Lucas

lū nō creauit: ſed noſtra ſibi merita reꝑierūt: nō qͥacōiugia dānent̉: neqꝫ enī alimēta dānant̉: cū ī iſtisſucceſſiōis: ī illis nature ſubſidia ſint: ſed ī omībusmodꝰ querit̉. qͥcqͥd enī abundātius eſt: a malo ē.BEDAMyſtice aūt noe arcā edificat: cū dn̄s eccleſia de chriſti fidelibꝰ quaſi lignis leuigatis adunādo cōſtituit: quā ꝑfecte cōſmmatā īgredit̉: cū hancī die iudicij p̄ſentia ſue viſiōis eternꝰ habitator illuſtrat. ſed cū arca edificat̉: iniqͥ luxuriant̉. cū vero intrat̉ ītereūt: qꝛ qͥ ſanctis hic certātibus inſultāt: eisillic coronatis eterna dānatiōe plectent̉ EVSE.Quia vero verſus eſt dn̄s exēplo diluuij: ne putaretaliqͥs futurū diluuiū ex aqua: vtit̉ ſcd̓o exēplo lothdocēs modū ꝑditiōis īpiorū: ꝙ igne dimiſſo celitusſuꝑueniet īpijs ira dei. vn̄ ſubdit̉: Similit̓ ſicut factu ē ī diebꝰ loth. edebāt ⁊ bibebāt: emebāt ⁊ vēdebāt: plātabāt ⁊ edificabāt IBED A: Pretermiſſoillo īfando ſodomoꝝ ſcelere: ſola ea q̄ leuia vel nulla putari poterāt delicta cōmemorat: vt ītelligas illicita quali pena feriant̉: ſi licita īmoderatius actaigne ⁊ ſulphure puniunt̉. Seqͥt̉ enī: Qua die aūt exijt lotha ſodo. pluit ig. ⁊ ſul. de celo ⁊ oēs ꝑdidit.EVSE. Nō priꝰ dixit ignē celitꝰ decurriſſe ſuperīpios ſodomorū qͣꝫ lothexiſſet ab eis: ſicut ⁊ diluuium nō priꝰ terre īcolas ꝑdidit qͣꝫ noe arcā ītraſſet:qꝛ qͣꝫdiu noe vel loth cōuerſabant̉ cū īpijs: deꝰ nonirrogabat irā: ne vna cū peccatoribꝰ deperirent. volēs aūt eos ꝑdere ſubtraxit iuſtū: ſic ⁊ ī cōſūmatiōeſeculi nō priꝰ erit finis qͣꝫ oēs iuſti ſint ſemoti ab īpijs. vn̄ ſeqͥt̉: Scd̓m hͦ erit: qͣ die filiꝰ ho. reuelabit̉.BEDA: Quia qͥ īterim nō apparēs oīa iudicabitapparebit aūt iudicaturꝰ eo maxīe tēpore quo curctos iudicioꝝ eiꝰ oblitos: huic ſeculo cōſpexerit eſſemācipatos. THEO. Poſtqͣꝫ enī venerit antichriſtus: hoīes fiet laſciui: dediti enormibꝰ vitijs: ẜm illud apoſtoli: Uoluptatū amatores magis qͣꝫ dei. ſienī antichriſtꝰ ē cuiuſlibet peccati habitaculū quidaliud īferet miſero tūc tꝑis hoīꝫ generi niſi ſua. ⁊ hͦdn̄s īnuit ꝑ exēpla diluuij ⁊ ſodomitaꝝ BEDA:Myſtice aūt loth qͥ īterp̄tat̉ declinās ē populꝰ electoꝝ: qͥ dū ī ſodomis .i. īter reprobos vt aduena morat̉: quātū valet eoꝝ ſcelera declinat. Exeūte āt lothſodoma perit: qꝛ ī cōſūmatiōe ſeculi exibūt angeli⁊ ſeꝑabūt malos de medio iuſtoꝝ: ⁊ mittēt eos ī caminū ignis. Ignis tn̄ ⁊ ſulphur q̄ de celo pluiſſe cōmemorat: nō ip̄am pennis ſupplitij flāmā: ſed ſubitaneū diei illiꝰ ſignificat aduentum.¶ In illa hora ꝗ fuerit ī tecto ⁊ naſa eiꝰ in domo: ne deſcendat tollereilla: ⁊ qui in agro ſimiliter non redeat retro. Memores eſtote uxoris loth. Quicūqꝫ q̄ſierit aīam ſuaꝫſaluā facere ꝑdet illā. Et quicunqꝫꝑdiderit illā: uiuificabit eā.A MB. Quia ꝑꝑ īprobos neceſſe ē vt ꝓbi in hͦ ſeculo cōtritionē cordis animiqꝫ patiant̉: quo vberiorē mercedē accipiāt ī futurū: qͥbuſdā remedijs inſtruunt̉ cū dicit̉: In illa ho. qͥ fue. ī tecto: ⁊ vaſa eiꝰī domo: nō deſcēdat tollere illa. Hoc ē ſiqͥs ſuꝑiora

iā domꝰ ſue eminētiūqꝫ virtutū culmē aſcendit: adterrena mūdi huiꝰ oꝑa nō accedat̉. yAVG. d̓ queeuā. In tecto enī ē: qͥ excedēs carnalia tāqꝫ ī aura lbera ſpiritaliter viuit. vaſa enī ī domo ſūt ſenſus canales: qͥbus ad inueſtigandū veritatē q̄ ītellectu capit̉: multi vtētes penitꝰ errauerūt. Caueat ergo ſpiritalis hō: ne ī die tribulationis rurſus vita carnalq̄ ꝑ ſenſus corꝑis paſcit̉: delectatꝰ ad vaſa huiꝰ mūdi tollēda deſcēdat. Seqͥt̉: Et qͥ ī agro ſimi. nō rede.retro .i. qui oꝑatur ī eccleſia: ſicut paulꝰ plātās: ⁊ ſicut apollo rigās: nō reſpiciat ſpeꝫ ſecularē cui renūciauit THE. Hec aūt oīa mattheꝰ ꝓ captiōe hieroſolymoꝝ a dn̄o dicta fatet̉: vt ſuꝑueniētibꝰ romanis: nec domi cōſiſtētes deſcēdere deberent ꝓ quocūqꝫ neceſſario: ſed ꝓtinꝰ arriꝑe fugā: nec ī agro manētes redire domū. Et nimirū in captiōe hieroſolymorū cōſtat hec eueniſſe. ⁊ iteꝝ fore vētura in antichriſti aduētu: magis aūt ī ip̄o tꝑe cōſūmatiōis cu⁊ tūc ītolerabilis ſit futura calamitaſ EVSE. Innuit ergo ꝑ hͦ futurā eē ꝑſecutionē a filio ꝑditiōis īchriſti fideles. Diē igit̉ illā vocat tp̄us p̄cedens finēmūdi: ī quo qͥ fugit nō reuertat̉: ⁊ amittēs bōa n̄ curet: nec imitet̉ cōiugē loth: q̄ pꝰ fugā ī exitu de ciuitate ſodomoꝝ reuerſa: mortua ē ⁊ colūna ſalis effecta. vn̄ ſeqͥt̉: Memores eſtote vxoris loth. AMBQue iō qꝛ retroſpexit ꝑdidit nature ſue munus. Retro enī ſathanas: retro .n. ſodoma. qͣꝑꝑ fuge intēperantiā declinato luxuriā recordare: qꝛ ille qͥ ſe veteribꝰ ſtudijs n̄ reflexit: iō euaſit: qꝛ ꝑuenit ad mōtem.Illa .n. ad poſteriora reſpexit: nec mariti adiuta ſuffragio ad mōtē ꝑuenire potuit ſꝫ remāſit/de qͦ. euā. Significat igit̉ vxor loth eos qͥ ī tribulation retroſpiciūt: ⁊ ſe a ſpe diuine ꝑmiſſiōis auertūt⁊ iō ſtatua ſalis facta ē: vt admonēdo homīes ne hͦfaciāt: tāqͣꝫ condiat cor eoꝝ ne ſint fatui/ THE(Cōſequēter ſubiūgit ſubſequētia p̄miſſoꝝ dicēs: qͥcūqꝫ q̄ſie. ſal. ani. ꝑdet il. q. d. Nō q̄rat aliqͥs ī ꝑſecutionibꝰ antichriſti curare ꝓpͥaꝫ aīaꝫ: nā ꝑdet eā. qͥſoāt cedibꝰ ⁊ ꝑiculis ſe dederit: ſaluꝰ erit. rn̄ ſeqͥt̉: Et qͥcūqꝫ ꝑdiderit il. viuifi. eā. Neqͣqͣꝫ ſe tyrāno ſubijciēsꝑꝑ vite amorē. PCIRIL Quo ēt aliqͥs ꝑdat ꝓpamaīam: vt ſaluāⁱ eā faciat: māifeſtat paulꝰ dicēs de qͦbuſdā qͥ carnē ſuā crucifixerūt cū vitijs ⁊ cōcupiſcētijs: labore .ſ. ⁊ pietate aggrediētes agones.¶ Dico uobis: ī illa nocte erūt duoin lectō uno: unꝰ aſſumet̉ ⁊ alter relinquet̉. Due erūt molētes ī unuꝫ:una aſſumet̉ ⁊ altera relinqͣt̉. Duoin agro: unꝰ aſſumet̉ ⁊ alter relinq̄t̉An̄dentes dicūt illi: Ubi dn̄e? Quidixit illis: Ubicūqꝫ fuerit corpꝰ: illuc cōgregabunt̉ ⁊ aquile.BEDA. Dixerat ſupra dn̄s eū qͥ ī agro ſit retro redire nō debere: ꝙ ne de his tm̄ qͥ aꝑte de agro redituri: hͦ ē palā dn̄m negaturi ſūt dictū putares: ꝑglon̄dere nōnullos eē qͥ cū faciē habere ī anteriora videant̉: aīo tn̄ retro reſpiciūt. vn̄ dr̄. Dico āu. vo. Inilla no. erūt duo ī lecto vno: vnꝰ aſſumet̉: alter reli