Ca. XVIII.
rontet nā ſequit̉. Phariſeꝰ au. ſtans hec apud ſeTHEO. Per hͦ ꝙ dicit Stās: elatum eiꝰmnotat: ip̄o .n. habitu ſuꝑbiſſimus videbat̉.a15 Dicit aut. Apud ſe orabat: quaſi nō apud dem: qꝛ ad ſeip̄m redibat ꝑ peccatū ſuꝑbie. Sequit̉mi. Deꝰ: gr̄as ago tibi/ AVG. de ver. do. Nō repredit̉: qꝛ deo gr̄as agebat: ſed qꝛ nihil ſibi addi cupat Ergo iā plenꝰ es: iā abūdas. nō eſt quare dias Dimitte nobis debita noſtra. Quis ē igit̉ qͥ imnne obpugnat gr̄am: ſi rep̄hendit̉ qͥ ſuꝑbe agit graie Audiāt qͥ dicūt: Deꝰ me hominē fecit: ego meuſtū facio. O peior ⁊ deteſtabilior phariſeo qͥ ſuperve iuſtū ſe dicebat: ſed tn̄ īde gratias deo agebat.EOAttēde autē ſeriē oratiōis phariſei. Primoxit q̄ ei aberāt: deīde ſubiūgit q̄ habebat. Sequit̉ enī: Quia nō ſum ſicut ceteri hoīm: raptores: īiſti. adulteri. AVG. de ver. do. Diceret ſaltē ſicuthomīes: Quid ē ceteri homīes: niſi oēs preterpm. Ego inqͥt iuſtꝰ ſum: ceteri peccatores GRE.priij mor Quatuor qͥppe ſūt ſpecies qͥbus omīs tunor arrogātiū demōſtrat̉: cū bonū aūt a ſemetip̄isabere ſe eſtimāt: aut ſi ſibi datū deſuꝑ credunt: proiuis ſe hͦ accepiſſe meritis putāt: aut certe cū iactātſe habere qd̓ nō habēt: aut deſpectis ceteris ſingulariter videri appetūt habere qd̓ habēt. vn̄ ⁊ phariſeᶻhic bonorū ſibi operū merita ſingulariter tribuit.AVCde ver. do. Ecce aūt ex vicino publicano maoris erat ei tumoris occaſio. Seqͥt̉ .n. Uelut etiā h̓qd. Ego ſolꝰ ſū: Iſte de ceteris eſty CHRY.Nō enī ſatiauerat contētū eiꝰ tota hūana natura:ſed ⁊ publicanū aggreſſus ē. moderatiꝰ aūt peccaſſꝫſipublicanū excepiſſt. Nūc aūt vno verbo ⁊ abſentes īuadit: ⁊ vulnera pn̄tis laceſſit. Nō ē aūt gratiactio īuectiua aliorū. Si regratiaris deo: ip̄e tibiicias: nec te ad homīes trāſferas: nec ꝓximūſenēBAS I. Diſcrepat aūt elatꝰ a conuiciaola hale. Is enī ī alios vtit̉ cōuitijs: h̓ auuem ſe mētis temeritate extollit CHRI. Qui aūtis cōuitiat̉: ſibi ⁊ alijs multa mala facit. primo .n.iētē reddit peiorē: qꝛ ſi ſit peccator: fit letior crinis inuēto collega: ſi ſit iuſtꝰ extollit̉: ꝑ aliena crina inductꝰ de ſe magna putare. Scd̓o cōmuniratē eccleſie ledit. nō enī oēs audiētes vituperāt eūpeccauit: ſꝫ ritui chriſtiano cōtumelias innectut. Tertio dei gloriā blaſphemare facit: ſicut eniꝫrecte agētibꝰ nomē dei glorificat̉: ſic nobis peccanaſphemat̉. Quarto eū qͥ audiuit obprobriacōfundit īprudētiorē eū ⁊ aduerſariūj faciēs. Quītoſtatuit ſe pene obnoxiū: rebꝰ ꝓlatis q̄ ſibi nō cōueiiūt/ THEO. Expedit aūt nō ſolū declinare a malo ſed etiā agere bonū. Et iō cū dixiſſet: Nō ſū ſicutibiugit ꝑ oppoſitū: Ieiuno bis ī ſabbato.vabbatū hi dicebāt hebdomadā ad vltimā diē qͥetis.inabāt .n. phariſei ſecūda ⁊ qͥnta feria. ſic igiſur ieiunia obiecit cōtra paſſionē adulterij: nam exiplate ē laſciuia. Rapacibꝰ vero ⁊ iniuſtis oppoſſit decimarū ſolutionē. Sequit̉ eniꝫ: Decimas doim qͣ poſſideo. q. d. Adeo rapinas ⁊ neqͥcias refudont etiā mea cōtribuā/ GRE. xix. mor. Ecce ciuiſatem cordis ſui īſidiātibus hoſtibꝰ ꝑ elationē apetuit: quā fruſtra ꝑ ieiuniū ⁊ oratiōes clauſit. Incaſim munita ſūt cetera: cū locꝰ vnꝰ de quo hoſti pa
tet aditᵈ munitꝰ nō ē. ¶AVG. de ver. do. Quere ātī verbis eiꝰ: nihil īuenies qd̓ deū rogauerit. aſcenditquidē orare: noluit deū rogare: ſꝫ ſe laudare: ⁊ rogāti īſultare. publicanū aūt cordis cōſcientia remouebat: ſed pietas applicabat. vn̄ ſequit̉: Et publicanusa lōge ſtās nole. nec oculos ad celū leuare/ THE.Quāuis aūt publicanꝰ ſtētiſſe dicat̉: diſtabat tamēa phariſeo tā verbis qͣꝫ habitu: necnō ⁊ corde cōtrito. nā verebat̉ oculos leuare ī celū: cēſens īdignosviſionis ſuꝑne eos qͥ maluerūt bona terrena. ſpectare ⁊ querere: necnō ⁊ pectꝰ tūdebat. vn̄ ſequit̉: Sedꝑcu. pectꝰ ſuū. cor quodāmō pungēs cā cogitationum prauarū: necnō ⁊ excitās vt dormitās. vn̄ nonaliud qͣꝫ ꝓpitiationē petebat. Sequit̉ .n. Dicēſ. Deꝓpitiꝰ eſto mihi peccatori/ CHRY. Audiuit qͥa n̄ſum velut hic publicanꝰ: nec īdignatꝰ ē ſed cōpunctus. detexit ille vulnꝰ: q̄rit hic medicinā. Nemo igitur illud frigidū ꝓeferat verbū: Nō audeo: pudoroſus ſum aꝑire os. Talis reuerētia ē diabolica. Uultenī diaboluſ obſerare tibi fores acceſſus ad deuꝫ.A VG. de ver. do. Quid igit̉ miraris ſi deꝰ ignoſcit:qn̄ ipſe agnoſcit? de lōginquo ſtabat: deo tn̄ appropinquabat: ⁊ eū dn̄s de ꝓpe attēdebat: Excelſus .n.dn̄s ⁊ humilia reſpicit: nec oculos ad celū leuabatvt reſpiceret: tremebat: cōſcientia ſpem ſubleuabat:percutiebat pectꝰ ſuū: penas de ſeipſo exigebat: propterea dn̄s cōfitenti ꝑcebat. Audiſti ſuperbū accuſatorē: audiſti humilē reū: audi nūc iudicē dicentē:Amē dico vobis: deſcēdit hic iuſtificatꝰ ī do. ſuamab illo/ CHRY. Geminos aurigas ⁊ duas bigas īſtadio poſitas ẜmo p̄ſens ꝓponit. in altera quidemiuſticiā cū ſuꝑbia: ī altera peccatuꝫ ⁊ humilitatē. ⁊vides bigā peccati ſuꝑare iuſticiā: nō ꝓprijs viribꝰ:ſed humilitatis cōiuncte. Illā vero deuictā nō fragilitate iuſticie ſed mole ⁊ tumore ſuꝑbie. nam ſicuthumilitas ꝑ ſui eminētiā peccati pōdus ſuꝑat: ⁊ ſaliēs attīgit deū: ſic ſuꝑbia ob ſui molē de facili iuſticiā deprimit. ſi ergo plura facta ſtrēnue geras: putataut te poſſe p̄ſumere tota caruiſti oratiōe. ſi v̓o mille feras ī cōſciētia facies reatuū: ⁊ hͦ ſolum de te credas ꝙ es īfimꝰ oīm: multā obtinebis an̄ deum fiduciā. Et iō ſue ſnīe cām aſſignās ſubdit: qꝛ oīs qͥ ſe exaltat humi. ⁊ qͥ ſe humi. exalta. Humilitatis nomenmultiplex ē. Eſt .n. quedā virtꝰ hūilitas: iuxta illud:Cor cōtritū ⁊ humiliatū deꝰ nō deſpicias. Eſt ⁊ humilitas ab erūnis: iuxta illud: Humiliauit ī terra vitā meā. Eſt ⁊ humilitas a peccatis ⁊ ſuꝑbia ⁊ īſatiabilitate diuitiarū. Quid enī humiliꝰ his qͥ ſe ſubmittūt ī diuitijs ⁊ potentatū ⁊ hec reputant magna?BASI. Similiter etiā ⁊ exaltari laudabil̓r ōtingit:qn̄ .ſ. nō humilia cogitas: ſed mēs tua ē ꝑ magnanimitatē ī virtute erecta. Talis aūt aī celſitudo ē eminētia ī triſticijs: terrenorū contēptus: cōuerſatio incelis. ⁊ videt̉ huiuſmōi mētis ſublimitas eandē habere differentiā ad elationē: quā arrogantia parit:quā habet corpulētia corꝑis bn̄ diſpoſiti ad inflationē carnis cuꝫ ex hydropoſi tumet/ CHRY. Hecigit̉ faſtꝰ inflatio ab ipſis celis pōt deprimere n̄ cauentē: humilitas vero ⁊ ab ip̄a abyſſo reatuū hominem ſublimare. hec enī p̄ phariſeo publicanū ſaluauit: latronē an̄ apoſtolos ī ꝑadiſum duxit. illa veroetiā ī corporeā īgreſſa ē poteſtatē. Ceteꝝ ſi iuxta de
R 3