Ca. XIX.

reprobos ꝑueniſſe cōſiderat: q̄ ſi dānationē ſuā queia iminet agnouiſſent: ſemetip̄os cū lachrymis elegorū plangerēt. Suā aūt diē hic habet aīa ꝑuerſa:qtrāſitorio gaudet ī tēpore: Cui ea q̄ aſſunt: ad pace ſūt: dū ex rebus tēporalibꝰ letat̉. hec ꝓuidere furura refugit: q̄ preſentē letitiā ꝑturbent. vnde dicit̉:Nūc aūt abſcōdita ſūt ab oculis tuis. ¶ ORI. Flet̉xit ⁊ noſtra hieruſalē ꝙ poſt peccata circūdant eāinimici .i. ſpūs neqͣꝫ: ⁊ imitāt ī circuitū eius vallū: ⁊obſideāt eā: ⁊ lapidē ſuꝑ lapidē nō relinquāt: maxineſi poſt multā cōtinentiā: ſi poſt aliquot annoscaſtitatis victꝰ qͥs fuerit: ⁊ blādimn̄tis carnis illectꝰ:riam pudicitiāqꝫ amiſerit: ſi fuerit fornicatꝰ: lapiqe ſuꝑ lapidē nō relinquēt ī eo: ſcd̓m illud: Non recordabor primarū iuſticiarū eiꝰ ¶ GRE. Uel aliterSaligni ſpūs animā a corpore exeuntē obſident:nā ī carnis amore poſitā deceptorijs delectationihus fouēt. qͥ vallo circūdant: qꝛ ante mētis eiꝰ oculos reductis iniqͥtatibus quas ꝑpetrauit: hāc ſocietate ſue dānatiōis coartāt: vt in ip̄a extremitate vite deprehēſa: a qͥbus hoſtibꝰ circūcluſa ſit videat: ⁊tamē euadēdi aditū īuenire nō poſſit: qꝛ oꝑari iamnō licet bona: que cū licuit agere contēpſit. vndiqꝫetiā aīam coanguſtāt: qn̄ ei nō ſolū oꝑis: verū etiaꝫlocutiōis atqꝫ cogitatiōis iniqͥtates replicāt: vt quevriꝰ ſe ꝑ multa dilatauit ī ſcelere: in extremū de oībus anguſtet̉ ī retributōe. Tūc aūt aīa ꝑ cōditionēreatꝰ ſui ad terrā cōſternit̉: cū caro quā vitā ſuā credidit redire ad puluerē vrget̉. Tūc ī morte filij illiꝰcadūt: cū cogitatiōes illicite que mō ex illa ꝓdeūt.in extrema vite vltiōe diſſipant̉: que etiā cogitationes ꝑ lapides ſignificari valēt. Peruerſa enī menscū ꝑuerſe cogitatiōi ꝑuerſionē adijcit: qͣſi lapidē ſupia lapidē ponit. ſed cū ad vltionē ſuā aīa ducitur:oīs cogitationū cōſtructio diſſipat̉. Prauā autemanimā deꝰ aſſidue viſitat p̄cepto: aliquādo flagellolo aūt miraculo: vt vera q̄ neſciebat audiat:⁊ ea contēnens a dolore conpūcta redeat: aut bn̄ficijs deuicta malū qd̓ fecit erubeſcebat. Sed qꝛ viſiitiōis ſue tēpus nō cognoſcit in extremo vite traitur ſuis inimicis.Et īgreſſus in templū cepit eijcereuendētes ⁊ emētes: dicens illis:Scriptū ē: qꝛ domꝰ mea domꝰ orationis ē. Uos autē feciſtis illā ſpeluncam latronū. Et erat docēs quotidie in tēplo. Prīcipes autē ſacerdotū ⁊ ſcribe ⁊ principes plebis querebāt illū ꝑdere: ⁊ nō īueniebāt ꝗd facerent illi. Omnis eniꝫ populus ſuſpenſus erat audiens illum.E. Qui narrauerat mala vētura ꝓtinus temreſſus ē: vt de illo vendētes ⁊ emētes eijceret:ndens ꝙ ruina populi maxīe ex culpa ſacerdotuꝫfſuſt. vn̄ dicit̉: Et īgreſſ. ī tem. cepit eijcere ven. in illotenētes. AMB. Deꝰ enī templū ſuū nō mercatore puit eſſe diuerſoriū: ſed domicilium ſanctitatis:

nec vēdibili religiōis officio: ſed obſequio gratuitovſum miniſterij ſacerdotalis informat ICIRIL.Erat autē ī templo multitudo mercatorū qͥ vendebāt aīalia ritu legis mactāda ī hoſtijs: ſed iā aderattēpus deſinēdi vmbrā: refulgēdi vero chriſti veritatem. ob hoc chriſtꝰ qͥ cū patre ſimul colebat̉ in templo: iuſſit ritus corrigi legis: fieri vero templū orationis domū. vn̄ ſubdit̉: Dicēs illis: Scriptū ē: qꝛ domus mea domꝰ oratiōis ē: vos aūt feciſtis eā ſpelūcam latronū. ¶ GRE. Qui enī ad accipiēda munera ī tēplo reſidebāt: qꝛ quibuſdā nō dātibus leſiōesexquirerēt: dubiū nō erat ¶ THEO. hoc etiā dominus fecit ī prīcipio p̄dicatiōis ſue: vt narrat iohannes: ⁊ nūc iterū illud fecit: qꝛ ad maiꝰ crimē iudeoꝝredūdat: qͥ nō fuerūt ex priori admonitiōe caſtigatiA VG. de que. euan. Myſtice aūt templū ip̄m hominē chriſtū ītelligas: vel etiā adiūcto corpore eiusꝙ ē eccleſia. ſcd̓m autē id quod ē caput eccleſie dictu ē: Soluite templū hoc ⁊ triduo ſuſcitabo illud.ſcd̓m id vero ꝙ ē adiūcta eccleſia ītelligit̉ templuꝫde quo videt̉ dixiſſe. Auferte iſta hīc. ſignificauit .n.futuros ī eccleſia: qͥ ſua negocia potiꝰ agerēt: vel receptacula ibi haberēt ad occultanda ſcelera ſua: qͣꝫvt charitatem chriſti ſequerentur: ⁊ peccatorum cōfeſſione accepta venia corrigerētur ¶ GRE. ī hom.Redēptor vero noſter p̄dicatiōis verba nec īdignisnec īgratis ſubtrahit. vn̄ poſtqͣꝫ rigorē diſcipline eijciēdo ꝑuerſos tenuit: donū his gratie on̄dit. nā ſubdit̉: Et erat docēs quotidie ī tēplo ¶ CIRIL. Decebat aūt ex his que chriſtꝰ dixerat ⁊ fecerat: eū adorare vt deū. ſed ip̄i nequaqͣꝫ hͦ faciētes: querebāt euꝫoccidere. Sequit̉ enī: Prīcipes aūt ſacer. ⁊ ſcribe ⁊prīcipes plebis quere. illū ꝑdere. ¶ BEDA: Uel qͥaquotidie docebat ī tēplo: vl̓ qꝛ latrones eiecerat detemplo: vel qꝛ veniēs illuc quaſi rex ⁊ dn̄s a credentiū turba laudeꝫ hymni celeſtis accepit ¶ CIRIL.Sed populꝰ grauiorē eſtimationē accepit de chriſto qͣꝫ ſcribe ⁊ phariſei ⁊ prīcipes iudeoꝝ: qͥ fide̓ chriſtiⁱ nō acceptātes alios īcreꝑabāt. vn̄ ſequit̉: Et nonīueniebāt: qͥd facerēt illi. Oīs enī populꝰ ſuſpenſuserat audiēs illū. ¶BED A: Quod duobꝰ modis intelligi pōt: qꝛ vel timētes populi tumultū: ⁊ nō īueniebāt qͥd facerēt de ieſu quē ꝑdere diſpoſuerūt. veliō ieſum ꝑdere querebant: qꝛ ſuo magiſterio neglecto plures ad eū audiēdū ꝯfluere cernebāt ¶ GRE.ī ho. Myſtice aūt ſicut templū dei ī ciuitate eſt: itaī plebe fideli vita religioſorū. Et ſepe nōnulli religionis habitū ſumūt: ⁊ dū ſacrorū ordinū locū percipiūt: ſancte religiōis officiū īcōmerciū terrene negociatiōis tradunt. Uēdentes qͥppe in tēplo ſūt qͥ hocqd̓ quibuſdā iure cōpetit: ad premiū largiūt̉. Iuſticiam enī vēdere ē hāc ꝓ premij acceptione ſeruare.Emētes vero ī tēplo ſunt qͥ dū hoc ꝑſoluere ꝓximoqd̓ iuſtu eſt nolūt: dūqꝫ rem iure debitā facere contemnūt: dato patronis pͥmio emūt peccatū¶ ORI.Siquis ergo vēdit eijciet̉: ⁊ p̄cipue ſi vendit columbas. Si enī ea que mihi a ſpū ſancto ſūt reuelata etcredita: aut ī vulgus p̄cio vendidero: aut abſqꝫ mercede nō docuero: qͥd aliud facio niſi columbā .i. ſpiritū ſanctu vēdo: AMB. Generaliter itaqꝫ dominus docet ſeculares a dei tēplo abeſſe debere cōtractus. Spiritaliter aūt nummularios repulit: qui de