Ca. XVIII.

y. Uel aliter: Auarū quidē dicere hūc princimnō cerebor: nā hͦ chriſtꝰ ei īproperat: tētatoreꝫnime ¶CIIVS: Ergo cū dicit: magiſter boneoaciēdo ⁊c. q. d. Bonꝰ es: dignare me rn̄ſo ī eo ꝙapoctꝰ ſū vetꝰ teſtamētū: te tn̄ p̄ſtantiorē video.mittentē terrā: ſed p̄dicantē regnū celorū: Dicnibi qͥd faciēdo vitā eternā potero poſſidere?ionē igit̉ attēdēs ſaluator: qꝛ fides eſt via adcū dixiſſet ille Quid faciā: hac q̄ſtione omiſſa īatitij fidei eū ducit. velut ſiqͥs īterrogaret medicūcomedā. ille on̄deret q̄ deberēt cibū p̄cedere. ⁊ iōad patrē remittit dicēſ: Quid me dicis bonū: nōebonꝰ nō eēt: erat enī bonū ex bono patre geronꝰ boni filiꝰ AVG. de cō. euā. Pōt autēideri diſtare aliqͥd qd̓ ſcd̓ꝫ mattheū dicit̉: qͥd me īas de bono? qd̓ ad illud magis referri poteſt:nod ait ille querēs: Quid boni faciā? Ibi .n. ⁊ boauit: ⁊ īterrogatio ē. cōmodiſſime ītelligint vtrūqꝫ dictū: qͥd me dicꝭ bonū: ⁊ qͥd me īterrogaſde bono: qd̓ ad illud magis referri pōt ¶ TVTVS.peniqꝫ poſtqͣꝫ docuit cognitionē dei ſubiūgit: Malata noſti. q. d. qn̄ priꝰ deū noueris: tūc optīe q̄res:ima CHRV. Expectante aūt prīcipe audiredicēte: Recedas a mādatis moſaicis ⁊ meisattēde ad moſaica eū mittit. vn̄ ſeqͥt̉: Nō occides. n̄eris ¶ IHEO. Primo quidē lex ea corrigitiunt̉: vt mechari: cuiꝰ incētitiū ē ītrīurale ⁊ occidere: qꝛ īmanis belua furor.ī ⁊ falſi teſtimonij culpā raro cōtingit ined ⁊ grauiora illa exiſtūt. ⁊ iō ſecūdario furſū teſtimoniū ponit: vt rariꝰ fallētia ⁊ leuioqt̉. n. Nō furtū facies. nō falſū teſtimoniumNō ē aūt ītelligēdū fures eē ſolum: vel latrocinātes ī balneis. Sed ⁊ ſꝫnū ſtatuti vel cōmiſſo ſibi regimīe cintiū: hͦ quidē furtiꝫ tollūt: hͦ vero v̓i ac puut. ¶TITVS: Sed videas ī nō agēdo p̄ceſiſtere: qm̄ ſi mechatꝰ nō fueris: caſtꝰ es. ſi nōiuolꝰ. ſi falſo nō teſteris: veridicꝰ. Attenutē iā facilē ꝑ bonitatē ſtatuētis. Nam malierit: nō boni exercitiū. q̄libet aūt qͥes quolitē facilior oꝑe. THEO. Sed qꝛ ī parētes ꝯmitqͣꝫ magnū ſit crimē raro tn̄ accidit. Pꝰ oīait: honora patrē tuū ⁊ matrē ¶ AMB. Eſt aūtor nō ſolū honorificētie: ſed etiā largitatis. Hoīē deferre ꝓ meritis. Paſce patrē tuū: paſcematre: ⁊ ſi paueris: adhuc non reddidiſti dolores ⁊crucatꝰ quos ꝓ te mater paſſa ē. Illi debes qd̓ hades: cui debes qd̓ es. quātū iudiciū ſi paſcat eccleſias tu paſcere nolis. Sed dices: Quod erā ꝑentilaturꝰ: eccleſie mallē cōferre. Nō q̄rit deusonū de fame parentū: ſed vt paſcendos ſcripturaiſci parētes: ita ꝑꝑ deū relinquēdos: ſi īpediāt deetis affectu. Seqͥt̉: Qui ait: Hec oīa cuſtodiſſa iuuē. mea. ¶ HIERO. Mentit̉ adoleſcēs. Si eīppoſtpoſitū ē ī mādatis: Diliges ꝓximū tuū ſicutoꝑe cōpleſſet: qūo poſtea audiens: Uade ⁊oīa q̄ habes: ⁊ da pauperibꝰ triſtis abſceſſit;EbA. Uel nō ē putādus eē mētitus: ſed ſimplicier ſt virerit .ſ. exteriꝰ eē confeſſus: alioqͥn nequaq̄ſcꝰ diceret: ꝙ ieſus ītuitꝰ eum dilexit eum ¶ T¶Oādit aūt cōſequēter dn̄s ꝙ ſi aliqͥs vetus te

ſtamentū ꝑegerit: ꝑfectꝰ nō ē: ſed deeſt ei ſequi chriſtū. vn̄ ſubdit̉: Quo audito ieſus ait ei: adhuc vnū tibi deeſſe: oīa q̄cunqꝫ habes vende ⁊ da pauꝑibus: ⁊habebis theſau. ī celo. q. d. Queris qūo ſit poſſidēdavita eterna: ſparge facultates pauꝑibus: ⁊ obtinebiſillā. Parua ſūt qͥ īpēdis: magna q̄ recipis. ATHANA. Nō enī mundū deſpiciētes putemꝰ gradia qͥdem abdicaſſe: qꝛ tota terra ē in comꝑatiōe celi breuiſſima: qua ꝑꝑ ſi toti terre dn̄aremur: ei abrenūciātes: nihil dignū eēt ī comꝑatiōe regni celorū. ¶ BEDA. Quicūqꝫ ergo ꝑfectꝰ eē voluerit: oportet vēdere q̄ hꝫ: nō ex ꝑte ſicut ananias fecit ⁊ ſaphira: ſed totū. ¶THFO. vn̄ dicēs: Omīa q̄ habes. ſummā paupertatē ſuadet. Siqͥd enī reſtiterit: illiꝰ ſeruꝰ eſt. ¶BASI. Nō tn̄ docet facultates vēdere: eo ꝙ naturaliter ſint praue: alioqͥn creatura dei nō eſſent. vn̄eas nō tāqͣꝫ malas abijcere: ſed diſponere monuit. ⁊condēnatur aliqͥs: nō qꝛ eas poſſidet: ſed qꝛ eis abuſus ē: quo fit vt facultatū ſcd̓m mādata dei diſpēſatio: ⁊ crimīa deleat ⁊ regnū cōferat. vn̄ ſubdit: Etda pauꝑibus. ¶ CHRY. Poterat quidem deꝰ alerepauꝑes: ⁊ ſine hͦ ꝙ nos miſeremur eoꝝ: ſed vult dātes dilectiōe aſtrīgi accipiētibus. BASI. Dicenteaūt dn̄o Da pauperibus: puto nō expedire cuiqͣꝫ negligēter gerere ſed oīa diligēter diſponere: p̄cipue ꝑſeip̄m: ſi ex ꝑte ſe habeat. ſin aūt ꝑ eos de qͥbus ꝯſtatꝙ fideliter ⁊ prudēter diſponāt: maledictꝰ .n. qui negligēter ꝑficit oꝑa dn̄i¶ CHRY. Sed illud querit̉qūo erogare cūcta pauꝑibus ꝑfectōis eē videt̉: paulus aūt abſqꝫ dilectiōe hͦ aſſerit eē imꝑfectū: ſed valde cōſonat qd̓ ſubiūxit: Et veni ſeq̄re me. qd̓ on̄dit̉ex dilectiōe. In hͦ enī cognoſcēt oēs ꝙ mei eſtis diſcipuli: ſi dilectionē habueritis adinuicē ¶ THEO.Cu pauꝑtate enī ceteras quoqꝫ virtutes homineꝫhabere oportet. ob hͦ ait: Et veni ſequere .i. in ceteriseſto meꝰ diſcipulꝰ: iugiter me ſequaris. ¶ CIRIL.Prīceps aūt ille vini recētis capax nō fuit: vetꝰ vterexiſtēs: ſed triſticia ruptꝰ ē. vn̄ ſequit̉. His ille auditis cōtriſtatꝰ ē: qꝛ diues erat valde. ¶ BASI. Mercator nō triſtat̉ ī nūdinis paciſcēdo q̄ poſſidet: acq̇rendo ſibi opportuna. Tu vero triſtaris pulueremdans: vt acquiras vitā beatam.¶ Uidēs āt ieſus illū triſtē factū dixit: Ꝙ difficile ꝗ pecunias hn̄t ī regnū dei ītrabūt. Faciliꝰ ē enī camelūꝑ foramē acꝰ trāſire: qͣꝫ diuitē ītrareī regnū dei. Et dixerūt ꝗ audiebat:Et ꝗs pōt ſaluꝰ fieri? Ait ill̓: Queīpoſſibilia ſūt apd̓ hoīes: poſſibiliaſūt apd̓ deū. Ait āt petrꝰ: Ecce noſdimiſimꝰ oīa ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Quidixit eis: Ame dico nob̓: nemo ē oreliꝗt domū aut ꝑentes: aut fratreſaut uxorē aut filios ꝑꝑ regnū dei: ⁊nō recipiat multo plura ī hoc tꝑe: ⁊ī ſeculo futuro uita eterna.

R 4