Ca. XVIII.

THEO. Preuidēs ſaluator ex paſſiōe ſua diſcilorū animos turbādos: eis lōge ante ⁊ paſſionisſue penā: ⁊ reſurrectōis ſue gloriā p̄dicit. vnde dicit̉Aſſumpſit aūt ieſus. xij. ⁊ ait illis: Ecce aſcē. hiero. ⁊cōſum. omīa que ſcrip. ſunt ꝑ ꝓphe. de filio homīs.O Preuidēs enī quoſda hereticos futuros qͥchriſtu dicerēt legi: ꝓphetiſqꝫ docuiſſe cōtraria on̄dit ꝙ ꝑ ꝓphetaꝝ p̄ſagia ſue paſſiōis ⁊ poſteriorꝭ glorie ſit celebrata ꝑfectio. CHRI̓. Seorſum aūt depaſſiōe cū diſcipulis cōfert. Nō enī oportebat hūcſermonē pluribꝰ diuulgari: ne turbarent̉. Ob hͦ aūtp̄dicebat diſcipulis: vt exercitati ꝑ expectatōem faciliꝰ ſuſtinerēt. CIRXL. Et vt ſciāt: qm̄ paſſionemnouit: ⁊ ſpōtaneꝰ ad eā acceſſit ne dicerēt: qualit̓in manꝰ hoſtiū incidit; qui nos ꝓmittebat ſaluare.vnde ſeriatim ordinē paſſiōis enarrat ſubdēs: Tradet enī gentibꝰ: ⁊ illudet̉ ⁊ flagellabit̉ ⁊ cōſpuetur.CHRl̓. Hoc iſaias p̄dixerat dicēs: Obtuli ſcapulas meas ad verbera: genas meas ad alapas: ⁊ faciēmeā nō diuerti a ſputorū dedecore. Sed ⁊ crucꝭ patibulū p̄dixit ꝓph̓a cū ait: Tradidit in mortē aīamſuā: ⁊ cū ſceleratis reputatꝰ eſt. vnde ⁊ hic ſubditurEt poſtqͣꝫ flagellauerīt occidēt eū. Sed ⁊ reſurrectionē eius dauid p̄dixit dicēs: Nō derelinq̄s animāneā in inferno. vnde h̓ ſubdit̉: Et tertia die reſurgꝫIDO. Admiror aūt demētiā querētiū cur chriſtus ante triduū reſurrexit. ſi .n. reſurgeret tardiuſ qͣꝫp̄dixerat: impotētie eēt: celeriꝰ v̓o eſt ſumme v̓tutisiudiciū. Siquē .n. cū ſpōponderit ſuo creatori poſttriduū ꝑſoluere debitū: eadē die ſatiſfacientē viderinō fallacē ſed potiꝰ vt veridicū eū mirabimuricā etiā ꝙ nō dixit ſe poſt tres dies reſurrecturuꝫſed die tertia. Habes paraſceuē: habes ſabbatū vſqꝫad ſolis occaſum: ⁊ poſt ſabbatum reſurrexit. CIRII Diſcipuli aūt nōdū nouerāt exqͥſite qd̓ ꝓph̓elixerāt: ſed poſtqͣꝫ reſurrexit aperuit eis ſenſuꝫ: vtintelligerēt ſcpͥturas. vnde ſequit̉: Et ip̄i nihil horuꝫexerūt. BED. Quia enim diſcipuli eius vitāxime deſiderabat eius mortē audire nō poterātEt quoniā nō ſolū hominē innocentē: ſed ⁊ deumperū ſciebāt: hūc nullatenꝰ mori poſſe putabant. Etquia parabolas eū ſepe loquentē audire ꝯſueuerātotiēs aliquid de ſua paſſione dicebat: ad alid̓ alorice referendū eſſe credebāt. vnde ſequit̉: Erataūt verbū iſtud abſconditū ab eis: ⁊ nō intelligebātque dicebant̉. Iudei vero quia in eius necē conſpirauerat ꝙ de paſſione ſua loqueret̉ dicēs in iohanne: bportet exaltari filiū hominis intelligebāt. vn̄de dixerūt: Nos audiuimꝰ ex lege quia chriſtus manet in eternū: ⁊ quō tu dicis: Oportet exaltari filiūfactū eſt aūt cum appropinqͣrethiericho: cecꝰ quidā ſedebat ſecꝰ uiāmendicās. Et cum audiret turbaꝫpretereūtē: interrogabat ꝗd hoc eētDixerūt aūt ei: ꝙ ieſus nazarenustraſiret. Et clamauit dicens: Ieſunli dauid miſerere mei. Et qui prei

bant increꝑabāt eū ut taceret. Ip̄euero multo magis clamabat: fili dauid miſerere mei. Stans aūt ieſusiuſſit illū adduci ad ſe. Et cū appropīquaſſet: interrogauit illū dicens:Quid tibi uis faciaꝫ? At ille dixit:Dn̄e ut uideā. Et ieſus dixit ei: Reſpice. Fides tua te ſaluum fecit. Etcōfeſtim uidit: ⁊ ſequebatur illum:magnificās deum. Et omniſ plebsut uidit: dedit laudem deo.¶ GRE. in home. Quia carnales adhuc diſcipulinō volebāt caꝑe v̓ba myſterij: venit̉ ad miraculū. an̄eoꝝ ocl̓os cecꝰ lumē recipit: vt eos ad fidē celeſtiafacta ſolidarēt. vn̄ dr̄. Fa. ē aūt cū appro. hie. ce. qͥ. ſe.ſe. vi. mēdicās. THEO. Et ne inceſſus dn̄i eēt īutilis: in via fecit ceci miraculū: hͦ documētū diſcipl̓isſuis dās: vt in omnibꝰ ſimꝰ ꝓficui: ⁊ nihil ſit ī nobisocioſum. AVG. de cō. euā. Poſſemꝰ de appropinquātibꝰ hiericho ſic intelligere: vt iā inde egreſſi: prope tn̄ adhuc eſſent ad eā ciuitatē: qd̓ tn̄ minꝰ vſitatedicit̉. Sed tn̄ videri poſſet hoc dictū: qm̄ mattheuſegrediētibꝰ eis ab hiericho dicit illumīatos duoſ cecos qͥ iuxta viā ſedebāt. De nūero qͥdē nulla eēt qōſi alt̓ euāgeliſtaꝝ de vno tacuiſſet vniꝰ reminiſcensnā ⁊ marcꝰ vnū ꝯmēorat: cū ⁊ egrediētibꝰ eis ab hiericho dic̄ illuīatū: cꝰ ⁊ nomē dixit ⁊ prēꝫ: vt ītelligamus eū fuiſſe potiſſimū: alteꝝ ignotū: vt merito illenotꝰ ēt ſolꝰ decēt̓ ꝯmēoraret̉. Sꝫ qm̄ q̄ ſequūt̉ ī euāgelio ẜꝫ lucā: aptiſſime on̄dūt illd̓ qd̓ ip̄e narrat adhuc veniētibꝰ ip̄is hiericho ſcm̄ eē: nihil alid̓ reſtatintellige̓: niſi bis eē factū hͦ miraculū. ſemel ī vno ceco: cū adhuc veniret in illā ciuitatē: iteꝝ ī duobꝰ cūegrederet̉: vt illud vnū lucas: alteꝝ mattheꝰ enarratCHRI. Ml̓tꝰ aūt erat ppl̓s circa chriſtū ⁊ cecuseū ꝗͥdē nō nouerat. ſētiebat aūt effectū: ⁊ rapiebatꝑ affectu: qd̓ nō hauſit aſpectꝰ. vn̄ ſubdit̉: Et cū au.tur. p̄te. inter. qͥd hͦ eēt. Et oculati qͥdē ẜm opīonē loq̄bāt̉. Seqͥt̉. Dixe. āt ei ꝙ ie. nazā. trāſiret. Cecꝰ v̓o vera clamabat: alia docet̉: ⁊ alia p̄dicat. Naꝫ ſeqͥt̉: Etcla. di. ie. fi. da. mi. mei. Quis te docuit hec o hō: nōꝑlegiſti libros pͥuatꝰ lumībꝰ. Unde igit̉ noſti luīaremūdi: vere dn̄ſ illuīat cecoſ CIRIL. In iudaiſmoaūt nutritꝰ nō ignorauit: ꝙ de ꝓgeniē dauid deꝰ ẜmcarnē naſceret̉: ⁊ ideo ei vt deo loquit̉ dicēs: Miſerere mei. hūc imitent̉ qui in duo diuidūt chriſtū: hic.ni. chriſtū tanqͣꝫ deuꝫ adit: ⁊ filiū dauid eū nomīat.Mirent̉ aūt inſtātiā ꝯfeſſiōis eiꝰ. Quidā .n. vt cōfitētē fidē ꝯpeſcebāt. Seqͥt̉: Et qui p̄i. īcre. eū vt tace.Sed ꝑ inhibitōes hmōi nō impediebat̉ eiꝰ audaciaNouit .n. fides omnibꝰ repugnare: ⁊ in oīa triūphare. vtile .n. eſt ꝓ cultū diuino pudorē deponere: naꝫſi cauſa pecunie ſunt impudētes: nōnulli ꝓ aīe ſalute nō decet bonā induere impudētiā. vnde ſequit̉:ſp̄e v̓o ml̓toma. cla. Fi. da. mi. mei. Siſtit aūt chriſtu vox inuocātis in fide: ⁊ inuocātes ī fide reſpicit⁊ ideo merito vocat cecū ⁊ accedere iuſſit. vn̄ ſeqͥtur