Druckschrift 
Catena aurea super quattuor Evangelistas
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ca. XVIII.

¶AMB. Bn̄ noctē dicit: qꝛ an̄ chriſtū hora teebrarū ē: eo pectoribꝰ hoīm tenebras antichrius īfundat dicat ſe chriſtū. chriſtꝰ aūt ſicutcur coruſcās fulget: vt ī illa nocte reſurrectionispiā videre poſſimꝰ. FAVG. de que. euā. vel in ilnnocte dicit: hoc ē ī illa tribulatōe. VTHEO. UIinopinatū docet chriſti aduētū: quē futurū eſſenoctu docemur. aūt dixiſſet diuites vix ſaluari:v nec oēs diuites pereūt: nec oēs pauꝑes ſalant CIRIL. Per duos .n. exn̄tes ī vno lecto viex oeſignare diuites qͥeſcētes ī mūdanis delitijs:ſignū qͥetis ē: aūt qͥcūqꝫ diuitijs affluūtij. ſed aliqͥs ē ꝓbus ī fide electꝰ. hic aūt aſſuner. Alter vero talis exiſtit dimittet̉. Deſcēdenſmi on̄s ad iudiciū mittēt angelos ſuos ceteris inerra perelictis penā paſſuris ſanctoſ iuſtos ei adqucēt ẜm illud apoſtoli: Rapiemur ī nubibꝰ obuiāpriſto ī aera. AMB. Uel ex vno ſtrato īfirmitaane vnꝰ relinqͥt̉ .i. īprobat̉: alter v̓o aſſumit̉ .i.rapit̉ obuiā chriſto ī aera. Seqͥt̉: Due erūt molē. inmmū: vna aſſumet̉: altera relinqͥt̉. CIRIL. Permolētes īnuere videt̉ pauꝑes p̄ſſos laboribus: adqd̓ etiā ꝑtinet qd̓ ſubdit̉: Duo ī agro. vnꝰ aſſumet̉:alter relinqͥt̉. In his enī modicū differt: hi ſarciptatis virilit̓ ſuſtinēt: vitā agētes honeſtā phūilem aſſumēt̉. hi vero ſūt ad ꝓphana ꝓmptiſſimi relinquēt̉ AMB. Uel molētes ſignificari ex occultis alimēta querūt. ī apertū ex īerioribꝰ ꝓferūt. Et fortaſſe mūdus iſte priſtinū eſt:aīa aūt nr̄a velut quodā carce̓ īcludit̉ corꝑali. Inino vel ſynagoga: vl̓ aīa obnoxia delictꝭ trilo madefactū graui hūore corruptūora ab exterioribꝰ ſeꝑare: relinqͥt̉: qꝛ eꝰ.diſplicuit. At v̓o ſancta eccleſia vel aīa nululata cōtagijs delictoꝝ tale triticū molit.ſol̓ eterni calore torridū bonā ſimilaginē de peibꝰ hoīm deo offert. Qui ſint āt agricole: po reꝑire: ſi aduertamus duas mētes ī nobis:vris homīs corrūpit̉: aliā īterioris perētū renouat̉. Iſti igit̉ ſūt operātes ī agro no altera bonū fructu diligentia dat: alterattit ī curia. Uel duos populos īterp̄temur innūdo agro comꝑant̉: quoꝝ alter īfidelis ē relinuit̉ AVG. de que. euā. Uel tria genera hoīmvidēt̉ ſignificari: vnū eoꝝ ociū qͥetē eligūt: neqꝫcularibꝰ neqꝫ eccleſiaſticis occupati: il qes lecti noīe ſignificata ē. alterū eoꝝ ī plebibus quti regunt̉ a doctoribꝰ: agētes ea ſūtos femīarū noīe ſignificauit: qꝛ cōfilijslatorū regijs expedit: molētes dixit: qꝛ tēporaliuꝫvrbē negocioꝝ atqꝫ circuitū vertūt: qͣſi tn̄ ī vno moſetes dixit: inquātū de iſtis rebꝰ negocijs ſuis prebet vſibꝰ eccleſie. Tertiū genꝰ ē eoꝝ oꝑant̉ ī eccleterio tāqͣꝫ ī agro dei. In his ergo tribꝰ generibus bina ſūt rurſus genera hoīm ī ſingulis: quoruꝫaliq ī eccleſia ꝑmanēt aſſumūt̉: aliqͥ cadūt relinuunt̉ FAMB. enī iniquꝰ ē deꝰ: vt pares ſtudis ī ſocietate viuēdi: atqꝫ īdiſcreta actuum qͣlitateoꝝ remuneratiōe diſcernat. āt merita honſinū copule vſus exequat: qꝛ oēs adoriunt̉ efſiciūt: ſed ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē: hic ſaluꝰ erit.IRII. Quia ergo dixit quidā aſſumerent̉: vtili

ter bn̄ inqͥrūt diſcipuli: quo aſſumere̓t̉. vn̄ ſequit̉:Rn̄dentes dicūt illi: Ubi dn̄e? BEDA: Duo aūtſaluator īterrogatꝰ vbi .ſ. ſint boni aſſumendi: vbimali relīquēdi vnū dixit: aliud ſubītelligēdū reliqͥt.vn̄ ſeqͥt̉: Qui dixit eis: Ubicūqꝫ fuerit cor. il. cōgre.aqͥle. CI RVL. q. d. ſicut deiecto cadauere aues pabulū ſūt carnes ad illud cōueniūt: ita venerit filiꝰ homīs: tūc oēs aqͥle .i. ſancti cōcurrēt ad. AMB. Iuſtoꝝ enī aīe aqͥlis comꝑant̉: eo altapetāt: huilia derelinquāt: lōgeuā ducere ferunturetatē. de corꝑe aūt dubitare poſſumꝰ: maxime ſimeminerimꝰ a pilato ioſeph corpꝰ accepit:ne tibi vident̉ aqͥle circa corpꝰ mulieres apoſtoloꝝqꝫ cōuentꝰ circa dn̄i ſepulturā? Nōne tibi vident̉aqͥle circa corpꝰ qn̄ veniet ī nubibꝰ videbit oīſoculꝰ? Eſt etiā corpꝰ de quo dictū ē: Caro mea vere ē cibꝰ. Circa hoc corpꝰ aqͥle ſūt: circūuolāt ſpiritalibꝰ alis. Sūt etiā circa corpꝰ aqͥle credūt ieſumchriſtū ī carne veniſſe. Eſt etiā eccleſia in qua baptiſmi gr̄am renouamur. EVSE. Ul̓ aqͥlas mortua aīalia depaſcētes prīcipes hꝰ ſeculi denotauit: eos tunc tēporis ſanctos dei ꝑſequentur penesquos relinquunt̉ aſſūptiōis īdigni: corpꝰ vel cadauer dicunt̉: vel punitrices virtutes fracture ſūtīpioꝝ hic aquilas denotant̉. AVG. de. euange. Hec aūt lucas hic ponit: ī eo ſermōe ī quomattheꝰ vel recordat̉ p̄occupādo vt priꝰ cōmemoraret: que poſt a domino dicta ſunt: vel bis a domi dicta facit intelligi. CA. XVIII.Icebat aūt ꝑabolaꝫ ad illos qm̄ oꝫ ſemꝑ oraredeficere: dicēs: Iudex quidam erat ī quadā ciuitate: deūtimebat: hominē reuerebatur.Uidua aūt quedā erat ī ciuitate illa ueniebat ad dicēs: Uidica mede aduerſario meo. Et nolebat permultū tēpus. Poſt hec aūt dixit intra ſe: Et ſi deū timeo nec homi reueror: tn̄ qꝛ moleſta ē mihi hecuidua uidicabo illā: ne in nouiſſimoueniēs fugillet me. Ait auteꝫ dn̄s:Audite quid iudex iniꝗtatis dicit:Deꝰ aūt faciet uindictā electoꝝſuorū clamatiū ad ſe die ac nocte:patientiā habebit ī illis? Dico āt uobis: qꝛ cito faciet uindictā illorum.Uerūtamen filius hominis ueniēsputas īueniet fidē in terra.THEO. Poſtqͣꝫ erunarū periculorū dn̄s meminit: ſubdit horū remediū: qd̓ ē oratio iugis pͥmeditata. vn̄ dicit̉: Dicebat aūt para. ad illos: qm̄ oportet ſemꝑ orare: deficere. I CHRV. Qui te rede

R 2