Ca. XVI.

cRVL. Cū ſaluator ī ſermonibꝰ quos ad alios dipat. frequēter regnū dei meminiſſet: ob hͦ pharaeū deridebāt. vn̄ dicit̉: Interrogatꝰ aūt a phariſeis: qn̄ venit regnū dei qͣſi irriſorie dicerēt: an̄qͣꝫ veat regnū de quo loq̄ris: mors crucis te occupabitnis aut patīam on̄dens: īcrepatꝰ nō īcrepat: ſꝫ pomalos exn̄tes ſuo non dedignat̉ rn̄ſo. Sequit̉vi. dn̄dit eis ⁊ dixit: Nō venit regnū dei cū obſerorione. q. d. nō q̄ratis de tēporibꝰ qͥbus iterū inſtarit tēpus regni celorū/ BEDA. Illud .n. tēpus neabhoībus neqꝫ ab angelis pōt obſeruari: ſicut tēng īcarnatōis ꝓphetaꝝ: vaticinijs ⁊ angeloꝝ ē manifeſtatū p̄conijs. vn̄ ſubdit: Neqꝫ dicēt: Ecce h̓: autcce illic. Uel aliter: Interrogāt de tēpore regni deiſicut īfra dicit̉: Exiſtimabāt ꝙ veniēte hieroſolynam on̄o: cōfeſtim regnuꝫ dei māifeſtaret̉. vn̄ dn̄sregnū dei n̄ venit cū obẜuatōe/ CIRIL.zolū aūt ad vtilitatē cuiuſlibet hoīs eē fatet̉ illudubdit̉: Ecce .n. regnū dei ītra vos ē .i. ī veſtris afoctibꝰ ⁊ ī ptāte veſtra id caꝑe. pōt eī qͥlibet hō iuſtiidē chriſti: ⁊ virtutibꝰ ornatꝰ regnū obtineGRE. nazan. Uel forſitā regnū nobis īutā aīabus nr̄is leticiā ꝑ ſpiritūſanctūea enī ē velut imago ⁊ arra pennis leticie: qͣ ī futuro ſeculo ſanctoꝝ aīe gaudēt. BED A: Uel regnūdei ſeip̄m dicit ītra illos poſitū: hoc ē in cordibꝰ eorum per fidem regnanteꝫ.¶ Et ait ad diſcipulos ſuos: Uenient dies qn̄ deſideretis uidere unudiē filij homīs ⁊ nō uidebitiſ. Et dicet uobiſ: Ecce hic: ⁊ ecce illic. Nolite ire: neqꝫ ſectemī. Nā ſicut fulgur coruſcās deſub celo: ī ea q̄ ſubcelo ſūt fulgēt: ita erit filiꝰ homīs indie ſua. Primū āt oꝫ illū multa pati ⁊ reprobari a generatiōe hac.RIL. Quia dn̄s dixerat: Regnū dei ītra vos ē:diſcipulos eē ꝑatos ad patīam: vt effecti ſtrēnui ītrare valeāt regnū dei. p̄dicit ergo eis: ꝙ an̄qͣꝫde celo veniat: ī fine ſeculi ꝑſecutio irruet ſuꝑ eos.rn̄ dicit̉: Et ait ad diſcipulos ſuos: Ueniēt dies qn̄deſideretis videre vnū diē filij homīs: ⁊ n̄ videbitis.nificās ꝙ tāta erit ꝑſecutio: ꝙ vnū diē eiꝰ videreilliꝰ .ſ. tēporis: quo adhuc cōuerſabant̉ cumſane iudei chriſtū multis anguſtiauerūt impperijs ⁊ iniurijs: ſꝫ ī cōꝑatiōe maloꝝ maiorū mīora eligēda vident̉. THEO. Tūc enī abſqꝫ ſolicitudie viuebāt: chriſto eos ꝓcurāte ⁊ ꝓtegēte: ſꝫ futuꝝerat qn̄ chriſto abſente traderēt̉ ꝑiculis: ad reges ⁊pes ducti: ⁊ tūc tempꝰ pͥmū cuperēt qͣſi traquillij BEDA. Uel diē chriſti dicit regnū dei qd̓ ſpeiturum. ⁊ bn̄ dicit vnū diē: qꝛ ī illa btītudīsloria tenebraꝝ īterruptio nulla ē. bonū ergo ē diēpriſti deſiderare: nec tn̄ magnitudine deſiderij nods ſonia finge̓ debemꝰ: qͣſi īſtet dies dn̄i. vn̄ ſequit̉:Et dicēt vobis: Ecce hic: ecce illic. nolite ire: neqꝫ ſeciemin¶ EVSE. q. d. Si adueniēte antichriſto faim de eo volet̉: quaſi a pparuerit chriſtꝰ: nō egredia

mini: neqꝫ ſequamini: nā īpoſſibile ē eū qͥ ſemel ī terra viſus ē: iterū ī angulis t̓re ꝯuerſari. Erit igit̉ h̓ d̓quo dicit̉ nō verꝰ chriſtꝰ: manifeſtū enī ſignū ſancti aduētus ſaluatoris noſtri: hͦ ē ꝙ ſubito totū orbē claritas eiꝰ aduētus replebit. Nā ſicut fulgur coruſcās de ce. ī ea q̄ ſub ce. ſūt fulget: ita erit filiꝰ hoīſī die ſua. Nō eī apparebit ſuꝑ terrā ambulās: ſicutquidā hō cōmunis: ſꝫ vniuerſaliter irradiabit: on̄dē ſcunctis iubar ꝓprie deitatis./ BEDA: Et pulchreait: Coruſcās deſub celo. qꝛ iudiciū ſub celo: hͦ eſt inaeris medio geret̉: ſcd̓m illud apoſtoli: Simul rapiemur cū illis ī nubibꝰ obuiā chriſto ī aera. Si autēdn̄s ī iudicio ſicut fulgur apparebit: nullꝰ tūc ī ſuamēte latere ꝑmittit̉: qꝛ ip̄o iudicis fulgore penetrat̉pōt aūt hec dn̄i rn̄ſio ⁊ de illo eiꝰ aduētu quo quotidie venit ī eccleſia accipi. Intantū eī ſepe hereticiturbauerūt eccleſiā: dicēdo ī ſuo dogmate fidē xp̄imanere: vt fideles illoꝝ tēporū deſiderarēt dn̄m velvno die ſi fieri poſſet redire ad terras: vt ꝑ ſeipſumqūo ſe habeat fidei veritas ītimaret: Et nō videbitiſinqͥt: qꝛ nō ē opuſ corꝑali viſione dn̄m redibere: qͥaſemel ꝑ vniuerſū mūdū euāgelij vigorē exhibuit.CIRIL. Opinabāt̉ āt diſcipuli ꝙ vadēs hieroſolymā: ſtatī on̄deret regnū dei. Hāc igit̉ opinionē reſecās notū facit eis: ꝙ pͥmo dicebat eū ſalubrē paſſionē ſufferre: deīde ad patrē aſcende̓: ⁊ deſuꝑ fulgere:vt orbē terrarū ī iuſticia iudicet. vn̄ ſubdit: Primuꝫaūt oꝫ illū multa pati: ⁊ repro. a gene. hac BEDA:Generationē nō tm̄ iudeoꝝ: verū etiā oīm reproborū appellat: a qͥbus etiā nūc filiꝰ hoīs ī corꝑe ſuo: hͦē ī eccleſia multa patit̉ ⁊ reprobat̉. Inſerit autē deſua paſſiōe loquēs de gloria ſui aduētꝰ: vt dolorempaſſiōis ſpe ꝓmiſſe clarificatiōis mitigarēt: ſimulqꝫſeip̄os pararēt: ſi gloriā regni diligerēt: mortis nonhorrere periculum.¶ Et ſicut factum ē ī diebꝰ noe: itaerit ⁊ ī diebꝰ filij homīs. Edebāt etbibebāt: uxores ducebāt: ⁊ dabant̉ad nuptias uſqꝫ ī diē qͣ ītrauit noe īarchā: ⁊ uenit diluuiū ⁊ ꝑdidit oēs.Siml̓r ſic̄ factū ē ī diebꝰ loth. Edebāt ⁊ bibebāt: emebāt ⁊ uēdebant:plātabāt ⁊ edificabāt. qͣ die āt exijtlotha ſodomiſ: pluit ignē ⁊ ſulphurde celo: ⁊ omēs ꝑdidit. Scd̓m hecerit qͣ die filiꝰ homīs reuelabit̉.BEDA: Aduētu dn̄i quē fulguri cito trāſuolāticomꝑauerat: nūc comꝑat diebus noe ⁊ loth: qn̄ repētinus mortalibꝰ ſuꝑuenit īteritus. vn̄ dicit̉: Et ſi.fa. ē ī diebꝰ noe: ita erit ī die filij homīs/ CHRY.Quia enī tūc nō crediderūt cōminatorijs v̓bis: paſſiſūt repēte reale iudiciū. eoꝝ aūt incredulitas ex aīalēta ꝓcedebat: nā q̄cunqꝫ vult aliqͥs ⁊ intēdit: ea ētexpectat. vn̄ ſeqͥt̉: Edebāt ⁊ bibebāt: vxores ducebāt⁊ da. ad nuptias vſqꝫ ī diē qͣ ītrauit noe ī arcā. ⁊ venit diluuiū: ⁊ ꝑdidit oēs. AMBRO. Bn̄ cām diluuij de noſtris aſſerit ꝓceſſiſſe peccatis: qꝛ deꝰ ma