7CHRY. Diſpēſatiōis aūt n̄ negligētie ē poſt ꝓphetas chriſtū veniſſe. Non enī deus omīa repente ꝓſequitur: ſed condeſcēdit ꝓpterſui pietatē: quia ſi poſt ſeruos venientē filiū contēpſerūt: multomagis nec antea eū audirēt. Qui eniꝫnō audiebāt minora p̄cepta: qūo audiuiſſent maiora? 7AMB. Pulchre aūt īterrogat: vt ſua ſeip̄i dānent ſentētia. Sequit̉ enī: Quid ergo faciet illis do
S 2