Ca. XIX.

rin operā eius deſiderāt ¶TTVS: In hoc autēvinā fore vocatōem patuit: nō enī poteſt aliquisenere deo que ſua ſunt euocāti. Diſcipuli autemq qucere pullū: nō refutauerūt hoc offin̄ vt ꝑuū:abierūt vt adducerēt eū. vn̄ ſeqͥt̉. Abi. aūt qui iuſſiert: ⁊ inuene. ſicut dixit pullū ſtantē/ BASI. Sicqꝫ oocet nos ⁊ infima oꝑa plurimo cū aſtectudio aggredi: ſciētes ꝙ qͥcqͥd intuitu dei fit: nōſtpuū: ſed dignū in regno celorū­ TVTVS: Obireſcūt aūt ob excellentiā fortis virtutis: nequeūareſiſtere ſaluatoris eloquijs qui ligauerūt aſinūnit̉enī: Soluētibꝰ aūt illis dixerūt dn̄i eius adluitis pullū: At illi dixerūt: quia dn̄seſſariū habet. Maieſtatiuū enī nomē ē dn̄s:et n erat vēturꝰ in ꝯſpectu multitudīs. AVGv cō. euan. Nec moueat ꝙ mattheꝰ aſina ⁊ pulluꝫxiī. ceteri aūt de aſina tacēt. vbi .n. vtrūqꝫ factū pōtintelligi: nulla repugnātia eſt: nec ſi aliꝰ alia cōmenret: qͣꝫto minꝰ vbi alius vnū: ⁊ alius vtrunqꝫ:O. Nec ſolū diſcipuli obſecuti ſunt chriſto īillō alieno: ſed etiā in ꝓprijs veſtimētis: q̄ partimaſno impoſuerūt: ꝑtim ſternebāt in via. vnde ſeqͥt̉ft duxerūt illū ad ieſuꝫ: ⁊ iaciētes veſtimēta ſua ſupoſuerūt ieſum. Exeūte aūt illo ſubſteriāt veſtimēta ſua in via/ BED. Iuxta alios euāreliſtas: nō diſcipuli tm̄: ſed etiā plurimi de turbaſtimēta ſternebāt in viā. AMBRO. Myſticeaūt dominꝰ venit ad mōteꝫ oliueti: vt nouellas oleas in ſiimi v̓tute plātaret: ⁊ fortaſſe ip̄e mōs chrinaliꝰ tales fructꝰ ferret olearū ſpūſāctoORIGE. Pulchre aūt ciuitates poſiteēti referunt̉: hoc eſt in ip̄o domino: qͥtaliū chariſmatū ⁊ ſciētie pietati ſqBED. Bethania aūt īterp̄tat̉ domꝰevo domꝰ maxillarū: ſacerdotaē locaxille .n. ſacerdotibꝰ dabāt̉: ſicut inluc v̓o vbi obediētia ibi locꝰ ſacerdoittit ſaluator diſcipulos ſuos vt ſolllū. IAMB. In caſtello .n. erāt: ⁊ eratlꝰ cū aſina: nec poterat ſolui niſi iuſſu dn̄i.manus apoſtolica: talis actus: talis vitatalis gratia. Eſto talis vt ligatos poſſis ſoluere: ī aſiuidē mattheꝰ euam quaſi matrē figurauit erroria: hic aūt in pullo generalitatē populi gētilis exeſſit. Et bene: In quo nemo ſedit. quia nullus aniſtꝰ nationū populos vocauit ad eccleſiam.illigatꝰ autē ꝑfidie vinculis tenebat̉: in quo adductus ⁊nō erroris famulatu: ſed dominatū vēditare ſibi nō poterat: quē dominū fecerat nō natufi ſed culpa. Et ideo cū dominꝰ dicit̉: vnꝰ agnoſcit̉ahoſſera ſeruitꝰ cui vagū ius eſt. plures enim habets: qui vnū non habet. Alieni alligāt vt poſſueant: iſte ſoluit vt teneat: vehemētiora enī donait eſſe qͣꝫ vincula/ QRIGE. Multi ergo erātlini huius pulli anteqͣꝫ ſaluator eum haberꝫ nepoſtqͣꝫ ve̓o ille cepit eſſe dominꝰ plures eſſeſerūt: nemo enī poteſt deo ſeruire ⁊ mamuando malicie ſeruimꝰ: multis ſumꝰ paſſirituſqꝫ ſubiecti. Receſſariū aūt habet domiqui cupit nos ſolui vinculis peccatorū.uper iohannē: Ego aūt opinor nō fruſtraſeſſe hūc locū: vbi ſtabat aſina ligata ⁊ pul-

lus: quaſi caſtellū enim reſpectu totiꝰ orbis celeſtistota terra deſpicitur abſqꝫ adiectōne alteriꝰ nomīsnūcupatū VAMBRO. Nec illud eſt ocioſum: ꝙduo diſcipuli dirigūtur: Petrꝰ ad corneliū: Paulꝰad reliquos. ⁊ ideo nō perſonas deſtinauit: ſed numerū diffiniuit. tamē ſiquis eſt qui perſonas exigatpoteſt eſtimare de philippo queꝫ ſpūſſanctus miſitin gazā quādo cādacis regine baptiſauit eūnuchu.THEO. Uel duo miſſi hoc innuūt: ꝙ ad introductōnem gentilis populi ⁊ ſubiectōneꝫ eiꝰ ad chriſtum: duos faciūt gradus prophete ⁊ apoſtoli. Ducunt autē eum a quodā caſtello vt innoteat nobisꝙ hic populꝰ ruſticanus erat ⁊ indoctus. VAMB.Illi ergo directi cum ſoluerēt pullū: nō ſu̓is verbisſunt vn̄i: ſed dixerūt ſicut dixerat illis ieſus: vt agnoſcas ꝙ nō ſuo ſermone ſed verbo dei: nec ꝓprio ſedchriſti nomine fidē populis infudere gentilibꝰ atqꝫaduerſarie ptātes que ſibi nationū obſeqͥa vendicabāt: mādato ceſſere diuino. ¶ QRI. Deinde mittūtdiſcipuli veſtes ſuas ſuꝑ aſinū ⁊ ſedere faciūt ſaluatorē dū aſſumūt ſermonē dei: ⁊ imponūt euꝫ ſuperaīas audientiū. Ueſtibꝰ exuūtur: ⁊ ſubſternūt eaſ invia: quia veſtimēta apoſtolorū opera eoꝝ bona ſūt.Et reuera ſolutꝰ a diſcipul̓ aſinꝰ ⁊ portās ieſū īceditſuꝑ veſtimēta apl̓oꝝ: qn̄ doctrinā eoꝝ irnitāt̉ ⁊ vitāQuis nr̄m ita beatꝰ ē vt ſedeat ſuꝑ illū ieſuſ? FAMBRO. Nō .n. mūdi dn̄m geſtari ſuꝑ dorſū aſini delectauit: ſꝫ vt latēte myſterio in ſecretis aīaꝝ īteriore ꝯſenſu: myſticꝰ rector inſide̓t regēs m̄tꝭ veſtigia: laſciuiā carnis infrenās: ẜmo eiꝰ habena ē: ſtimulꝰ eſt¶ Et cū appropīquaret iā ad deſcēſū mōtis oliueti: ceperūt oēs turbedeſcēdētiū diſcipl̓oꝝ gaudētes laudare deū uoce magna ſuꝑ oībꝰ qͣs uiderāt uirtutibꝰ dicētes: Bn̄dictꝰ ꝙuenit rex in noīe dn̄i: pax in celo: etgloria in excelſis. Et quidā phariſeorū de turbis dixerūt ad illū: Magiſter increpa diſcipulos tuoſ. Quibus ipſe ait: Dico uobis: quia ſi hitacuerint: lapides clamabūt.QRI. Quādiu in mōte fuit dn̄s cū ſol̓ apl̓is morabat̉: qn̄ aūt vicinꝰ cepit eē deſcēſui: tūc occurrit eturba ppl̓oꝝ. vn̄ dr̄: Et cū iā appro. ad deſ. mon. oli.cepe. om. tur. deſcē. diſci. gau. lau. de. voce magna.THE. Diſcipl̓os vocat nō ſolū. xij. aut. lxx. ſꝫ oēs qͥchriſtū ſeq̄bāt̉ ſeu cā miraculoꝝ ſeu ad aliquā delectatōem doct̓ne: qͥbꝰ īgeri pueri potuerūt: vt narrātalij euāgeliſte. vn̄ ſeqͥt̉: Suꝑ oī. qͣs vide. virtutibus.BED. Ml̓tas qͥdē v̓tutes dn̄i viderāt: ſꝫ maxīe lazari reſurrectōem ſtupebāt. nā vt ioh̓es ait: ꝓptereaobuiā venit ei turba: qꝛ audierūt eū feciſſe hͦ ſignū.Notādū .n. ē n̄ tūc pͥmū ſaluatorē hieruſalē adijſſeſꝫ ml̓tociēs ātea ſic̄ ioh̓es ꝯmemorat. AMB Turba igit̉ agnoſcēs deū regē appellat: ꝓphetiā repetitexpectatū quoqꝫ ẜm carnē dauid filiū vēiſſe declarat. vn̄ ſeqͥt̉. Dicētes: Hn̄dictꝰ qͥ venit rex ī noīe dn̄i.