Lucas

Stās aūt ieſus iuſſit illū adduci ad ſe. vt .ſ. qͥ pͥꝰ fideeū tetigerat: appropinqͣret ⁊ corꝑe. Appropīquātececū dn̄s int̓rogat. Nā ſeqͥt̉: Et cū app. īter. il. dicēs:Quid ti. viſ faciā? Diſpēſatiue īterrogat: nō qͣſi ignorās: ſed vt ſcirēt aſtātes ꝙ nō petebat pecuniā: ſꝫ diuinā efficaciā: vt a deo. vn̄ ſeqͥt̉: At il. di. Do. vt vide.CHRI. Uel qꝛ caluniatores veritatis iudei poſſent dice̓: vt in ceco nato: nō eſt hic ſꝫ ſil̓is eius. voluit vt cecꝰ pͥus on̄deret defectu naͣe: ⁊ tūc cogͦſcatgr̄e maieſtatē. at vbi petitōnis modū cecꝰ explicuit:tūc cū ſumma maieſtate p̄cepit ei vt vide̓t. vn̄ ſeqͥturEt dixit il. ie. Reſpice. qd̓ redūdabat in crimē ꝑfidieiudeoꝝ: qͥs .n. ꝓph̓aꝝ talia dixit? Aſpice tn̄ qͥd aſſumat medicꝰ ab eo cui collata ē ſanitas. Seqͥt̉ .n. Fides tua te ſaluū fecit. Pro fide .n. vendūt̉ beneficia:diffundit̉ enī gr̄a quā ſuſcepit. Et ſicut ab aliqͦ fonte hi qͥdē ꝑuis vaſis modicū aq̄ hauriūt: hi vero maioribꝰ multū fonte nō diſtīguēte mēſuras: ⁊ ẜm feneſtras que aꝑiūt̉ magis vel minꝰ ſplēdor ſol̓ infundit̉: ita ẜm capacitatē intētōis haurit̉ gr̄a: vertit̉ ātvox chriſti in lucē lāguētis: erat enī verbū vere lucꝭ.vnde ſeqͥt̉: Et ꝯfeſtī vidit. At cecꝰ ⁊ ante beneficiū fidē on̄dit feruidā: ⁊ poſt beneficiū beniuolētiā obẜuauit. Seqͥt̉: Et ſeque. il. magnifi. deū. ſCIRIL. Exqͦ pꝫ ꝙ a duplici cecitate libeabat̉: corꝑali .ſ. ⁊ ītellectuali. neqꝫ .n. glorificaſſet vt deū niſi vere vidiſſet: ſꝫ⁊ alijs factꝰ eſt occaſio glorificādi deū. Seqͥt̉: Et oīspleba vt vi. de. lau. deo. ¶ BED. Nō ſolū ꝓ īpetratomunere lucis: ſed ⁊ merito fidei īpetrātis ¶ CHRV.Hic aūt neceſſe eſt querere cur chriſtꝰ demoniacuꝫquidē curatū ſeqͥ volētē ꝓhibet: cecū aūt illumīatūſequētē nō ꝓhibet? ſed neutrū irrōnale puto. illū. nmittit p̄conē: vt ex ſua cōſiſtentia bn̄factorē p̄diceterat .n. excellēs miraculū videre ſane mētis effectuꝫ.Cecū v̓o ꝑmittit ſequi: qn̄ hieroſolymā aſcēdebat ꝑcrucē ꝑfecturꝰ altū myſteriū: vt recētē hn̄teſ miracl̓imentōem: nō exiſtimarēt eū infirmitate potius qͣꝫmīa pati. A MB. In hͦ aūt ceco typꝰ ppl̓i gētiliſ ēqui ſacramēto dn̄ico recepit amiſſi lumis claritateNihil aūt intereſt: vtrū in vno ceco medicinaꝫ: an īduobꝰ accipiat: qm̄ ⁊ chā ⁊ iaphet noe filijs originēducēs in duobꝰ cecis duos generis ſui p̄tēdebat auctores. ¶ GRE. in ho. Uel cecū eſt genꝰ humanumqd̓ in parēte pͥmo claritatē ſuꝑne lucis ignorās: dānatōis ſue tenebras patit̉. Hięricho aūt interp̄tat̉luna: q̄ dū mēſtruis momētis decreſcit: defectu nr̄emortalitatis deſignat. Dū igit̉ cōditor nr̄ appropinqͣt hiericho: cecꝰ ad lumē redit: qꝛ dū diuinitas defectū noſtre carnis ſuſcepit: humanū genꝰ lumen qd̓amiſerat recepit. Qui gͦ eterne lucis claritatē neſcitcecꝰ eſt. Si aūt iā redēptorē credidit qͥ dixit: Ego ſuꝫvia: iuxta viā ſedet. Si v̓o credidit: ⁊ exorat vt et̓nuꝫlumē recipiat: iuxta viā ſedet ⁊ mēdicat. Illi autē qͣieſum venientē p̄cedūt: deſignāt carnaliū deſideriorū turbas: tumultuſqꝫ vitioꝝ: qui pͥuſqͣꝫ ieſus ad cornr̄m ꝑueniat: diſſipāt cogitatōem nrām: ⁊ ī ip̄a noſnr̄a orōe cōturbat. Ip̄e v̓o magis clamabat: qꝛ qͣꝫtograuiori tumultū cogitationū p̄mimur: tāto orōniinſiſtere ardētiꝰ debemꝰ. Cū aūt adhuc turbas phātaſmatū in orōe patimur: ieſum aliqͣtenꝰ trāſeuntēſentimꝰ ¶ Cū v̓o orōni vehemēter inſiſtimꝰ: deus incorde figit̉: ⁊ lux amiſſa reꝑatur. vel trāſire humani

tatis eſt: ſtare diuinitatis. Cecū igit̉ clamātem dijstrāſiens audiuit: ſtans illuminauit: quia ꝑ humanitatem ſuā vocibꝰ noſtre cecitatis cōpatiēdo miẜtꝰ ēſed lumē nobis gratie per diuinitatis potētiā infudit. Ad hoc aūt reqͥrit quid velit vt cor ad orōem excitet. peti enī hoc vult: quod ⁊ nos petere ⁊ ſe cōcedere p̄noſcit. A MB. Uel interrogauit cecū vt crederemus: niſi confitentē poſſe ſaluari ¶ GREGO.in home. Cecus aūt a domino nō aurū: ſed lucē qͣrit. Et nos non falſas diuitias: ſed lucē queramus:quā videre cuꝫ ſolis angelis poſſimus: ad quā lucēvia fides eſt. vn̄ recte ceco dicit̉: Reſpice: fides tuate ſaluū fecit. Qui videt ⁊ ſequit̉: quia bonū qd̓ ītelligit operat̉. ¶ AV GV. de que: euan. Si autē hiericho lunā ⁊ ob hoc mortalitatē interp̄tamur: mortipropinquās dominꝰ iudeis ſolis lumē euāgelij iuſſerat p̄dicari: quos ſignificauit ille vnꝰ cecus quē lucas cōmemorat. a morte aūt reſurgēſ atqꝫ deſcēdēs⁊ iudeis ⁊ gētibꝰ: quos duos ppl̓os ſignificare vidētur duo ceci cōmemorati a mattheo. ¶ CA. XIX.T ingreſſus ꝑābulabat hieTricho. Et ecce uir nomīe zacheꝰ: et hic pͥnceps erat publicanoꝝ: ⁊ ip̄e diues. Et q̄rebat uidere ieſum ꝗs eēt: ⁊ nō poterat preturba: qꝛ ſtatura puſillꝰ erat. Et precurres aſcendit in arbore ſicomorūut uideret eū: qꝛ inde erat trāſiturꝰEt cū ueniſſet ad locuꝫ: ſuſpiciēs ieſus uidit illū: ⁊ dixit ad euꝫ: zacheefeſtinās deſcēde: qꝛ hodie in domotua oꝫ me manere. Et feſtinas deſcēdit: ⁊ excepit illū gaudēs. Et cūuideret oēs murmurabat dicētes:ꝙ ad hominē peccatorē diuertiſſet.Stās aūt zacheꝰ dixit ad ieſuꝫ: Ecce dimidiū bonoꝝ meorum dn̄e dopauꝑibꝰ: ⁊ ſiquid aliquē defraudauireddo quadruplū. Ait ieſus ad eū:Quia hodie ſalus domui huic factaeſt: eo ꝙ ⁊ ipſe filiuſ ſit abrae. Ueniteniꝫ filius hominis querere ⁊ ſaluūfacere quod perierat.¶ AMBRO. Cacheꝰ in ſicomoro. cecꝰ in via: quorum alterū dn̄s miſeratꝰ expectat: alterū ſue maſionis claritate nobilitat. de quo dicit̉: Et ingreſ. ieſusꝑam. hie. ⁊ ec. vir no. zache. ⁊ hic erat pͥn. publica. ⁊ip̄e diues. Et bn̄ pͥnceps inducit̉ publicanorū. Quieenī de ſe deſꝑet qn̄ iſte ꝑueniet ad grām: cui ceſ exfraude; ⁊ ip̄e qͥdē diues: vt ſcies oēs diuites auarosCIRIL. Sed zacheus in his morā non traxit: ſedfactꝰ eſt dignꝰ ꝓpitiatōe dei: qui cecos illuminat: et