Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XVIII.

rontet ſequit̉. Phariſeꝰ au. ſtans hec apud ſeTHEO. Per dicit Stās: elatum eiꝰmnotat: ip̄o .n. habitu ſuꝑbiſſimus videbat̉.a15 Dicit aut. Apud ſe orabat: quaſi apud dem: qꝛ ad ſeip̄m redibat peccatū ſuꝑbie. Sequit̉mi. Deꝰ: gr̄as ago tibi/ AVG. de ver. do. repredit̉: qꝛ deo gr̄as agebat: ſed qꝛ nihil ſibi addi cupat Ergo plenꝰ es: abūdas. eſt quare dias Dimitte nobis debita noſtra. Quis ē igit̉ imnne obpugnat gr̄am: ſi rep̄hendit̉ ſuꝑbe agit graie Audiāt dicūt: Deꝰ me hominē fecit: ego meuſtū facio. O peior deteſtabilior phariſeo ſuperve iuſtū ſe dicebat: ſed tn̄ īde gratias deo agebat.EOAttēde autē ſeriē oratiōis phariſei. Primoxit ei aberāt: deīde ſubiūgit habebat. Sequit̉ enī: Quia ſum ſicut ceteri hoīm: raptores: īiſti. adulteri. AVG. de ver. do. Diceret ſaltē ſicuthomīes: Quid ē ceteri homīes: niſi oēs preterpm. Ego inqͥt iuſtꝰ ſum: ceteri peccatores GRE.priij mor Quatuor qͥppe ſūt ſpecies qͥbus omīs tunor arrogātiū demōſtrat̉: bonū aūt a ſemetip̄isabere ſe eſtimāt: aut ſi ſibi datū deſuꝑ credunt: proiuis ſe accepiſſe meritis putāt: aut certe iactātſe habere qd̓ habēt: aut deſpectis ceteris ſingulariter videri appetūt habere qd̓ habēt. vn̄ phariſeᶻhic bonorū ſibi operū merita ſingulariter tribuit.AVCde ver. do. Ecce aūt ex vicino publicano maoris erat ei tumoris occaſio. Seqͥt̉ .n. Uelut etiāqd. Ego ſolꝰ ſū: Iſte de ceteris eſty CHRY. enī ſatiauerat contētū eiꝰ tota hūana natura:ſed publicanū aggreſſus ē. moderatiꝰ aūt peccaſſꝫſipublicanū excepiſſt. Nūc aūt vno verbo abſentes īuadit: vulnera pn̄tis laceſſit. ē aūt gratiactio īuectiua aliorū. Si regratiaris deo: ip̄e tibiicias: nec te ad homīes trāſferas: nec ꝓximūſenēBAS I. Diſcrepat aūt elatꝰ a conuiciaola hale. Is enī ī alios vtit̉ cōuitijs: auuem ſe mētis temeritate extollit CHRI. Qui aūtis cōuitiat̉: ſibi alijs multa mala facit. primo .n.iētē reddit peiorē: qꝛ ſi ſit peccator: fit letior crinis inuēto collega: ſi ſit iuſtꝰ extollit̉: aliena crina inductꝰ de ſe magna putare. Scd̓o cōmuniratē eccleſie ledit. enī oēs audiētes vituperātpeccauit: ſꝫ ritui chriſtiano cōtumelias innectut. Tertio dei gloriā blaſphemare facit: ſicut eniꝫrecte agētibꝰ nomē dei glorificat̉: ſic nobis peccanaſphemat̉. Quarto audiuit obprobriacōfundit īprudētiorē aduerſariūj faciēs. Quītoſtatuit ſe pene obnoxiū: rebꝰ ꝓlatis ſibi cōueiiūt/ THEO. Expedit aūt ſolū declinare a malo ſed etiā agere bonū. Et dixiſſet: ſū ſicutibiugit oppoſitū: Ieiuno bis ī ſabbato.vabbatū hi dicebāt hebdomadā ad vltimā diē qͥetis.inabāt .n. phariſei ſecūda qͥnta feria. ſic igiſur ieiunia obiecit cōtra paſſionē adulterij: nam exiplate ē laſciuia. Rapacibꝰ vero iniuſtis oppoſſit decimarū ſolutionē. Sequit̉ eniꝫ: Decimas doim poſſideo. q. d. Adeo rapinas neqͥcias refudont etiā mea cōtribuā/ GRE. xix. mor. Ecce ciuiſatem cordis ſui īſidiātibus hoſtibꝰ elationē apetuit: quā fruſtra ieiuniū oratiōes clauſit. Incaſim munita ſūt cetera: locꝰ vnꝰ de quo hoſti pa

tet aditᵈ munitꝰ ē. ¶AVG. de ver. do. Quere ātī verbis eiꝰ: nihil īuenies qd̓ deū rogauerit. aſcenditquidē orare: noluit deū rogare: ſꝫ ſe laudare: rogāti īſultare. publicanū aūt cordis cōſcientia remouebat: ſed pietas applicabat. vn̄ ſequit̉: Et publicanusa lōge ſtās nole. nec oculos ad celū leuare/ THE.Quāuis aūt publicanꝰ ſtētiſſe dicat̉: diſtabat tamēa phariſeo verbis qͣꝫ habitu: necnō corde cōtrito. verebat̉ oculos leuare ī celū: cēſens īdignosviſionis ſuꝑne eos maluerūt bona terrena. ſpectare querere: necnō pectꝰ tūdebat. vn̄ ſequit̉: Sedꝑcu. pectꝰ ſuū. cor quodāmō pungēs cogitationum prauarū: necnō excitās vt dormitās. vn̄ nonaliud qͣꝫ ꝓpitiationē petebat. Sequit̉ .n. Dicēſ. Deꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori/ CHRY. Audiuit qͥaſum velut hic publicanꝰ: nec īdignatꝰ ē ſed cōpunctus. detexit ille vulnꝰ: q̄rit hic medicinā. Nemo igitur illud frigidū ꝓeferat verbū: audeo: pudoroſus ſum aꝑire os. Talis reuerētia ē diabolica. Uultenī diaboluſ obſerare tibi fores acceſſus ad deuꝫ.A VG. de ver. do. Quid igit̉ miraris ſi deꝰ ignoſcit:qn̄ ipſe agnoſcit? de lōginquo ſtabat: deo tn̄ appropinquabat: dn̄s de ꝓpe attēdebat: Excelſus .n.dn̄s humilia reſpicit: nec oculos ad celū leuabatvt reſpiceret: tremebat: cōſcientia ſpem ſubleuabat:percutiebat pectꝰ ſuū: penas de ſeipſo exigebat: propterea dn̄s cōfitenti ꝑcebat. Audiſti ſuperbū accuſatorē: audiſti humilē reū: audi nūc iudicē dicentē:Amē dico vobis: deſcēdit hic iuſtificatꝰ ī do. ſuamab illo/ CHRY. Geminos aurigas duas bigas īſtadio poſitas ẜmo p̄ſens ꝓponit. in altera quidemiuſticiā ſuꝑbia: ī altera peccatuꝫ humilitatē.vides bigā peccati ſuꝑare iuſticiā: ꝓprijs viribꝰ:ſed humilitatis cōiuncte. Illā vero deuictā fragilitate iuſticie ſed mole tumore ſuꝑbie. nam ſicuthumilitas ſui eminētiā peccati pōdus ſuꝑat: ſaliēs attīgit deū: ſic ſuꝑbia ob ſui molē de facili iuſticiā deprimit. ſi ergo plura facta ſtrēnue geras: putataut te poſſe p̄ſumere tota caruiſti oratiōe. ſi v̓o mille feras ī cōſciētia facies reatuū: ſolum de te credas es īfimꝰ oīm: multā obtinebis an̄ deum fiduciā. Et ſue ſnīe cām aſſignās ſubdit: qꝛ oīs ſe exaltat humi. ſe humi. exalta. Humilitatis nomenmultiplex ē. Eſt .n. quedā virtꝰ hūilitas: iuxta illud:Cor cōtritū humiliatū deꝰ deſpicias. Eſt humilitas ab erūnis: iuxta illud: Humiliauit ī terra vi meā. Eſt humilitas a peccatis ſuꝑbia īſatiabilitate diuitiarū. Quid enī humiliꝰ his ſe ſubmittūt ī diuitijs potentatū hec reputant magna?BASI. Similiter etiā exaltari laudabil̓r ōtingit:qn̄ .ſ. humilia cogitas: ſed mēs tua ē magnanimitatē ī virtute erecta. Talis aūt celſitudo ē eminētia ī triſticijs: terrenorū contēptus: cōuerſatio incelis. videt̉ huiuſmōi mētis ſublimitas eandē habere differentiā ad elationē: quā arrogantia parit:quā habet corpulētia corꝑis bn̄ diſpoſiti ad inflationē carnis cuꝫ ex hydropoſi tumet/ CHRY. Hecigit̉ faſtꝰ inflatio ab ipſis celis pōt deprimere cauentē: humilitas vero ab ip̄a abyſſo reatuū hominem ſublimare. hec enī phariſeo publicanū ſaluauit: latronē an̄ apoſtolos ī ꝑadiſum duxit. illa veroetiā ī corporeā īgreſſa ē poteſtatē. Ceteꝝ ſi iuxta de

R 3