LuCas

BED. i. in nomine dei patris: qͣꝫuis poſſit ītelligi⁊ in nomine ſuo: quia ⁊ ip̄e dn̄s eſt: ſed meliꝰ verbaeius noſtrū dirigūt intellectū. quibꝰ ait: Ego veni innomīe patris mei: humilitatꝭ enī magiſter ē chriſtꝰ.Nō aūt rex chriſtꝰ dicit̉ ad exigendū tributū: vl̓ ferro exercitū armādū: hoſteſqꝫ viſibiliter d̓bellādos: ſꝫꝙ mētes regat: ⁊ in regnū celoꝝ credētes ꝑducat. ꝙenī rex eſſe voluit iſrl̓: miſeratōis indiciū eſt: nō ptātis augmētū. verū quia chriſtꝰ in carne totiꝰ mundipropitiatio illuxit: pulchre ſibi inuicē in laude eiusceleſtia ſimul ⁊ terrena cōcinūt. Eo .n. naſcēte celeſtiū agmina cātāt: eodē aūt celis ſe reddituro mortales vicem laudis repēdūt. vnde ſeqͥt̉: Pax in celoTHEO. Hoc eſt bellū antiquū quo deo aduerſabamur euānuit. Et gloria in excelfis. laudātibꝰ .ſ. angelis deū in tali recōciliatōe. nā hocip̄m ꝙ deꝰ viſibiliter ambulat in territorio inimicoꝝ ſuoꝝ ſignificat ip̄m nobiſcū habere cōcordiā. Sed phariſei hocaudiētes murmurabāt: eo ꝙ turba eū regē vocabat⁊ laudabat vt deū: referētes nomē regis ad ſeditionē: nomē v̓o dn̄i ad blaſphemiā. vnde ſeqͥt̉: At qͥdaꝫphariſeorū de turbis dixerūt ad illū: Magiſter increpa diſcipulos tuos. BED. Mira inuidorū demētia: quē magiſtrū appellandū nō dubitāt: qꝛ vera docentē nouerāt: huiꝰ diſcipulos quaſi meliꝰ edocti redarguēdos eſtimāt. CIRIL. Sed dominusnō cōpeſcuit laudātes eū vt deū: ſed magis rep̄henſores cōpeſcēs: atteſtat̉ ſibi ſuꝑ gloria deitatis. vndeſequit̉: Quibꝰ ip̄e ait: Dico vobis: quia ſi hi tacuerintlapides clamabūt. THEO. q. d. Nō ſine cauſa vthomīes me taliter laudat: ſed cōmoniti virtutibusquas viderūt. BED. Crucifixo etiā dn̄o notis eiꝰtacentibꝰ pre timore: iapides ⁊ ſaxa canebant: dumpoſtqͣꝫ emiſit ſpm̄ terra mota eſt: ⁊ petre ſciſſe ſunt:⁊ monumēta aꝑta ſunt. AMB. Neqꝫ etiā mirū ēſi laudes dn̄i cōtra natura ſuā ſaxa reſpōdeāt: queꝫſcopulis duriores p̄dicāt ꝑemptores .ſ. turba pꝰ exiguū crucifixura deū: negās affectibꝰ: quē vocibꝰ cōfitet̉. Aut fortaſſe quia obmuteſcētibꝰ iudeis pꝰ dn̄ipaſſiōem viui erāt ẜm petrū lapides clamaturi: qn̄etiā nos tacemꝰ .i. refrigeſcit charitas multorū: lapides clamnāt: pōt .n. deꝰ ſuſcitare de lapidibus filiosabrae. Pulchre aūt turbas laudātes deū ad deſcenſionē mōtis occurriſſe legimꝰ: vt oꝑatorē myſterijſpiritalis ſignificarēt ſibi veniſſe de celo/ QRI. Deſcēdēte etiā domino de mōte oliuaꝝ turbe deſcendūt: quia humiliato mīe auctore neceſſe eſt eoſquimiſericordia indigēt eiꝰ veſtigia imitari.¶ Et ut appropīquauit: uidēs ciuitatem: fleuit ſuper illā dicēs: Quiaſi cognouiſſes ⁊ tu. Et quidē in hacdie tua que ad pace tibi: nunc auteꝫabſcōdita ſunt ab oculis tuiſ. Quiauenient dies in te: ⁊ circūdabunt teinimici tui uallo: ⁊ circūdabūt te: etcoanguſtabūt te undiqꝫ: ⁊ ad terrāproſternet te: ⁊ filios tuos qui in teſunt: ⁊ non relinquēt in te lapidem

ſuꝑ lapidē: eo ꝙ non cognoueritistempus uiſitatōnis tue.AVCV. Omnes beatitudines quaſ locutus eſtieſus in euāgelio ſuo firmat exemplo: ſicut ꝙ direrat: Beati mites. probat dicēs: Diſcite a me: qꝛ mitſum. Et quia dixerat: Beati flētes. ip̄e quoqꝫ fleuitciuitate. vnde dicit̉: Et cū appropīquauit: vidēs cieuitatē fleuit ſuꝑ illam. CIR̓L. Miſerebat̉ enimeorū chriſtꝰ qui omnes homīes vult ſaluari: qd̓ nobis nō patuiſſet: niſi ꝑ aliqd̓ humanū fieret euidēsEffuſe eī lachryme ſunt ſigna triſticie/ GREGQin home. Fleuit igit̉ pius redēptor ruinā ꝑfide ciuitatis quā ip̄a ciuitas ſibi nō cognoſcebat eē vēturāvn̄ ſubdit̉: Dicens: Si cognouiſſes ⁊ tu. ſubaudi fieres: que modo quia neſcis quod imminet exultas.vnde ſubdit̉: Et quidē in hac die tua: que ad pacemtibi. Cū .n. carnis ſe voluptatibꝰ daret in die ſua quead pacē ei eſſe poterāt habebat. Cur v̓o bona pn̄tiaad pacē habuerit: manifeſtat̉ cum ſubdit̉: Nūc aiabſcōdita ſunt ab oculis tuis. Si enī a cordis eiusoculis mala que imminerēt: abſcōdita nō eēnt: leta in pn̄tibꝰ ꝓſꝑiſ nō fuiſſet. vnde mox eiꝰ pena queimminebat adiūcta eſt: cū ſequit̉: Quia veniēt diesin te CIRVL. Ul̓ aliter: Quia ſi cognouiſſes ⁊ tuNō .n. erāt digni ꝑciꝑe diuinitꝰ inſpiratas ſcpͥturaſque narrāt chriſti myſteriū: quotiēs .n. legit̉ moyſesvelamē obnubilat cor eorū. Et quia nō ſunt intuitiveritatē: indignos ſe fecerūt ſalute q̄ manat a chriſto. vnde ſequit̉: Et quidē in hac die tua q̄ ad paceꝫtibi/ EVSE. Ubi notat ſuū aduētū ad pacē totimūdi factū fuiſſe. venit .n. ad hoc vt pacē p̄dicareꝓpīquis ⁊ longīquis. ſed quia annūciatā ſibi pacreciꝑe noluerūt: hoc eos latebat. vnde ſubdit̉: Raūt abſcōdita ſunt ab oculis tuis. Et ideo obſidionem que in breui erat ſuꝑuētura exp̄fſiſſime p̄nunciat ſubdēs: Quia veni. di. in te: ⁊ circūda. te ini. tuivallo GRE. Ubi romani pͥncipes denūciant̉. Illaenī hieroſolymorū ſubuerſio deſcribit̉: que a reſpſiano ⁊ tyto romanis pͥncipibꝰ facta ē. vnde ſuddit̉Et circūdabūt te: ⁊ coangu. te vndi. ⁊ ad terrā ꝓſtenēt te: ⁊ filios tuos qui in te ſunt. EVSE. Quō āhec cōpleta ſint ex his que tradita ſunt a ioſepho:colligere poſſumꝰ: qui cū eſſet iudeꝰ: ſingula quogeſta narrauit cōſone his que ſunt a chriſto p̄dca.GRE. Hoc quoqꝫ quod addit̉: Et nō relinquentin te lapidē ſuꝑ lapidē. Et ip̄a iam eiuſdeꝫ ciuitatistrāſmigratio teſtat̉: quia dū nūc in eo loco cōſtructa eſt: vbi extra portā dn̄s fuerat crucifixꝰ: pͥor illavt dicit̉ hieruſalē funditꝰ eſt euerſa. Cui ex qua culpa euerſiōis pena fuerit illata ſubiūgit̉: Eo ꝙ nō cōgno. tem. viſitati. tue. THEO. i. mei aduētus. renienī viſurꝰ ⁊ ſaluaturꝰ te. Qd̓ ſi cognoſceres: ⁊ in mecrederes: eſſes pacata romanis: ⁊ ex omnibꝰ exeptaꝑiculis: ſicut oēs qui crediderūt in chriſtū euaſerūt.DRIGE. Nō nego igit̉ ⁊ illā hieruſalē ꝓpter habitatorū ſcelera fuiſſe deſtructā: ſed quero ne fortead hāc hieruſalē fletꝰ iſte ꝑtineat. Si .n. pꝰ myſteri.veritatis aliquis peccauerit planget̉. Nemo enimgentilis flet̉: ſed ille qui fuit de hieruſalē: ⁊ eſſe ceſſauit. GRE. Redēptor enim noſter ꝑ electos ſuosplāgere nō ceſſat: cū quoſdā ex bona vita ad mores