Ca. XVIII.
¶AMB. Bn̄ noctē dicit: qꝛ an̄ chriſtū hora teebrarū ē: eo ꝙ pectoribꝰ hoīm tenebras antichrius īfundat cū dicat ſe eē chriſtū. chriſtꝰ aūt ſicutcur coruſcās fulget: vt ī illa nocte reſurrectionispiā videre poſſimꝰ. FAVG. de que. euā. vel in ilnnocte dicit: hoc ē ī illa tribulatōe. VTHEO. UIinopinatū docet eē chriſti aduētū: quē futurū eſſenoctu docemur. Cū aūt dixiſſet diuites vix ſaluari:v nec oēs diuites pereūt: nec oēs pauꝑes ſalant ¶ CIRIL. Per duos .n. exn̄tes ī vno lecto viex oeſignare diuites qͥeſcētes ī mūdanis delitijs:ſignū qͥetis ē: n̄ aūt qͥcūqꝫ diuitijs affluūtij. ſed aliqͥs ē ꝓbus ⁊ ī fide electꝰ. hic aūt aſſuner. Alter vero qͥ talis n̄ exiſtit dimittet̉. Deſcēdenſmi on̄s ad iudiciū mittēt angelos ſuos qͥ ceteris inerra perelictis penā paſſuris ſanctoſ ⁊ iuſtos ei adqucēt ẜm illud apoſtoli: Rapiemur ī nubibꝰ obuiāpriſto ī aera. ¶ AMB. Uel ex vno ſtrato īfirmitaane vnꝰ relinqͥt̉ .i. īprobat̉: alter v̓o aſſumit̉ .i.rapit̉ obuiā chriſto ī aera. Seqͥt̉: Due erūt molē. inmmū: vna aſſumet̉: ⁊ altera relinqͥt̉. CIRIL. Permolētes īnuere videt̉ pauꝑes ⁊ p̄ſſos laboribus: adqd̓ etiā ꝑtinet qd̓ ſubdit̉: Duo ī agro. vnꝰ aſſumet̉: ⁊alter relinqͥt̉. In his enī modicū differt: nā hi ſarciptatis virilit̓ ſuſtinēt: vitā agētes honeſtā ⁊nā phūilem qͥ aſſumēt̉. hi vero ſūt ad ꝓphana ꝓmptiſſimi qͥ relinquēt̉ ¶ AMB. Uel ꝑ molētes ſignificariqͥ ex occultis alimēta querūt. ⁊ ī apertū ex īerioribꝰ ꝓferūt. Et fortaſſe mūdus iſte priſtinū eſt:aīa aūt nr̄a velut quodā carce̓ īcludit̉ corꝑali. In hͦino vel ſynagoga: vl̓ aīa obnoxia delictꝭ trilo madefactū ⁊ graui hūore corruptū nōora ab exterioribꝰ ſeꝑare: ⁊ iō relinqͥt̉: qꝛ eꝰ.diſplicuit. At v̓o ſancta eccleſia vel aīa nululata cōtagijs delictoꝝ q̄ tale triticū molit.ſol̓ eterni calore torridū bonā ſimilaginē de peibꝰ hoīm deo offert. Qui ſint āt agricole: poꝰ reꝑire: ſi aduertamus duas mētes eē ī nobis:vris homīs q̄ corrūpit̉: aliā īterioris q̄ perētū renouat̉. Iſti igit̉ ſūt operātes ī agro noꝝ altera bonū fructu diligentia dat: alterattit ī curia. Uel duos populos īterp̄temur in hͦnūdo qͥ agro comꝑant̉: quoꝝ alter qͥ īfidelis ē relinuit̉ ¶ AVG. de que. euā. Uel tria genera hoīm h̓vidēt̉ ſignificari: vnū eoꝝ qͥ ociū ⁊ qͥetē eligūt: neqꝫcularibꝰ neqꝫ eccleſiaſticis occupati: q̄ ilꝝ qes lecti noīe ſignificata ē. alterū eoꝝ q̄ ī plebibus quti regunt̉ a doctoribꝰ: agētes ea q̄ ſūt hͦos ⁊ femīarū noīe ſignificauit: qꝛ cōfilijs p̄latorū regijs expedit: ⁊ molētes dixit: qꝛ tēporaliuꝫvrbē negocioꝝ atqꝫ circuitū vertūt: qͣſi tn̄ ī vno moſetes dixit: inquātū de iſtis rebꝰ ⁊ negocijs ſuis prebet vſibꝰ eccleſie. Tertiū genꝰ ē eoꝝ qͥ oꝑant̉ ī eccleterio tāqͣꝫ ī agro dei. In his ergo tribꝰ generibus bina ſūt rurſus genera hoīm ī ſingulis: quoruꝫaliq ī eccleſia ꝑmanēt qͥ aſſumūt̉: aliqͥ cadūt qͥ relinuunt̉ FAMB. Nō enī iniquꝰ ē deꝰ: vt pares ſtudis ī ſocietate viuēdi: atqꝫ īdiſcreta actuum qͣlitateoꝝ remuneratiōe diſcernat. Nō āt merita honſinū copule vſus exequat: qꝛ n̄ oēs ꝙ adoriunt̉ efſiciūt: ſed qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē: hic ſaluꝰ erit.IRII. Quia ergo dixit ꝙ quidā aſſumerent̉: vtili
ter ⁊ bn̄ inqͥrūt diſcipuli: quo aſſumere̓t̉. vn̄ ſequit̉:Rn̄dentes dicūt illi: Ubi dn̄e? BEDA: Duo aūtſaluator īterrogatꝰ vbi .ſ. ſint boni aſſumendi: ⁊ vbimali relīquēdi vnū dixit: aliud ſubītelligēdū reliqͥt.vn̄ ſeqͥt̉: Qui dixit eis: Ubicūqꝫ fuerit cor. il. cōgre. ⁊aqͥle. ¶ CI RVL. q. d. ſicut deiecto cadauere aues qͣrū pabulū ſūt carnes ad illud cōueniūt: ita cū venerit filiꝰ homīs: tūc oēs aqͥle .i. ſancti cōcurrēt ad eū.¶ AMB. Iuſtoꝝ enī aīe aqͥlis comꝑant̉: eo ꝙ altapetāt: huilia derelinquāt: ⁊ lōgeuā ducere ferunturetatē. de corꝑe aūt dubitare nō poſſumꝰ: maxime ſimeminerimꝰ ꝙ a pilato ioſeph corpꝰ accepit: Nōne tibi vident̉ aqͥle circa corpꝰ mulieres apoſtoloꝝqꝫ cōuentꝰ circa dn̄i ſepulturā? Nōne tibi vident̉aqͥle circa corpꝰ qn̄ veniet ī nubibꝰ ⁊ videbit eū oīſoculꝰ? Eſt etiā corpꝰ de quo dictū ē: Caro mea vere ē cibꝰ. Circa hoc corpꝰ aqͥle ſūt: q̄ circūuolāt ſpiritalibꝰ alis. Sūt etiā circa corpꝰ aqͥle q̄ credūt ieſumchriſtū ī carne veniſſe. Eſt etiā eccleſia in qua ꝑ baptiſmi gr̄am renouamur. EVSE. Ul̓ ꝑ aqͥlas mortua aīalia depaſcētes prīcipes hꝰ ſeculi denotauit:⁊ eos qͥ tunc tēporis ſanctos dei ꝑſequentur penesquos relinquunt̉ aſſūptiōis īdigni: qͥ corpꝰ vel cadauer dicunt̉: vel punitrices virtutes q̄ fracture ſūtīpioꝝ hic ꝑ aquilas denotant̉. ¶ AVG. de cō. euange. Hec aūt q̄ lucas hic ponit: nō ī eo ſermōe ī quomattheꝰ vel recordat̉ p̄occupādo vt priꝰ cōmemoraret: que poſt a domino dicta ſunt: vel bis a dominō dicta facit intelligi. CA. XVIII.Icebat aūt ⁊ ꝑabolaꝫ ad illos qm̄ oꝫ ſemꝑ orare ⁊ nōdeficere: dicēs: Iudex quidam erat ī quadā ciuitate: ꝗ deū nōtimebat: ⁊ hominē n̄ reuerebatur.Uidua aūt quedā erat ī ciuitate illa⁊ ueniebat ad eū dicēs: Uidica mede aduerſario meo. Et nolebat permultū tēpus. Poſt hec aūt dixit intra ſe: Et ſi deū nō timeo nec hominē reueror: tn̄ qꝛ moleſta ē mihi hecuidua uidicabo illā: ne in nouiſſimoueniēs fugillet me. Ait auteꝫ dn̄s:Audite quid iudex iniꝗtatis dicit:Deꝰ aūt nō faciet uindictā electoꝝſuorū clamatiū ad ſe die ac nocte: ⁊patientiā habebit ī illis? Dico āt uobis: qꝛ cito faciet uindictā illorum.Uerūtamen filius hominis ueniēsputas īueniet fidē in terra.THEO. Poſtqͣꝫ erunarū ⁊ periculorū dn̄s meminit: ſubdit horū remediū: qd̓ ē oratio iugis ⁊ pͥmeditata. vn̄ dicit̉: Dicebat aūt ⁊ para. ad illos: qm̄ oportet ſemꝑ orare: ⁊ nō deficere. I CHRV. Qui te rede
R 2